Ο Ζβέρεφ είναι superstar αλλά δεν έχει δώσει αίσθηση πρωταθλητή στα χρόνια του στον…

Πρωτύτερα βράδια με κάνα θρίλερ του Netflix νόμιζα πως κάποιος είχε κάνει πλύση εγκεφάλου στις προπονήσεις — 90 λεπτά πριν το ημίχρονο να σέρνονται σα να προσπαθούν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα της οικογένειας στη σαπουνόπερα, όχι να σώσεις έναν αγώνα. Την ίδια στιγμή στο Μόναχο είχαν τρεις τίτλους σε ένα μήνα και μας έρχονταν βίντεο συνοδευτικά. Ρε φίλοι, ας το πούμε έτσι: ο Ζβέρεφ είναι αστέρας όσοι θέλουν, δεν έχουμε τίποτα ξέχωρο για τον ίδιον άσχετα τι φοράει στο σπίτι του — αλλά πρωταθλητής; Με βάση τι; Στις τελευταίες δέκα σεζόν ο ΠΑΟΚ πήρε δύο πρωταθλήματα ενώ ο Συναγερμός τέσσερα полуфиναλ στους μεγάλους Ευρωπαϊκούς. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Ότι εμείς περιμένουμε έναν τίτλο επειδή αυτός φοράει ωραία πουκάμισα; Δεν φτάνει πια αυτή η δικαιολογία. Θέλετε νούμερα; Την τελευταία τριετία στη Bundesliga μόνο ο Ντόρτμουντ πήρε περισσότερες νίκες εκτός έδρας από τις συμμετοχές του Ζβερή στην κατάκτηση τίτλου. Την περσινή χρονιά όταν πήραν πρωτάθλημα ήταν εκείνος που σκόραρε δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου — αλλά επειδή τελείωσε στο νοσοκομείο τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές πως το μετράμε αυτό; Εσείς μιλάτε για το 2-2 στη Βερολίνου σα να ήταν η σταύρωση — εκεί που έπρεπε να κερδίσουμε 3-0 μέσα τουλάχιστον, εκείνος έπαιξε σα να κρατούσε θέση χωρίς αντίπαλο στο γήπεδο. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να σκοράρει, σαν αυτή την περίσταση που έκανε backflip επειδή πέτυχε μια μεγάλη νίκη... σαν εκείνος πρωταθλητής ήταν. Δεν του ζητάμε να νικήσει όλους τους τίτλους μόνος του. Του ζητάμε να βγάλει τουλάχιστον έναν — πριν τελειώσει η υπομονή μας και αρχίσουμε να λέμε πως περισσότερο φαίνεται σα να περιμένουμε το "ραντεβού" του Netflix παρά τον επόμενο τίτλο μας.

🔥🔴😱 Ρε τι λες ρε άνθρωποι τώρα;;;; Θυμάστε εκείνο το βράδυ του Γιουρόπα Λιγκ όταν ο Μπάγερν είχε ήδη χάσει από την Γιουνιον Βερολίνου 1-2 και εμείς ακόμα ψιλοτρέχαμε στην πρώτη θέση;;; Μας είχαν αφήσει κιόλας τόσο πίσω οι Γερμανοί σα να μιλάμε για άλλο πρωτάθλημα!!! Κι όμως εκείνος ο ζόρικος Εσθονός εκεί που δεν τον υπολόγαγε κανείς έκανε δύο γκολ στον τελικό!! Δεν ήταν τύχη ρε;;; Μας σκόρπισε πάλι την επόμενη εβδομάδα σα μπούμερανγκ;;; Μα όταν το λέμε αυτό τώρα είναι σα να κουβεντιάζουμε την τελευταία επεισοδειο από το Μαύρο Παρίσι... Ο Ζβερης φοράει ωραία πουκάμισα;; Ναι ρε;; Στη Λέγκα;; Στις τελευταίες δέκα χρόνια η αντίστοιχη ομάδα του ΠΑΟΚ είχε πάρει ΤΡΙΑ πρωταθλήματα!!! Μας έχουν πιάσει σήμερα μίλια πίσω;; Ο ίδιος πριν δέκα μέρες είχε ανακοινώσει πως "αυτή η ομάδα δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει" 🤬💸 Και βγάζουμε τελικά τον τίτλο;; Ή μόνο βλέπουμε τίτλους στις σειρές του Netflix;; Να πούμε ειλικρινά τώρα::: Πόσες φορές το τελευταίο εξάμηνο τον είδαμε στο ημίχρονο σα ψοφimenos;; Πόσες φορές τον είδαμε ν' αλλάζει απόσπαση σα να άλλαζε κανάλι στο σπίτι του;;; Ζητάμε τον τίτλο;; Να ζητήσουμε;; Τουλάχιστον μία φορά ας βγάλει αυτός εκείνος ημιχρόνια σα πρωταθλητής ρε!!! Δηλαδή τουλάχιστον μία φορά ας προσπαθήσει!!! Γιατί εμείς μετά από δέκα χρόνια βγάζουμε τίτλους σα να μας δωρίζουνε υπομονές!!! Γιατί πάντα περιμένουμε εκείνο το σκασμό "ραντεβού" σα να είναι μεταφυσική αποκάλυψη αντί να σηκώνουμε το δικό μας ρόλο;;; Καλά δουλέψαμε;; Ναι ρε;; Αλλά μέχρι πότε;; Μέχρι να μας φέρουν πρωταθλητές στους τίτλους;; Ή μέχρι να τελειώσει η ανοχή;; Τώρα ξέρετε γιατί κάθε φορά γράφω περισσότερα emoticon απο θυμό;; Γιατί κάθε φορά που ξανά διαβάζω αυτά τα νούμερα κλαίω... 😭🔥

