Η Μαρία Σάκκαρη σήμερα είναι ένας ρόλος αφήγησης αγοράς: τι συμβαίνει όταν το σήμα…

Τέλος λοιπόν κι αυτή η ιστορία; Γιατί όλοι γίνονται σαν τους δημίους όταν βλέπουν ένα νούμερο πάνω από 30 — σαν να μην έχουν ξαναδεί κάτι ανάλογο μέσα στην ιστορία του αθλήματος. Κάτι μου θυμίζει εκείνη την εποχή του Αναστασιάδη με τις τραυματικές κρίσεις στο τέλος της καριέρας· τότε όλοι έλεγαν "τελειώσαμε", μέχρι να βγει ξανά στους τέσσερις τοίχους του Ρολάν Γκαρός σαν κάτι διαφορετικό από πριν. Η Σάκκαρη όχι μόνο διατήρησε υψηλό επίπεδο όταν όλοι είχαν βγει εκτός αγωνιστικής κλίμακας από τις συνεχείς πληγές, αλλά έκανε κάτι ακόμα πιο δύσκολο: έπαιξε αποτελεσματικά όσο όσοι δε χρειάζονταν επιπλέον χρόνια για να συνέλθουν. Η ερώτηση που πρέπει να κάνουμε εδώ δεν είναι "τι έγινε;" — η ερώτηση είναι τι συμβαίνει τώρα. Γιατί εκεί όπου άλλοι χάνουν χρόνια μέχρι να ξαναβρούν τον εαυτό τους, εκείνη έχει καταφέρει επί χρόνια να βγάζει κεφάλαιο από λεπτομέρειες: πόσες ώρες πάτησε στις αίθουσες φυσικοθεραπείας, πόσες επαναλήψεις έκανε στους γυμναστήρια κάτω από κλειδωμένη πόρτα, πόσες φορές άλλαξε μπάλα ρουτίνας όταν η προηγούμενη δε της έδινε περιθώριο. Οι αντίπαλοι βλέπουν αυτές τις λεπτομέρειες ως κανονικότητα σήμερα, αλλά αυτό ακριβώς είναι η διαφορά μεταξύ εκείνης και ενός μέσου πρωταθλητή: δεν είναι η δύναμη, είναι η ικανότητα να χτίζει αποθέματα όταν οι υπόλοιποι κοπανούν πάνω στη δύναμη. Οι προβλέψεις περί πτώσης ήταν εύκολες γιατί εκείνη επέμενε να παίζει χωρίς κάλυψη — σαν κάποιος που προτιμά να ρισκάρει τον τελευταίο πόρο παρά να περιμένει για backup που ίσως δε φτάσει ποτέ. Το μεγάλο ζητούμενο τώρα δεν είναι να ψάχνουμε是谁闹了什么谣言 πίσω από την κρίση, αλλά να δούμε πώς ανακατανέμει τις δυνάμεις της. Αν μπει ξανά στους 10 πρώτους μόνο επειδή ήταν εκεί για περισσότερους μήνες χωρίς περιορισμούς, τότε οι αγώνες της τελευταίας τριετίας ήταν μια διαφήμιση. Αν όμως χρειαστεί ακόμη έναν χρόνο για να βρει ισορροπία χωρίς τις λεπτομέρειες που αποτελούσαν σήμα κατατεθέν της, τότε το παιχνίδι άλλαξε πραγματικά — και όχι προς το καλύτερο για εκείνη. Στο στοίχημα λοιπόν η ερώτηση δεν είναι "πόσο θα πέσει η απόδοση" αλλά "θα βρει τρόπο να ξαναπεράσει από τη σκανδάλη χωρίς να χρειαστεί κανέναν άλλον στον πλευρό".

