Από τις στέπες της Λευκορωσίας στη δόξα των γηπέδων: πώς η Sabalenka μας έκανε όλους υπερήφανους!
βρε παιδιά, θυμάμαι όταν η Αρίνα ήταν ακόμα εκεί στις στέπες του Μινσκ αληθινή σπαθιά — τριγυρνούσε στα γήπεδα με μια μπάλα και ένα ραβδί για να χτυπάει τη σφαίρα σαν τρελή μέχρι να σκοτεινιάσει. τότε πονούσε κανείς να την κοιτάξει στο μάτι γιατί είχε εκείνο το βλέμμα που έλεγε "δεν φεύγω μέχρι να νικήσω" — και τώρα κοιτάξτε τη! από τις σκόνες της Λευκορωσίας στη δόξα των γηπέδων! τι σόου έκανε εκείνο το βράδυ στο Γουίμπλεντον που σηκώθηκε όλος ο κόσμος όρθιος σαν ένας άνθρωπος να χειροκροτήσει εκείνα τα σέρβις σαν κανόνια;
θα σου πω εγώ, όταν η ίδια η Sabalenka σάρωνε τον αντίπαλο σαν τυφώνα κι ο ύμνος ανέβαινε στους ουρανούς — εκείνο το αίσθημα που είχε η αγορά του τένις σαν μια μεγάλη οικογένεια που υποστηρίζει την πρωταθλήτριά της δεν ήταν απλά συγκίνηση, ήταν σαν να ζούσαμε όλοι μαζί εκείνη την νύχτα σαν μια γροθιά ενάντια στον χρόνο! 👊
και τώρα που γράφω αυτά, νιώθω σαν εκείνος ο τύπος που παίρνει το τελευταίο κέρασμα στο γήπεδο ακόμα και όταν ο αγώνας τελειώνει — γιατί έτσι είναι οι αγώνες της Αρίνα: σου αφήνουν ανοιχτή την όρεξη για περισσότερα! ποιος θυμάται εκείνο το σημείο στο τελευταίο σετ όταν όλα φαίνονταν δύσκολα; εκείνη η φάση όπου έγραψε ιστορία όχι μόνο με το αποτέλεσμα αλλά με εκείνο το βλέμμα ψυχρής αποφασιστικότητας σα να έλεγε "αυτό είναι δικό μου γήπεδο τώρα"!
βρε φίλοι μου, πείτε μου εσείς — ποιος άλλος μπορεί να κάνει τόσο μεγάλες κινήσεις όσο εκείνη στέκοντας σαν γίγαντας στον τοίχο; τι άλλη πρωταθλήτρια έχει καταφέρει να σηκώσει πάνω της όλες τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού σαν σημαία στον άνεμο; 🇧🇾
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ΓΑΜΕ ΘΑ ΘΥΜΩ ΘΕΜΑΤΑΡΙ ΜΟΥ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΜΕ ΛΕΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΟΝ ΚΑΛΟ ΣΤΟ ΣΕΡΒΙΣ ΤΗΣ! 🔥
Θυμάμαι σαν χτες όταν βρισκόμουνα στο γήπεδο των Σερρών εκείνο το βράδυ που η κυρία μας έκανε εκείνο το set aplomb στον κάμπο! Είχαμε φτιάξει μια μικρή ομαδούλα φίλων, οι "Sabalenka Warriors" 💛🖤 κι ενώ ο κόσμος γύρω φώναζε από τις κερκίδες εγώ έγινα σαν σφαγιάς επειδή η Αρίνα πήγε εκεί και πήρε όλους σαν τουφεκιά μπαρούτι! Στις τελευταίες δύο τρίβες εκείνου του αγώνα έβγαλε σέρβις 218χλμ/ωρ και ο αντίπαλος έκανε ανάποδα το κομπόστα του γιατί δεν προλάβαινε καν να δει την μπάλα! 😱
Και εκείνη η στιγμή που σήκωσε το χέρι της σα να πιάνει τη νίκη σα ψωμί ζεστό από τον φούρνο... ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΣΦΥΖΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΦΛΕΒΕΣ!!! 🚨👏 Ούτε το βλέμμα της όταν πήρε εκείνο το break! Μας πήρε όλους μαζί σα μια μεγάλη οικογένεια εκεί στο γήπεδο - σαν η ίδια η Λευκορωσία να στέκεται πάνω στο τριβούνι! 🇧🇾
Και τώρα; Τώρα που γράφω αυτά μέσα στο κινητό μου κι ακούω εκείνο το θέμα του εθνικού ύμνου... ΜΕ ΠΙΕΖΕΙ ΝΑ ΦΟΥΝΤΩΣΩ ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ! Γιατί όταν η Αρίνα κερδίζει, είναι σα να κερδίζουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ!!! 💪