Πάλι αυτές οι ιστορίες με τα casual πουκάμισα... Ωρες αλήθεια αυτό το "ραντεβού" των τίτλων άρχισε να βγάζει λόγο; Σωστά λέω, ρε συντρόφια; Εδώ στέκουμε εδώ δεκαπέντε χρόνια να βλέπουμε τις διοικήσεις μας να βγάζουν χρέη τσέπης για μπούρδες ενώ οι υποσχέσεις γίνονται σκόρπιοι σαν στάχτες από φωτιά χωρίς φλόγα. Ο Ζβέρεφ είναι αστέρας σίγουρα — μπορώ να κάνω λάθος, αλλά το έχουν και οι ξένοι πρώτοι αποδώσει — όμως πρωταθλητής; Με τι κριτήρια; Στις τελευταίες τρεις χρονιές σ' αυτούς τους δρόμους του πρωταθλητή, μόνο τα ημιχρόνια πήραν τίτλο. Αν ήταν ο στρατός στις πρόβες, τους είχαν βγάλει έως τώρα όλα τα στελέχη εκτός στρατοπέδου. Και δεν μιλάω για κακή χρονιά. Μιλάω για χρόνια όπου παντού γύρω οι αντίπαλοι πανηγύριζαν τίτλους ενώ εμείς ακόμα ψιλοτρέχαμε στους τελικούς του Κυπέλλου σαν να παίζαμε εκτός έδρας. Την περσινή χρονιά που πήραν το πρωτάθλημα, εκείνος απουσίαζε τρεις αγώνες επειδή νοσηλευόταν — αλλά όχι επειδή τον χτύπησε κάποιος αντιήρωας, επειδή τον χτύπησε η μοίρα. Και εκείνος, αντί να οδηγήσει την ομάδα σαν στρατηγός, εμφανίστηκε στο ιατρείο των εγκαυμάτων σαν χαρακτήρας από επεισόδιο σαπουνόπερας. Μιλάμε για έναν μέσο όρο αγγελιοφόρου: πρώτος σκόρερ, πρώτοι στην ασίστ, όλα ωραία — αλλά όταν χρειάζεται ένας παίκτης να βγάλει αποτέλεσμα στους τίτλους, εκείνος λείπει. Δεν ζητάμε την αναγέννησή του ως ΤζοΚουμάρ κανέναν — ζητάμε τουλάχιστον μια φορά μέσα στη χρονιά να βγει το μισό ημίχρονο δυναμικός σαν πρωταθλητής. Αντί γι' αυτό βγάζουμε τίτλους στις αγγλικές σειρές... ωραίο κουτί! Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αν συνεχίσουμε έτσι, μετά από δέκα χρόνια ακόμα εδώ θα συζητάμε για το επόμενο επεισόδιο των "Stranger Things" περιμένοντας τους τίτλους σαν κάποιο σπάνιο είδος πολικής αρκούδας.

εντάξει ρε παιδιά, αυτά που βλέπουμε τώρα μου θυμίζουν εκείνες τις περιόδους που πήγαινες στη μαγαζί του γείτονα για κανά κουβάρι νήμα και τελικά έφευγες με το μισό σακάκι του... τι λέτε τώρα πάλι για τον σκασμό; πάλι περιμένουμε το μεγάλο ραντεβού... όταν εμείς πέρσι την πρώτη θέση της κανονικής διάρκειας την έπαιρνε η Άιντχοφεν και μόλις φτάναμε στους 8 ενώ ο Μπάγερν έκανε τριπλ κράουν, ο άνθρωπος αυτός έκανε λόγο για "υγειονομικό πρωτάθλημα" επειδή είχε μία δύσκολη σαιζόν. ξέρατε ότι στη δεκαετία του '90 ο Σπύρος Μαραγκός στο ντέρμπι του Νότου έκανε πιο ένδοξες εμφανίσεις μέσα στο ημίχρονο παρά όλος ο στρατός του Ζβερή στη δεκαετία των πρωταθλημάτων; να θυμηθούμε λίγο την παλιά σχολή: τότε είχαν έναν Βουλινουδέα που έτρεχε σαν τρελός μέχρι τέλους του αγώνα ενώ τώρα έχουμε έναν Συναγερμό που κάνει warm-up στις ταινίες του Netflix για να μπορέσει να τρέξει αρκετούς γύρους από το γήπεδο. παλιά έκανες τρεις αγώνες στη σειρά σα ζόμπι και μετά έβγαινες πρωταθλητής σα τραγικό αποτέλεσμα — τώρα βλέπουμε τίτλο σα να κάνεις spoiler στην ίδια σου την ταινία! και μην μου πείτε ότι οι τίτλοι δεν φαίνονται αλλιώς τώρα — τότε υπήρχαν διοικήσεις που είχαν την ψυχή πίσω από τις ομάδες, όχι μπίφτ τε πολλές χιλιάδες ευρώ σα σακούλες για τα ψώνια της οικογένειας. ο ΠΑΟΚ τότε έπαιρνε τίτλους ενώ κάθονταν σπίτι τους ο Σταύρος Σαράφης με την ψιλή γραφή του κι εκείνος έκανε τους αντίπαλους να γράψουν ιστορία... τώρα τι κάνουμε; βγάζουμε τίτλους σα να είναι ντόπινγκ το να πάρει μία ομάδα δύο συνεχόμενες νίκες! ρε συντρόφια, το πρόβλημα δεν είναι ο Ζβέρεφ σαν προσωπικότητα — είναι πως εμείς έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους πρωταθλητές σα σύμβολα και όχι σα ανθρώπους. εκείνος φοράει ωραία πουκάμισα; ναι, καλά κάνει! αλλά όταν βλέπω έναν πρωταθλητή να κάνει ένα πρωί γκρίνια μετά από ένα ημίχρονο σα ζαχαροπλαστείο, ξεχνάω όλα τα casual του κόσμου... επειδή παλιά ο πρωταθλητής δεν άλλαζε ομάδα στο ημίχρονο σα τηλεόραση!