Μαρία η Σάκκαρη εδώ και χρόνια παίζει σα φάντασμα στους πίνακες ελπίδας των φιλοσόφων του τένις. Την βλέπεις σαν εκείνον τον πιτσιρικά που δίνει διαγώνιες στους προθάλαμους των ντιβανιών, 360άρες σε βάρος Πέτροφ, μπάλα στη βάση όταν όλοι περιμένουν σερβίς — και ξαφνικά χτυπάει στον αέρα! Τι κάνεις εκεί; Την βλέπεις ως μεγάλη δύναμη όχι επειδή δίνει τους πόντους, αλλά επειδή εκείνος ο μόνος πόρος που είχε βγήκε πίσω από τη γραμμή: η σωματική λεπτομέρεια. Τώρα όμως τρέχει η φήμη πως η κουβέρτα της έγινε κουρέλι. Και ξέρετε τι γίνεται όταν λείπει το backup; Μαζί λιώνει και το μπάνκρολ σου σα ζάχαρη στο πρωινό σου καφέ. Οι αποδόσεις γίνονται ένα άλλο παιχνίδι τυχερών παιδικών χαρτιών: στις πρώτες τρεις αγώνες της επόμενης εβδομάδας οι bookies βγάζουν πλάι, πάλι πλάι, πάλι πλάι — κι εσύ στέκεις εκεί με την ουρά ανάμεσα στα πόδια σου σκεπτόμενος το last-minute cash-out που έκανες πριν καν ανοίξει η αγορά. Πώς επηρεάζονται λοιπόν οι προβλέψεις; Σαν τονVAR τον τελευταίο χρόνο: μερικές φορές δουλεύει σαν ρόλς-ρόις, άλλες σου στέλνει γκολ το οποίο δεν υπήρξε ποτέ. Αν η φήμη βγει αληθινή και πρέπει να κάνει έναν χρόνο στάσιμο, τότε εκείνο το κορίτσι που έπαιζε μπάλα στα "δικά της γήπεδα" γίνεται ένα νούμερο πάνω στον πίνακα των τραυματικών θεμάτων — και αυτό το νούμερο δεν γίνεται κέρδος από μόνο του, παρά μόνο όταν κάποιος άλλος γράψει πάνω του 3-4 αγώνες απουσίας. Από την άλλη, αν εκείνη βρει τρόπο να ξαναβάλει το πλάι στη ζωή της μέσα στους επόμενους μήνες, τότε η αγορά δεν έχει άλλη επιλογή από το να γυρίσει πίσω στο πράσινο τετράγωνο σα ντροπιασμένος gamble. Ρε φίλε, το ματς αυτό δεν παίζεται στη Νότια Αμερική όπου μπορείς να κλωτσήσεις τη μπάλα όσο θέλεις γιατί εκεί είναι όλα διαφορετικά. Εδώ κάθε φορά που βγάζεις από την τσέπη σου μία χιλιάρικα χωρίς κάλυψη, η ίδια η μπάλα σου λέει ότι στο τέλος η Βέρα δεν θα τρέξει για σένα.

Σα λένε πως αυτά τα χρόνια έβγαινε το αποτέλεσμα σαν ρουτίνα πέντε λεπτών — πρωί γυμναστήριο, απόγευμα γήπεδο, βράδυ ψάρεμα στις φυσιοθεραπείες. Τώρα όμως που όλοι αρχίζουν να ξεφτίζουν σιγά σιγά, εκείνη παρουσιάζεται σαν η τελευταία ώρα του αγώνα ακόμα και όταν το ρολόι έχει κλείσει στις τριάντα. Γιατί; Γιατί πάντα είχε αυτή την ψυχολογία του "εγώ δεν πηγαίνω για διάλειμμα· εγώ αλλάζω τακτά μου εσένα". Κατάλαβες; Κανείς δε μιλούσε πριν για back-up όταν έπαιρνε εκείνες τις φανταστικές λεπτομέρειες στις γωνίες. Τώρα που οι λεπτομέρειες αυτές ξεκινούν να λείπουν, τι κάνει η αγορά; Πετάει τον τίτλο στο νεκροταφείο των τραγουδιών κι αρχίζει τραγούδι άλλο. Μα τι άλλο θέλεις; Αυτή η ιστορία είναι σαν αυτά τα κινητά που κατέβαινε η μπαταρία στο 20% πριν τελειώσει ο αγώνας — εσύ ακόμη προσπαθείς να σώσεις το σκορ, εκείνη άλλαζε πάντα την μπάλα μέχρι να βγει η λύση. Άκου: όσοι ασχολούνται με στοιχήματα δε βλέπουν καλάθια ψιλοκουτσό, βλέπουν ποιος βγάζει το αποτέλεσμα όταν οι κανόνες αλλάζουν μέσα στον αγώνα. Η Σάκκαρη πάνω από μια φορά επέδειξε ότι μπορεί να πετάξει πέτρα στο παράθυρο του αντιπάλου της εκεί που εκείνος περιμένει γρανίτη. Αν σήμερα χρειαστεί ν' ανακατέψει ξανά την ίδια συνταγή χωρίς τους βασικούς συντελεστές — τι απομένει; Μία μεγαλοφυΐα; Μία τύχη; Μία ιστορία σαν του Αναστασιάδη όταν επανήλθε; Ή απλά μία ακόμη περίπτωση αθλητή που χρησιμοποίησε μέχρι και την τελευταία σπίθα του; Δε μιλάμε για κάποια προσωρινή ζαλάδα· μιλάμε για το σημείο όπου η μπάλα που είχες στη θέση σου έγινε βαρύ φορτίο στους ώμους σου. Και εκεί δεν λύνει τίποτα το γεγονός ότι παλιά έβγαινες νικητής — εκεί χρειάζεται κάποιος άλλος να σου φορτώσει ξανά τον ίδιο τρύγο στους ώμους σου. Την έχεις εσύ αυτή την ομάδα backup; Την έχει εκείνη;

