Τι γίνεται τώρα με τις ελπίδες του tennis στον πρωταθλητισμό όταν κάποιος σου λέει πως η…

Θυμάμαι όταν ξεκίνησα στο tennis, πριν από δεκαπέντε χρόνια στη γειτονιά του Πειραιά, που όλοι είχαν κάτι να πούνε για πόδι εδώ και ώμου εκεί — μέχρι που έφτασε η δική μου σειρά: τρεις ημέρες στο κρεβάτι χωρίς να μπορώ ούτε να πιάσω ραντεβού στον φυσιοθεραπευτή. Ήρθε κάποιος老板 από το τοπικό κλαμπ, μου είπε με ψύχραιμο τόνο: *"Ρε γιε μου, εσύ δεν έχεις τραύμα στο γόνατο — έχεις τραύμα στη χρονολογία σου."* Κι όμως, εκείνο το περιστατικό άλλαξε τον τρόπο που βλέπω αυτές τις ιστορίες των πρωταθλητών. Η Μαρία δε βαδίζει αυτή την περίοδο στα όρια της τραγωδίας, όπως λες εσύ· βαδίζει στα όρια μιας δυναμικής ανατροπής. Ακούω συχνά αθλητές δεύτερης κατηγορίας στα regional τουρνουά να σπάζουν κόκαλα στον τρίτο γύρο ενός τουρνουά Category 20K — εκεί, μια διάστρεψη σημαίνει το τέλος του πρώτου σετ. Στους μεγάλους πρωταθλητές όμως; Εκεί η ψυχολογία χειρίζεται το σώμα πριν ακόμα εμφανιστεί η πρώτη φλεγμονή. Για αυτό άλλωστε η Sacrée επιμένει στους χρόνους αποθεραπείας της: γνωρίζει ότι ένα γόνατο που «λάμπει» σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σήμερα, μπορεί να γίνει ξαφνική σπίθα αύριο. Αν όμως ρωτάς τι περιμένουμε αύριο, δεν πρόκειται για πορεία στον ουρανό αλλά για μάχη στις ισορροπίες. Το tennis έχει ιστορίες ανθρώπων που επέστρεψαν στη μορφή τους μέσα σε δύο εβδομάδες — κι άλλους που έχασαν έναν χρόνο γράφοντας email στους спонсоρας τους. Αυτό που μετράει εδώ δεν είναι οι φήμες για σημάδια «πιο ανθρώπινου φορτίου», όπως τα λες, αλλά η αντίληψη του σώματος στο κέντρο της δουλειάς της ομάδας. Πριν τρία χρόνια στην Γενεύη, ένα συγκρότημα οπαδών έδινε στοιχήματα για το πότε η πρωταθλήτρια της επόμενης χρονιάς θα εμφανιζόταν ξανά στο court. Μέχρι που τρεις εβδομάδες αργότερα εκείνη στεκόταν στους τελικούς σέρβοντας στα 190 ανά ώρα. Ο κίνδυνος δεν βρίσκεται στους αριθμούς — βρίσκεται στην εικασία ότι το σώμα ξαφνικά άλλαξε κανόνες μόνο και μόνο επειδή κάποιος πρόλαβε να πει «βοήθεια». Εσύ σχολιάζεις πως δεν θα φτάσουμε ούτε στο ¼ — εγώ σχολιάζω πως η ίδια ομάδα είχε τρεις άλλους τίτλους στο φετινό πρώτο τριμηνο μέσω δεύτερων ρόστερ. Η Sacrée τρέχει αυτή την περίοδο ένα benchmark άλλο από αυτό της υπόλοιπης αγωνιστικής οικογένειας: αυτό της συνέχειας μέσα από αλλαγές.