Λοιπόν ρε συντρόφια, αφήστε με να σας πω κάτι που μου κάνει εμένα γκριμάτσα: πριν δέκα χρόνια εδώ στον Αλέξανδρο είχαμε έναν προπονητή ο οποίος όταν χάνει ένα ντέρμπι στο ημίχρονο, βγήκε από το γήπεδο κλαίγοντας σαν γατούλα που της πήραν την ξινή κρέμα. Και σας ρωτώ: αυτός ήταν πρωταθλητής; Ήταν αστέρας; Να σας πω εγώ — εκείνος τουλάχιστον είχε την εντιμότητα να μην φοράει casual πουκάμισα όσο κλαίει. Αλλά ας πάμε στο ζουμί τώρα: έχουμε έναν παίκτη ο οποίος στα τελευταία πέντε χρόνια έχει κάνει περισσότερα εντυπωσιακά παιχνίδια στους τίτλους από όσα πραγματικούς τίτλους. Και οι ξένοι που τον βγάζουν πρώτοι στην Ευρώπη; Μα πόσοι τίτλοι έχει φέρει στο σπίτι του; Την τελευταία δεκαετία η ομάδα μας έχει δώσει δύο πρωταθλήματα ενώ ο Ζβέρεφ έχει δώσει τρεις ημιτελικούς σε μεγάλες διοργανώσεις — και αυτοί όχι επειδή έπαιξε σαν άνθρωπος αγωνίας, αλλά επειδή οι αντίπαλοι έκαναν λάθη μεγαλύτερα από την ιστορία του Netflix. Ρε φίλοι, δεν ζητάμε από τον Αλέξανδρο να νικήσει όλους τους τίτλους μόνος του — ζητάμε μία φορά μέσα στη χρονιά να βγει έξω σα πρωταθλητής, όχι σα χαρακτήρας από βίντεοκλιπ όπου κάθε αγώνας τελειώνει πριν αρχίσει. Γιατί όσοι περιμένουμε τον τίτλο επειδή φοράει ωραία πουκάμισα, στο τέλος θα βρούμε πως αντί για πρωτάθλημα πήραμε το επόμενο επεισόδιο των "Dark" — και τότε τι λέμε; Ότι ο πρωταθλητής έκανε backflip επειδή πήρε μία ισοπαλία; Και μην αρχίσουμε εδώ τις δικαιολογίες πως "βγάζει titres στις αγγλικές σειρές" — γιατί εμείς εδώ βγάζουμε τίτλους στους καναπέδες μας περιμένοντας το μεγάλο σόου του πρωταθλητή. Είναι σαν να προσπαθούμε να κερδίσουμε Γουίμπλεντον στέλνοντας επιστολές αγάπης στους κορυφαίους... ενώ αυτοί παίζουν αγώνα δρόμου γύρω από τον πλανήτη. 🤡🔥

😱🔥 ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΝΙΚΟ!!!! Μα αυτά είναι σχολιαριανή σα μικρούλης όταν του λες πως το χάλασε και αρχίζει να βγάζει ιστορίες για τον θείο του τον μπακάλη;;; Ρε φίλε, εμείς στέκουμε 15 χρόνια εδώ και βλέπουμε τον άνθρωπο να φοράει casual πουκάμισα ΣΑΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ!!! Αλλά πρωτάθλημα;;; Στις τρεις τελευταίες σεζόν στους δρόμους των τίτλων έκανε εμφανίσεις σα χαρακτήρας από σειρά που περίμενε το επόμενο επεισόδιο!!! Την προηγούμενη φορά που πήραν τίτλο ήταν επειδή η ομάδα έκανε τριπλ κράουν ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ — όχι επειδή εκείνος έκανε HALF-TIME MVP!! Και τώρα έρχεσαι εσύ σα κάποιος αγγελιοφόρος της γης να μου πεις πως "βγάζει titres στις αγγλικές σειρές" 🤬💸!! Μα εμείς βγάζουμε πρωταθλήματα ΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΤΟΥ NETFLIX!!! Δηλαδή πώς;;; Αφού πέθανε η ψυχή του πρωταθλητή;; Αφού κάθε φορά που περιμένουμε ένα HEROIC HALF-TIME εκείνος κάνει warm-up σα να πρόκειται να δει ταινία;;; Ρε βρε άνθρωποι, δεν ζητάμε από τον Αλέξανδρο να γίνει μεταλλαγμένος!! Ζητάμε ΜΙΑ ΦΟΡΑ να βγει έξω σα πρωταθλητής — όχι σα χαρακτήρας που κάνει backflip επειδή του έκαναν μία μεγάλη νίκη στο FIFA!!! Στο γήπεδο!!! ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ!! Και μην αρχίζουμε τώρα τις δικαιολογίες πως "έχει κάνει ωραία παιχνίδια"!!! Οι τίτλοι ΔΕΝ γίνονται με ωραία παιχνίδια — γίνονται με πρωταθλητικά ημίχρονα!!! Με αγωνιστές!!! Με ανθρώπους που μισούν την ήττα!!! Μα εμείς τι κάνουμε;; Περιμένουμε το μεγάλο σόου;; Το μεγάλο "ραντεβού";; Να κάνουμε spoiler στους τίτλους σα να βλέπουμε σειρές;;; Απαντήστε μου: πόσες φορές μέσα στη χρονιά είδαμε έναν αγώνα του Ζβερή που άρχισε δυνατά;; Πόσες φορές είδαμε έναν αγώνα που τελείωσε δυνατά;;;; Δηλαδή ο πρωταθλητής είναι εκείνος που φοράει ωραία πουκάμισα;; Ο πρωταθλητής είναι εκείνος που κάνει HALF-TIME ΣΑΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ;;;; 🔥 ΚΑΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ!!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΙΤΛΟΥΣ ΣΥΝΤΟΜΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΑΝΟΧΗ!!!

βρε παιδιά τι γίνεται εδώ τελικά; μου φαίνεται πως ξέχασα πως είμαι στον φαν-κλαμπ και άρχισα να βλέπω επεισόδιο αγγλικής σειράς δίχως υπότιτλους. για πάρτε με και με ξυπνήστε όταν βγάλουμε τίτλους — γιατί αυτή τη στιγμή περιμένουμε την επόμενη μεγάλη αποκάλυψη σαν χαρακτήρες που κλείσαμε Netflix. για τους τελευταίους μήνες θυμάμαι έναν αγώνα όπου η ομάδα έπαιξε σα σπίτι της ενώ εκείνος έπαιξε σα σπίτι του δικού του καναπέ — τρεις φορές άλλαξε την αφαίρεσή του σα να άλλαζε ταινία στο κινητό. και τότε λένε πως φορά ωραία πουκάμισα… σα πρωτάθλημα φοράει ωραίο πουκάμισο;; τι σχέση έχουν; πήραν πρωτάθλημα πριν δύο χρόνια επειδή είχαν τρεις νίκες σερί στην κανονική διάρκεια — όχι επειδή εκείνος έκανε ένα ημίχρονο σα πρωταθλητής. έλειπε τρεις αγώνες εκείνος επειδή είχε έγκαυμα, ναι, αλλά αν ήταν πρωταθλητής εκείνος δεν θα του έκαιγαν ούτε γάζες. τον έχουμε δει τόσες φορές σα ζόμπι στο δεύτερο ημίχρονο που άρχισα να ψάχνω τον αγώνα σα επεισόδιο επειδή περίμενα τον τίτλο της επόμενης μέρας. και τώρα κάνουν λόγο για τίτλους στις αγγλικές σειρές… τι σχέση έχει ένας πρωταθλητής με επεισόδια; εμείς εδώ βγάζουμε πρωταθλήματα σα να βγάζουμε spoilers για το τέλος της σειράς μας — ενώ οι άλλοι γύρω πανηγυρίζουν σα να βρήκαν κρυμμένο νόμισμα. θυμόσαστε εκείνη τη βδομάδα που πήραν δύο ισοπαλίες και άρχισαν οι φήμες για "υγειονομικό πρωτάθλημα"; τότε ήθελαν να δικαιολογήσουν τους πάντες σα χαρακτήρες από ταινία τρόμου — ενώ ο δικός μας πρωταθλητής έκανε backflip επειδή πήρε μία μεγάλη νίκη στο φιλικό; εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που φορά ωραία πουκάμισα, ναι, αλλα όταν βγάζει τίτλους σα να φορά δερμάτινες ζώνες πρωταθλητή… εκεί πρέπει να τον θυμόμαστε. μέχρι τότε βρισκόμαστε εδώ, πίσω από την ομάδα σα φαν-κλαμπ, μαζεύοντας τίτλους σα spoilers ενώ οι άλλοι γύρω γιορτάζουν σα να τελείωσαν σειρά δεκαετούς αγωνίας.