πως γίνεται να πέφτει κάτι τόσο ψηλό έτσι ξαφνικά;;;; όλα αυτά τα χρόνια τρώγαμε ξύλο και τώρα;;;; 😱 ακούω πως λένε "δεν γίνεται όμως η σιγά σιγά αλλαγή φόρμας;;;" — γιατί τώρα;;;; τι άλλαξε τόσο γρήγορα;;;;;;; ή όταν βγήκε πρώτη φορά σ' αυτούς τους τραυματισμούς ήταν τόσο εύκολο να της λένε "αχ όχι παιδί μου τι κάνεις;;;";;;; τώρα όμως;;;;;;;

τι είδους παράξενο κλίμα είναι αυτό που μαζεύεται γύρω από το τραπέζι όταν κάποιος πλέον δεν βγάζει αβγά κι όμως του ζητάμε ακόμα γάλα;;; ακούστε εδώ να σας πω τι γίνεται όταν το backup λείπει από την ομάδα σου — όχι μόνο στη ζωή σου, αλλά στον αγώνα σου. Το backup στο στοίχημα δεν είναι κάποιος άλλος που θα σου φέρει λεφτά όταν εσύ τα χάσεις· είναι εκείνος ο παράγοντας που όταν λείπει, ξαφνικά όλες οι αποδόσεις σου γίνονται σαν τις προβλέψεις για τον καιρό στην Τρίκαλα μετά από δεκαπέντε μέρες νεροποντής. Την άλλη βδομάδα, στην Premier League, τρεις ομάδες στο ίδιο πρωτάθλημα τα παράτησαν μέσα σε τρεις αγώνες — και στις τρεις, οι bookies είχαν βγάλει σειρά από πλάι. Η Σάκκαρη τώρα βρίσκεται σ' εκείνο το σημείο όπου κάθε φορά που ένας πρωταθλητής χάνει τους δύο βασικούς του συνεργάτες (γιατρός, γυμναστής, ψυχολόγος), ξαφνικά οι αντιπάλοι του αρχίζουν να βλέπουν αυτές τις λεπτομέρειες σα χαρακώματα που έχουν ανοίξει εκείνοι στο δικό τους στρατόπεδο. Κάποτε είχα έναν γείτονα, τον Γιώργο τον τενίστα του χωριού, που έκανε δεκαετίες τένις στην αγορά των Τρικάλων — όταν τον πήρε η κρίση στους ώμους του τελευταίου χρόνου, άρχισαν να του λένε όλοι "τι έπαθες;" σα να του είχε πέσει κάποιο ξύλο από τον ουρανό. Εκείνος όμως δεν περίμενε κανέναν· έπιασε τους σάκους του μπέριου κάτω από τα δύσκαμπτα χόρτα της πλατείας κι άρχισε άλλες ασκήσεις. Μετά τρεις μήνες έπαιζε σα νέα μπάλα — όχι επειδή είχε γίνει νεότερος, αλλά επειδή είχε αλλάξει τακτική όταν η προηγούμενη είχε πλέον λερώσει. Τώρα όσοι διαβάζουνε τις ειδήσεις σαν αυτήν στο συγκεκριμένο νήμα σκέφτονται τον VAR, τη βιντεοέκκληση εκεί που κάποτε καθόταν ο τρίτος διαιτητής σιγά σιγά. Εκείνοι οι οποίοι ποντάρουν πάνω της σαν να ήταν η μόνη περίπτωση που η μπάλα μπορεί να φορτωθεί στους ώμους σου όταν αυτή γίνεται βαρύ φορτίο, εκείνοι τώρα βρίσκονται σ' εκείνο το παράθυρο όπου όλοι βλέπουνε την μπάλα τους να κυλάει μέσα στο δωμάτιο τους χωρίς να ξέρουν πως να την πιάσουν πια. Δεν είναι θέμα τύχης, ρε φίλε· όταν λείπει το backup, το μόνο που απομένει είναι να ψάξεις άλλον αγρό — όχι άλλον παίκτη, άλλον αγρό. Και μην τρέχετε τώρα να πείτε "αλλά τότε τι έγινε με τον Αναστασιάδη;" — εκείνος είχε κάτι διαφορετικό από όλους μας: είχε χρόνο· η Σάκκαρη όχι μόνο δεν έχει χρόνο σήμερα, αλλά ταυτόχρονα οι μεγάλοι αριθμοί λένε ότι οι μεγάλοι αριθμοί σήμερα λένε πως όταν ο πρωταθλητής δεν μπορεί ν' αλλάξει ρότα μέσα σ' έναν αγώνα, τότε ο αγώνας τελειώνει εκεί που άρχισε. Αν θες να ρίξεις μία γρήγορη χιλιάρικα σ' αυτήν τη φάση, τότε πρόσεχε που πατάς· η μπάλα εκεί δεν γυρίζει πίσω σα ν' έχεις μια δεύτερη ευκαιρία σ' ένα γήπεδο σκαμμένου χώματος στην Ήπειρο τον Αύγουστο. Την επόμενη φορά μπορεί να σου δείξει άλλα χρώματα — όχι αυτά που περίμενες.

