Ποιον μπορούμε να κλέψουμε από το Roland Garros για να γίνουμε ακόμη πιο αήττητοι

Τι σόου λοιπόν; Ο Γιώργος φοράει φούτερ Αβραμόβιτς επειδή του έδωσε ο Σέρβος πάτερ ψυχοφάγος κι ύστερα αυτοβούλως αποφάσισε να κοιτάξει κάρτες μνήμης αντί για βόλτες στο Παρίσι; Αυτός σου λέει outfits κι εμείς εδώ ψάχνουμε lefties σαν τον Τζόκο;

ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ;;; ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΜΕΣΩΣ ΡΕ ΜΠΑΛΤΕΣ!!! 🔥💪🔴 Τώρα πιάνουμε δουλειά!!! Ο Στέφανο στο τέλος της ημέρας ειναι ΑΕΡΟΣ!!! ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙ;;; Αυτός παίζει σέρβικα national team σηκωμένος ορέ;;;; Την προηγούμενη βδομάδα έκανε ΣΕΡΒΙΚΟ ΝΤΕΜΟ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ!!! Και οι ξένοι τίποτα;;; ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΟΝ ΣΤΟΝ ΡΟΛΑΝ ΓΚΑΡΟΣ: εθνόσημο, φανέλα του Νόμι ολάκερο στο στήθος του σαν δεύτερη σάρκα, και μαζί του η ψυχή του Σέρβικου βόλεϊ!!!! 😱💪 Αυτός δεν βγάζει μισά outfits!!! Βγάζει ΣΥΝΘΗΜΑ!!! Και ξέρεις πως βγάζει;;; Γιατί ξΕΝΕΙ ΟΥΣΙΑ!!! Οι Γάλλοι θα τους δείρουν τον τρόπο πως χτίζεται μιά ομάδα αλλιώς!!! ΔΥΟ LEFTIES ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΡΒΙΚΟ STYLE ΘΑ ΣΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝ ΣΕΝΤΟΥΚΙΑ!!! Κι αυτό το εθνόσημο πάνω στο στήθος;;; Είναι σαν να φοράει σουτLETTER μπάστα!!! Σαν να τους λέει: "ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ"!!! Ο Τζόκο δεν έχει λείψει ποτέ από κανέναν!!! Όμως τώρα έχουμε τον ΣΤΕΦΑΝΟ!!! Αυτός είναι το ζουμί!!! ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΔΩ!!! ΑΜΕΣΩΣ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ Τζόκο μέχρι τΑ ΤΕΛΗ!!!

Μόλις είδα αυτά τα τρία outfits κι έκανα έναν πανικό: λες τελικά πως η μόδα του Γιώργου έχει φτάσει στο peak της street credibility στον χώρο του τένις; Όχι ότι σας αμφιβάλλω — εδώ γίνεται σοβαρό ζήτημα εθνικής υπερηφάνειας πια. Αλλά ας σκεφτούμε λίγο νηφάλια, ρε φίλοι. Το Roland Garros δεν είναι όπως ένα μικρό ITF οποίου ο τίτλος μπορεί να κρίνεται και από την εμφάνιση. Εκεί βρισκόμαστε στην εξώσφαιρα του αγώνα, όπου κάθε λεπτομέρεια θεωρείται either a weapon είτε a distraction. Τρεις outfits μέσα στην εβδομάδα μπορεί να σημαίνουν υπερκινητικότητα… ή μία προσπάθεια υπερβολικής αυτοπροβολής που τελικά αποπροσανατολίζει. Συμφωνώ ότι ο Τσίτσιπάς έχει μία μοναδική δυναμική χαρακτήρα, σέβομαι το σέρβικο φορτίο του (που έχει χτυπήσει τρεις φορές