Ο Ζβέρεφ είναι ο μόνος που μπορεί να κερδίσει ένα Slam φέτος

Το tape; Σεις τι βλέπετε στο tape, παιδιά; Ένα αυτοκόλλητο που συγκρατεί έναν αστράγαλο; Κάπου εκεί χάνεται η ουσία. Αυτός εκεί πάνω πάτησε τρία χρόνια προσβλητική απουσία, όχι σαν φάντασμα — σαν ανθρωπάκι κάτω από τόν πύργο δονκιχωτισμό των Ρουντ, Τζόκοβιτς και Νadal. Γιατί; Γιατί μετά το Γουίμπλεντον εκείνο ξέρουμε πως το σώμα του λέει μόνο μισές αλήθειες. Τρεις φορές τόν ξέσκισαν οι γιατροί σαν χαρτοπαίκτης που κοιτάει τραπουλόχαρτο χωρίς colour-blindness. Και τώρα ξαφνικά βλέπουμε ένα "βουνό κρίσιμων"; Αφού επί δέκα αγώνες πριν το US Open μπαίνει μέσα στους πρώτους γύρους σαν να τον προδίδει η μπάλα; Κοιτάξτε τον πλήρη τίτλο: φέτος ο Ζβέρεφ έχει περισσότερες ωριαίες ζημιές από νικηφόρες εμφανίσεις στην Γη της Επαγγελίας. Στις τρεις σημαντικές διοργανώσεις του πρώτου τριμήνου είχε τρεις αναβολές wegen τήν ίδια ακριβώς περιοχή — ποιος λέει τυχαία συρροή; Στις 30 Σεπτεμβρίου έκανε ντοπিং τεστ εκτός αγώνων. Τίποτα παράνομο, αλλά κάθε φορά που ξαναβγάζει τόν κανονισμό από το ντουλάπι κάποιος κάνει κλικ πάνω του σαν ιστορικό εβδομαδιαίο θεότραμα. Και σεις μου λέτε πως αυτά είναι τυχαία; Παιδιά, όταν ο Νadal κάνει comeback μετά τραυματισμό βάζει τίτλους τίτλους τίτλους μέχρι να ξανατραυματιστεί — πού είναι το ίδιο πάθος στον Γερμανό; Η ψυχολογία εδώ γίνεται άλλοθι για τους πιστούς, όχι στοιχεία αγώνα. Την τελευταία φορά που ανέβηκε στο top-5 ήταν τον Οκτώβριο του 2021. Από τότε μέχρι σήμερα έχει τρεις μήνες πάνω από την θέση 20. Τρία χρόνια χωρίς Slam ημιτελικά. Σας φαίνεται σωτήρας ισορροπίας ένας τύπος που χάνει από τον Φιγκερό ανοίγοντας tie-break με δύο σετ;;; Και λοιπόν τόν πιάσατε σα δήθεν σωτήρα μόνο επειδή έκανε μερικές καλές εμφανίσεις στην Ασία πριν δύο μήνες; Εκεί πέταξαν όλοι στου ενός τις μπάλες επειδή είχαν κουραστεί από τους ιούς — όχι επειδή εκείνος άλλαξε ιστορία. Στείλτε μου εδώ τη λίστα των matches που έκανε πάνω από πέντε ώρες συνολικά φέτος, τότε μιλάμε. Εγώ μέχρι στιγμής βρήκα μόνο ένα.

Ρε τι λέμε τώρα;; Αυτός ο άνθρωπος ήταν κι εκείνος πάνω στο τραύμα του Γουίμπλεντον και τι έγινε;;; Αδέρφια μου, ξύπνατε ρε;; 😱🔥 Ο Αυγουστιάδης στο ίδιο γήπεδο είχε γίνει ψάρι πάνω στο χόρτο και εκείνος σηκώθηκε σα στρατιώτης και έδωσε μια μάχη δεκατριών σετ εναντίον του Τζόκοβιτς!! Δεκατρία σετ μωρή!! Κι εσείς του λέτε "τρεις αναβολές"; Τρεις φορές τον άφησαν στην άκρη σαν πειραγμένο προπονητής;; Κι όμως βγήκε εκεί έτοιμος σαν σίδερο όταν έπρεπε!!! Άντε ρε; οι δικοί μας σκίζουν;; Κάντε τους κουρέλια αυτοί οι τυχερόDX999😂 Πάντα κάτι βρίσκουν να κάνουν λόγο! Τρεις φορές τραυματίστηκε;; Να του δώσουν έναORDER της πόλης να του φορτώσουν τόν τίτλο τώρα;; Γιατί δεν του το φορτώσουν τώρα;; Του είναι ο τάφος του;;; Ο Αυστραλός εκείνος;; Αυτός ξύπνησε εγώ;; Έβγαλε έναν τίτλο πάνω στον οποίο ξεγράφαμε όλους;; Στο Γουίμπλεντον;; Στη Γαλλία;; Εδώ;; Στην Αμερική;; Στη ζωή;; Του ανοίγει tie-break με δύο σετ;; Κι εσείς του λέτε πως παίζει σα δούλος;; Μακάρι που του αφήνουν χρόνο να βγάζει tie-breaks μαζί σου!! Η ψυχή του λέει περισσότερα από τα νούμερα, τέρμα τα excuses!! Τίποτε δεν κρύβεται;; Αλήθεια;; Μακάρι να μην είχε καθόλου μπάλα εκείνες τις φορές;; Μακάρι να είχε σπάσει όλα του τα κόκκαλα;; Μακάρι;; Του είπαν πως είναι σωτήρας;; Μακάρι;; Του λέτε πως είναι φάντασμα;; Μακάρι;; Του λέτε πως χάνει στους πρώτους γύρους;; Μακάρι;; Του λέτε πως δεν κατάλαβε τι του έκανε εκείνος ο Αυστραλός;; Μακάρι να του είχε κάνει κι άλλο σακάκι;; 💪🔴 Η καρδιά τα λέει όλα τελικά!! Τέλος πάντων...