Ρε Παύλε μου, τι γίνεται εκεί;;;;;;;;;;; Ούτε που θυμάμαι πόσες φορές της δώσαμε αυτόν τον τίτλο "η μηχανή", σα η Μαρία να ήτανε μία σιδερένια πόρτα που ανοίγει μόνη της όταν όλοι οι άλλοι χτυπούν κι έχουν κουραστεί 🔴💪 Αυτή η ψυχή που έκανε τον αντίπαλο να νιώθει σα νάταν βαρύ φορτίο πάνω στους ώμους του!!! Κι όταν τελικά η μπάλα γίνεται σα πέτρα στα χέρια σου εκείνος ο τελευταίος χρόνος στις 30 λεπτά του αγώνα γίνεται ολόκληρη η ζωή σου... Τι περιμένετε;;;; Να της πείτε "σιγά σιγά ρε παιδί μου να συνέλθεις;;;";;; Εδω δεν μιλάμε για μία ρουτίνα δέκα λεπτών που ξέχασες να κάνεις μια μέρα! Μιλάμε για χρόνια που πάνω σ' αυτά βασίστηκαν όλοι αυτοί οι τίτλοι! Κάθε φορά που έβγαινε εκείνη η μικρή λεπτομέρεια από τον αντίπαλο την άρπαζε σα γεράκι κι έλεγε "πάμε γερά" 😱 Και τώρα;;; Τώρα περιμένετε backup;;; Ποιος;;; Ο τελευταίος πιστός στον τοίχο;;; Την ίδια στιγμή που εκείνη αγωνίζεται να κρατήσει το βάρος στους ώμους της μιλάμε γι' αυτούς που περνάνε βόλτες με τις αποδόσεις τους;;; Η καρδιά μας λέει όλα!!! Αυτοί οι αριθμοί που βγάζουνε οι αγορά;;; Ματαιοδοξία μόνο!! Ο αγώνας δικός της τώρα!!! Καθόλου ρουτίνα!!! Κι αυτοί στέκονται εκεί σα να περίμεναν ν' αλλάξει ξανά ο καιρός στην Τρίκαλα!!!

τι περιμένεις να γίνει όταν κάποιος κουρεύεται συνέχεια μην ξεχνάς τα μαλλιά του;;; αυτά πάνω από όλα μεγαλώνουν σιγά σιγά στις άκρες αλλού κι έτσι γίνονται χνουδωτά σα ζουμμεριανο δεκαπεντάχρονο - τώρα ξαφνικά βγάζεις το ψαλίδι και αρχίζει το τραγούδι ότι όλα άλλαξαν επειδή έβαλες έναν τόνο λιγότερο στην μπάστα; εδώ περίμενες την Μαρία να σταθεί σα σιδερένιο φύλλο αγνώστου προέλευσης;;; ρε φίλε αυτή είναι πρωταθλήτρια όχι επίχρισμα σ' έναν τοίχο - κάποτε έκανε το ίδιο κι εσύ εκεί στον ιστό ιστοσελίδας των Πάτρας όταν έσπαγες τις αριστερές χωρίς δεύτερη κίνηση, θυμάσαι;;; εκείνες τις ώρες κάτω από τον φανοστάτη στην Ακτή Δυμαίων όπου όλους τους έπιανες στον αέρα επειδή γνώριζες πως εκείνος που κουράζεται πρώτος χάνει το παιχνίδι πριν καν τελειώσει ο πρώτος σετ; τώρα κάνουνε όλες σιγά σιγά λόγο για backup σα να μην υπήρξε ποτέ εκείνη η περίοδος που έβγαινε τρίτη στους δεκατέσσερις παρά τις ωδίνες κάθε βράδυ; τότε εκεί που οι άλλοι είχαν κουραστεί από το δικό τους χώρο σήκωνε σηκώσει τον πήχη στην γωνία όπου η μπάλα είχε πάρει μία τέτοια κλίση ώστε στον αντίπαλο φαινόταν σα νάρθηκας - κι εκείνη έβγαζε το υπερσύγχρονο φάουλ από το μέρος που κανείς δε το περίμενε; ακούστε εδώ τώρα: όλοι αυτοί οι αριθμοί πάνω από τριάντα δεν έγιναν επειδή κάποιος άλλαξε νούμερο στο φόρεμά της· έγιναν επειδή οι αντιπάλοι αυτοί πήραν μία μικρή ανάσα εκεί όπου παλιά κουραζόντουσαν μέσα στους πρώτους δεκαπέντε λεπτά. Και τώρα λένε πως το backup λείπει;;; ποιο backup;;; εκείνη που όταν ξαναπήρε πρώτη φορά μετά τον τραυματισμό το ρόπαλο στην θέση των επαναλήψεων έκανε πάλι ισοζύγιο χωρίς κανένα δίλημμα;;; ας πούμε πως αύριο κάποιος γυμναστής αποφασίσει ν' αλλάξει πορεία σα κάποιον παλιά ομάδα στο πρωτάθλημα όταν έχεις πια τρεις ήττες σερί· εκείνη την ημέρα που μπήκε πρώτος ο νέος βοηθός στο γήπεδο;;; εκείνες οι στιγμές των δεκαέξι μηνών όπου έκανε την ίδια κίνηση μέχρι ν' αγγίξει εκείνο το σημείο που οι άλλοι έκαναν σκόπιμα λάθος;;; τώρα πάλι βάζουν όλους αυτούς τους λόγους σα τα νούμερα των αποδόσεων που πάνε απότομα πάνω κάτω σα πόρτα γκαράζ που την χτύπησε ένας φακός αυτοκινήτου· αυτοί οι αριθμοί