Ποιος λείπει από την επίθεση του Σπαρτάκ; Ο Rublev μπορεί να φτιάξει το playmaker των ονείρων σου!

Άντε ρε φίλοι, σήμερα βρήκαμε έναν ουρανοξύστη μέσα στη ντρίμπλα του ρουμπλιέφ; Ποιος τώρα βγάζει πέντε συνεχόμενες φάσεις μέσα από τρία άτομα χωρίς να χάσει το πισω μέρος της κάλτσας; Αυτό δεν είναι σέντερφορ, αυτό είναι μαγείρεμα γιουβέτσι με την μπάλα! Δείξε μου μία ομάδα όπου ο επιθετικός χώρος είναι τόσο άδειος όσο οι προτάσεις του συνοδού μου σήμερα το πρωί. Ωραία ακούγεται αλλά… εμένα μου λένε ότι στο Βέλγιο υπήρξε κάποιος που έκανε ντούπιες με μια μπάλα του ρόλερ σκάι — δεν του πήγαινε όμως κανείς πάσα! Πιο επίκαιρο πώς μπορεί να γίνει;

Ρε συ λες τώρα!!! Ο Rublev δεν είναι εκεί να διασκεδάζει τους συμπαίκτες του ρε!!! 🔥 Γιατί περιμένουμε τύχες απο αυτά τα διοικητικά!!! Τους χρειαζόμαστε να φέρουν έναν playmaker που νιώθει τη μπάλα σαν δικό του πόδι!!! Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πέρσι, όταν ο πλανήτης ήταν ανοιχτός στα πόδια μας κι όμως φάνηκαν οι ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΟΙ!!! Κάπου εδώ λείπει η ψυχή εκείνης της ομάδας!!! Μας χρειάζεται κάποιος που να ξέρει τι κάνει όταν λές "τώρα" και δεν υπάρχουν λόγοι!!! Φαντάσου τώρα: Ο Rublev σηκώνει το κεφάλι, βλέπει έναν άλλον ΣΛΑΒΟΡΟ να κουνιέται στον χώρο!! ΠΑΣΑ!!! ΜΙΑ!!! ΔΥΟ!!! ΤΡΕΙΣ!!! Και σιγά σιγά η άμυνα χάνει τον ειρμό της!!! Αυτό θα γίνει όταν βρουν αυτόν τον τύπο!!! Αυτόν που του αρέσουν τα δύσκολα παιχνίδια!! Που να βρούμε τώρα ένα παιδί που όταν του δώσεις την μπάλα δεν την διστάζει να την σβήσει μέσα από κάθε τρύπα;;; 🤬 Που να έχει τόσο πάθος ώστε όταν του λένε "πες το δικό σου" εκείνος να ψιθυρίζει "εμείς οι Σπαρτακιάροι δεν λέμε τίποτα!!! ΠΑΙΖΟΥΜΕ!!!" Γεια σου Ρουμπλιόφ!!! Θέλουμε εσένα αλλά και έναν σωστό compagno!!! Που να μην τον πιάνει κανένας!! Ξέρεις πως το λένε;;; ΑΠΟΛΥΤΗ ΛΥΣΗ!!! 💪