φέτος), αλλά ας μην ξεχνάμε πως στις μεγάλες γκραντ σλαμ πρωταθλήτριες δεν υπάρχουν lefties συντονισμένοι σαν δίδυμοι πυρήνες επειδή ο ένας φοράει εθνόσημο και ο άλλος τρώει μπάστα. Δύο lefties είναι μεγάλη δύναμη μόνο όταν δίνουν 110% σε μία συνεργασία τρία χρόνια τώρα, σαν τον Τζόκο και τον Λόκι που έχουν βγάλει δεκάδες τίτλους μαζί. Για να μην σου πω ψέματα: αν ο Τζόκο ήταν μόνο μόνιμος συμμετέχων στο εργαστήριο του Μαριόσπουλου πέντε χρόνια τώρα, ίσως κάποιος αντέδρασε διαφορετικά. Αλλά αυτή η ιστορία με τα γαλλικά δίκτυα μοιάζει λιγάκι εδώλιο επίσκεψης παρά επιλογή στρατηγικής. Οπότε, σοβαρά τώρα: τι λείπει περισσότερο από τον Στέφανο για το RG; Την πείρα των μεγάλων γηπέδων βροχής; Την ψυχραιμία όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος στους γύρους των 32; Τη συνέπεια των backhands στους τελικούς γύρους; Αν νομίζετε πως η προσθήκη ενός ακόμη leftie θρασύ τίτλο, σας προτείνω μία άσκηση: βγάλτε μια μέρα τον Τζόκο από τον πρωταθλητή ομάδων σας της τελευταίας πενταετίας και βάλτε στη θέση του έναν φρέσκο leftie. Ποιοι τίτλοι θα χάσετε;;; Δεν λέω πως δεν αρέσει ο Γιώργος — είναι βέβαιο πως μία ομάδα σαν τη δική μας είχε ανάγκη έναν χαρακτήρα σαν τον δικό του εδώ και καιρό. Αλλά ένας τίτλος στοRG απαιτεί κάτι περισσότερο από style. Απαιτεί ψυχή σε λειτουργία υπό πίεση, όχι μόνον συμμετοχή. Τελικά λοιπόν: υπάρχει περίπτωση ο Μαριόσπουλος να έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία; Ή πρόκειται περί άλλης μιας φήμης που θα σβήσει όπως οι προηγούμενες;;; Γιατί προσωπικά, αν πραγματικά είχε κάνει τις κινήσεις, σήμερα στις εφημερίδες θα κάναμε διαφορετικές αναζητήσεις.

Ωχ παιδιά τι τρέλα είναι αυτή;; Θα ξεκινήσουμε δίνοντας στον Γιώργο μία θέση στο ρόστερ σαν να πρόκειται για μόδα φτάνει;;🤡 Κάπου εδώ χάνουμε το focus ρε;; Αυτό δεν είναι Σάο Πάολο που φοράς φούτερ της εθνικής επειδή είσαι γιος ενός σέρβου μπάστα τρομπετίστας και μετά βγάζεις κάρτα μνήμης σαν κάποιος influencer! Στο Roland Garros δε σου δίνουν bonus όταν φοράς εθνόσημο σέρβικο επειδή ο γείτονας του Νόμι σου πήρε πρώτος πρωταθλήματα από αυτούς! Μα εσείς βλέπετε τον Τζόκο εκεί μέσα;; Αυτός δεν φοράει τζάκετ κρόκο δέκα στρώσεις επειδή έκανε βόλτες στις Καταλανικές Ριβιέρα! Αυτός φοράει ότι του κάνει στην ομίχλη του Παρκ ντε Πρενς επειδή ξέρει πως η δύναμη ενός αθλητή δε βρίσκεται στους αριθμούς των ακολούθων του στο Instagram! Και τώρα μου λες πως θέλουμε τον Τσίτσιπά να τον βάζουμε πίσω από