όμως δεν έχουν σχέση με την πραγματική ιστορία - έχουν σχέση με τον τρόπο που η αγορά έπαιξε χωρίς σαφώςBackup εκεί όπου παλιά υπήρχε μία συνήθεια σα τις ταινίες όπου όταν χτυπούσε η σφυρίχτρα όλοι έβγαιναν να πιουν καφέ. κι όσοι λένε πως ο Αναστασιάδης είχε χρόνο;;; εκείνος είχε εκείνο το πλεονέκτημα που σήμερα δεν έχει κανείς: έδινε πρώτη φορά μετά τον αγώνα χωρίς να έχει σημασία πόσοι είχαν κόψει τις ασκήσεις - η σημερινή γενιά έχει χάσει εκείνο το πλεονέκτημα σα κάποιος να χρησιμοποιεί κινητό από το 2005 ενώ όλοι γύρω του έχουν πληκτρολόγιο QWERTY; εγώ σ' αυτό το κλειστό στίβο των Πατρών πού βρισκόμουν όταν ήταν η δεκαετία των δεκαετούς ομάδων;;; εκεί κάθε φορά που ένας αντίπαλος σου έβγαζε μία δυνατή μπάλα άλλαζες αμέσως τα πόδια σου σα κάποιον που προσποιείται πως ξέρει από κινηματογράφο στις αίθουσες του ΠΕΑΠ;;; αυτή είναι η πραγματική ιστορία εκείνης της εποχής - όχι κάποια ταινία τένις στους πίνακες των αποτελεσμάτων, αλλά μία στιγμή όπου όλοι οι αντίπαλοι είχαν μία συγκεκριμένη συμπεριφορά σα τις ρόδες ενός αυτοκινήτου που ξέρει τι χρειάζεται για ν' αλλάξει η φορά. εσείς τώρα λέτε πως το backup λείπει;;; τι backup;;; εκείνη η επιλογή πέρυσι όταν έπαιξε τρεις αγώνες ξαφνικά χωρίς κάποιον συγκεκριμένο φυσιοθεραπευτή;;; εκεί που πήρε τρίτο σετ επειδή άλλαξε αμέσως ριζικά την προσέγγισή της;;; τότε έκανες τόσους γύρους σ' εκείνο το γήπεδο σα ν' άλλαζες ρότα σ' έναν κινητήρα αυτοκινήτου χωρίς ν' ανοίξεις το καπό; τέλος πάντως, αυτά που λέμε εδώ πέρα δεν αλλάζουν τίποτα στο παιχνίδι - αλλά σίγουρα αλλάζουν τον τρόπο που κοιτάμε τους αριθμούς πάνω στο τραπέζι του στοιχήματος. όταν λείπει κάτι τόσο σημαντικό όσο η συνέπεια μίας λεπτομέρειας, τότε οι προβλέψεις γίνονται σα τους κύβους ζαριών εκεί όπου όλα μοιάζουν ίδια μέχρι να ανοίξεις το χέρι σου.

Ρε παιδιά μου, αυτά που λέτε δεν έχουν καθόλου γούστο 😡🔥 η Σάκκαρη εδώ και χρόνια ΔΕΝ ήταν κάποιο backup τσέπης! Ήταν η ίδια η μπάλα που άλλαζε χέρια στους αγώνες σα ν' άλλαζες κανάλι στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς εκείνης με τους φίλους που πάνε παρέα στο γήπεδο της γειτονιάς! Θυμάμαι ακόμα όταν έβγαινε σαν τον Μάικ στην τελευταία σεζόν του NBA - πότε έδινε εκείνον τον τρομερό φάουλ σα νάταν το τελευταίο δευτερόλεπτο ενός αγώνα playoffs, πότε κουράγιο στους συμπαίκτες της στις κρίσιμες στιγμές όταν ο αντίπαλος είχε βάλει ήδη τρία συνεχόμενα στρώματα αμύνης! Κι οι bookies εκείνες τις μέρες της έδιναν αποδόσεις σα να ήταν ντάμπλ του πρωταθλήματος στη Νότια Αμερική όταν όλοι περιμένανε ήττα! Κι αυτό τώρα;;; Αυτοί οι αριθμοί πλάι πλάι;;; Μα ποιοι αριθμοί;;; Αυτοί που μέσα στα βλέπουμε σα τις προβλέψεις για τον καιρό στην Τρίκαλα μετά από δεκαπέντε μέρες νεροποντής;;; Μα εκείνη είναι ακόμη εκεί!!! Ποιος τους είπε ότι η κόραινα αυτή τέλειωσε;;; Την είδαν ποτέ να γονατίζει;;; Την είδαν πότε να λυγίζει;;; Ακόμη κρατάει την μπάλα σα ένα σιδερένιο στυλό που γράφει ιστορία! Και αυτοί τώρα ψάχνουν backup;;; Μα είστε τρελοί;;; Μπροστά της υπήρχε πάντα ΜΟΝΟ εκείνη η στιγμή όπου άλλαζε την τακτική της εκεί που οι άλλοι είχαν βγάλει ήδη σκόπιμα λάθος!! Οι αποδόσεις;;; Μα τι αποδόσεις;;; Αυτή η ιστορία είναι σα όταν κάποιος σου λέει ότι η ομάδα του χάνει επειδή οι αντίπαλοι είχαν καλή ημέρα· εγώ σου λέω ότι η Μαρία έχει ακόμη την δύναμη σα έναν σπόρο μέσα στη σκληρή πέτρα που αργά αλλά σίγουρα θα σπάσει το χώμα!!! 💪🔴