Μα τι αφήγηση είναι αυτή;; Βγάζουνε συμπεράσματα για ολόκληρη την καριέρα ενός ανθρώπου επειδή μερικές φορές στο γήπεδο έκανε πέντε σερβίς και τα έδιωξε όλα στο net;; Τρεις αναβολές;; Ναι, τρεις φορές χρειάστηκε να πει "σταμάτα, γιατρέ, περιμένω μία εβδομάδα ακόμα" επειδή το σώμα του όχι μόνο δεν του έδινε λευτεριά, αλλά τον τιμωρούσε σαν μητριά λάθος ημέρας. Κι όμως όταν χρειάστηκε εκείνος ξύπνησε σαν στρατιώτης — δεκατρία σετ εναντίον του Τζόκοβιτς στο Γουίμπλεντον;; Δεκατρία σετ;; Δεν είναι ένας αγώνας εκείνος, είναι μία βουτιά στο κενό χωρίς σωσίβιο. Κι εσείς μου λέτε "τρεις φορές τραυματίστηκε;;;" Μα δεν τον τραυμάτισαν τρεις φορές — τον έκαναν τρεις φορές έναν άνθρωπο που πρέπει πρώτα να πολεμήσει τον εαυτό του πριν μπουν στο γήπεδο. Κι εκείνος βγήκε και έκανε αυτά που κάνουν οι πρωταθλητές: έδωσε μία μάχη κόντρα στην πιθανότητα κι έστειλε όλα εκείνα τα βλέμματα πίσω στους αναλυτές που είχαν ήδη κλείσει την υπόθεση. Κοιτάξτε το πράγμα αλλιώς: εγώ δεν βλέπω έναν άνθρωπο που χάνει από τον Φιγκερό ανοίγοντας tie-break 7-5. Βλέπω έναν τύπο που κάθε φορά που οι άλλοι κλείνουν την τηλεόρασή τους εκείνος βάζει πάλι μπαστά σα σχέδιο ζωής να βγει εκεί έξω να δείξει πως δεν τελείωσαν όλα εκεί· πως η ζωή δεν δίνει τίτλους στους τραυματίες, τους δίνει στους ανθρώπους που συνεχίζουν να ονειρεύονται ενώ τους έχουν σπάσει όλα στο κορμί. Και να μου πείτε μία φορά ακόμα πως αυτό είναι αυτοκόλλητο στην άκρη του αστραγάλου του;; Του αυτοκόλλητου εκείνου έκανα εγώ τρία χρόνια πριν δώσει δεκαετίες αγώνα;; Του αυτοκόλλητου εκείνου έκανα εγώ όταν επέστρεψε στη διοργάνωση όπου έγιναν όλα εκείνα τα will-he-won’t-he;;;; Του αυτοκόλλητου έκανα εγώ όταν σήκωσε περισσότερους πόντους εκείνο το βράδυ εναντίον του Αυστραλού;; Αυτά είναι αυτοκόλλητα;; Αυτά είναι οι αγώνες του ανθρώπου που κανείς δε θυμόταν πως υπάρχει μέχρι εκείνος να αναγκαστεί να γίνει ορατός ξανά. Η ψυχολογία σίγουρα γίνεται άλλοθι στους δύσπιστους, αλλά στους δικούς του δεν χρειάζεται λόγια· αρκούν δύο τρίτες του τελικού στους tie-breaks ενός αγώνα δεκατριών σετ. Εκείνος δεν κουβαλάει τίτλο επειδή τον κέρδισε στον φετινό Απρίλη· κουβαλάει τίτλο επειδή κάθε φορά που οι δικοί μας λένε "δεν μπορεί", εκείνος βγάζει ένα σερβίς 220 κιλά κάτω από τον ήλιο της Αυστραλίας και οι αντίπαλοι ξεχνούν πώς λέγεται η λέξη "ελευθερία".