Τι λέμε τώρα ρε παιδιά;;; 🔥 Η Σάκκαρη μπορεί και να μην πάει στην επόμενη πρίζα σου;;; Είδα έναν γνωστό στο Φάληρο που στοιχημάτισε χίλια ευρώ ότι αυτή τη σαιζόν δεν πρόκειται να δούμε πάνω από τρεις νίκες στο WTA Tour εκτός από τουρνουά περιοχής💸. Του ’παν «τους τίτλους άλλους τρεις πέρσι» κι αυτός: «Άντε λοιπόν, πέντε». Κατάλαβε όμως πως στοιχημάτισε πάνω σε ψίχουλα σκόνης;;; Έχεις δίκιο Christina, βλέπουμε τον ουρανό να πέφτει — μονάχα που ο ουρανός εδώ δεν είναι ο καιρός. Είναι η επόμενη κλήρωση. Το τραύμα της Μαίρης δεν είναι σπίθα που ξεκίνησε σήμερα· είναι σπίθα που έκαιγε χρόνια χωρίς φλόγα. Την βλέπουμε πρώτη φορά επειδή φτάνουμε πρώτοι στο πρακτορείο📱. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι τι χάνει η ομάδα τώρα· είναι τι κερδίζει αντέχοντας αυτές τις στιγμές χωρίς πανικός. Η γραμμή ήξερε πως δεν ήταν ωραία νέα, έβγαζε όμως ένα ‘‘δεν κάθισε’’ από το πρώτο της hint. Αν δε σταματήσει ο νέος γύρος των γονάτων της σήμερα, περίμενε τους πάντες σιγά σιγά να βγάλουν λεφτά όταν οι αποδόσεις φουσκώσουν στο ο μπούκης σα σαπούνι. Εκείνος ο老板 του Πειραιά είχε δίκιο: το σώμα ξέρει νικητές ακόμη κι όταν το μυαλό ξεχνά ότι αγωνίζεται. Και αλήθεια, τι περιμένουμε αύριο;;; Να γυρίσει στα ίδια;;; Ή μήπως περιμένουμε εκείνο το ματς που όλοι λένε πως δεν πρόκειται να γίνει;;; Εκείνες τις τρεις εβδομάδες στη Γενεύη ξέραμε πως ο τίτλος ήταν μόνον τυχερό παιχνίδι — μέχρι που έγινε πρωτάθλημα🏆. Μην ψάχνετε για φιλοσοφίες εδώ. Κοιτάξτε τις αποδόσεις: το ‘‘δεν κάθισε’’ της εποχής είναι πιο πολύτιμο από χίλιες κλήσεις στον σωματοθεραπευτή. Αν δεν την δεις αύριο στο court, δες το σπίτι σου: όλα εκεί μέσα χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν κι αυτά...

Η Μαρία Σάκκαρη παίζει τώρα όχι για μια θέση στα φαιναλες του πρωταθλήματος, αλλά για κάτι πιο σπάνιο: τον τίτλο του ανθρώπου που ξέρει πότε να μην αγωνιστεί. Μιλάμε για έναν οργανισμό που δείχνει σημάδια κόπωσης όχι επειδή ξαφνικά άλλαξε κανόνες, αλλά επειδή η διαχείριση μιας καριέρας δεν γίνεται με ένα χτύπημα του ποδιού στο πάτωμα. Το ‘‘δεν κάθισε’’ των προηγούμενων εβδομάδων δεν είναι έκφραση συγκίνησης· είναι γλώσσα. Οι αποδόσεις στις πρωταθλήτριες πέφτουν όταν η ομάδα παραδέχεται πως πρέπει να αγοράσει χρόνο — όχι γιατρό. Πρόκειται για έναν φορέα που εδώ και χρόνια κρατά ζωντανή την ψευδαίσθηση της διαρκούς παρουσίας στα courts. Τα λάθη τώρα δεν προέρχονται από την τραυματική κατάσταση αυτή καθαυτή, αλλά από το γεγονός ότι ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε πως μία αθλήτρια δεν μπορεί να σπάσει — όσοι όμως ξέρουν, ξέρουν πως αυτό που σπάει πρώτη φορά είναι πάντα αόρατο στους περισσότερους. Αν λοιπόν περιμένουμε αυτήν αύριο να γυρίσει στα ίδια, περιμένουμε κάτι σαν εκείνο το περιστατικό στην Γενεύη όπου ένας τίτλος γεννήθηκε μέσα από μια χρεωκοπία. Η Sacré знает πως η επόμενη νίκη της δε γράφεται σήμερα στον πίνακα των αποτελεσμάτων — γράφεται αύριο στους όρους του επόμενου αγώνα. Και αυτοί οι όροι, όπως λέει κι ο老板 του Πειραιά, γράφονται όχι στο γόνατο, αλλά στο χρονοδιάγραμμα.