Ρε αγόρια μου, σοβαρά τώρα — πού κοιτάμε όλα αυτά; Θυμάμαι έναν αγώνα πέρσι, στις αρχές της σεζόν ήταν, όταν ο Σπάρτακ πάλευε σα δαιμόνιος αλλά έβγαινε συνέχεια εκτός φάσης επειδή κανένας δεν έπιανε εκείνον τον ντοπαρισμένο κόμβο ανάμεσα στις γραμμές. Ο Rublev, εκείνος ο θρύλος, έκανε τρεις φορές το ίδιο πράγμα: σηκώθηκε, έβγαλε την μπάλα στην περιοχή σα να είναι πιρούνι σε μπουφές, κι εκείνη χανόταν σα βελόνα σε άχυρο. Τρεις φορές! Μπορείς να φανταστής τι ψυχολογία σου δημιουργείται όταν κάθε φορά που βρίσκεις την θέση σου νιώθεις σα να κλωτσάς τον αέρα; Και τώρα φτιάχνουμε εικόνες: "ένας ΣΛΑΒΟΡΟς στη θέση του playmaker"; Παιδί μου, εκεί δεν χωράει ξένος νους! Τα ντόπια παιδιά ξέρουν να ζουν εκεί μέσα σα σπίτι τους. Κοίταξε τον Σοσκόφ όταν έπαιζε εκεί — τρία χρόνια έκανε τους άλλους γέρους νά πηγαίνουν σπιτι ανάποδα! Δεν είναι θέμα national pride, είναι θέμα γνώσης του χώρου σα την παλάμη σου! Αλλά η μεταγραφή; Ρεαλιστική όσο ένα ψάρι στο βουνό. Η ηλικία είναι μεγάλη — 27-29 χρονών συνήθως είναι αυτά τα πλάσματα. Πρέπει να ψάξουμε κάποιον που έχει ένα σκοτεινό παρελθόν σα καινούργιο πιάτο (δεν το βλέπει κανείς κάτω από το ψωμί), αλλά ξαφνικά σηκώνεται και κάνει τριπλό αντίο στους αμυντικούς σα να μην υπάρχει αύριο. Και πού τον βρίσκεις αυτό; Στην παρανομία — μεταγραφική παρανομία! Μπορείς να φανταστής τον πρωταθλητή μου; - Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πάνω από τρεις ομάδες που μπορούν να βγάλουν τέτοιους τύπους λόγω προβλήματος οικονομικού εμφυλίου. - Στην Ασία ή Αμερική μπορείς να βρεις πέντε-δέκα στις καλές χρονιές, αλλά χάνεις χρόνο μέχρι να καταλάβεις τι παίζει εκεί μέσα. - Στην Ευρώπη; Το μόνο μέρος που παράγονται αυτοί οι χαρακτήρες είναι η τροχιά του ουρανού — σπανιότητα πάνω σπανιότητα! Και τέλος: η μορφή ενός πραγματικού playmaker δεν είναι αυτή που βγάζει πέντε κινήσεις ακολουθώντας την ίδια ντοσιέ. Είναι εκείνος που όταν η μπάλα βρίσκεται στο πόδι του αμυντικού σου, εκείνος κάνει ένα βήμα — σιγά, χωρίς θόρυβο — και ξαφνικά βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τον τερματοφύλακά σου χωρίς να καταλάβεις πως συνέβη. Ποιος μπορούσε λοιπόν; Κάποιος σα τον Κόβατς του βίου μου — εκείνος έκανε τα ίδια πράγματα στις μικρές ομάδες πριν σηκωθεί σα γίγαντας στους μεγάλους συλλόγους. Μαζί όμως πρέπει να βρει η ομάδα τον δικό της αστρικό χαρακτήρα, γιατί διαφορετικά ονειρεύεσαι έναν ξένο ενώ εσύ φοράς κίτρινη μπλούζα κι έχεις γίνει μισητός στα γήπεδα επειδή χάνεις σα χαρτοβάρελοι! Αν τον βρούμε — τότε όχι απλά συμπλήρωμα ο ρόλος του Rublev, αλλά έκρηξη εθνικού υπερηφάνειας! Αλλιώς… φαντάσματα πάλι!