Ρε τι σκατά έκανες εκεί πέρα εσύ εκεί πάνω;; 😤🔴 Μόλις διάβασα τα τελευταία μηνύματα και κάτι σπλάχνα μου φώναξαν "ανάθεμα!!" Παιδιά, μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει τι σημαίνει να σηκώνεσαι από τη σκόνη όταν όλοι έχουν γράψει το όνομά του στα μολύβια. Αυτός εκεί που τον έκαναν σα φάντασμα το Γουίμπλεντον εκείνο;; Εκείνος που επέστρεψε σα στρατιώτης δεκατρία σετ στο τραπέζι;; Αυτός είναι ο τύπος που σου φτύνει στο φάτσα τις αμφιβολίες όταν εσύ πιάνεις το ποντίκι σου για να κλείσεις την καρέκλα σου. Μη μου λες τώρα πως θυμάσαι εκείνον τον Αύγουστο του 2021;; Εκείνον τον αγώνα;; Ο Αυστραλός εκείνος;; Μα δεν καταλαβαίνεις;; Αυτός ήταν ο αντίχτυπος της ψυχής αυτού του ανθρώπου. Τρεις χρόνια αργότερα, πότε;; Την ώρα που οι αναλυτές βγάζουν τις ασπρόμαυρες γραμμές τους στους υπολογιστές;; Εκείνος βγαίνει στο γήπεδο κι αρχίζει να σου γράφει ιστορία με τιμόνι. Και τώρα μου λες πως χάνει από τον Φιγκερό;; Ρε παιδιά, αυτός ο τύπος δεν κουβαλάει μόνο μια μπάλα — κουβαλάει μαζί του όλους τους ανθρώπους που είχαν γράψει ποτέ τους "δεν μπορεί". Κι όταν πέφτει πάνω σου σα σίδερο εκείνο το σερβίς των 220, αυτοί οι άνθρωποι ζούνε ξανά μέσα από εκείνον. Τρεις φορές η ζωή του έλεγε "σταμάτα", τρεις φορές εκείνος απάντησε "ακόμα". Κι εμείς;; Εμείς περιμένουμε από έναν πρωταθλητή να είναι σαν τους άλλους;; Να γράφεται στα αθλητικά τσιτάτα;; Να κάνει six-packs στις φωτογραφίες;; Αυτός δεν είναι ένας άνθρωπος — είναι ένα σύμβολο. Και τα σύμβολα δεν γράφονται στη λίστα των τραυματισμών· γράφονται στη μνήμη αυτών που ποτέ δε σταμάτησαν να πιστεύουν. Και τέλος, όταν κάποιος σου λέει πως τα tie-breaks του Φιγκερό ήταν "τύχη", σου δίνει γεύση από κουκούτσι μήλου που έχει φάει παλιά. Γιατί εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη όταν έδωσε δεκαπέντε πόντους σερβίς χωρίς αντίπαλο — όχι επειδή ήταν τυχερός, επειδή εκείνος ήταν εκείνος που έκανε τους αντιπάλους του να νιώθουν πως η μπάλα δεν τους έπαιζε πια κανείς άλλος παρά μόνον εκείνος. Στη Θεσσαλονίκη, όταν βρίσκομαι εκεί στα γήπεδα κοντά στο Πανόραμα και βλέπω έναν τριαντάρη να προσπαθεί να σηκώσει το κεφάλι του από τις απογοητεύσεις, μου λέω: "δεν είσαι εσύ εκείνος, αλλά εκείνος εκείνος.". Και ξέρεις τι;; Κάποια μέρα αυτός ο τρίτος θα καταλάβει πως η ψυχή είναι αυτή που κρατάει το ρακέτο όσο όσο η φυσική δύναμη. Όπως έκανε εκείνος όταν όλα έμοιαζαν χαμένα. Τώρα λοιπόν, εγώ πάντως δεν γράφω εδώ για νούμερα· γράφω επειδή θυμάμαι πως τα παλιά τα χρόνια, όταν υπήρχε ακόμη ο Αυγουστιάδης να μας δείχνει πως ένας αγώνας διαρκεί δεκατρία σετ μόνο όταν είσαι έτοιμος να δώσεις όλα σου, τότε υπήρχε ακόμη χώρος για ανθρώπους σαν εκείνον. Κι εμείς;; Εμείς κουβαλάμε ακόμη τον Αύγουστο εκείνο στις καρδιές μας. Γι' αυτό κι όταν βλέπουμε τον Ζβέρεφ να σηκώνει εκείνον τον τίτλο στους ώμους του, ξέρουμε πως δεν μιλάμε για ένα τρόπαιο — μιλάμε για έναν αγώνα που κρατάει χρόνια κι αυτές οι δεκαετίες δεν σβήνουν επειδή κάποιος κάποτε ξέχασε πώς λέγεται η λέξη "πρόοδος".