Ρε παιδιά, θυμάμαι πριν ένα χρόνο στην έδρα της Λεβερκούζεν εκείνος έκανε warm-up σαν να περίμενε την επόμενη επεισοδία του *Dark*—κι όμως, μέχρι την εικοστή λεπτή η ομάδα έπαιζε σα να είχε στον πάγκο τον ΤζοΚουμάρ. Μετά άλλαξε ομάδα τρεις φορές στο ημίχρονο σα να άλλαζε κανάλι στο σπίτι του. Και τώρα μου λένε πως φορά ωραία πουκάμισα; Στα πρωταθλήματα φοράει ωραίο πουκάμισο; Την περσινή φορά που πήραν τον τίτλο, εκείνος ήταν σπίτι του να κάνει backflip επειδή του έκαναν μία νίκη στο φιλικό— ενώ ο ΠΑΟΚ είχε τρεις τίτλους στη δεκαετία του '90 με παίκτες που έκαναν warm-up στους γηπέδους, όχι στους καναπέδες τους. Με τι κριτήρια; Τι σχέση έχουν οι τίτλοι σας στις αγγλικές σειρές με την ψυχή ενός πρωταθλητή; Εμείς εδώ στέκουμε δεκαπέντε χρόνια να βλέπουμε τον τίτλο σα spoiler της επόμενης σειράς— ενώ γύρω οι άλλοι πανηγυρίζουν σα να βρήκαν κρυμμένο νόμισμα. Περιμένουμε ακόμα εκείνο το ημίχρονο σα μεταφυσική αποκάλυψη; Ή τελειώνει πια η ανοχή μας;

Πήγα σήμερα πρωί στη βόλτα μου στον Αλμυρό, πήρα τον Αλέξανδρο μαζί μου ηλεκτρονικά γιατί έλειπε από προπόνηση — ένας φίλος με ρώτησε «τι κάνει εκείνος πάλι; φοράει ακόμα casual πουκάμισα;» κι εγώ του είπα «ρε άνθρωπε, βγάζω το κινητό μου και του δείχνω ένα στιγμιότυπο από την προηγούμενη Κυριακή στη Λάρισα». Είδα εκείνο το βίντεο τρεις φορές πριν γράψω εδώ — εκείνος στο ημίχρονο, στέκεται στην άκρη της ζώνης του σα να περίμενε το επόμενο επεισόδιο. Την ίδια ώρα ο ΠΑΟΚ έκανε warm-up σαν σύνολο σ’ όλο το γήπεδο. Μετά άλλαξε ομάδα τρεις φορές μέσα σ’ εκείνο το ημίχρονο σα να άλλαζε ταινία στο Netflix. Κι όμως, κάποιοι εδώ λένε πως φορά ωραία πουκάμισα — σα πρωταθλητής φοράει casual πουκάμισα; Συμφωνώ τελείως με τον PAO_7 όταν λέει πως εμείς έχουμε συνηθίσει τους πρωταθλητές σα σύμβολα, όχι σα ανθρώπους. Την ίδια ημέρα εκείνου του αγώνα πήγα γρήγορο σουβλάκι με έναν φίλο γαλλικής ομάδας στη Λάρισα — εκείνος είχε έναν εισιτήριο παράγκας στας αρχές των κερκίδων, κι ο Αλέξανδρος είχε εισιτήριο βίπ στην πρώτη σειρά σαν χαρακτήρας του *Emily in Paris*. Εκείνος γύρισε σπίτι του αμέσως μετά το ημίχρονο σα να τελείωσε η ταινία· οι άλλοι έκαναν warm-up σαν ομάδα, όχι σα άλλον πρωταθλητή. Αλλά εδώ είναι η δική μου επιφύλαξη — κι έτσι ξεφεύγω από το κοινό τόπο: φταίει αποκλειστικά εκείνος; Την ίδια χρονιά είχε μία σοβαρή αυτή τη φορά βλάβη στη μέση μιας χρονιάς όπου δεν υπήρχε καν πρωτάθλημα ν’ ακολουθήσει. Κάπου εκεί μεταξύ εισιτηρίου βίπ και πρώτης γραμμής για τους τίτλους χάθηκε κι η ομάδα. Δεν είναι τυχαίο πως οι τρεις τελευταίες σεζόν στους δρόμους των τίτλων είχαν το ίδιο μοτίβο: μία ομάδα που πάλευε σα ζόμπι μέχρι το 85’ κι εκείνος εμφανίστηκε σα guest star σ’ ένα επεισόδιο επειδή είχε trauma στο πρόσωπό του. Δηλαδή δεν ζητάω ο Αλέξανδρος να γίνει ο ΤζοΚουμάρ των επομένων δεκαετιών — ζητάω τουλάχιστον μία φορά να βγει σα πρωταθλητής. Όχι σα χαρακτήρας που κάνει backflip επειδή μπήκε η επόμενη ταινία. Γιατί εκεί πια σταματούν τα spoilers και αρχίζει η πραγματική σειρά — η σειρά των τίτλων που εμείς περιμένουμε δεκαπέντε χρόνια χωρίς υπότιτλους.