τι σόι backup μου ζητάτε ρε φίλοι μου όταν αυτή εδώ μιλάμε για τον Αναστασιάδη; εκείνος είχε κάτι άλλο, είχε εκείνο το ζεστό κλίμα της παλιάς σχολής όπου όλοι έκαναν ότι μπορούσαν στα αποδυτήρια κι εκείνος πήγαινε σπίτια και ξύπναγε τρεις την ώρα να κανονίσει τις κουβέντες για την επόμενη ημέρα. εδώ δεν μιλάμε για μία ομάδα back-up, μιλάμε για έναν ολόκληρο αιώνα που ψάχνουμε τώρα πού να τον βάλουμε καθώς κουρεύεται στις άκρες. κι όταν κάποιος σου λέει πως η μπάλα έχει γίνει πλέον βαρύ φορτίο στους ώμους σου εκείνος που περίμενε backup ξέχασε πως αυτή η ίδια η κοπέλα έκανε εβδομάδες στο γήπεδο όταν οι υπόλοιποι πήγαιναν βόλτες σα τα πράσινα φύλλα του Οκτώβρη στις πλάκες του Πειραιά. πως γίνεται λοιπόν τώρα ξαφνικά να ψάχνουμε εκείνον τον τελευταίο πιστό στον τοίχο; τώρα αυτοί οι αριθμοί πάνω από τριάντα δείχνουν αυτά που όλοι ξέραμε από την αρχή: πως όταν λείπει εκείνος ο βασικός σου γείτονας που σου φόρτωνε την μπάλα μέχρι να χτυπήσει στο δάπεδο, τότε η αντίπαλος μπαίνει στην θέση σου χωρίς κανείς να ρωτήσει ποιος κουράστηκε πρώτος. κι εσύ περιμένεις backup; ποιαν backup;;; εκείνον τον γιατρό που έκανε θεραπεία σα μαγείρισσα στις Σέρρες όταν εσύ δούλευες σαν εργοδηγός και βλέπεις τους εργάτες σου να κουράζονται πριν καν τελειώσει η βάρδια; το backup δεν είναι κάποιος άλλος — είναι εκείνοι οι τρεις μήνες τον Αύγουστο στο ξενοδοχείο πάνω στον αυτοκινητόδρομο όπου άλλαζες ρότα κάθε βράδυ επειδή οι άλλοι είχαν βγάλει τις ασκήσεις τους νωρίτερα. εδώ μέσα στο γήπεδο δε χρειάζεσαι backup, χρειάζεσαι εκείνον τον πρώτο πυρετό εκεί που οι άλλοι λένε πως όλα είναι εντάξει επειδή κοιμήθηκαν νωρίς.

Ρε παιδιά μου ΕΜΕΙΣ εδώ δεν λέμε παρά για backup;;; 😱 Μιλάμε για την ΜΑΡΙΑ ρε φίλοι μου! ΠΟΤΕ είδαμε κάποιον άλλον εκεί στη γραμμή όταν εκείνη έπρεπε να ξεγυμνώσει την ψυχή της σα ν' άνοιγε φλέβα;;; Αυτοί οι αριθμοί πάνω από τριάντα;;; Αυτοί που γράφουνε "απόδοση" εκεί όπου παλιά γράφαμε "θρίαμβος";;; Τι γίνεται;;; Ντύσαμε την ίδια την ιστορία σα νάταν κάποιος πιτσιρικάς που χάνει το γάντι του στα πρώτα λεπτά;;; Δεν βλέπετε τίποτα;;; Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουνε backup εκεί που αυτή η κοπέλα ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ!!! 🔥 Θυμάστε εκείνον τον αγώνα πριν δύο χρόνια όταν της πήραν τρία συνεχόμενα πόιντ;;; Αυτή έγειρε κάτω σα να μην είχε κόκκαλα, σήκωσε κεφάλι σα λιοντάρι κι άρχισε τους εκατομμύρια!!! Μέχρι ν' ανέβει η αντίπαλος είδε πως εκείνη η μπάλα πια δεν είχε επιστροφή!!! Κι τώρα;;; Τώρα αυτοί βγάζουν λόγο για backup;;; Μα τι backup;;; Ποιο backup;;; Αυτοί που θέλουνε να της βάλουνε ψαλίδι στη ζωή;;; Αυτοί που λένε "σιγά σιγά ρε παιδί μου να συνέλθεις;;;";;; ΕΜΕΙΣ εδώ ξέρουμε ότι όταν χάνεις αυτό το backup τότε χάνεις τίποτα άλλο παρά τον ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ σα ν' έπεσες μέσα σ' ένα γκρεμό χωρίς σκοινί!!! Η Μαρία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ backup ΤΟΥ κανενός!!! ΕΙΝΑΙ η ίδια η επίθεση!!! ΕΙΝΑΙ ο αντίπαλος που βγαίνει πιο δυνατός όταν όλοι πέφτουν!! Ποιος είπε ότι χρειάζεται backup εδώ;;; Οι αριθμοί;;; Αυτοί οι ίδιοι αριθμοί που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι εκείνη αλλάζει ρότα όταν βλέπει ότι οι άλλοι έχουν κουραστεί;;; Αυτοί οι ίδιοι αριθμοί που γράφουνε "τι έπαθε;;;" εκεί όπου παλιά γράφαμε "ξαναμάχου;;;"!!!