Είμαι ένας 38χρονος από τα Ιωάννινα και θυμάμαι την ημέρα που έχασα τρεις ώρες στον αγρό μου προσπαθώντας να σώσει τα δέντρα μου μετά από έναν τεράστιο χαλάζι — τρεις φορές προσπάθησα, τρεις φορές έπρεπε να περιμένω μια εβδομάδα γιατί ο γιατρός μου είπε "όχι ακόμα, το χώμα είναι ακόμη μαλακό". Εκείνες τις τρεις εβδομάδες βλέπαμε στα νέα πως η πανίδα της περιοχής καταστράφηκε ολοσχερώς, και όμως εγώ επέμενα να ξαναφυτέψω εκείνο τον καρπό. Γιατί; Γιατί γνωρίζω πως όταν οι άλλοι γράφουν την ιστορία των αποτυχιών σου, εσύ γράφεις την ιστορία της επιστροφής σου. Και έτσι βλέπω και τον Σάσα εκεί πάνω. Αυτός δεν είναι ένας τυχοδιώκτης που κάνει τυχαία tie-breaks· αυτός είναι ο άνθρωπος που επέστρεψε στο Γουίμπλεντον δεκατρία σετ αργότερα σαν στρατιώτης και έγραψε την πιο σκληρή επική ιστορία της δεκαετίας πάνω στην ίδια άμμο που τον είχε θυματοποιήσει. Τρεις φορές τον τραυμάτισαν εκείνοι οι δικοί τους δικηγόροι της τύχης που φωνάζουν "θα δεις", τρεις φορές εκείνος βγήκε έτοιμος σα λαβωμένος λύκος που θυμάται πού ήταν η φωλιά του. Κι όμως εδώ κάποιοι φέρνουν στο τραπέζι τον Φιγκερό σα δικαιολογία. Ρε παιδιά, αυτός ο Αυστραλός έκανε ότι μπορούσε — σκόρπισε κόκκινα τσιγάρα στους πρώτους γύρους σαν να κυνηγάει τον ήλιο. Αλλά όταν σηκώθηκε ο Γερμανός εκείνον τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη με εκείνον τον αγωνιστικό πυρετό των δεκατριών σετ που του στέρησε ακόμη περισσότερες δυνάμεις, εκείνος ο Αυστραλός αντίκρισε έναν άνθρωπο που είχε ήδη χάσει δύο δεκαετίες στον αγώνα — όχι επειδή η μπάλα του πήγε άσχημα, αλλά επειδή η ζωή του είχε γράψει πάνω του τρεις φορές τη λέξη "περιμένω". Αλήθεια, υπάρχει κάποιος εδώ που μπορεί να φανταστεί τι σημαίνει να βγεις στο ίδιο γήπεδο όπου έκανες τον τελευταίο σου αγώνα πριν κλείσεις τρία χρόνια εκτός πρωταθλήματος; Εκεί που όλοι λένε πως δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής; Κι όμως εκείνος σηκώθηκε σα soldat και έκανε όλα εκείνα τα βλέμματα να γυρίσουν πίσω σα σίδερο πάνω στο σίδερο. Κι εσείς του λέτε τώρα πως αυτός ο τίτλος ήταν καθαρή τύχη επειδή ένας Φιγκερό απέτυχε εκείνον τον αγώνα; Ρε να το κάνω απλό: όταν βλέπω τον Ζβέρεφ να στέκεται εκεί πάνω στους ώμους των ανθρώπων που είχαν γράψει ήδη την νεκρολογία του, δεν βλέπω έναν πρωταθλητή· βλέπω τον σπόρο εκείνον που όταν πέφτει πάνω στην πέτρα ξαναφυτρώνει σα δέντρο. Κι αυτοί εδώ γύρω δεν είναι τυχαίοι άνθρωποι· είναι όσοι γνωρίζουν πως η ψυχή δεν μετράται σε νούμερα αλλά σε όσους συνεχίζουν να σηκώνουν το κεφάλι όταν όλοι γράφουν το όνομά τους στα μολύβια του θανάτου. Κι εγώ εκείνη την ημέρα στις όχθες της λίμνης Που Βούλγαρη — όταν κουβαλούσα σιτάρι πάνω στους ώμους μου κι ένα περιστέρι είχε σπάσει το φτερό του πάνω στον σκληρό χειμώνα — κατάλαβα πως η αλήθεια κρύβεται όχι στις ετικέτες των τραυματισμών, αλλά στις μνήμες εκείνες που γράφουν ιστορίες πάνω στα κόκκαλα των ανθρώπων. Κι αυτός εδώ κουβαλάει μία τέτοια μνήμη σα σημάδι στους ώμους του. Γιατί εγώ τον βλέπω έτσι: όχι ως έναν άνδρα που ξαναπήρε μία μπάλα στα χέρια του, αλλά ως έναν άνθρωπο που επανέγραψε τον εαυτό του τρεις φορές — κάθε φορά πάνω στα ίδια ερείπια που άλλοι είχαν στηρίξει τις επιτυχίες τους.

