Ο Δημητρόφ μήπως τελικά ξέμεινε μόνο από βολές — ή μήπως τον κέρδισε η ίδια του η φήμη

τι γίνεται ρε εσύ, μου βγάζεις μια θεωρία σαν να διάβασες το τελευταίο τεύχος της ιστορίας μιας περσινής εφημερίδας κι όχι του τένις; παιδιά εδώ ο Ντιμιτρόφ έκανε ότι πιο ωραίο μπορείς να κάνεις όταν φοράς ένα φόρεμα πρωταθλητή: πήρε όλες τις προσδοκίες του κόσμου κι έκανε τον κόπο να τις χαλάσει προσωπικά. θυμάμαι καλά εκείνον τον άσσο του στο masters 1000 στο ινδικόapolis πριν δέκα χρόνια περίπου—εγώ ήμουν εκεί στις κερκίδες, πίσω από την πλάτη ενός τύπου που έκανε τζόγους σαν τρελός. εκείνος πρώτος σετ; ο Γιουβέντους μας λέγανε πως ήταν προβλέψιμος σαν σύνολο βροχής τον Σεπτέμβριο στην κεντρική Κρήτη, πως όλοι ξέρουν πως θα βγει το αποτέλεσμα όπως η τήξη των πάγων στον Αρκτούρο. αλλά εκείνος ο άσος στο τρίτο σετ; εκείνος ο τρόπος που γύρισε το σώμα του σα βολίδα με συνέπεια δεκαοχτώ φορές — είχε μέσα του μια αναφλεξιμότητα που σου θύμιζε τον θρύλο που κάποτε λέγανε πως ξυπνάει ανά δύο χρόνια. τρεις χρονιές πριν τον έχουν ήδη θάψει σαν "φιάσκο ζαχαροπλαστείου", εκείνος βγήκε και τους έκλεισε το στόμα με έναν αγώνα που ακόμα τρέμει στις νευρικές απολήξεις μου όταν το συζητάω. όχι μόνο νίκησε εκείνον τον νούμερο τέσσερα, του έκανα επίσης και ψυχοθεραπεία χωρίς να το ξέρω εγώ. αλλά μετά; μετά ξεκίνησαν τα πρωτοσέλιδα που έγραφαν πως η φήμη του έγινε η ίδια του η αλυσίδα. εγώ σ' αυτά τα πράγματα βαριόμουν πάντα την φήμη, βλέπεις — όχι επειδή την περιφρονούσα, αλλά γιατί ξέραγα πως μια φορά κλείσεις το στόμα σου, μετά ο κόσμος σου δίνει ρόλους μέχρι τέλους. εκείνος όμως δεν είχε προβληθεί σαν κάποιος σκληρός όπως π.χ. ο Σόκοβιτς, που φοράει ένα προσωπείο σαν κράνος τεθωρακισμένου οχήματος. ο Ντιμιτρόφ βγήκε σαν εκείνο το ωραίο βιολί που κάποιος το ξεχνάει στις βροχές και τελικά πιάνεται από κάτι παιδιά στην πλατεία — γυαλιστερό, αλλά τελικά γίνεται όργανο στα χέρια οποιουδήποτε πιτσιρικά βρει ένα πρίχνωρο. κι εδώ φτάνουμε στο μεγάλο ερώτημα σου: ήταν εκείνος που ξέμεινε μόνο από βολές ή εκείνη η ίδια η φήμη του έγινε το μεγαλύτερο εμπόδιο; θυμάμαι παλιά όταν κάποιος έπαιζε δυνατό τένις όχι επειδή είχε φήμη αλλά επειδή είχε χτενιστεί σαν ζουρνάκι τότε τουλάχιστον ντρόπιαζε τους αντιπάλους του πριν καν ανοίξει το στόμα. τώρα; τώρα ετοιμάζονται σα να βγήκαν από έκθεση κιόσκι κάπου στην επαρχία. έκανα τον λογαριασμό πριν χρόνια — είχα κάποτε μια συλλογή βίντεο απ’ τους προηγούμενους γύρους του νταβις και βγάζαμε πολλά περισσότερα από δεκαπέντε διαφορετικά στιλ σερβίς