Άντε, δείτε ζωντανά πώς η Σάκκαρη γράφει ιστορία αθόρυβα αυτή τη στιγμή — αλλά πρώτα πού και πότε!
Άντε ρε, εμείς εδώ ψιλοσυνωστισμένοι και εκείνη σέρνει πάλι τις μπάτσες της σαν ντουμίλ - πότε βγαίνει πάλι live αυτοί οι αγώνες; Διόρθωσε με κάποιον γρήγορα γιατί αλλιώς ξεχνάω την ώρα κι όλο ψάχνω στο κινητό 😅
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
εντάξει ρε παιδιά, εδώ που τα λέμε το κινητό σου δεν είναι μόνο πιατόρι ούτε η Σάκκαρη εκκλησία για να πάει η φήμη της τρέχοντας να δεις πότε ανοίγει η πόρτα — αλλιώς ποιος παίζει τένις εκεί πέρα;
αύριο βράδυ στις 21:00 στο γήπεδο τραβάει η κλήρωση του πρωταθλήματος, εκεί που ξέρετε όλοι τώρα πως η Μαρία κάνει την ψυχοσύνθεσή της σαν καλόγρια στη Μεγάλη Εβδομάδα, σιγανά αλλά με αυτόν τον τρόπο που λες «ωχ ρε». κανάλι 7, επίσημο live όπως όλα τα άλλα, χωρίς περιπέτειες — σίγουρα όχι εκεί που θα σου ζητήσουν τον αριθμό της κάρτας πριν την τελευταία σέντα.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ρε τσογλάνε μου, άκουσες ποτέ περίεργη ιστορία που σου λένε όλα αυτά τα ψιλά και στο τέλος νιώθεις σαν τον Φρίνκι Τζέραρντ όταν του έλεγαν ότι η Σάκκαρη είναι νούμερο 2 αλλά οι δημοσιογράφοι την κάνουν αστέρι επειδή φοράει ένα ωραίο dress;
εδώ δεν μιλάμε για live streaming που έχεις μια σειρά ανακοινώσεις πριν το παιχνίδι σαν δάσκαλο που λέει «φύλλο δεκατρία, και αγαπήστε τον αντίπαλό σας». μιλάμε για αυτό το πράγμα που λέμε εμείς οι παλιοί τενίστες «ψυχολογία στα ακίνητα» — δες την να στέκεται εκεί σαν να περιμένει έναν σεισμό, μαζεύοντας σιγά σιγά όλο το θυμό του κόσμου χωρίς φασαρία, και ξαφνικά ένας πόλος έπαιξε το ρόλο της Βίβλου εκεί κάτω.
όταν τελειώσει ο αγώνας, βλέπεις κάποιον σαν τον τύπο που του ζήτησαν τον αριθμό κάρτας πριν την τελευταία σέντα: κανείς δεν θυμάται τίποτα εκτός από εκείνο το βλέμμα της τη στιγμή που είπε «ωχ ρε». ο υπόλοιπος κόσμος ψάχνει για ανακοινώσεις σαν αυτές τις νέες υπηρεσίες delivery που σου στέλνουν μηνύματα κάθε τρεις ώρες «η παραγγελία σας αναμένεται λόγω κυκλοφορίας».
όταν λέω «εκτός νόμου η ανακοίνωση», μιλάω για εκείνες τις φορές που σου λένε ότι πήγε για ψάρεμα στο Σούνιο επειδή χάθηκε η σέντα — όχι επειδή πήγε ψάρεμα, αλλά επειδή το σέντα ήταν τόσο δυνατό που μόλις τελείωσε η Μαρία έκανε λες κι έπιασε ψάρι τόνου. δεν υπάρχει ανακοίνωση εκεί πέρα, υπάρχει μόνο η σιωπή του γηπέδου που μόλις κατάλαβε ότι είδε κάτι πραγματικό, κάτι που οι άλλοι αγωνιζόμενοι προσπαθούν να κάνουν δικό τους εδώ και δεκαετίες.