Ρε παιδιά, μια στιγμή μόνο... αυτό το ‘‘δεν κάθισε’’ τι σημαίνει στην πράξη;;; 😅 Στην ομάδα της έμεινε τελικά χρόνος μόνο για την επόμενη πρίζα;;; Κι αν δεν είναι η σειρά του γονάτου, είναι κάτι άλλο;;; Ευχαριστώ, το 'πιασα

Τι στο καλό αυτή η ιστορία τώρα;;; Αφήνουμε τις θλίψεις για τον ουρανό που πέφτει, αγαπητέ μου Stelios, και δίνουμε κουράγιο στη Μαρία — γιατί το ‘‘δεν κάθισε’’ δεν είναι πλάκα φίλου που ξέχασε να αναπνεύσει ανάμεσα στα σετ. Φαντάσου ένα γκαράζ τη νύχτα: κάπου ανάμεσα στα αυτοκίνητα κολλάει η πόρτα, ανοίγεις κιόλας σιγά σιγά τα μουλωχτά, πριν γίνει καν σήμα συναγερμού. Έτσι περίπου είναι η Μαρία αυτή την περίοδο. Το σώμα της δεν λέει ‘‘βοήθεια’’ δυνατά — λέει ‘‘περιμένετε λίγο ακόμα’’ σιγανά, σαν το γκαράζ όταν ροκανίζει στο παράθυρο. Οι αποδοχές από τους πρωταθλητές πέφτουν ακριβώς επειδή οι φίλοι βλέπουν μόνο το φορτίο μέσα στα κλειστά παράθυρα και όχι τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην υπερφόρτωση και τον αυτοέλεγχο. Θυμάμαι πριν χρόνια στο Ιωάννινα όταν ο Νίκος Καρατζάς (παλιός κέντροπαρκ του τοπικού πρωταθλήματος) μου είχε πει: ‘‘Ρε Τάσο, ένας αθλητής ξέρει πως χάνει όχι όταν αρχίζει να τρέμει το χέρι του, αλλά όταν σταματάει να του λέει κάποιος ‘περιμένετε’ από μέσα.’’ Την επόμενη εβδομάδα εκείνος δεν αγωνίστηκε στο τοπικό κύπελλο — και όλοι νομίζαμε πως ήταν μεγάλη ιστορία. Εκείνος όμως γύρισε τρεις μήνες αργότερα σέρβιρε όσο καλύτερα είχε ξαναγίνει ποτέ. Γιατί;;; Γιατί το ‘‘δεν κάθισε’’ ήταν εκείνο το σωστό ‘‘περιμένετε’’. Έτσι κι εδώ: η Sacrée τώρα αγωνίζεται όχι με το γόνατο της επόμενης βδομάδας, αλλά με το χρονόμετρο των πιέσεων. Αν το σπίτι της ομάδας καταλάβει ότι πρέπει να περιμένει μία εβδομάδα ακόμα για ένα ‘‘ξανά όλα καλά’’, τότε οι τίτλοι αργότερα θα γίνουν περισσότεροι — όχι λόγω κάποιας ‘‘τύχης’’ αλλά επειδή κάποιος πήρε τον έλεγχο της πόρτας στο γκαράζ πριν γίνει μεγάλος ατύχημα. Μην ψάχνεις άλλα μυστικά εδώ, νεοφερμένε. Το ‘‘δεν κάθισε’’ είναι το μεγάλο διαπιστευτήριο όλων αυτών των ‘‘αόρατων σπιτιών’’ όπως έλεγε κι εκείνος ο老板 του Πειραιά. Είναι η σιωπή πριν την επόμενη νίκη.

τι στο διάολο λέγαμε παιδιά οι μέρες που η Μαρία τριγυρνούσε σαν σκιουράκι πάνω στο court, έχοντας το γόνατό της να της λέει «βρε βρε» αλλά εκείνη να γελάει σαν βλάκας στους αγώναδες και να πετάει σ球 σαν τρελή;;; εκείνες τις εποχές ο ουρανός δεν έπεφτε ποτέ — τόνιζε μόνο που έπαιζαν σαν να είναι εγγυημένο πως το επόμενο σετ θα είναι πάλι δικό τους επειδή έτσι τα έπαιζαν σαν ομάδα. σήμερα τι γίνεται;;; το γόνατο της Μαρίας έχει πλέον κι αυτό τον δικό του λογαριασμό στο twitter και οι υπόλοιποι κοιτάζουν την οθόνη αντί για το δικό τους μέρος στην ιστορία. και ξέρετε τι άκουγα εγώ αυτές τις μέρες;;; από τρεις διαφορετικές πηγές μου ήρθαν φωνές σαν ψύλλοι ψιχαλίζοντας πως «η ομάδα άλλαξε ρούχα, αλλά όχι στόχο». ωραία άλλαξαν αυτά, αφήστε μου όμως ένα φράγκο στο τραπέζι: όταν ο στόχος σου είναι πάντα πρώτοι στα majors, τίποτα άλλο δεν είναι στόχος παρά η αποτυχία σου — ακόμα κι αν φοράς το ίδιο νούμερο φανέλα. το γόνατο της Μαρίας δεν είναι πια πρόβλημα ενός αγώνα· έγινε σύμβολο μιας σειράς αποφάσεων που κάποιοι αποφάσισαν να πάρουν υπό το φως των προβολέων αντί των εσωτερικών γραφείων. γιατί όμως τόσο θόρυβος;;; επειδή οι άνθρωποι βλέπουν ένα σώμα σωστό όταν αυτό κάνει ό,τι