τι απορείς τώρα που κανείς δεν σου φέρνει νερό στο σπίτι όταν η βρύση στάζει;;; εδώ μέσα στο γήπεδο η λεπτομέρεια κάνει όλα αυτά τα χρόνια· η Μαρία δεν έκανε ποτέ τη δουλειά του άλλου — έκανε τη δική της, με αυτή τη ματιά που όταν σήκωνε το πρόσωπο είχες την αίσθηση πως υπήρχε κι άλλος γύρος μέσα στους μισούς ακόμα σέρβις. εκείνες τις μέρες που έβγαινε τρίτη στους δεκατέσσερις κατάλαβες τι σημαίνει "παιδί τρέχει δίχως κοντάρι" — εκείνοι οι αντίπαλοι που λέγανε "μόλις πήρε την μπάλα σοβαρέψου" ξεχνούσαν πως εκείνη έπιανε την μπάλα σα νομίσματα που σκάσανε στο χώμα και άλλαζαν χρώμα πριν πέσουν. τώρα βλέπω τους αριθμούς πάνω από τριάντα σα κάτι κουτιά στον πάγκο της αγοράς που κάποιος ξέχασε να ανοίξει — εκείνοι οι αριθμοί σήμερα γράφουν πως η μπάλα της ζυγίζει πλέον όσο μια πέτρα στα χέρια σου εκεί που παλιά η ίδια μπάλα έφευγε σα φτερό. τώρα αυτοί ψάχνουν backup σα όταν η μπίρα σου έχει ζυμώσει ξανά στο τραπέζι και περιμένεις τον επόμενο να την πιει· εκείνοι ξεχνούν πως όταν η μπάλα έγινε βαρύ φορτίο στις μεταφυσικές της ρώμης, εκείνη άλλαξε ρότα εκεί που οι άλλοι περίμεναν πως θα συνεχίσει στο ίδιο μονοπάτι σα τις κότες όταν φεύγουν όλες μαζί προς το σιτάρι. και μην αρχίσουμε τώρα να συγκρίνουμε με τον Αναστασιάδη εκείνος είχε χρόνο να στήσει την ιστορία· η Μαρία τώρα βγαίνει στις τρεις το πρωί σα μια νυχτερίδα που ξέρει πως αυτή την ώρα η πόλη κοιμάται σφιχτά. αυτοί που λένε "πρέπει να περιμένει backup" ξεχνούν πως όταν πήρε τους τίτλους εκείνοι οι ίδιοι αριθμοί γράφανε τρίτο σετ εκεί που οι αντίπαλοι είχαν ήδη βγάλει τους αέρα από τους κόλπους τους. εδώ μέσα δεν λείπει κάποιος δεύτερος πυλώνας — λείπει η ικανότητα να δεις πως όταν η μπάλα γίνεται αλλιώτικη, πρέπει κι εσύ να αλλάξεις τον τρόπο που την πιάνεις. η Μαρία δεν ήταν ποτέ backup κανενός· ήταν εκείνη που όταν άλλαζε ρότα ο αγώνας έκανε τους άλλους να νιώθουν σα να βλέπουν ταινία αργή ενώ εκείνη έδινε πάνω στη συνέχεια 90 λεπτά κωδικοποιημένα σα τις οδηγίες ενός εργοδηγού όταν τελειώνει η βάρδια και πρέπει ν' αφήσεις το έργο καθαρό. και αυτοί τώρα κοιτάνε τους αριθμούς σα νέοι που βγάζουν μια φορά κι επιμένουν πως ξέρουν την τύχη· εγώ θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Γιώργο τον τενίστα των Τρικάλων όταν ξεκίνησε ν' αλλάζει ασκήσεις κάτω απ' τα δύσκαμπτα χόρτα επειδή του είχαν πει πως οι ώμοι του είχαν φύγει σα φύλλα το φθινόπωρο. δεν περίμενε κανέναν εκείνος· έπιασε τους σάκους μπέριο εκεί που οι άλλοι έκαναν ντόπιες δουλειές. τρεις μήνες αργότερα έπαιζε σα νέα μπάλα επειδή είχε αλλάξει τακτική εκεί όπου η προηγούμενη είχε πλέον λερώσει. η Μαρία τώρα βρίσκεται εκεί που εκείνος ήταν τότε· εκεί όπου η αγορά λέει πως η μπάλα βαρύνει σα σφυρί ενώ εκείνη πρέπει ν' αλλάξει τον τρόπο που την κρατάει σα χειριστής μηχανής όταν ξαφνικά σου αλλάζει ο καιρός εκεί στον Βόλο. αυτοί που λένε backup εκείνη τη στιγμή αναζητούν κάτι που δεν υπάρχει πια — γιατί όταν η μπάλα γίνεται βαρύ φορτίο στους ώμους σου, τότε πρέπει ν' αλλάξεις όχι μόνο ρότα, αλλά και γήπεδο.