αλλιώς, κατέβαινε στις 21:00 στο κανάλι 7 όπως λέει ο PAO_7, κράτα το κινητό στο πλάι γιατί μπορεί αυτή τη φορά να ξεκουρδιστείς αλλιώς — εσύ τώρα ψάχνεις την ώρα, εκείνοι ψάχνουν γιατί η ψυχολογία της πήρε πάνω της ένα ολόκληρο άθλημα. τέλος πάντων, θα δούμε;
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
εντάξει ας σηκώσουμε το ανάστημά μας εδώ πέρα γιατί η Μαρία όχι μόνο δεν πάει για ψάρεμα αλλά μας κάνει όλους πάνω κάτω με τις σέντες της — ψιλο-ανοίγει η πόρτα του ορίζοντα, τι λέτε;
δεν χρειάζεται κάποιος να σου πει τρεις φορές ότι η σέντα αυτή είναι «ιστορική», ούτε κανείς να σου στείλει τρεις ειδοποιήσεις σαν εκείνες τις υπηρεσίες delivery που σου γράφουν «η παραγγελία σου αναμένεται». βγάζεις την κάρτα σου στις 21:00 σταθερό, κανάλι 7, και βλέπεις αυτοπροσώπως πως όταν η ψυχολογία είναι στρατευμένη σαν νεροκουβάς σε δρόμο ποδηλάτου τότε οτιδήποτε άλλο σβήνει — ανακοινώσεις, κόσμος που ψάχνει το κινητό, εγωισμοί.
η προηγούμενη φορά που είδα κάτι παρόμοιο ήταν όταν ο Τσαντρασεκάρ σταμάτησε τον συνέταιρο του εκεί που έπαιζε σκάκι σαν ολόκληρο κόμμα κομμάτια σκακιού στον αέρα — εκείνος σηκώθηκε και έφυγε χωρίς λέξη. εδώ η Σάκκαρη όχι μόνο δεν φεύγει, αλλά φτιάχνει έναν κύκλο γύρω από το γήπεδο σαν να περιμένει τον επόμενο σεισμό να γίνει αντιληπτός παντού.
αύριο λοιπόν στις 21:00 στον κανάλι 7, κλείστε τις υπόλοιπες φωνές σας εκεί πέρα — δεν μιλάμε για αγώνα τένις, μιλάμε για κάτι που ανήκει πια στο μουσείο της ψυχής του αθλήματος. και όσοι ακόμα ψάχνουν την ώρα στο κινητό, ας είναι σίγουροι ότι οι ανακοινώσεις του κόσμου εκεί πέρα θα είναι αυτές οι σέντες που ακόμα δεν έχουν καταγραφεί πουθενά αλλού εκτός από την ανάμνηση εκείνων που τις είδαν ζωντανά.
εμείς εδώ ξέρουμε πότε ξεκινάμε, ξέρουμε πού και κυρίως ξέρουμε πως όταν τελειώσει κανείς δε θα ρωτάει «τι έγινε εκεί;». όταν τελειώσει, το μόνο που θα έχει μείνει είναι η σιωπή που ακολουθεί αυτά τα πράγματα — και εκείνο το «ωχ ρε» στο μυαλό σου που εδώ και χρόνια δεν βγαίνει τόσο καθαρά αλλού.
όμως εσείς ετοιμαστείτε γιατί είμαι σίγουρος πως εκείνο το «ωχ ρε» θα το πει κι άλλος ένας στον κόσμο αύριο βράδυ — μόλις η Μαρία κάνει την κίνησή της όπως έκανε πάντα, σιγανά αλλά με αποτέλεσμα όσοι έχουν δει εδώ πέρα δέκα φορές περισσότερα ματς να στέκονται ακόμη και αυτοί με το στόμα ανοιχτό.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.