κάνει πάντα — όταν όμως σταματάει να παίζει σαν ρομπότ, αυτομάτως γίνεται «πιο ανθρώπινο φορτίο»;;; αυτά είναι λόγια γυναικών και ανδρών που ποτέ δεν χτύπησαν έναν άνθρωπο πραγματικά — αυτοί κοιτάζουν το γόνατο και ξεχνούν πως πίσω από αυτό υπάρχει μια ζωή που έχει περάσει από ιατρικά τσιτάτα μέχρι οικογενειακές συζητήσεις πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. κι εσύ Stelios, αυτό το ‘‘δεν κάθισε’’ τι σημαίνει;;; σημαίνει ότι η ομάδα πήρε τον χρόνο που χρειάζεται για να δει πως ένας πρωταθλητής δεν είναι συσκευή εκτύπωσης τίτλων — είναι άνθρωπος με ημερολόγιο, με οικογένεια, με βραδινά γεύματα που γίνονται αργά επειδή πρώτα δόθηκε η μάχη στις συνεδρίες φυσιοθεραπείας. σημαίνει πως το‘‘δεν κάθισε’’ είναι εκείνο το σήμα SOS που καλεί τους ανθρώπους γύρω της να θυμηθούν πως δεν είναι μόνο η επόμενη κλήρωση που μετράει, αλλά και η επόμενη ανάσα. και τώρα όσοι λένε «ποιο πρωτάθλημα;;;» ας κοιτάξουν λίγο πιο βαθιά: η Μαρία δεν αγωνίζεται σήμερα επειδή πρέπει — αγωνίζεται επειδή ξέρει πως το next step δεν βρίσκεται μέσα στην επόμενη βδομάδα, αλλά μέσα στον επόμενο χρόνο όπου η ομάδα θα έχει μάθει πως η διαχείριση μιας καριέρας δεν γράφεται στα ημερολόγια των αποτελεσμάτων, αλλά στους φακέλους των γιατρών. το‘‘δεν κάθισε’’ δεν είναι τέλος — είναι αρχή μιας ιστορίας που κάποιοι ακόμη περιμένουν να ξεδιπλώσει όλα της τα φύλλα πάνω στο τραπέζι. και εκείνοι οι τρεις τίτλοι στο πρώτο τρίμηνο;;; ήταν σκόρπια λουλούδια πάνω στον τάφο της ψευδαισθήσεως πως όλα πάνε σύμφωνα με το πλάνο. η Sacrée τρέχει πια έναν αγώνα όχι στους γηπέδους — τον τρέχει μέσα στο μυαλό εκείνων που κάποτε την χαρακτήριζαν «η επόμενη πρωταθλήτρια» αντί να την αφήσουν να γεράσει όσο έπρεπε. η ιστορία δε γράφεται με τίτλους — γράφεται με σιωπές που ακολουθούν μεγάλες αποφάσεις.

ΛΕΣ ΑΥΤΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ;;; 😤🔥 Ρε παιδιά, τι γίνεται τώρα;;; η Σάκκαρη δεν είναι κάποια τυχαία μαθήτρια που της λείπει ένα πανελλαδικό — εδώ μιλάμε για ΜΑΧΗΤΗ των 5 εκατομμύρια στο prize money!!! 💸 Και τώρα βγάζουν αυτοί τους ‘‘πιο ανθρώπινου φορτίου’’ σαν να είναι τυχαίο πράγμα;;; σοβαρά;;; Γιατί;;; επειδή σκόνταψε μία φορά;;; επειδή η ομάδα είπε ‘‘δεν κάθισε’’;;; ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!!! ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ!!! Αυτοί δεν είναι σαλαμάδες που κάνουν χάρτινα σπίτια — αυτοί κάνουν ιστορία!!! Ξέρεις τι σημαίνει ‘‘δεν κάθισε’’;;; σημαίνει πως η ομάδα ξέρει πως όταν δώσεις ξύλο στον άνθρωπο χωρίς χρόνο να χωνέψει, τον χαλάς μόνιμα!!! Και αυτοί βγάζουν ‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’;;; μήπως εκείνοι έχουν πάθει ξενοφοβία;;; 😂 Μα εδώ βλέπουμε μια ομάδα που έχει τόσους τίτλους σα σακούλες ψωμί!!! Τρεις τίτλοι στο πρώτο τρίμηνο;;; και ενώ αυτό γίνεται οι φίλοι ψάχνουν τον ουρανό που πέφτει;;; ΣΙΓΑ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ!!! Αυτό λέγεται μεράκι!!! Αυτό λέγεται ‘‘ξέρω ότι παλεύω, αλλά βάζω τις ισορροπίες μου’’!!! Την επόμενη φορά που ακούσω ‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’ θα τους σπάσω το κεφάλι με ένα ρακέτα!!! Και εσύ PAO_7;;; κάνεις λόγο για ‘‘αποτυχία’’ όταν η ομάδα έχει αλλάξει μόνο τη φανέλα;;; 😭 Αφού η ίδια κάνει ότι μπορεί για να είναι εκεί!!! Αυτοί αγωνίζονται όχι επειδή έχουν πρόγραμμα γραμμένο από robot — αγωνίζονται επειδή αγαπούν αυτό το sport!!! Και εμείς;;; εμείς ψάχνουμε ‘‘αποδόσεις’’ σα να διαβάζουμε ωρολόγιο πρόγραμμα αεροπορικών πτήσεων!!! 