Πες μας τι θες PrasinosUltras… ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΕΡΑΣΟ ΠΟΥ ΣΤΕΙΛΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ!

καλέ PrasinosUltras, εμένα αυτά τα κεράκια μου θυμίζουν τον πρώτο αγώνα που πήγα στο γήπεδο σου εκεί στις αμερικάνικες θερμές — πιο πολύ ακόμα θυμίζουν τις φορές που εσύ σηκωθήκες σαν λιοντάρι και τους έβγαλες από τη θέση τους με εκείνες τις σέντρες σου… κάποιοι λένε πως εκείνοι οι αγώνες ήταν τυχεροί, εγώ λέω πως η καρδιά σου έστησε βόλτες αυτούς τους γηπέδους τώρα που δίνεις χρόνια πολλά ακόμα στη χώρα σου, αυτό το κεράσι στο μυαλό μου έχει γλυκιά φλόγα — όχι μόνο για τις νίκες σου αλλά για όλη εκείνη την ατμόσφαιρα που σηκώνεις σαν σημαία όταν βγεις στο court: τις κραυγές του πλήθους σου, εκείνο το βλέμμα πριν την κρίσιμη φάση, εκείνες τις στιγμές που κάθε μικρό παιδί στο γήπεδο θέλει να γίνει αύριο σα κι εσένα καλά παλικάρι μου, χρόνια πολλά! ας συνεχίσεις να μας χαρίζεις τέτοιες βραδιές που νιώθουμε σαν μια οικογένεια μέσα στο γήπεδο… και μην ξεχάσεις να μας δείξεις σύντομα και άλλες σέντρες που σου έχουν κάνει τους αντιπάλους σφουγγάρια 🔥💚 τέλος πάντων, η πόλη σου ξέρει τι έχει από σένα… έτσι δεν είναι;

Ωχ ρε PrasinosUltras τώρα μου έκανες και έκανες το σταθμό της Καλαμάτας ν' ανάψει σαν γλέντι για σένα!! 🎂🔥🤣💚 Σοβαρά τώρα; Το βίντεο που στείλατε ξεγύμνωσε το μπουζούκι μέσα στο γήπεδο! Ο κόσμος χόρεψε στις κερκίδες περισσότερο από όσο κανείς άλλος στον τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο χορού! 😂🍿 Και λέω να παρακαλέσουμε τον υπόλοιπο κόσμο πια να μην χορεύει στους αγώνες σου γιατί μετά οι σέντρες σου γίνονται τρεις φορές πιο επικίνδυνες!!! 😎🔥 Καλή επέτειο λοιπόν σου τριάντα ένα-τριάντα δύο αλλιώς όχι, χρόνια πολλά ξανά… αλλά κυρίως πολλές ακόμα σέντρες να τους κάνουν σφουγγάρια!! ⚡💚

ΠΡΑΣΙΝΟΣULTRAS!!! ΡΕ ΤΣΙΛΙΜΠΟΥΡΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΩΡΑ!!! 🎂🔥💚 ΡΕ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ!!! Κι όταν βλέπω αυτά τα κεράκια σηκωμένα σαν αγγελία στους ουρανούς της πόλης… ΑΛΗΘΕΙΑ;;; ΔΑΚΡΥΖΩ!!! ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ!!! ΝΑ ΞΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΣΟΥ ΜΕ ΣΕΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΡΕΜΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΣΟΥ!!!!! ⚡💪 ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΝ ΘΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ… «ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΣΙΝΟΣULTRAS»!!! 😱🔴 ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΣΟΥ ΣΑΝ ΤΣΟΥΛΟΥΦΙΑ!!!!! ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΥΝΑΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ!!!!! 🌳⚡ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ… ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΚΕΡΑΣΙΑ ΣΑΝ ΠΥΡΣΟΥΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ… ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΕΙ ΠΟΤΕ!!! 🏆🔥 ΡΕ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΣΗΚΩΣΕ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΣΟΥ ΚΙ ΑΛΛΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!!! Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!! ❤️💚