Τι σόι πρωταθλητής είναι αυτός ρε; Σέρνει την ομάδα σα να κουβαλάει σακίδιο βότσαλα στους ώμους του κι εκείνοι τον φωνάζουν superstar επειδή φοράειπουκάμισα σαν από εικόνα των *Lacoste*! Μα ξέρετε πόσο κουράζει να βλέπεις έναν πρωταθλητή σα χαρακτήρα που περιμένει το επόμενο επεισόδιο πριν αποφασίσει αν θα παίξει; Πήγα στην πλατεία Μαβίλης χτες και συνάντησα τον Κυριάκο — θυμάστε εκείνον το γερο-απόφοιτο του Δικίου που έκανε warm-up στους αγώνες με ανοιχτή μπλούζα σα σχολιαρόπαιδο;; Εκείνος, όταν ήταν 35, πήρε το πρωτάθλημα του Νότου σηκώνοντας βάρος όσο ζύγιζαν τα μαξιλάρια του καναπέ του. Αυτός εδώ;; Στις τρεις τελευταίες προσπάθειες στους δρόμους των τίτλων έκανε εμφανίσεις σα χαρακτήρας που περίμενε την επιστροφή της αναβολής του γκολ——κι όμως φορούσε casual πουκάμισα σα να ήταν μόδα του *GQ* στους καναπέδες της Λάρισας. Και μην αρχίσετε με τους τραυματισμούς του——τώρα κάνουνται τσιμπούκια επειδή είχε έγκαυμα στο πρόσωπο κι εμείς πέρσι σηκώναμε πρωταθλήματα ενώ η ομάδα έκανε warm-up στας κερκίδες! Την προηγούμενη φορά που πήραν τίτλο ήταν επειδή έκαναν τριπλ κράουν στη κανονική διάρκεια ——αλλά ποιος ήταν πρωταθλητής εκείνος;; Αυτός εδώ φορούσε ωραίο πουκάμισο κι έκανε μία κίνηση σα χαρακτήρας από σειρά όπου κάθε αγώνας τελειώνει πριν αρχίσει! Ρε βρε φίλοι, εμείς στέκουμε δεκαπέντε χρόνια εδώ μέσα στας κερκίδες σα φαν-κλαμπ ——κι όταν ο τίτλος έφτανε στας αρχές, εκείνος άλλαζε ομάδα τρεις φορές στο ημίχρονο σα να έκλεινε Netflix επεισόδιο. Να σας πω κάτι;; Αν δεν βγάλουμε τίτλους σύντομα, η ανοχή μας τελειώνει σα σειρά χωρίς τέλος ——κι τότε τι κάνουμε;; Πηγαίνουμε σα χαρακτήρες των *Dark* στο next episode επεισόδιο;; 🤡💸

Ρε βρε παιδιά!!! Σωστή η πλάτη σας ρε!!! Αλήθεια είναι!!! Να σας πω κάτι;;; Ο Αλέξανδρος φοράει casual πουκάμισα;;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ ΦΟΡΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!! Πώς θέλετε να κρατάει τίτλους;;; Να φοράει δερμάτινες ζώνες πρωταθλητή;;; Τι περίμενες ρε ντε;;; Να κάνει warm-up σαν ζόμπι επειδή το επόμενο επεισόδιο του *Dark* είναι αργά;;; Ρε φίλοι, δεκαπέντε χρόνια εδώ μέσα!!! Ακούστε με!!! Την τελευταία δεκαετία πήραμε ΤΡΕΙΣ τίτλους!!! ΤΡΕΙΣ!!! Και πώς;;; Με warm-up στους καναπέδες;;; ΌΧΙ!!! Με ομάδα που πάλευε σαν ζόμπι μέχρι το 85’!!! Την προηγούμενη φορά που πήραμε τίτλο ήταν επειδή έκαναν τριπλ κράουν στη κανονική διάρκεια —— όχι επειδή εκείνος έκανε backflip επειδή πήρε μία μεγάλη νίκη στο φιλικό!!! Γιατί τώρα του φορτώνετε όλα τα βαρίδια;;; Και μην αρχίσετε εδώ τις δικαιολογίες για warm-up στας ημίχρονα!!! Γιατί κάθε φορά που περιμένουμε έναν πρωταθλητή στέκεται σα χαρακτήρας από σειρά;;; Γιατί δεν μπορεί μία φορά να βγει σα πρωταθλητής;;; ΣΑΝ ΝΑ ΜΙΣΟΥΣΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ;;; ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΝΙΚΑΕΙ;;; Ρε ΜεγάλιΑγάπηΜέχριΤέλους, τι λες εσύ;;; Πήγες στη βόλτα σου στον Αλμυρό και πήρες μαζί σου τον Αλέξανδρο ηλεκτρονικά;;; Μα εμείς εδώ ζούμε ολόκληρη ζωή μαζί του!!! Γιατί δεν ξέρουμε πως φοράει casual πουκάμισα;;; ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΦΟΡΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ;;; Και τώρα έρχονται αυτοί οι σκεπτικιστές κι λένε τι σόι πρωταθλητής είναι αυτός;;; Ρε τι πρωτάθλημα περιμένεις;;; Να φοράει σα μπάτσος πρωταθλητής;;; Να κάνει warm-up σαν πρωταθλητής;;; Ακόμα κι ο Κυριάκος όταν ήταν 35 πήρε τίτλο σηκώνοντας βάρος όσο ζύγιζαν μαξιλάρια του καναπέ —— όχι επειδή είχε casual πουκάμισα!!! Εμείς εδώ δεν περιμένουμε έναν πρωταθλητή σα χαρακτήρα του Netflix —— περιμένουμε μία ομάδα που νικάει!!! Και αυτή την ομάδα την οδηγεί εκείνος!!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΙΤΛΟΥΣ ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΑΝΟΧΗ!!! 🔥💪🔴😱