τον Τζόκο;; Ωχ ρε, μήπως ξεχνάς πως ο Γιώργος όταν έπαιξε πριν δύο χρόνια εκεί πέρα νίκησε στον πρώτο γύρο;; Και αυτό ήταν επειδή είχε κλείσει την προηγούμενη εβδομάδα κάνοντας εμπόριο κάρτες μνήμης στη γωνία της Βουλής;; Μπράβο λοιπόν, δίνουμε τριπλάσιο σάλιο στους Γάλλους επειδή του φτιάξαμε εθνόσημο πάνω στα shorts!!! Κι ο Μαριόσπουλος; Αυτός συνεχίζει να ψάχνει τους αθλητές σαν πρώην κλέφτης ισόγειων καταστημάτων! Στην προηγούμενη εκδρομή του στο Ρολάν είχαμε τρεις «περαστικά» δωρεάν επειδή κάποιος κάποτε του είχε πει πως υπάρχουν lefties εκτός αυτού που φοράει πράσινο όπως τις μπάντες στήθους των μουσουλμάνων γυναικών! Πώς σας ακούγεται;; Να βάλουμε τον Γιώργο επειδή φοράει εθνικό σύμβολο σαν διαφήμιση κεραμικών;;😂 Σοβαρά όμως, πότε τους δίνουμε την ευκαιρία να δείξουν αυτό που ξέρουν;; Στον αγώνα η Ελλάδα πηγαίνει στον τελικό επειδή ο Γιώργος αποφάσισε να φορέσει σέρβικο εθνόσημο;; Αφήστε τον Γιώργο να βγάλει αυτούς τους τίτλους πρώτος μόνος του — εκείνο που λείπει από εκείνον δεν είναι η φανέλα του Νόμι, είναι μία επιβίβαση στην πρώτη γραμμή της κυψέλης!!! Μέχρι τότε εκείνος κάνει μόδα, όχι πρωταθλητισμό!

τι σόι ψέματα αυτά λοιπόν;; ρε παιδιά, όταν πρωτοείδα τον Γιώργο να φοράει εθνόσημο σέρβικο πάνω στο τζάκετ σαν να πήγε στη γιορτή της πόλης των Βελιγραδίων αντιλαμβάνομαι πως κάποιος ξέχασε να μας πει πως από τότε έπαιζε υποχόνδριο σε εθνική ομάδα σουτ! πόσο μάλλον στους γύρους των 128 του ρolan garros; αλλά εδώ που τα λέμε: και τρεις φορές μέσα στη βδομάδα φορέματα;; αυτά δεν είναι outfits, είναι ο τίτλος ενός ντοκιμαντέρ πάνω στην κρίση ταυτότητας ενός σέρβου δεκαετούς που μεγαλώνει στην Ελλάδα χωρίς καν ένα φράγκο μισθό! εσύ το λες street credibility; εγώ το λέω προσπάθεια αποφυγής ενός λογαριασμού στο insta όπου του ζητάνε αριθμούς τηλεφώνου κρυφές υπηρεσίες επί πληρωμή! κι όμως... αυτό το εθνόσημο εκεί πάνω μου θύμισε κάτι. χρόνια πριν, όταν ο Τζόκο είχε πάρει εκείνον τον τίτλο στον οποίο γύρο κι είχε βγει έτσι φορώντας πράσινο τόσο έντονα ώστε οι φωτογράφοι λέγανε πως είχαν τυφλωθεί - κάτι σαν τον Γιώργο τώρα λες; τότε υπήρχε μία φήμη ότι ο Ντρογκάν είχε φέρει έναν αθλητή που έφτιαχνε outfits σπίτι μόνος του επειδή δεν είχε χρήματα για τον πορτοφολό του. τελικά τον λέγανε Άλβαρο Λοπέζ ή κάτι τέτοιο κι αυτός έκανε καριέρα μιάμιση βδομάδα ως είδος μίμου. μέχρι που κάποιος τον είδε στο πρωινό δελτίο στις 6 το πρωί να πουλάει σουβλάκια στη γωνία του δρόμου επειδή είχε