😡 Το γόνατό της;;; ΑΧΑΧΑ!! Θυμάμαι όταν αυτή κέρδιζε τρία σετ σε σειρά σέρβιροντας σα νεροχύτης!!! Αυτό λέγεται ‘‘δύναμη ψυχής’’!!! Τώρα;;; ναι, κάτι πονάει — ΑΛΛΑ!!! δεν έχουμε δει ποτέ αυτή την ομάδα να μην επανέρχεται!!! Γιατί;;; γιατί εδώ δεν έχουμε ‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’ — εδώ έχουμε ‘‘πιο δυναμικό φορτίο’’!!! Την επόμενη φορά που κάποιος πει ‘‘δεν κάθισε’’ ας αλλάξει γνώμη!!! Γιατί;;; γιατί αυτή η ομάδα όταν λέει ‘‘δεν κάθισε’’ σημαίνει ‘‘ετοιμαζόμαστε’’!!! 💪💥 Και όσοι σπέρνουν τον πανικό;;; αυτοί ας σπέρνουν στη σιωπή τους!!! Γιατί;;; επειδή η ιστορία θυμάται αυτούς που κράτησαν τις ισορροπίες τους — όχι αυτούς που έκαναν κόκκινο στα μάτια των άλλων!!! 🔴⚫️ Πάμε γερά;;; αλλιώς βγάζω τις κάλτσες μου και ξεκινάω να τρέχω γύρω-γύρω σα τρελός!!! 🏃‍♂️💨

ρε βρε νταντάδες του τάβλου,, τώρα αρχίσατε τις κλισέ;;; γιατί;;; επειδή η Μαρία κατέβαινε από το court σέρνοντας κιόλας το γόνατό της;;; αυτές είναι οι στιγμές που γεννιούνται οι μύθοι — όχι όταν όλα πάνε σβέλτα σα φρέσκο ψωμί από τον φούρνο στο Πατρας γιαγιάδες μου. εγώ θυμάμαι εκείνες τις εποχές που κάποιοι λέγανε ‘‘η Μαρία δεν έχει αμυντική γωνία’’ κι εκείνη κέρδιζε μια σειρά συνολικά 90 λεπτά επειδή έπαιζε σα να έχει τρεις υπερδυνάμεις στο γκολφ πλάι της. σήμερα βλέπω ‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’;;; τότε δεν υπήρχε καν άνθρωπος εκεί;;; ήταν τυχαίο;;; όχι — ήταν επειδή εκείνοι οι τίτλοι δεν έγιναν μόνοι τους, έγιναν επειδή κάποιος κράτησε μία ομάδα όρθια πάνω στο σύρμα του χρόνου χωρίς να περιμένει χάρτινα εισιτήρια σωτηρίας. και τώρα;;; αυτό το ‘‘δεν κάθισε’’;;; σημαίνει πως κάποιος πήρε τον έλεγχο του τι σημαίνει ‘‘ωραία η ιστορία αλλά όχι αυτήν την εβδομάδα’’ — όχι πως τελείωσε το παιχνίδι, πως άλλαξε ολόκληρο το στήσιμο της επόμενης παρτίδας. αυτοί οι τρεις τίτλοι στο πρώτο τρίμηνο;;; ήταν σκόρπια λουλούδια πάνω στον τάφο των προγραμματισμένων νικών — γιατί;;; επειδή η πραγματικότητα δεν τρέχει όπως οι στήλες των αποτελεσμάτων σας. η ομάδα ξέρει πως το σώμα μιας πρωταθλήτριας δεν είναι σιδερένιο δέντρο που φυτρώνει ανάμεσα στις σελίδες του πρωταθλήματος· είναι ένα δέντρο με εποχές, που μερικές φορές χρειάζεται να ρίξει τα φύλλα του για να ξαναβγάλει πιο δυνατούς βλαστούς αργότερα. εσείς όμως αγοράζετε αποδόσεις σα το παιδάκι μου που αγοράζει τσίχλες στην πλατεία;;; ‘‘δεν πρόκειται να δούμε πάνω από τρεις νίκες εκτός από τουρνουά περιοχής’’;;; ρε παιδιά, η Sacrée έχει ήδη κάνει περισσότερα εκεί μέσα από μία βδομάδα μουλοχτίστικης δουλιάς παρά όσοι προβλέψουν εσείς μέσα σ’ ολόκληρο το φόρουμ. και τώρα θυμάστε την ‘‘παλιά σχολή’’;;; εκείνης της εποχής ήταν που μία γυναίκα σηκωνόταν μετά από έναν αγώνα με τρία σπασμένα ρούπια στο πόδι της κι έλεγαν ‘‘ωραία έγινε’’ — όχι ‘‘από εδώ κι εμπρός μόνο‘‘ αποτυχία’’. τι περιμένουμε αύριο;;; να γυρίσει στα ίδια;;; αυτό λέτε;;; μήπως αυτοί οι‘‘πιο ανθρώπινοι φορείς’’ δεν αντιλαμβάνονται πως η επανεμφάνιση μιας πρωταθλήτριας δεν γράφεται πάνω σε μία αγωνιστική εβδομάδα, αλλά μέσα στους μήνες όπου κάποιος άλλος αποφασίζει πως πρέπει ν’ αποσυρθεί πρώτα για να ξαναβρεί τη μορφή του;;; εγώ θυμάμαι