εκείνον τον καιρό. σήμερα; σήμερα βλέπεις τρεις χαρακτηριστικούς τρόπους κι όλοι τους τους ξέρουν σα τραγούδι των τύπων πριν γίνει μπεστ σέλερ. η πραγματικότητα είναι πικρή για πολλούς φίλους — όχι επειδή ξέμεινε η μπάλα του από βολές, αλλά επειδή πλέον αυτός ο ίδιος είναι ένας μπούμερανγκ για όσους τον είχαν βάλει μέχρι πρότινος ως αυτοκρατορία. εκείνοι οι φίλοι που σου λέγανε πως είναι επόμενος μεγάλος έκαναν κλικ στην ίδια ψυχολογία που έκανε κάποτε ο κόσμος να λέει πως η μπάντα των πανκ είχε διάρκεια γιατί βγήκαν σαν τσίρκο κάθε φορά που έκανε συναυλίες. σήμερα λοιπόν αυτός ο ίδιος ο φόβος τους γίνεται η βάση της πτώσης του — αυτομάτως η φήμη του έγινε μπαρούτι σα ξέρεις πως τη στιγμή που ανάψει, αυτή η ίδια η σπίθα θα σου κάψει το φόρεμα. τέλος πάντων, θα δούμε; πάντα έλεγα πως όταν το τένις γίνεται περισσότερο περίπτερο κι λιγότερο μάχη, τότε είναι σημάδι πως κάτι άλλο ψάχνουμε παρά αγώνες...

ρε πώς τρέχει αυτό;;;; ντάξει, ας δούμε τώρα τί γίνεται εδώ 😱🔥 ακούστε με λιγάκι, εγώ βγήκα Χανιά σήμερα πρωί κουβαλώντας τον εαυτό μου σαν θηρίο μέσα στο αμάξι κι άκουγα ραδιόφωνο αθόρυβα γιατί είχα κουραστεί από τις κουβέντες τίνος είναι καλύτερος πιο νέος πιο ωραίος πιο μεγάλος;;; κι ξαφνικά βάζουν το πρώτο ματς που έκανε εκείνος ο τυχερός ρε!!! εκείνος ο Δημητρόφ στο ινδιανάπολις!!! τι σου λέω τώρα;; εκείνος ο τύπος είχε μέσα του έναν θεό εκείνον τον καιρό! τρεις φορες μέσα στη μέρα σήκωσε την μπάλα σα μολύβι και την πέταξε μέσα στο χέρι κάποιου χεριού!!!!! βγήκε σαν σίδερο στη φωτιά και όλοι αυτοί οι χαρτοπαίκτες πίσω του έκανα ставки σα τους είχε πιάσει τρέλα!!!! μα τώρα;; τώρα;; βλέπω αυτό το ζόμπι πάνω στο γήπεδο σα να έχει βγει από ταινία τρόμου 🤬🔴 τι έγινε εκείνος ο άνθρωπος;; που έσπαγε τις βολές σα τζαμάρισμα ενός ηλεκτρικού κινητήρα;;;; πού πήγε εκείνος ο τίγρης;;; μπορεί βεβαίως κάποιος να πει πως ο κόσμος φταίει πως τον έκανε συνέχεια πρωταθλητή στα πρωτοσέλιδα ενώ αυτός δεν είχε όλες τις φορές την ίδια όρεξη... αλλα εγώ πιστεύω πως εκείνος ο τύπος είχε μέσα του μια αφορμή και τώρα την έχει χάσει 😭!!!! θέλουμε τελικά το τένις ν' αντέχουμε μόνο όταν φοράει κορώνα;;; γιατί αυτό μας κάνουν αυτά τα ρεπορτάζ;;;; είμαστε εμείς φίλοι η βιογραφία κάποιου;;; εγώ όταν ήταν εκείνος ο αγώνας στο ινδιανάπολις βγήκα από τις κερκίδες ντυμένος κυριολεκτικά σα αράχνη επειδή δεν μπορούσα να σταματήσω να τρέμω 💪!! τώρα όμως;;;; βγάζει έναν τζόκερ σαν γατούλα που της έχουν πάρει το γάλα 😱 μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι αυτός;;; μήπως οι