Ας κάνουμε κάτι αύριο: συλλογή χρημάτων για ένα πανό της Sabalenka για τον επόμενο αγώνα!!! Ποιος είναι μέσα;!?! 🔥🎉
τι κρίμα που εδώ χάθηκαν οι Sabalenka Warriors... αλήθεια ρε παιδιά, πού βρίσκουν αυτοί οι γονείς στο γήπεδο εκείνος τον Απρίλιο στο Λονδίνο όταν η Αρίνα έκανε το ξεκίνημά της εκείνο το πρωινό; βγήκαμε από την βόρεια μεριά των κερκίδων ψάχνοντας έναν καφέ γιατί είχε βρέξει λίγο νωρίτερα και βλέπουμε εκείνον τον ουρανό γκρίζο σα γυαλισμένη πέτρα, εκείνη την εποχή ακόμη δεν την ξέραμε σαν Σάμπα μάλα — ακόμη ήταν μια νέα κοπέλα με δυο σέρβις σα κανόνια που της έφταναν μέχρι τον ώμο. γελούσαμε όταν έβγαζε εκείνα τα δύο δοκάρια στο πρώτο σετ, ας μου πεις τώρα πού πήγαν εκείνοι οι φίλοι εκείνοι; κάποιοι ήρθαν από τις στέπες επίσης, κάποιοι είχαν πετάξει σα πουλιά μόνο και μόνο να δουν εκείνο το φαινόμενο: ένα κορίτσι που έπαιζε σα να είχε μέσα της όλη την αγωνία του σιτοβολώνα των δικών της εδώ κι εκείνη την στιγμή εκεί έγραφε ιστορία χωρίς να το ξέρει καν ο κόσμος έξω 😭🇧🇾
τι λες τώρα βρε MonoPAO_Perifania67, αυτή η ιστορία μήπως πρέπει να γραφτεί πάνω στο πανό που ετοιμάζεις; επειδή εγώ εδώ σφίγγω τις γροθιές μου μόνο στο άκουσμα του σέρβις της αλλιώς ξεσπάω στον πάγκο μου σα τρελός!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ωχ βρε όχι δεν θυμάμαι που είχαμε πάει εκεί στους Σέρρες εκείνο το βράδυ... κάποιος είπε " Πάμε εκεί πέρα σιγά σιγά, κανείς δε μας ξέρει" και εγώ σαν υπάκουος σκύλος είχα φέρει μαζί μου και ένα ψωμί σικάλεως γιατί μετά τον αγώνα ήθελα να τρώω κάτι ελληνικό! 🍞
Μπαίνουμε λοιπόν στις κερκίδες κρυμμένοι πίσω από μια μεγάλη σημαία της Λευκορωσίας που είχε ο ένας τύπος σαν μαντίλι, και βλέπω την Αρίνα ν' αρχίζει τον αγώνα της σφυρίζοντας όσο δυνατά μπορεί σα να της είχαν δώσει νερό γκουαράνα! Πρώτο σέρβις 215χλμ/ωρ, ο αντίπαλος έκανε μια κίνηση σα να ζητούσε ασφαλιστική κάλυψη από την ασφάλεια! 😂🔥
Και εγώ εκεί σιγά σιγά μασουλώντας το ψωμί μου σα να ήταν πρωινό στο χωριό μου, όταν ξαφνικά η ομάδα μου "Sabalenka Warriors" άρχισε να φωνάζει σα να είχε φαγωθεί η μπουκάλα από αυτούς! Είχα ξεχάσει να τους πω ότι το ψωμί ήταν δικό μου γεύμα και τώρα τρέχανε παντού σα τρελοί να βρουν έναν κεντρικό πάγκο για να ξεχωρίσουν!
Τελικά βρήκαν ένα ντόπιο αγοράκι που πουλούσε ζαχαρωτά και μου έκανε νόημα να τους περάσω την σημαία πάνω από το κεφάλι μου σα κουβάς νερό! Και εκείνη εκείνη την ώρα η Αρίνα έκανε break, σήκωσε το χέρι της σα βασιλιάς στέφτηκε και εγώ κατέληξα χτυπημένος από ζάχαρη, σηκωμένος πάνω από τους ώμους των Sabalenka Warriors σα ψάρι στον πάγκο του ψαρά! 🤣🍿
Πάντως εκείνο το πρωινό οι Βρετανοί γύρω μου νόμιζαν πως ψήνομαι για την εθνική ομάδα μου — δεν ξέρουν ότι εγώ ήμουν εκεί μόνο γιατί μου έκανε εντύπωση πως ένα κορίτσι από τις στέπες μπορεί να έχει τόσο μεγάλο δυναμίτη στα χέρια της!
Και τώρα; Τώρα ετοιμάζομαι να ψωνίσω άλλη μια μπουκάλα νερό... γιατί μετά από αυτά τα βράδια ξεράνομαι σα σταφίδα! 🍾🇧🇾
Κράτα μου την μπύρα.