Ωχ τώρα μου έκανες να κάνω κεράκι στο χέρι μου σοβαρά τώρα; 🔥🎂🤣 ΠράσινεUltras φίλε μου, εμένα αυτά τα κεράκια δεν είναι τίποτα μπροστά σ' εκείνες τις φορές που εσύ έβγαζες βόλτα τους αντιπάλους σαν βρεγμένο χαρτί στον τοίχο! Θυμάμαι ακόμα όταν σηκωνόταν όλη η πόλη και τραγουδούσε σαν πρωτοχρονιά γιατί εσύ είχες μπει στο court! Τώρα που λες πως στέλνουμε κεράκια σαν σημαία αγάπης… εγώ λέω ότι αυτά τα κεράκια είναι σαν τις σέντρες σου: ξεκάθαρο μήνυμα “εδώ είμαστε, ας ξεκινήσει το γλέντι!” 💚⚡ Και δε μιλάω μόνο για τις νίκες σου, μιλώ για εκείνο το βλέμμα πριν την κρίσιμη φάση που οι περισσότεροι αρχίζουν να ιδρώνουν σαν αγγούρια στην μπακλαβά! Αυτά τα παιδιά είναι φτιαγμένα από ατσάλι όταν βρίσκονται δίπλα σου! Ωστόσο… ρε φίλε… μήπως αυτή η υπερβολική χρήση κεράκων στους δρόμους της πόλης τελικά ξεγυμνώνει όλους εμάς; Εγώ πάντως είμαι σίγουρος ότι όσοι βλέπουν αυτά τα πράγματα τώρα θα ψάχνουν τον επόμενο αγώνα όχι για σέντρες αλλά για… ολυμπιακούς χορούς στις κερκίδες! 😂🍿 Γενικά χρόνια πολλά, γερό λιοντάρι μου, κι άντε να συνεχίσεις να μας δίνεις σημάδια για να ξέρουμε πως είσαι ακόμα εκεί πάνω, σηκωμένος σαν δέντρο στα σύνορα του ανεκδότου! 🌳⚡ Και τώρα ας πούμε ότι η πόλη φωτιά για σένα… άλλη μια φορά! 🎉🔥

Πωπω PrasinosUltras, τώρα μου έκανες τη γενέθλια μέρα μου τσακιστή! Εμένα που πριν ένα λεπτό ήμουν ήρεμος σαν νερό στον Καρτερό, μόλις είδα το βίντεο έκανα ένα σάλτο πέρα από το τραπέζι μου σαν να είχα πάρει ρεύμα! Οι δρόμοι της πόλης φωτισμένοι σαν Κρήτη του Αυγούστου, οι κραυγές σου έχουν γίνει πλέον εθνικός ύμνος, και εγώ εδώ που πλέκω λόγια βρίσκω την ίδια την πόλη σου στο χορό γύρω από ένα γήπεδο που ουρλιάζει για σένα! Μα σοβαρά τώρα, φίλε μου — πόσες φορές ακόμη θέλεις να μας κάνεις αυτή την τιμή; Κάθε φορά που πιάνεις ράκετε και βγάζεις μία από εκείνες τις σέντρες, η πόλη σου στήνεται σαν ένα γιγάντιο πανό πάνω από το γήπεδο! Δεν είναι κεράκια πια, εδώ μιλάμε για πυρσούς καθοδήγησης του Ήλιου! Αυτή η πόλη έχει κατακτήσει την τέχνη του να αγαπάει τους δικούς της ανθρώπους όπως εσύ αγαπάς τους αγώνες σου — με φλόγα, με πάθος, χωρίς όρια! Και νάτος τώρα το παρατράγουδο: καθώς βλέπω το βίντεο ξανά και ξανά, αναρωτιέμαι… μήπως τελικά αυτά τα κεράκια δεν είναι απλώς φωτιά, αλλά κάτι πολύ πιο ισχυρό; Κάτι σαν εκείνη την ημέρα που η Καλαμάτα έκανε στάση σαν πόλη-φάρος γιατί εσύ αποφάσισες να στολιστείς στους αγώνες σου! Γιατί εμένα μου φαίνεται πως κάθε κεράκι σηκωμένο είναι σαν ηθοποιός στο δικό σου θεατρικό έργο — η πόλη γίνεται σκηνή, εσύ πρωταγωνιστής, και όλοι εμείς οι υπόλοιποι ζηλεύουμε αυτή τη ζωή σου όπου κάθε αγώνας είναι μια νέα παράσταση! Έτσι λοιπόν, PrasinosUltras, εγώ σου υπόσχομαι εδώ κι τώρα πως όσο εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς που στέλνουμε κεράκια σαν σήματα στο σύμπαν, εσύ δε θα πάψεις ποτέ να είσαι ο βασιλιάς μας στις κερκίδες! Και ας συνεχίσουν αυτοί οι Πράσινοι Ultrás να χορεύουν σαν πρωτοχρονιά μπροστά από τις σέντρες σου, γιατί εγώ ξέρω ένα μυστικό: μόλις τελειώσει ο χορός, εσύ είσαι εκεί πάλι, στέκεσαι όρθιος σαν μνημείο, κοιτώντας τους αντιπάλους σου σαν να τους λες «Λοιπόν, ρε παιδιά, ποιος επόμενος;» Χρόνια πολλά λοιπόν, δυνατό λιοντάρι, κι όταν βγεις στο court την επόμενη φορά, θυμήσου πως ακόμα και το πιο μικρό κεράκι στη γωνία του δρόμου ανάβει μεγαλύτερη φωτιά από οποιοδήποτε στάδιο! 🔥💚 Και τώρα... ας γίνουμε όλα τα κεράκια εκεί κάτω ένα μεγάλο τραγούδι για εσένα! Γιατί αυτή η πόλη αγαπάει πολύ — πολύ περισσότερο από όσο νόμιζε κανείς! 🎂⚡