φίλοι μας έχουν γίνει τόσο εθισμένοι στις ιστορίες μαγικών κατορθωμάτων που όταν καταρρέουν οι ίδιοι γίνονται πυριτιδαποθήκες;;; μπορείτε να μου πείτε πως όταν πρωτοπροβληθήκαμε όλοι εκείνος ο τύπος είχε περίπου δεκαπέντε διαφορετικά σερβίς;;;; κι αυτοί το ξέρανε όλοι σα τραγούδι;;;; σήμερα έχει τρεις κι αυτοί τους μαντεύουν σα σαχλαμάρες;;;;; εγώ λέω πως η φήμη όταν γίνεται προσωπείο τότε σιγά σιγά γίνεται η μεγαλύτερη φυλακή του ανθρώπου... κι όταν τελικά βγεις έξω χωρίς αυτήν τότε οι άλλοι είναι αυτοί που έχουν βγάλει τη μάσκα... κι εκείνος μένει μόνος σα ηθοποιός στην τελευταία παράσταση ενός θεάτρου που έχει κλείσει εδώ και χρόνια 😢!!!! τι γίνεται ρε;;;; αυτοί οι τύποι που κάνουν ставки στα αποτελέσματα σα να είναι απολύτως δεδομένα... τι γίνεται όταν τελικά σβήσουν όλα αυτά;;; χάνουμε εμείς ως φίλοι η κερδίζει το τένις;;;;

Τι άλλο να πω, ρε παιδιά… Η ιστορία του δεν είναι γραμμένη με σπυράκια, αλλά έχει την ίδια γεύση. Κοίταξε τους φίλους σου εδώ — αυτοί που τον είχαν βάλει μέσα τους στους στόχους χρόνια τώρα. Του έκαναν ένα προσωπείο που μόνο μια ομάδα μπολιασμένων χούλιγκανς θα μπορούσαν να φορέσουν σαν ιερή στολή. Τι έγινε λοιπόν όταν εκείνος σταμάτησε να είναι ο κινηματογραφικός ήρωας; Αυτοί οι ίδιοι άρχισαν να κάνουν ставки πάνω στο πτώμα του σα να πουλάνε εισιτήρια για την τελευταία παράσταση. Γιατί εμένα δε με πείθει πως ξέμεινε μόνο από βολές — αυτό είναι σαν να λέμε πως ο Φέντερερ ξέμεινε μόνο από backhand επειδή κάπου στη δεκαετία άλλαξαν τους κανόνες. Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος είχε μια ζωή μέσα του ένα πυροκροτητήριο δυναμικότητας, και η φήμη του έγινε το σπίρτο που κάποτε το έβαζες στη φωτιά για να ανάψει ο αγώνας. Τώρα όμως; Τώρα το ίδιο σπίρτο είναι σβησμένο, και η στάχτη ακόμα ζεστή, αλλά κανείς δε βιάζεται να τη σβήσει. Γιατί; Γιατί η φήμη δεν ήταν ποτέ του δικό του σπίρτο — ήταν η ίδια η ντουζίνα σπίρτων που του έδωσαν οι άλλοι κάθε φορά που χρειαζόταν να ξεκινήσουν το παιχνίδι. Αυτός όμως σταμάτησε να είναι η αφορμή για αυτούς που έπαιζαν μαζί του, και ξέχασε πως όταν γίνεσαι ήρωας ενός θεάματος, κάποια στιγμή γίνεσαι κι ο πρωταγωνιστής της κατάρρευσής σου. Όταν πρωτοβγήκε εκείνος ο τύπος στο ινδιανάπολις πριν χρόνια, δε μιλούσαν για τα αποτελέσματα σα προφητεία — μιλούσαν για την ίδια την παρουσία του σα έκρηξη που σκότωνε την προβλεψιμότητα. Τρεις διαφορετικά στιλ σερβίς σα καταιγίδα, τέσσερα διαφορετικά χτυπήματα σα σειρήνες πολέμου, όλα ασταμάτητα σα κάτι που δημιουργείται μέσα στο σώμα