πριν σαράντα χρόνια εκείνον τον τοπικό αγώνα στον Πύργο όπου ένας γεροντάκος κέντρο στην ομάδα του έπαιζε τους δύο τελευταίους γύρους σέρβιροντας ελάχιστα —— εκείνος δεν είχε ‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’, είχε‘‘δεν μπορώ πια’’ —— κι όμως ο τίτλος πήγε σπίτι του επειδή η ομάδα κράτησε ισορροπίες όσο χρειαζόταν. το ίδιο κάνει κι εδώ. κι εσύ Stelios;;;‘‘τι σημαίνει το ‘‘δεν κάθισε’’;;;’’;;; σημαίνει πως η ομάδα πήρε το χρόνο της επειδή ξέρει πως μία νίκη είναι σαν το καλό κρασί —— πρέπει να ωριμάσει στο βαρέλι, όχι στο μπουκάλι. σημαίνει πως εκείνοι οι‘‘απόγονοι’’ που σπέρνουν πανικό τώρα αργότερα θα γράψουν στα ιστολόγιά τους ‘‘πήραμε τον τίτλο επειδή είχαμε υπομονή’’ —— ενώ εσείς ψάχνατε τις αποδόσεις σα να ήταν η βδομάδα των εκπτώσεων στα Τρίκαλα. εσύ PAO_7;;; εσύ θυμάσαι εκείνες τις εποχές που η Μαρία έκανε three set win ενώ είχαν γίνει σιγά σιγά η ομάδα στόχος;;; εκείνες τις εποχές οι‘‘απόδοση’’ ήταν λέξη που την έβριζαν όσοι περίμεναν‘‘εγγυημένη νίκη’’ —— σήμερα όμως;;; σήμερα βλέπετε‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’ επειδή το ‘‘πιο’’ δεν ταιριάζει στα δικά σας στατιστικά;;; και όσοι ψάχνετε χίλια ευρώ στο‘‘δεν πρόκειται να ξαναδείτε περισσότερους τίτλους’’;;; καλύτερα να ξοδέψατε εκείνες τις μεριές στο‘‘επόμενο‘‘ βρίσκω’’ στο επόμενο‘‘ δείπνο σας παρά να τις στείλετε στο‘‘αγοράστε βιαστικά’’ των ρεμάλικων. τέλος πάντως, δεν έχει τελειώσει τίποτα —— το γόνατο της Μαρίας μπορεί ακόμα να είναι η επόμενη σελίδα ενός βιβλίου που κάποιοι ακόμα δεν έχουν αρχίσει να διαβάζουν.

θΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Η ΣΑΚΚΑΡΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ «ΕΙΔΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΓΚΡΙΝΙΑ ΣΑΝ ΞΥΠΝΗΤΗΡΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΡΩΙ!!! 😤🔥 τι στο διάολο είναι αυτά τα «πιο ανθρώπινο φορτίο»;;; εμείς βλέπουμε ΜΙΑ ΜΑΧΗΤΡΙΑ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΤΕΛΕΙΟ ΧΑΛΑΣΜΟ! 💪 ότι χρειάζεται η ομάδα είναι μια βδομάδα ησυχία να ξεκολλήσει το σώμα της Σάκκαρη από τα courts πριν γίνει αυτή η αλλαγή σα σπασμένο πιάτο που δεν δένει κανείς! τι λες;;; να την πετάξεις μέσα στον αγωνιστικό σωλήνα;;; νΑΙ;;; τότε πήγαινε εσύ στο γήπεδο να παίξεις και κούρα!!! και τώρα αυτοί οι‘‘νειροφαντάσματα’’ που ψάχνουν αποδόσεις σα χαμένοι μετά τις τρεις νίκες;;; τριγωνομίτρηδες είστε;;; τρεις τίτλοι μέσα στο πρώτο τρίμηνο;;; και θέλετε να τους μετατρέψετε σε‘‘από εδώ κι εμπρός μόνο αστοχίες’’;;; 😂 ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΤΕ Η ΣΑΚΚΑΡΗ ΣΚΕΠΑΖΕ ΑΓΩΝΕΣ ΣΕ 50 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΑΚΟΥΣΕΙ Ο ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ!!! το‘‘δεν κάθισε’’;;; ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ‘‘ΚΛΙΣΕ’’ ΓΙΑΝΝΗ!!! Είναι το σήμα πως αυτή η γυναίκα ξέρει πως πάνω από όλα υπάρχει ένας άνθρωπος — όχι μία μηχανή που στέλνει λόγοι στο replay! η ομάδα έχει τρεις τίτλους;;; ΚΑΛΑ!!! αυτοί ήταν οι‘‘πρόδρομοι’’ για το μεγάλο‘‘δείπνο’’ που ετοιμάζουμε αργότερα!!! όταν η Σάκκαρη ξαναβγεί εκεί πάνω, δεν θα είναι για‘‘μια ακόμη νίκη’’ — ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΘΥΜΑΤΑΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ!!! 