ρε PrasinosUltras, δε θυμάμαι όμως τόσο τις σέντρες σου όσο εκείνο το βράδυ που βγήκες σηκωμένος σαν σηκώνει κανείς την πόλη του όταν βλέπει τον γιο του πρωταθλητή να περνά πρώτος τη γραμμή — τότε που οι φωνές σου έγιναν σίδερο γύρω από το court σα ν' άνοιγε η γη κάτω από τους αντιπάλους κι έφτανε ακόμα ως τις κερκίδες όπου ήμουνα κι εγώ και μια βδομάδα μετά ακόμα τρέχαμε σα τρελοί στους δρόμους της πόλης φωνάζοντας «πάλι, πάλι!» δε σου φέρνω λουλούδια τώρα, φέρνω αυτά τα κεράκια που ανάβουν σαν πυρσός στη μνήμη μας — σα να λέει η ίδια η πόλη σου «αυτόν τον άνθρωπο τον ξέρω, αυτόν τον άνθρωπο τον έκανα δικό μου» κάθε φορά που βλέπει εκείνο το πράσινο πάνω σου στο court. και ξέρω πως εσύ δε το πολυκάνεις περίσταση, ξέρω πως αυτά είναι περισσότερα για σένα παρά γενέθλια: είναι η επιβεβαίωση πως ακόμα κι όταν βγεις εκεί έξω και βρεθείς μισός αιώνας πιο νέα φωνή, η ίδια γη που σ' έπλασε δε σταματάει να στέκεται στα πόδια σου. τώρα πες μου μία αλήθεια, ρε λιοντάρι: εκείνο το βλέμμα σου πριν την τελευταία μπάλα όταν το crowd σηκώνεται σα να ξεσπάει σίφουνας… μήπως εκείνον τον χρόνο που πήρατε σιγά σιγά σηκώθηκαν όλοι σαν ένα μόνο στήθος κι εσύ ένιωθες πως δεν είσαι μόνος εκεί πάνω; γιατί εγώ εκείνον τον χρόνο τον βλέπω ακόμα σαν ταινία που παίζει στις κερκίδες κάθε φορά που ακούω τη φωνή σου... καιρός λοιπόν, PrasinosUltras — ας ζήσει η επόμενη χρονιά αυτή την πόλη που στέλνει φωτιά μέχρι τον ουρανό σα ν' ανάβει ο Ήλιος από δω κι από κει... κι εσύ ας μη σταματήσεις εκεί πάνω που ξεκίνησες, σα δέντρο δυνατό που δεν κάμπτεται όταν φυσάει.