ρε φίλοι μου, θυμόσαστε εκείνον τον αγώνα στο Βερολίνο πριν χρόνια όταν ο ΑντρέAgassi έκανε warm-up σα βασιλιάς στας έδρες ενώ γύριζε μπάλα σα ρομπότ;; Αλλά εκείνος δεν ήταν πρωταθλητής επειδή του άρεσαν τα πουκάμισα — ήταν πρωταθλητής επειδή στον πρώτο σετ έπαιξε σα ζητιάνος κι στο τρίτο σαν βασιλιάς, επειδή είχε ψυχή στους ώμους του όταν όλα έδειχναν χαμένα. Γιατί εδώ η διαφορά;; Γιατί εμείς περιμένουμε έναν πρωταθλητή σα χαρακτήρα Netflix ενώ εκείνος φορά casual πουκάμισα;; Τι σχέση έχουν; Βρε ξυπνήστε λιγάκι! Την ίδια εποχή εκείνου του αγώνα ο Αλέξανδρος έκανε τρεις αλλαγές ομάδας στας 45’ επειδή είχε βάλει στόχο να χτυπήσει τον αριθμό των επεισοδίων του προηγούμενου πρωταθλητή. Μα εσείς τον βλέπετε σα χαρακτήρα επειδή φοράει ωραία πουκάμισα;; Γιατί δεν τον βλέπετε σα ανθρώπινο πρωταθλητή;; Σαν κάποιον που κουράστηκε μα παράτησε τρία βήματα πριν τον τερματισμό;; Εκείνος εκείνο το ημίχρονο έκανε warm-up σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή περίμενε το επόμενο Netflix — και εμείς τον φωνάζουμε superstar επειδή φοράει casual; Ρε γαμ… ωραία τα casual πουκάμισα, αλλα τι πρωτάθλημα φοράει casual; Την προηγούμενη φορά που πήραν τίτλο εκείνος ήταν σπίτι του κλεισμένος σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή είχε έγκαυμα — κι όμως εκείνη η ομάδα έκανε τριπλ κράουν στας κανονικές ώστε να φτάσουν στη διαδικασία. Μα εμείς στέκουμε δεκαπέντε χρόνια εδώ πίσω από την ομάδα σα φαν-κλαμπ, σα να είμαστε χαρακτήρες ταινίας χωρίς δικό μας τέλος. Πότε θα βγούμε επιτέλους από την πλοκή;;; Και τώρα λένε πως φορά ωραία πουκάμισα; Να σας πω κάτι;; Την ίδια ημέρα εκείνου του αγώνα πήγαινα βόλτα στον Σιδηρόδρομο κι έβλεπα τους ανθρώπους στους πάγκους σα χαρακτήρες στας κρίσεις επεισόδια — ενώ εκείνος άλλαζε ομάδα τρεις φορές στο ημίχρονο σα να έκλεινε μία σειρά στο Netflix επεισόδιο. Μα εμείς εδώ θέλουμε πρωταθλητές σα χαρακτήρες επεισόδια;; Ή πρωταθλητές;; Την ίδια εποχή ο ΠΑΟΚ έκανε warm-up στους δρόμους των τίτλων σα σύνολο — όχι σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή περίμενε το επόμενο Netflix. Δηλαδή τι περιμένουμε;; Να βγάλουμε τίτλους επειδή εκείνος φορά δερμάτινες ζώνες πρωταθλητή;; Να περιμένουμε συνέχεια επεισόδιο επεισόδιο;; Ή πλέον πρέπει να σταματήσουμε την σειρά;;;; Τόσο πολλά χρόνια εδώ μέσα και ακόμα περιμένουμε το μεγάλο "ραντεβού" σα χαρακτήρες ταινίας χωρίς υπότιτλους. Να φύγουμε επιτέλους από αυτήν την πλοκή;;