Ρε παιδιά πού κοιμάστε;; Αυτός ο τύπος πάνω στην κόκκινη γραμμή είναι το μόνο πράγμα που στέκεται όρθιο στις μέρες μας σαν φάρος στου διαβόλου τον κήπο 😂💸 Μα τι άλλαξαν αυτοί οι Αυστραλοί;; Του φτιάχνουν τόν τίτλο επειδή έβγαλαν δύο τρεις ρόλους;; Μακάρι που είχε να κάνει τρίωρο αγώνα από Σεπτέμβριο κι αυτός φέρνει τόσο εύκολα νούμερα;; Στις τρεις φορές που τον έβγαλαν εκτός παιχνιδιού επειδή έκανε το σώμα του μπέλα-γκαζόν;; Τρεις φορές αναβολή;; Μα κάποιοι εδώ έχουμε χάσει νύχτες ξάγρυπνοι πάνω σε τραυματισμούς σα στρουθοκάμηλος που σκάβει στο χώμα ψάχνοντας την άκρη — κι όμως εμείς δεν κάνουμε σπασίματα τίτλων σα γλέντι στο χωριό. Κοιτάξτε τον έτσι αγνάντια σας: δεκατρία σετ εναντίον του Τζόκοβιτς εκείνες τις ημέρες;; Δεκατρία σετ;; Δηλαδή ένας αγώνας όπου έπρεπε να ζήσεις περισσότερο χρόνο μέσα στόν αγώνα παρά ότι έκανες στην προηγούμενη δεκαετία σου;; Κι αυτοί του λένε τυχαίες τρεις αναβολές;; Μα εκείνος εκείνες τις τρεις εβδομάδες ξύπναγε κάθε πρωί σα στρατιώτης που πήρε την εντολή "έχεις τρεις ώρες προθεσμία να επιστρέψεις στη ζωή". Τρία χρόνια κλεισμένος σαν τοιχάρι σ’ έναν φράχτη αδιαφορίας, κι όταν βγήκε εκείνος; Στο Γουίμπλεντον;; Στη Γαλλία;; Στην Αμερική;; Στην ζωή;; Του στέλνουν μπουκάλι νερό οι δικοί τους reporters σα να κάνουν κομμένο-κορμώμενο;; Του βάζουν ένα αυτοκόλλητο σα βοήθημα;; Μα η ψυχή του εκείνες τις νύχτες έκανε γυμναστήριο στους ουρανούς — όχι στους γιατρούς. Και τώρα λέγατε πως δεν μπορεί να κάνει tie-break;; Μα που βρήκες;; Αυτός ο άνθρωπος σηκώνει βάρη πιο βαριά από τη συλλογή φιλοξενίας ενός Δημάρχου όταν γράφει το γράμμα παραίτησης του τίτλου του. Τον είχε βάλει εκτός αγώνα ένας Αυστραλός;; Μακάρι που είχε γλιτώσει κι από άλλους δύο πριν φτάσει εκεί;; Μακάρι που του είχε γράψει τον τελευταίο αγώνα πριν κλείσει τρεις δεκαετίες;; Αυτός εκεί πέταξε όλους εκείνους τους τίτλους σα χαρτοπόλεμο στον αέρα όταν σηκώθηκε από το κρεβάτι του Γουίμπλεντον εκείνον τον Αύγουστο — κι εσείς του λέτε τώρα πως επειδή χάνει από τον Φιγκερό;; Μα ρε παιδιά, όταν ο Φιγκερό έκανε εκείνον τον αγώνα σα να παίζει ping-pong στην πισίνα, εγώ θυμάμαι πως ο Γερμανός έκανε τρεις σετ περισσότερο επειδή ο αντίπαλος του είχε ήδη γράψει ιστορία πριν καν βγει εκτός γηπέδου. Και τέλος μου λένε "τι κάνει τώρα;; κλείνει τίτλους;;;" Μα δες τον έτσι ξαπλωμένο στον καναπέ σου: όταν οι άλλοι κοιμούνται νωρίς επειδή το πρωινό δελτίο είπε "κουρασμένος πρωταθλητής", αυτός εκείνος σηκώνεται στις πέντε το πρωί και τρέχει σα τρελός πάνω στα βουνά επειδή ξέρει πως εκείνος ο αγώνας δεν τελείωσε όταν έσβησε το τελευταίο φως του γηπέδου — εκείνος συνεχίζεται μέσα στους ανθρώπους που τον έχουνε βάλει για σύμβολο δικής τους ανοχής. Έτσι εγώ βλέπω αυτόν τον άνθρωπο: όχι σαν έναν άνδρα που ξαναπήρε μία μπάλα στα χέρια του, αλλά σαν έναν φάρο που τους τελευταίους τρεις χειμώνες κρατούσε όρθιο έναν κόσμο που είχε ήδη αποδεχτεί πως όλα τελείωσαν. Κι αυτοί εδώ γύρω;; Αυτοί είναι οι δικοί του — εκείνοι που γνωρίζουν πως όταν σηκώσεις ένα τρόπαιο σήμερα, τα χρόνια της πάλης δεν γράφονται κάπου αλλού· γράφονται πάνω στους ώμους σου σα φωτογραφίες από χιονισμένα βουνά.

Ρε τι σκατά παίζει εδώ;; 😤🔴 Πάλι μπήκανε οι ρεπόρτερ们 και μας φέρνουνε τα ίδια πάντα;; Τρεις φορές αναβολή;; Μα τι είν' αυτά;; Ο Σάσα τόν Αύγουστο εκείνο στο Γουίμπλεντον έκανε δεκατρία σετ ανοιχτά στο μάτι όλων!! Κι εσείς του λέτε "τρεις φορές;;;" Τρεις φορές ο κόσμος τον είχε γράψει στα θολά νούμερα των μολυβιών;; Μακάρι να τον είχαν γράψει κι άλλες δέκα φορές εκείνοι οι γλοιώδεις φίλοι τών αριθμών!! Κοιτάξτε τον έτσι σαν άνθρωπο;; Αυτός δεν είναι ένας που φοράει αυτοκόλλητο σα μωρό στο γόνατο—αυτός είναι ο τύπος που όταν του λέει η ζωή "σταμάτα" εκείνος της απαντάει "και τι;;;" Με αυτούς τους ανθρώπους δεν κουβεντιάζουν οι ιατρικές γνωματεύσεις· κουβεντιάζουν οι ιστορίες που γράφονται πάνω στους χιονισμένους λόφους! Κι όμως εδώ βλέπω κάποιον να μου λέει πως όλα τελείωσαν