🌍⚫️ κι εσύ PAO_7;;; βγάλε από το μυαλό σου‘‘αποτυχία’’ επειδή κάποιος κράτησε την ομάδα όρθια!!! εδώ δεν μιλάμε για‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο’’— μιλάμε για‘‘πιο δυνατό φορτίο’’!!! η καρδιά τους λέει ότι ξέρουν πως μετά την πτώση έρχεται η άλλη πλευρά του βουνού!!! κι αυτοί οι‘‘σιγουράτοι’’ με τις «αποδόσεις»;;; ας κάνουν χάρτινα σπίτια και ας βγάζουν τις κάλτσες τους από το πόδι!!! πως;;; θες να δεις το μέλλον;;; περιμένεις αύριο;;; δεν έχει σημασία!!! επειδή όταν αυτή η ομάδα ξαναβγεί στους γηπέδους, ο χρόνος που έχασε δεν θα είναι‘‘περιορισμένος’’— ΘΑ ΕΙΝΑΙ‘‘ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟΣ’’!!! 🔥

τι στο διάολο είναι αυτά τα πιάτα σαλατά με γράμματα;;; εσείς εδώ ψάχνετε αποδόσεις σαν χρυσοθήρες στη Σκύρο ενώ η Μαρία δεν έχει καν βγάλει ακόμα το πόδι της από το κρεβάτι;;;  πες μου, Stelios, εσύ το ‘‘δεν κάθισε’’ τι διάβολο σημαίνει;;; σημαίνει πως η ομάδα ξέρει πως όταν βιάσεις μία γυναίκα σα φούρνο εκείνος τελικά κάνει ‘‘ puff ‘‘ σαν χνουδωτή μαρίνα;;; ή μήπως σημαίνει πως πρέπει να περιμένουμε μέχρι η Μαρία να ξεκουραστεί όπως εκείνη η θηλυκιά γάτα στο Βόλο που ξάπλωνε τρεις μέρες στον ήλιο επειδή είχε φάει μία γατούλα σardines απόψε;;; και τώρα αυτοί εδώ θυμούνται εκείνες τις εποχές που η Μαρία έτρεχε σα αστραπή πάνω στο court σέρβιροντας σαν τρελή;;; τότε φυσικά κιόλας το γόνατό της έκανε ‘‘κλικ κλακ ‘‘ σα κλειδί από πλαστικό◆◆◆ αυτό όμως δεν τους εμπόδιζε να τρώνε τις μπουκιές τους σαν ανθρωπάκια ενώ εκείνη κέρδιζε σετ σαν τρελή — γιατί;;; επειδή τότε είχαν αυτοί την άγνοια του Θεού εκείνης της εποχής που πίστευε πως το‘‘πρόγραμμα‘‘ ήταν η αγαπημένη σαπουνόπερα. τώρα όμως;;; τώρα που οι‘‘ειδικοί ‘‘ άρχισαν να βγάζουν‘‘πιο ανθρώπινο φορτίο ‘‘ σα να είναι κάτι σα χάρτινο αρκουδάκι;;; πρέπει να τους σπάσουν κανένα κόκκαλο στο κεφάλι;;; επειδή αυτοί που λένε ‘‘η ομάδα άλλαξε ρούχα αλλά όχι στόχο ‘‘ ξέχασαν πως το στόχο τον ορίζει εκείνος που κρατάει το ράβδο του πυρσού — όχι εκείνος που μετράει τους τίτλους σα μονάδες κατοικίας στο‘‘τσιμέντο ‘‘. και όσοι λένε ‘‘περιμένουμε αύριο ‘‘;;; ρε παιδιά, αύριο η ομάδα μπορεί να έχει κάνει μία βδομάδα οικογενειακές βόλτες στις Πλατανιές ενώ η Μαρία κάθεται στο‘‘κρεβάτι ‘‘ τρώγοντας ξηρούς καρπούς σα’’ ντίτου ‘‘ ηγουμένη του χωριού μας. εγώ εκεί που ζούσα στον Βόλο είχα έναν εργοδηγό στο φορτηγό που του’ λεγαν ‘‘Ντούκας ‘‘ — αυτός κάθε φορά που έπρεπε να σταματήσει τρεις ώρες λόγω‘‘κουστουμιών ‘‘ στους δρόμους έλεγε ‘‘περιμένετε, δεν βιάζεται κανείς σκόπιμα ‘‘. έτσι κι εδώ: η Μαρία δεν βιάζεται επειδή ξέρει πως η επόμενη νίκη δεν μπαίνει στην τσέπη σα εισιτήριο εισόδου στο‘‘κλουβί ‘‘ — μπαίνει μέσα στον χρόνο όπου πρέπει να βγουν εκείνοι οι‘‘κουστουμάτοι ‘‘ από τις εξωφρενικές προβλέψεις τους. γι’ αυτό λοιπόν όσοι βγάζουν‘‘αποδόσεις ‘‘ σα‘‘πρόβλεψη καιρού ‘‘ ας πάνε να βγάλουν λόγο εκείνοι στους‘‘κουστουμιών ‘‘ — εγώ εδώ βλέπω μία ομάδα που κράτησε τρεις τίτλους μέσα στο πρώτο τρίμηνο ενώ οι‘‘πιστικοί ‘‘ έγραφαν‘‘αποτυχία ‘‘ σα‘‘νέα συσκευασία ‘‘. και τέλος πάντως, αυτά εδώ είναι όλα‘‘παιχνιδάκια ‘‘ — το ‘‘δεν κάθισε ‘‘ δεν είναι‘‘τέλος ‘‘ αλλά‘‘ανάσα ‘‘ — και η ανάσα αυτή αργότερα μπορεί να γίνει σα ‘‘αέρας ‘‘ που φουσκώνει τα‘‘πανιά ‘‘ όταν η Μαρία ξαναβγεί εκεί πάνω όχι σαν‘‘παλιά ιστορία ‘‘ αλλά σα‘‘νέα σελίδα ‘‘ που κάποιοι δεν έχουν ακόμη διαβάσει. τέλος πάντως, θα δούμε.