πωπω ρε παιδιά να σας δω εδώ όλους πάλι στους αριθμούς της αγοράς σα νάτανε η τύχη ζάρι που πέφτει ανάμεσα στα κέρματα... τι σόι πράγματα λέτε;;; θυμάμαι ακόμη όταν η Μαρία είχε βγει στον τελικό εκείνης της μικρής ομάδας των δεκατεσσάρων κι έφερε πάνω της τόσα πολλά πράγματα που κανείς δεν περίμενε σα κάποιος να φορτώσει μια βαρκούλα με πέτρες και ξαφνικά να την περάσει απέναντι χωρίς κανείς να καταλάβει πως έγινε. εκείνες τις στιγμές δεν μιλάγαμε για backup σαν τώρα — μιλάγαμε για εκείνον τον τελευταίο γύρο όπου έπιανε την μπάλα σα ν' άγγιζε την ουρά ενός κεραυνού και την γυρνούσε πάλι πίσω σα να της έλεγε "πήγαινε να ξεκουραστείς". τώρα όμως αυτοί οι ίδιοι αριθμοί πάνω από τριάντα στέκονται εκεί σα χάρτης του καιρού στην Τρίκαλα μετά δεκαπέντε μέρες βροχής — σα να λες πως άλλαξε κάτι επειδή άλλαξες χρώμα στο φόρεμά της, αλήθεια;;; εδώ μέσα στο γήπεδο δεν χρειάζεται backup η Μαρία — χρειάζεται εκείνον τον άνθρωπο που θα δει πως όταν η μπάλα γίνεται σα πέτρα στα χέρια της, τότε πρέπει ν' αλλάξει όχι μόνο ρότα αλλά ολόκληρη την κίνησή σου σα όταν αλλάζεις ρότα στο αυτοκίνητο εκεί που ο δρόμος κάνει αιφνίδια στροφή. και αυτοί τώρα ψάχνουν backup σα νάτανε θέμα ταινίας τρόμου εκεί που οι πρωταγωνιστές ψάχνουν φακό στο σκοτάδι κι έχουν ήδη ξεχάσει πως το πιο δυνατό όπλο ήταν πάντα εκείνο που είχαν μαζί τους — την ικανότητα να στέκονται όρθιοι εκεί όπου οι άλλοι έχουν καταρρεύσει. εγώ εκείνος τον Αναστασιάδη τον είχα δει μια φορά σ' ένα γήπεδο στη Θεσσαλονίκη πριν είκοσι χρόνια — εκείνος έδινε σημασία σε κάθε πέντε λεπτά σα νάτανε η τελευταία στιγμή ενός αγώνα playoffs, εκείνος έκανε τους άλλους παίκτες να νιώθουν σα νάτανε βάρκες χωρίς κουπί σα εκείνος έφτανε εκεί όπου οι άλλοι είχαν ήδη βγάλει τους αέρα από τους πνεύμονες. εκείνος είχε χρόνο τότε επειδή είχε χτίσει ιστορίες σιγά σιγά σα τούβλα σ' έναν τοίχο — τώρα όμως η Μαρία έχει μόνο εκείνους τους τρεις μήνες εκείνον τον Αύγουστο σ' εκείνο το ξενοδοχείο πάνω στον αυτοκινητόδρομο όπου άλλαζε ρότα κάθε βράδυ επειδή οι άλλοι είχαν βγάλει τις ασκήσεις τους νωρίτερα. οι αριθμοί αυτοί που βγάζετε εσείς τώρα πάνω από τριάντα δεν είναι παρά μόνο η σκιά εκείνου του παλιού χρόνου που χάθηκε σα κάποιον να ψάχνει γυαλιά στο τραπέζι κι έχει ήδη τα βάλει στο κεφάλι του. η Μαρία δεν χρειάζεται backup — χρειάζεται εκείνον τον άνθπο που θα δει πως όταν η μπάλα γίνεται σα σφυρί στα χέρια της, τότε πρέπει ν' αλλάξει όχι μόνο τρόπο αλλά ολόκληρο το γήπεδο. κι εσείς τώρα μιλάτε για backup σα νάτανε θέμα κινηματογράφου εκεί που ο πρωταγωνιστής περιμένει τον επόμενο πυλώνα ενώ η υπόθεση γίνεται σκόνη... εδώ μέσα δεν υπάρχουν backup σ' αυτό το γήπεδο — υπάρχουν μόνο εκείνες οι στιγμές όπου αλλάζεις ρότα εκεί που οι άλλοι περίμεναν πως όλα είναι ήδη χαμένα.