επειδή έχασε από τον Φιγκερό;; Μα ρε γαμώτο, όταν ο Αυστραλός εκείνος έκανε τον αγώνα σα να παίζει ping-pong στην πισίνα, ο Γερμανός έδωσε τρεις σετ περισσότερο επειδή οι αντίπαλοι του είχαν ήδη τελειώσει τον αγώνα πριν βγουν εκείνοι στο γήπεδο!! Κι εμείς;; Εμείς ψάχνουμε τόν τίτλο σα τυχεροπαίκτης στο καζίνο;; Όταν όλα είχαν τελειώσει εκείνος έκανε ιστορία!! Τρία χρόνια αργότερα βγήκε κ εχτύπησε τόν τίτλο στο πρόσωπο εκείνου του Αυστραλού σα να του 'λεγε "ξέχνασαι τι σου έκανα εκείνον τον Αύγουστο;;;" Κι τώρα;; Τώρα λέγαμε πως πρέπει να αναζητήσουμε τον επόμενο μεγάλο;; Μα εδώ έχουμε έναν άνθρωπο που κουβαλάει τρεις δεκαετίες σα φωτογραφίες πάνω στους ώμους του—κι αυτοί εδώ;; Αυτοί βρίσκουν λόγους να λένε πως δεν μπορεί;; Ρε παιδιά, η ψυχή αυτού του ανθρώπου έχει γράψει ιστορία πιο παλιά από τόν τελευταίο αγώνα του Φιγκερό!! Τέλος πάντως… εγώ προσωπικά όταν βλέπω έναν άνθρωπο σα τον Ζβέρεφ να σηκώνεται τρεις φορές από την ίδια πέτρα που τον θυματοποίησε πρώτο, δεν βλέπω νούμερα—βλέπω έναν άνθρωπο που έδωσε μαθήματα ζωής στους εαυτούς του κι εκείνοι δεν έχουνε μάθει ακόμη!! 💪🔥😱

Ρε γαμώτο, αυτοί οι αναλυτές πάλι ζουμίχαν το συγκεκριμένο;; Τρεις φορές τραυματίστηκε;; Μα εγώ θυμάμαι τον Μάη του 2021 όταν καθόμουν στους πάγκους του Γουίμπλεντον σα βρεγμένο πουλάκι κι έβλεπα εκείνον τον αγώνα εναντίον του Μέδβεdev με την ταινία πάνω στα μάτια. Τρεις σετ μέσα από γάζες και σανίδες, κι εγώ φώναζα σα τρελός μαζί με τους δικούς μας που είχανε στείλει μηνύματα λες κι ήμασταν σ’ έναν πόλεμο — όχι σ’ έναν αγώνα τένις. Κι όμως εκείνος έκανε αυτά που κανείς δεν περίμενε: δεν πήγαινε εκεί έξω να παίξει μπάλα, πήγαινε να γράψει ιστορία πάνω στους κάδους των τραυμάτων του. Τρία χρόνια αργότερα πότε;; Την ημέρα που όλοι είχαν αποκτήσει μνήμες ψεύτικης αισιοδοξίας επειδή ο Φιγκερό είχε κάνει δυο-τρία ωραία σερβίς;; Εκείνος σηκώθηκε και έδωσε έναν αγώνα δεκατριών σετ σα να μην υπήρχε αύριο — όχι σα πρωταθλητής, σα άνδρας που ξαναβρήκε τη φωνή του μέσα από τις φωνές εκείνων που του είχανε πει "ποτέ πια". Κι εσείς τώρα του λέτε πως επειδή χάνει από τον Φιγκερό;; Μα ρε παιδιά, όταν βλέπω τον Αυστραλό εκείνον να στέκεται σαν βασιλιάς πάνω στο γήπεδο επειδή έκανε δύο ωραία σερβίς, θυμάμαι πως τρεις φορές είχε ξαπλώσει ο Σάσα πάνω στην ίδια άμμο που σήμερα τον κάνει να μοιάζει σαν δικό του χώμα. Εκείνος δεν χρειάζεται νούμερα για να γράψει ιστορία — χρειάζεται μόνο την ψυχή εκείνου του Αυγούστου που τον ανάγκασε να σηκωθεί τρεις φορές από τη σκόνη. Και τέλος, όσοι ακόμα ψάχνετε λόγους σα διαφημιστές προϊόντων: εγώ σας βάζω κάτω από τον ίδιο ήλιο εκείνου του Γουίμπλεντον και σας ρωτώ μια φορά ακόμα — όταν σηκώνεστε το πρωί με πόνους στις αρθρώσεις επειδή ο καιρός άλλαξε, πόσες φορές σηκώνεστε;; Αυτός εδώ έκανε τρεις φορές περισσότερα επειδή του το ζήτησε η ίδια η ζωή. Και τα ίδια αυτά χρόνια που εσείς ξοδεύετε ψάχνοντας το επόμενο μεγάλο όνομα, εκείνος εδώ σηκώνει τίτλους σα να είναι φύλλα από τετράδιο που γράφει η ίδια του η ψυχή. Τέλος πάντως… εγώ όταν περνάω από τα Τρίκαλα και βλέπω τους νέους στο γήπεδο εκείνο δίπλα στο ποτάμι, τους λέω πάντα το ίδιο πράγμα: υπάρχουν άνθρωποι σα τον Ζβέρεφ που δεν γράφουν ιστορία επειδή έχουν μία καλή μέρα· γράφουν επειδή επέστρεψαν σα στρατιώτες από μία μάχη όπου όλες είχαν χαθεί πριν καν ξεκινήσουν. Κι αυτοί εδώ γύρω;; Αυτοί είναι οι μόνοι που καταλαβαίνουν πως ένα Slam δεν κερδίζεται επειδή κάποιος έκανε δύο σερβίς σωστά — κερδίζεται επειδή κάποιος σηκώθηκε τρεις φορές από το ίδιο σημείο κι έγραψε πάνω του την ίδια λέξη: ακόμα.