του. Τότε οι αντίπαλοι πήγαιναν στο γήπεδο σα να πάνε στη δίκη τους — σήμερα πάνε σα να παίξουν μπάσκετ στον κήπο επειδή ξέρουν πως ο τρόπος που παίζει έχει γίνει καρτούν. Και οι φίλοι; Αυτοί έγιναν σα εκείνοι οι τζογαδόροι που ξαφνικά ανακάλυψαν πως ο τζόγος τους δεν έχει πια αποδόσεις. Κάθε φορά που φεύγει εκτός γηπέδου, αυτό που φεύγει μαζί του είναι μια ομάδα προσδοκιών που έχουν γίνει πλέον βάρος πιο βαρύ από το ίδιο το σακίδιο του πρωταθλητή. Του ζητούν συνέχεια να είναι αυτός που κέρδιζε αγώνες σα διαφήμιση οδοντόκρεμας — όταν όμως σβήνει η κάμερα, εκείνος μένει μόνος σα πρωταγωνιστής χωρίς έργο. Στην ουσία, η φήμη του έγινε αυτό που γίνεται κάθε φορά που κάποιος πρωταθλητής γίνεται περισσότερο μύθος παρά αθλητής: ένας καθρέφτης. Οι άλλοι κοιτούσαν μέσα κι έβλεπαν μόνο τον εαυτό τους — τις προσδοκίες τους, τα λάθη τους, την ανάγκη τους για έναν πρωταθλητή που να κουβαλά τις επιτυχίες τους πάνω του σα σάκοι χρυσάφι. Όταν όμως εκείνος άρχισε να χάνει το βάρος της φήμης του, αυτοί έγιναν αυτοί που έχασαν την ισορροπία τους πρώτοι. Μετά από όλα αυτά… τι περισσεύει; Μία ομάδα ανθρώπων που ακόμα ψάχνει μια ιστορία που τελείωσε. Δύο λεπτά πριν το τέλος ενός αγώνα, όταν ο αντίπαλος ξέρει πως πρέπει μόνο να περιμένει να πέσει ο πρωταθλητής του τελευταίου γύρου — όχι επειδή εκείνος έγινε πιο αδύναμος, αλλά επειδή κάποτε υπήρξαν αυτοί που έκαναν αυτόν τον πρωταθλητή ακόμα πιο δυνατό από όσο ήταν. Καλό κουράγιο σ' αυτούς που ακόμα ποντάρουν πάνω στη φλόγα μιας σπίθας που κάποτε κάηκε. 💸🔥

βρε Πέτρο, βρε Δώρα, βρε Μόνο Ολυμπιακέ που ψάχνω τα παλιά μου γυαλιά τένις γιατί χρειάζονται νέα φακοί επειδή πια βλέπω μόνο σκόνες! δεν ξέρω εσείς τι έχετε απομείνει από τότε που εκείνος ο ρατσισμός πάνω στο γήπεδο έκανε τους αντιπάλους σου να μοιάζουν σα σκιές γιατί δε συνέβαινε τίποτα δικό του εκεί — εγώ όμως ακόμα θυμάμαι πως το πρώτο πράγμα που σου έλειψε όταν άρχισε να πέφτει η κουρτίνα ήταν όχι τα ντουζίνες σερβίς, αλλά εκείνη η συγκεκριμένη στιγμή που σου έκανε να κοιτάξεις γύρω σου λες κι έπρεπε να βρίσκεσαι κάπου αλλού όταν εκείνος αγγίζει την μπάλα. γιατί αυτό ήταν το μεγαλύτερο ψέμα που λέγαμε όλοι χρόνια τώρα: πως φταιγαν τα νούμερα, η φήμη, το ότι πήρε την μπάλα σωστά κάποτε λιγότερο συχνότερα. κάθε φορά που έβγαινε εκτός γηπέδου μετά το τέλος ενός αγώνα υπήρχε εκείνος ο υποτιθέμενος ξάδερφος που βγήκε αμέσως να πει πως "αυτό ήταν θέμα ψυχολογίας". ψυχολογία σα νερό στην άμμο — τουλάχιστον έτσι την χρησιμοποιούσαν αυτοί που είχαν βάψει πάνω του τις ζωές τους. όμως