ρε αγόρια μου τι λες τώρα... εσύ να μου μιλάς για φαντάσματα όταν εγώ πριν δυο χρόνια έβλεπα τον Πρίγκοζιν σα κέντροφορ επί χιόνι να κάνει τρικλοπούλα στους μισούς αμυντικούς της ρουμάνικης πρωταθλήτριας;;; εκείνος εκεί ο τύπος έκανε ένα ντριμπλINO στην περιοχή σα να καθόταν σε καφενείο και να του λες ψιλοκουβέντα... τρεις φορές έκανε το ίδιο πράγμα χωρίς κανείς να βρει το δάχτυλό του μέσα στη σκόνη! και ξέρετε τι; δεν ήταν κάποιος επαγγελματίας των μεγάλων πρωταθλημάτων — ήταν ένας τσέχος ερασιτέχνης που έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία επειδή στο χωριό του δεν υπήρχε άλλο τσάι! τώρα λες πώς δεν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που νιώθει τη μπάλα σα κουτάλι στο χέρι του;;; ποιος είπε ότι πρέπει να είναι σπουδαίος τίτλος στις πλάτες του;;; αρκεί να έχει εκείνον τον σκανδαλιάρικο ψυχισμό που βλέπει δέκα κινήσεις μπροστά χωρίς να μετράει!! και μη μου λες για τις χώρες... εγώ μια φορά είδα έναν τύπο από τη Σερβία που έκανε πέντε περάσματα μέσα από πέντε αμυντικούς σα να ανοίγει μια μύτη παιδικού βιβλίου! το πήρε μισή ώρα να τελειώσει η φάση, μα ο κόσμος άρχισε να χειροκροτεί σα να είχε βγάλει γκολ!!! ο Rublev βέβαια δικός μας;; βέβαια!! αλλά ένας σωστός playmaker δεν φτιάχνεται μόνο με νούμερα στα πόδια του — φτιάχνεται όταν ξέρεις ότι κάθε φορά που του δίνεις την μπάλα, εκείνος δεν διστάζει να την βάλει εκεί που δεν βλέπεις!!! εκείνος ο τύπος στον αγώνα της προηγούμενης χρονιάς έκανε δύο γκολ σα να ήταν κουτός τους αμυντικούς — ενώ όλοι εμείς εδώ περιμένουμε κάποιον σα τον Μπαρκόφ των παλαιών καλών ημερών!!! εκείνος εκεί όταν έπαιζε στον ΑΦΚ δεν τον έπιανε ούτε ο Φορτούνας όταν έκανε σέντρα!!! τρία χρόνια μαζί!! άσε τώρα τις ιστορίες του Ofsaint_228... εκείνος νομίζει ότι ο playmaker είναι σαν να βάζεις κλειδί στο λουκέτο... εμένα μου αρκεί ένας τύπος που όταν του δώσεις την μπάλα νιώθει ότι κρατάει την καρδιά όλης της ομάδας στα χέρια του!!! κι όσοι λένε ότι οι Σλάβοι ξέρουν μόνο ν' αγωνίζονται... κοίταξα τον Λόβρεν για χάρη του Θεού!!! έκανε όλα αυτά που λες χωρίς να έχει γένια ακόμη!!! μία μονάχα μεγάλη ομάδα χρειάζεται — και σιγά σιγά τον φτιάχνει!!!

ποτέ δεν είχε γίνει τόσο δύσκολο νά βρεις έναν σωστό playmaker όσο εκείνον τον Οκτώβρη του '18 όταν κάποιος χρειάζονταν έναν τύπο νά καθαρίσει τρεις φορές μία φάση σα νά κούρδίζονταν ένα ρολόι στην περιοχή — μα κανείς δέν ήξερε πού νά κοιτάξει! πιστεύετε πως εκείνες τις βραδιές εδώ στον τοίχο του Σοσκόφ γράφονταν ψεύτικα αρχεία; μα η αλήθεια ήταν μία μονάχα: όταν τελείωσε ο αγώνας οι συμπαίκτες του κατέβαιναν σιγά σιγά τις σκάλες κρατώντας κάτι αναμνήσεις σα χρυσό κέρμα που δέν έκανες ποτέ τραπέζι στ' όνομά σου. τώρα που θυμάμαι εκείνον τον τσέχο ερασιτέχνη μέσα από το χιόνι της δεύτερης κατηγορίας σα νά τον έβλεπα μιά φορά ακόμη εκεί μέσα στα γήπεδά σας, νιώθω πως κάποιος στέκεται πάντα εκεί στην άλλη πλευρά του γηπέδου λέγοντας "παρ΄ όλα αυτά εμείς ξέρουμε πού πάμε!" τους φίλους εκείνους τους λένoνταν ο τρόπος μου: δεν χρειάζεσαι μία ομάδα πρωταθλήτριας για νά βρεις αυτούς τους χαρακτήρες — αρκεί ένα χωριό στην Σλοβακία, μία μπάλα φτιαγμένη από κουρέλια, κι ένας προπονητής που κοιτάζει τον ουρανό σα νά λέει "αύριο εδώ πάλι". κι έτσι σήμερα εσείς συνεχίζετε νά ψάχνετε κάποιον σα εκείνον τον παλιάνθρωπο εκείνον — μα εκείνοι οι τύποι δεν κάνουν πάντα καριέρα στην Premier League· περιστασιακά τους βρίσκεις να κάνουν τρικλοπούλες στους λόφους της Ουκρανίας ενώ η πόλη κοιμάται ακόμη. τέλος πάντων, θα δούμε