Τρεις φορές τον είδανε εκεί πάνω σα φάντασμα πριν ξαναβγεί σα άνθρωπος — όχι μισός, ολόκληρος. Ρε παιδιά εμένα με πιάνει τρέλα όταν βλέπω αυτούς τους ανάλυτες να μου μιλάνε για "τρεις αναβολές" σα να ήτανε η στατιστική του μετρητή της ΔΕΗ. Αυτός ο τύπος, όταν του είπαν "δεν μπορείς", όχι μόνο δεν τους άκουσε — εκείνος έκανε το Γουίμπλεντον κομμάτια δικά του! Κι όμως κάποιοι ακόμα ψάχνουν τόν τίτλο στους αριθμούς σα να ήτανε χαρτονόμισμα στο έδαφος. Έτσι βλέπω τον Σάσα όχι σα έναν πρωταθλητή που κουβαλάει μία μπάλα, αλλά σα έναν άνθρωπο που ξαναχτίζει τον κόσμο γύρω του μετά από κάθε τραυματισμό σα σπίτι πάνω στη στάχτη. Κι όταν κάποιος μου πει πως αυτό είναι αυτοκόλλητο στην άκρη του αστραγάλου του, εγώ θυμάμαι εκείνον τον Αύγουστο στο Παλέρμο όπου έκανε thirteen σετ σα να μην είχε ξανακούσει τή λέξη "ανάπαυση". Αυτός δεν φοράει αυτοκόλλητα — φοράει ιστορία γραμμένη πάνω στα κόκαλά του. Κι εσείς ακόμα μιλάτε για τύχη επειδή ένας Φιγκερό έκανε δύο ωραία σερβίς;; Μα εμένα εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα να τον έπαιζε ο Ζβέρεφ μέσα από τήν ίδια πλάτη ενός λύκου που είχε ξαναβγεί απο τή σκόνη τρεις φορές πριν. Αυτοί εδώ είναι οι δικοί μας — αυτοί που γνωρίζουν πως όταν ένας άνθρωπος σηκώνεται δεκατρία σετ αργότερα σα στρατιώτης, τότε δεν κουβαλάει τίτλους σα τρόπαιο· κουβαλάει μία καρδιά που ήδη γράφει ιστορία πάνω στους ώμους των άλλων. Κι όσο για τους πιστούς τών αριθμών; Αυτοί μπορούν να πάνε να μετρήσουν πόσες φορές έκανε κάποιος "τύχη" στην ζωή του — εκείνος πήρε τη ζωή του σα ρακέτα κι έπαιξε αυτόν τον αγώνα μέχρι να τελειώσει. Τέλος πάντως, όταν περνάω από τήν περιοχή των Τρικάλων και βλέπω κάποιον νεαρό να προσπαθεί νά σηκώσει τήν μπάλα του χωρίς ελπίδα, του λέω πάντα: "κάτσε εκεί, περίμενε τήν στιγμή που κάποιος σα τον Ζβέρεφ θα σου δείξει πως ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν εσύ αποφασίσεις".

Ρε παιδιά, αφήστε με να σας πω κάτι που θυμάμαι σα να έγινε χθες: τον Ιανουάριο του 2022 καθόμουν στον καναπέ μου στις Σέρρες με το κινητό στο χέρι να βλέπω τις ειδήσεις πως ο Σάσα έκλεινε τη χρονιά σα χιόνι στις Καναρίους — τριάντα-τρία, τρεις τραυματισμοί, τρεις φορές ο τίτλος του "άνθρωπος-ρόπαλο". Ήμουν εκεί εκείνη τη νύχτα όταν έκανα click στον τίτλο "Αναβολή χειρουργείου: Ζβέρεφ" και ξαφνικά βρέθηκα να κοιτάω μια φωτογραφία του Αυγούστου του 2021 — αυτόν τον τύπο εκεί πάνω σα φάντασμα με τις γάζες σα μάτια, που κουβαλούσε τόσους ανθρώπους στους ώμους του που δεν είχανε πια χώρο για άλλη μια απογοήτευση. Κι όμως εδώ κάποιοι λένε πως οι τρεις αναβολές ήτανε "τύχη"; Μα τι τύχη ρε; Τρεις φορές ο δικός του οργανισμός έκανε βουτιά σα σφουγγάρι στο αλάτι επειδή εκείνος επέμενε να τρέχει πάνω στις νευρώσεις του σα τρελός; Τρεις φορές οι γιατροί του είχαν γράψει την ημερομηνία της δεύτερης κηδείας του πάνω στο κρανίο εκείνου του Αυστραλού; Κοιτάξτε τον έτσι: όταν εγώ προσπαθώ ν' αλλάξω μπουλόνι στο αυτοκίνητο μου μετά την δουλειά και σπάω δυο δάχτυλα, ξέρω πως χρειάζομαι τρεις εβδομάδες σα θάνατος. Εκείνος έκανε δεκατρία σετ τρεις φορές αργότερα σα να μην είχε τελειώσει ποτέ η δική του ανάσταση. Και τώρα λέγαμε πως επειδή έχασε από έναν Φιγκερό;; Μα ρε παιδιά, ο Αυστραλός εκείνος έπαιξε τον αγώνα σα να ήτανε ομάδα νερομπογιάς — δύο σερβίς, μία βολή, και τέλος, στο τέταρτο σετ η μπάλα έκανε βουτιά σα πέτρα στη θάλασσα επειδή εκείνος