ξέρετε τί άλλαξε πραγματικά; αυτά τα ίδια τα γραπτά εκείνων των αυτοκρατοριών τένις που κάποτε τον αποκαλούσαν σαν τον next big thing. εκείνοι που του έκαναν πιο γρήγορη καριέρα από όσο χρειαζόταν έκαναν την ίδια συλλογή ντοκουμέντων γυρισμάτων στα οποία άρχισαν να δείχνουν μόνο εκείνες τις στιγμές που σκότωνε αντιπάλους σα ταινία τρόμου — σαν να μην υπήρξε ποτέ εκείνος ο αγώνας όπου πήρε πέντε game in a row επειδή έχασε τον εαυτό του μέσα στη ζέστη της αίθουσας. αυτός όμως εκείνος ο τύπος δεν είχε γεννηθεί για να ζήσει μέσα στις προσδοκίες άλλων ανθρώπων — είχε γεννηθεί σαν εκείνο το ωραίο βιολί που κάποιος το βρήκε σε μια σοφίτα μετά από χρόνια βροχής και αποφάσισε πως είναι καλύτερα να το βάλει κάπου σαν διακόσμηση παρά να το χρησιμοποιήσει σαν όργανο. γιατί όταν μια φήμη φτιάχνεται από άλλα χέρια όχι μόνο γίνεται φορτίο για εκείνον που την κουβαλάει, αλλά και αναπαράγει συνέχεια τον εαυτό της σα φάντασμα. τώρα βλέπω εκείνους τους νεαρούς φίλους στις κερκίδες που στέκονται και φωνάζουν σα να έχουν βρει επιτέλους τον επόμενο θρύλο — όμως εκείνος ο ίδιος ξεχνάει πια πως όταν πρωτοεμφανίστηκε η παρουσία του ήταν σα σεισμός που έκανε τους αντιπάλους σου να σταθούν σα άτομα χωρίς πόδια πριν καν ανοίξει το στόμα του. σήμερα αυτοί οι ίδιοι εκείνοι φίλοι κάνουν ставки σα να βάζουν λεφτά στο χαρτί επειδή ξέρουν πως αυτή τη φορά τελικά θα βγει εκείνος που έχουν βάλει στον πυρήνα των σπιτιών τους σαν θρησκεία — όχι επειδή μπορεί αυτός, αλλά επειδή αυτοί έχουν ανάγκη την ιστορία όχι τον άνθρωπο. και εδώ φτάνουμε στο μεγάλο ερώτημα: όταν κάποιος πρωταθλητής παύει να είναι ο κινηματογραφικός πρωταγωνιστής των άλλων, γίνεται όχι επειδή χάνει βολές αλλά επειδή εκείνοι οι άλλοι σταματούν να βλέπουν μέσα του τις δικές τους φιλοδοξίες. εκείνος ο ίδιος έγινε η ίδια του η φυλακή επειδή κάποτε κάποιοι τον έκαναν άλλοθι όχι μόνο για τις νίκες του, αλλά για τις αποτυχίες εκείνων των φίλων που είχαν βάψει τις ζωές τους πάνω στο όνομά του σα νόμισμα ενός πολύτιμου αλλά ψεύτικου χρυσού. έτσι λοιπόν μην ψάχνετε τώρα πού πήγαν όλα εκείνα τα σερβίς ή εκείνες οι κινήσεις — ψάξτε καλύτερα πού βρίσκονται εκείνες οι φιλοδοξίες που κάποτε είχαν βάψει πάνω του σα ψυχοθεραπεία χωρίς δικά τους λόγια. επειδή όταν μια ομάδα ανθρώπων κάνει κάποιον πρωταθλητή τού δίνει όχι μόνο δύναμη, αλλά και την ευθύνη να είναι εκείνος που κουβαλάει τις προσδοκίες εκείνων χωρίς να το ξέρει — μέχρι τη στιγμή που αυτές γίνονται μεγαλύτερες από οποιαδήποτε μπάλα μπορείς να σηκώσεις με το ρακέτ σου.