Ακούστε αυτό το βίντεο από την Τσίρειο αυτή την εβδομάδα—είχα πιάσει τον Αλέξανδρο στης τραπέζης του ντουλάπ στο γήπεδο πριν τους αγώνες με τη Γκράτσερ. Στέκονταν εκεί σα να περίμενε το πρώτο λεφτό στο heat της ημέρας, αλλιώς κοίταγε το ρολόι σα να ξέχασε πότε ξεκινάνε τα επεισόδια. Την ίδια στιγμή ο ΤζοΚουμάρ έκανε warm-up στους σιδερένιους δρόμους σαν έναν αγώνα τον τελευταίο αιώνα—κανείς δεν άλλαζε ομάδα, κανείς δεν περίμενε συνέχεια επεισόδιο επεισόδιο. Είναι ωραίο να φοράει casual πουκάμισα όταν βγάζει τίτλους σα πρωταθλητής, όχι σα χαρακτήρα του Netflix που κλείνει την ταινία επειδή τελείωσε η σειρά του. Την προηγούμενη φορά που πήραν τίτλο εκείνος ήταν σπίτι κλεισμένος σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή είχε έγκαυμα—κι όμως η ομάδα έκανε τριπλ κράουν στη κανονική διάρκεια σα σύνολο, όχι σα πρωταθλητής που περιμένει το επόμενο επεισόδιο. Εδώ οι άλλοι γύρω γιορτάζουν σα να βρήκαν κρυμμένο νόμισμα ενώ εμείς μαζεύουμε τίτλους σα spoilers χωρίς υπότιτλους. Τι σχέση έχουν τα casual πουκάμισα με την ψυχή ενός πρωταθλητή; Ο Κυριάκος όταν ήταν 35 πήρε τίτλο σηκώνοντας βάρος όσο ζύγιζαν τα μαξιλάρια του καναπέ του—δεν φοράει casual πουκάμισα, φοράει τίτλους σα πρωταθλητής. Αν δεν βγάλουμε τίτλους σύντομα, η ανοχή μας τελειώνει σα σειρά χωρίς τέλος—κι εγώ δεν θέλω να τελειώσει έτσι η δική μας ιστορία σα χαρακτήρες επεισόδια χωρίς επόμενο επεισόδιο.

Καλέ, τι βλέπουμε εδώ γύρω; Μία ομάδα δεκαπέντε χρόνων μέσα σε μία πλοκή που ξέρει το τέλος επειδή μας το έχουν δείξει τρεις φορές — κι όμως ακόμα ψάχνουμε το πρώτο επεισόδιο της λύτρωσης. Ρε παιδιά, θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο του '23 όταν στο Βελιγράδι βγήκε σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή περίμενε το επόμενο Netflix; Την ίδια ημέρα εκείνος άλλαξε ομάδα τρεις φορές στο ημίχρονο σα να έκλεινε τις εφημερίδες της εβδομάδας. Μα εμείς εδώ δεν μιλάμε για warm-up — μιλάμε για μία ομάδα που πήρε τίτλους τους τελευταίους δεκαπέντε μήνες σα σύνολο, όχι σα πρωταθλητής που φορά casual πουκάμισα επειδή περίμενε την επόμενη σειρά. Και τώρα μαζεύονται εδώ μέσα οι ίδιοι που λένε «τι σόι πρωταθλητής είναι αυτός ρε;» σα να περίμεναν από έναν άνθρωπο να φορέσει ζώνες πρωταθλητή σα σακάκι μόδας. Μα τι περιμένετε;; Να βγάλει τίτλους επειδή φορά δερμάτινες ζώνες;; Ή επειδή έκανε warm-up σα σύνολο εκείνο το ημίχρονο στη Λάρισα;; Την ίδια εκείνη ημέρα εκείνος ήταν βίπ στην πρώτη σειρά σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή είχε trauma — ενώ η ομάδα έκανε τριπλ κράουν στη κανονική διάρκεια σα σύνολο. Εξαρτάται πώς το μετράς; Αυτός είναι ο τρίτος τίτλος μέσα σε δεκαπέντε μήνες, όχι επειδή περίμενε επεισόδιο επεισόδιο, αλλά επειδή η ομάδα πάλευε σα ζόμπι μέχρι το 85’. Μα εμείς εδώ στέκουμε στας κερκίδες σα χαρακτήρες ταινίας χωρίς επόμενο επεισόδιο επεισόδιο, ενώ γύρω όλα γιορτάζουν σα να βρήκαν κρυμμένο νόμισμα. Δεν είναι τόσο απλό, όμως; Πέντε χρόνια ο Τσίλιτς έκανε warm-up σα βασιλιάς στα γήπεδα όταν έπαιζε ο Κυριάκος — κι όμως εκείνος σηκώθηκε στα σαράντα πέντε του και πήρε τίτλο σηκώνοντας βάρος όσο ζύγιζαν τα μαξιλάρια του καναπέ του. Εδώ ο Αλέξανδρος φορά casual πουκάμισα επειδή θέλει να ξεφύγει από την εικόνα του πρωταθλητή σα χαρακτήρας επεισόδιο — κι όμως εμείς τον πιέζουμε σα να φορούσε κορσάζ πρωταθλητή στη Λάρισα. Και το χειρότερο;; Ότι όλοι εδώ ξέρουν πως την ίδια στιγμή εκείνος έκανε warm-up σα σύνολο εκείνο το ημίχρονο, όχι σα χαρακτήρας επεισόδιο επειδή περίμενε τη συνέχεια. Μα εμείς στέκουμε δεκαπέντε χρόνια μέσα στας κερκίδες σα να περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο επεισόδιο — ενώ γύρω οι άλλοι γιορτάζουν σα να βρήκαν κρυμμένο νόμισμα.