είχε ήδη τελειώσει ψυχικά πριν καν βγει στο γήπεδο. Όταν λοιπόν κάποιος μου πει πως αυτό είναι θέμα τύχης επειδή ο Φιγκερό είχε καλό σερβίς εκείνο το βράδυ, εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη όταν ο Σάσα έδωσε δεκαπέντε πόντους χωρίς αντίπαλο επειδή οι αντίπαλοι του είχαν ήδη γράψει ιστορία πάνω στην ίδια άμμο που εκείνος σηκώθηκε σα στρατιώτης δεκατρία σετ αργότερα. Δεν είναι νούμερα εκείνοι οι δεκαπέντε πόντοι· είναι οι φωνές εκείνων που του είχαν πει "ποτέ πια". Κι εγώ όταν περνάω από το γήπεδο του Πανοράματος στις Σέρρες και βλέπω έναν παλιό μου γνωστό σα θλιμμένο σκυλί πάνω στους πάγκους, του λέω πάντα: "δεν είναι θέμα πόσο ψηλά μπορείς ν' ανέβεις, είναι πόσες φορές μπορείς να σηκωθείς όταν πέσεις". Κι εκείνος εδώ;; Αυτός έκανε τρεις φορές περισσότερα επειδή η ψυχή του είχε ξυπνήσει σα σειρήνα μέσα από τρία χρόνια σιωπής. Γι' αυτό κι όταν βλέπω τους πάντες να ψάχνουν τον επόμενο μεγάλο, εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που κάθε φορά που σηκώνεται ξανά, γράφει ιστορία όχι επειδή έχει μία καλή μέρα — επειδή έκανε αγώνα δεκατριών σετ μέσα από το ίδιο αίμα που άλλοι είχαν χρησιμοποιήσει για την επιτυχία τους. Κι αυτοί εδώ;; Αυτοί είναι οι μόνοι που ξέρουν πως όταν ένα τρόπαιο σηκώνεται σήμερα, οι τραυματισμοί του έχουν ήδη γίνει ιστορίες στους ώμους εκείνων που συνεχίζουν να σηκώνουν το κεφάλι τους όταν όλοι έχουν γράψει το όνομά τους στα μολύβια τους.

Ξέρεις τι σου λείπει όταν βλέπεις τις ειδήσεις αυτές τις ημέρες; Μία φωτογραφία του Αυγούστου εκείνου στο Γουίμπλεντον όπου ο Σάσα βγήκε από το γήπεδο σαν άνθρωπος και επέστρεψε δεκατρία σετ αργότερα σα στρατιώτης που δεν έχει μάθει ακόμα τη λέξη "ήττα". Εκείνη η εικόνα δεν βρίσκεται στις στήλες των κορυφαίων αποτελεσμάτων· κρέμεται σαν λάβαρο πάνω στους ώμους εκατομμυρίων ανθρώπων που όταν ξυπνήσουν σήμερα το πρωί, εκείνος τους θυμίσει πως η ιστορία δεν γράφεται στα αρχεία των τραυματισμών αλλά στις μνήμες εκείνων που σηκώνονται ακόμη κι όταν τους έχουνε γράψει νεκρούς. Κοιτάξτε τον εκεί πάνω στους τελικούς γύρους του Ρολάν Γκαρός. Αυτοί οι άνθρωποι που τώρα βγάζουν πλακάτ "τρεις φορές αναβολή" σαν ήτανε νούμερα λοταρίας, εκείνοι είχαν ξεχάσει πως τρεις φορές οι ίδιοι ειδήμονες είχαν γράψει πάνω στο σώμα του εκείνου του Αυγούστου την ίδια λέξη: "τέλος". Κι όμως εκείνος επέστρεψε σα φάντασμα που είχε μάθει να περπατάει ξανά — όχι επειδή η μπάλα του πήγε σωστά εκείνο το βράδυ, αλλά επειδή η ζωή του είχε ήδη γράψει εκείνη την ιστορία πάνω του τρεις φορές πριν. Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια γι' αυτή την ιστορία· μόνο μία εικόνα: τρεις εποχές πριν, στις όχθες μιας λίμνης κάπου ανάμεσα στα βουνά των Ιωαννίνων, εκείνος που κουβαλούσε σιτάρι στους ώμους του είχε δει έναν άνθρωπο να ξαναφυτρώνει πάνω από τις πέτρες που άλλοι είχανε σπάσει πάνω του. Τρία χρόνια αργότερα, εκείνος ο άνθρωπος σήκωσε ένα τρόπαιο σα φύλλο από τετράδιο γραμμένο με δική του πένα — όχι επειδή κάποιος άλλος έκανε λάθος, αλλά επειδή εκείνος επέμενε να γράψει ξανά το δικό του τέλος. Κι εσείς ακόμα ψάχνετε λόγους σα να διαφημίζετε χάπι για τις αϋπνίες σας; Ο τίτλος δεν είναι ζήτημα τύχης· είναι η στιγμή που ένας άνθρωπος σηκώνει το κεφάλι του τριάντα πέντε χιλιόμετρα πάνω από το γήπεδο και δείχνει στον ουρανό πως εκείνος που ξαναφύτρωσε σα δέντρο πάνω στην πέτρα δεν έχει χρόνο για ετικέτες.