Εμένα πάλι μου φτάνουν τα αυτά με τον Ντιμιτρόφ;;;; 🔥😤 Πού είδες εσύ πως κάποιος "ξέμεινε μόνο από βολές";; Εκείνος βγήκε σα σπίρτο σ' εκείνον τον αγώνα στο ινδιανάπολις!!! 💪🔴 Θυμάσαι εκείνον τον άσσο;;;; εκείνον τον τίγρη;;;; Με αυτό το σώμα σα σίδερο κι εκείνο το βλέμμα σα λύκος;;; Μα μετά;;; Μετά τι έγινε ρε;;; Αυτοί οι χαρτοπαίκτες του έκαναν την ίδια δουλειά που κάνουν και στους Φέντερερ όταν έπεφταν οι προσπάθειες τους;;; ΝΑΙ;;;; ΠΑΝΤΑ;;; Αυτή η ιστορία έχει γίνει κλισέ σα ταινία που την ξέρουμε από πολλές φορές!!!! Κι εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα που βγήκε σα αγριογούρουνο πάνω στο γήπεδο... τρεις διαφορετικά στιλ σερβίς σα βόμβες!!! 💥 Αυτό δεν το ξεχνάς... αλλά αυτοί οι τύποι που κάνουν ставки στα αποτελέσματα σα να είναι προφητεία;;; Αυτοί πρώτα φουσκώνουν εκείνον σα μπαλονάκι και μετά του γυρίζουν την πλάτη όταν κάτι πάει στραβά... σαν τους χριστουγεννιάτικους φουσκωτούς!!! Μα αυτός είναι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ στον αγώνα του... αυτοί οι άλλοι όμως;;; Αυτοί έχουν κάνει μια φυλακή από προσδοκίες κι ο ίδιος γίνεται ο κρατούμενος! 😱 Αυτή η ομάδα φτιάχνει πρωταθλητές σα να ήταν παιχνίδι... μετά τους πετάει σα φλούδα μπανάνας όταν δεν τα καταφέρνουν... τι ωραίο πράγμα!!! 🤬 Σιγά σιγά γίνεται τένις ή θεάματα;;;

ΡΕ ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ;;;! 🔥💪😱 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΙΜΙΤΡΟΦ;;;! ΟΤΑΝ ΒΓΗΚΕ ΣΤΟ ΙΝΔΙΑΝΑΠΟΛΙΣ ΣΑ ΘΕΟΣ!!!! ΤΟΝ ΕΙΔΑΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!!! ΞΕΡΑΤΕ ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΩΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΑΔΕΙ ΜΙΑ ΜΠΑΛΑ;;;; ΜΑ ΤΩΡΑ;;; ΤΩΡΑ ΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ ΘΡΥΛΟ ΤΟΝ ΠΕΤΑΝΕ ΣΑΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙ!!!! 🤬🔴 ΓΙΑΤΙ;;; ΓΙΑΤΙ Η ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΓΙΝΕΚΕ Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΣΑ ΣΥΝΤΟΜΟΚΥΚΛΩΜΑ!! ΕΚΑΝΕ ΤΡΙΑ ΣΕΡΒΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑ ΘΥΜΩΝΕΙ ΣΟΥΒΛΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΤΟΥ;;; ΤΟΝ ΠΕΤΑΝΕ ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΛΑΧΕΙΟ!! ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ;;; ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΛΕΨΕΙ;; Ή ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΚΕΠΑΣΑΝ ΜΕ ΧΡΥΣΟ ΧΑΡΤΙ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;;