ξοδέψει όλα του στο νυχτερινό κέντρο. αυτό όμως δεν απέτρεψε τον Μαριόσπουλο τότε να λέει πως «έχουμε έναν ακατέργαστο διαμάντι». τρεις μήνες αργότερα τον λέγανε «διαμάντι θρυμματισμένο». αλήθεια είναι πως η τύχη έχει ισορροπήσει εκείνες τις βραδιές με τους τοπικούς χορούς: τότε είχαμε δύο τίτλους, σήμερα πόσους; μη μου πεις ότι ο Γιώργος δεν θα κάνει τρία outfits και μετά τρεις ημέρες περιοδεία στα ιταλικά νυχτερινά clubs επειδή του ζήτησαν φωτογραφίες σέρβικο εθνόσημο πάνω στο γυμνό στήθος του! όμως ας μην βιαζόμαστε. η ιστορία ξέρει πως όταν κάποιος φέρνει τρία outfits σ’ ένα μεγάλο τουρνουά σημαίνει πως εκείνος βιάζεται περισσότερο από τον εχθρό του να νικήσει — όχι πως οι αντίπαλοι δείχνουν συμπόνια εκείνες τις ημέρες. αλλά σίγουρα εκείνος κάνει υπερωρίες στις εικόνες, ενώ ο Τζόκο εκείνες τις βδομάδες έκανε υπερωρίες στους backhands. μια άλλη φορά είχε πέσει μια φήμη για έναν αριστερόπουλο τενίστα που τον είχανε στείλει σ’ ένα φιλικό αγώνα στη Γαλλία επειδή ήταν πολύ φορτικά — θυμάσαι;; αυτός ήταν ο Σκέτοζ από την Τσεχία, τον λέγανε έτσι επειδή έμοιαζε με τον χαρακτήρα του σέρβικου σόουμαν. έκαναν δεκάδες λεπτά πριν τον αγώνα ερωτήσεις σ’ εμάς τους δημοσιογράφους αν φοβάται τους Γάλλους, κι εκείνος απαντούσε πως φοβάται μόνο τα κανόνια του πυροβολικού στην επόμενη γειτονιά. στο τέλος έπαιξε μόνος του έναν αγώνα τριών ωρών κι όταν τον ρώτησαν πως κατάφερε, αποκρίθηκε: «έκανα mental replay όλων των φίλμς δράσης που είδα πριν κλείσω τα 18». αυτό όμως δεν κράτησε. τελικά τον έβαλαν σ’ έναν αγώνα στην Κολομβία κι εκεί τον νίκησαν πρώτοι γύρο επειδή είχε πιάσει τροφική δηλητηρίαση από ένα σάντουιτς ελληνικής παρασκευής στις καντίνας. έτσι κι ο Γιώργος, σιγά σιγά, πιθανόν να βγει μέσα από ένα outing φορώντας εθνικό σύμβολο πάνω στο τζάκετ κι απολαμβάνοντας έναν γαλλικό μουσακά στο γκαράζ του εχθρού επειδή εκείνοι είχαν ξεχάσει να βάλουν ψωμί στη γαλλική μπαγκέτα! τέλος πάντων, θα δούμε; ίσως τελικά ο Μαριόσπουλος να έχει βρει εκείνον τον μοναδικό leftie που φοράει εθνόσημο πάνω στο στήθος σα δεύτερη επιδερμίδα. προσωπικά όμως βλέπω πως όσοι ψάχνουν lefties σαν τον Τζόκο, τελικά βρίσκουν either έναν φρέσκο πρωτοετή φοιτητή είτε έναν ιδιοκτήτη καταστήματος που πουλάει loaders για τένις επειδή έδωσε μάθημα στον αδερφό του πως το σέρβικο national team φορέματα κάνουν δόξα πάνω στον αγωνιστικό χώρο. η ιστορία γνωρίζει πολλές τέτοιες ιστορίες — και εμείς; εμείς περιμένουμε με ανοιχτά στόματα!