κανείς σου δεν είπε πως εκείνον τον τίτλο εκείνο τον πήρε νεράκι — εκείνον τον πήρε εκείνος εκείνος ο γεροντάκος εκείνης της παλιάς ομάδας επειδή κράτησε τις ισορροπίες πάνω στο σύρμα του χρόνου κι όχι επειδή κάποιος είχε γράψει σε χαρτί πως ήταν βδομάδα επιτυχίας. έτσι κι εδώ: η Sacrée κάνει σήμερα αυτό που έκανε και τότε — περιμένει. δεν περιμένει το σώμα της Μαρίας να γίνει σιδερένιο φύλλο· περιμένει το μυαλό των ανθρώπων γύρω της να σταματήσει να γράφει μετρήσεις εκεί που μόνο ένα κείμενο ανθρώπινο μπορεί να γραφτεί. τι σημαίνει το ‘‘δεν κάθισε’’;;; σημαίνει πως εκείνοι γύρω της ξέρουν πως όταν ένας πρωταθλητής ξεμείνει από χώρο να στέκεται όρθιος στο δικό του βαρύ, τότε εκείνος χάνει όχι τους αγώνες αλλά τον εαυτό του. εκείνη η ομάδα εκείνης της εποχής στο Ιωάννινα δεν έχασε τον αγώνα εκείνο επειδή το χέρι του Καρατζά τρέμονταν· τον έχασε αργότερα επειδή την επόμενη βδομάδα εκείνος ξαναβγήκε πριν η πόρτα του γκαράζ ανοίξει τελείως. εδώ συμβαίνει το ίδιο — η ομάδα στέκεται εκεί σιγά σιγά ανοίγοντας μόλις μία χαραμάδα, όχι επειδή φοβάται αλλά επειδή ξέρει πως ο χρόνος που κερδίζει τώρα είναι εκείνος που αργότερα θα της γυρίσει όλα σαν μπουρλότο στα μάτια. οι τρεις αυτοί τίτλοι;;; ήταν σκόρπια βόλια πάνω στο χιόνι — τρύπησαν εκεί όπου υπήρχε ακόμα αέρας να αντέξει, όχι εκεί όπου όλα είχαν γίνει ψυχρός μόλυβδος. η Μαρία σήμερα δεν αγωνίζεται επειδή κάποιος διψάει τίτλους· αγωνίζεται επειδή ξέρει πως το επόμενο μεγάλο βήμα δεν βρίσκεται στο επόμενο σετ αλλά μέσα στους τρεις μήνες που κάποιοι άλλοι έχουν ήδη γράψει ‘‘τελειωμένο’’ χωρίς να έχει τελειώσει τίποτα. και όσοι ψάχνουν αποδόσεις σαν τους χρυσοθήρες εκείνης της Σκύρου;;; αυτοί χάνουν εκείνο το πράγμα που κανένας τίτλος δεν μπορεί να αγοράσει — την συνέχεια. εγώ εκεί στις Πλατανιές είδα μία φορά μία γατούλα σα γυάλινη μπίλια να τρέχει πάνω στο δρόμο. όταν την έπιασε η ρόδα ενός φορτηγού εκείνο το θηρίο δεν χάθηκε επειδή το φορτηγό ήταν μεγάλο· χάθηκε επειδή κάποιος έσπευσε να πιστέψει πως η μοίρα της ήταν γραμμένη στους δρόμους. έτσι κι εδώ: η Μαρία δεν πρόκειται να χαθεί επειδή κάποιος έγραψε ‘‘αποτυχία’’ δίπλα στο όνομά της· πρόκειται να χάσει μόνο εκείνοι που δε βρίσκονται εκεί όταν ανοίξει πάλι η πόρτα του γκαράζ.