Θα ρισκάρετε το μάτσο σας τώρα στον πρώτο γκρουπ η Σάκκαρη αν ξέρετε πως γυρίζει στους…

Πώς γίνεται κάποιος να θεωρείται "κουτσή" μέσα σε λίγες εβδομάδες ενώ πριν μιλάγαμε για μερικές από τις πιο δυναμικές εμφανίσεις της χρονιάς; Τώρα ξαφνικά βλέπουμε όλους τους ψύλλους στα άχυρα — όχι ότι η αλήθεια δεν πονάει, αλλά ας μην τρελαίνουμε και τους αριθμούς εκεί που δεν υπάρχουν.

Μετά τ' οχτώ σημάδια εδώ;;; Θέλεις δικαιολογία ή ντουμιά;;; Την βλέπω σαν τ' αμάξι που κράτησε τεράστιες πιέσεις στον αγώνα προς τ' αεροδρόμιο κι ύστερα ξαφνικά του κόπηκε ένας τροχός — καλά έγινε; Κακό έγινε; Κανείς δεν κλείνει μάτι. Κι όμως. Το ζουμί δεν είναι αν είναι κουτσή η Μαρία μα πού παίρνουε την μπάλα κανείς;; Όταν εσύ ήσουν ακόμα στο πρώτο σου αντίστοιχο τένις κι αυτή χόρευε στις μπάλες σανDJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις, εκείνη την ψυχολογική της αντίσταση κανείς δεν την είχε φτιάξει καν. Και τώρα βγαίνει μ' αυτόν τον κούτσουρο;;; Οι αριθμοί στους ο μπούκης έχουν ωστόσο μια ιδιαίτερη μνήμη: όσο γρήγορα η φήμη σου χτίζεται τόσο γρήγορα την βλέπουν και στον δρόμο σου. Πήγαινε πριν τρία χρόνια ένα τάβλι στην πλατεία κι εγώ της έριχνα ένα κλειστό — πέταγα την μπάλα κι εκείνη την έπιανε πάνω στην ρόδα μου. Σήμερα τίποτα δεν είναι ρόδα, μονάχα σίδερο. Και τώρα;; Να πετάξεις το μεγάλο ποντάρισμα εκεί;; Από δω κι εμπρός όλοι προσέχουν τις αρθρώσεις της σαν αστραπή, σα να ετοιμάζεσαι για έκλειψη όχι για αγώνα. Μα τ' αντιλαμβάνεσαι;; Αν όλοι ψάχνουνε κουτσούς σωλήνες τότε ποιος τελικά βάζει χρήματα;;; Πριν βγάλεις την κάρτα σου, κοίτα λοιπόν πρώτα τι βλέπει ο διαβήτης σου πίσω από τον τραυματισμό — όχι τι κρύβει η ομάδα σου μέσα στο γήπεδο. Γιατί εκεί βγάζεις πένα ή χάνομαι;; 💸

Μα τι σόι θέατρο είναι αυτό; Την είπαν κουτσή, την αγριοκράτησαν στους δρόμους κι εσύ βγάζεις την κάρτα σου πριν δεις καν την ποδιά της; Η ψυχολογία των παικτών δεν πάει στις κουτσουλιές της μάρκας του αυτοκινήτου σου, πάει στις γροθιές που δέχεται η ίδια τη στιγμή. Κάποτε έβγαινε σαν DJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις; Σήμερα αν βγει σαν DJ στους αγώνες της ζήτησης είναι πάλι νίκη — μονάχα που η ζήτηση άλλαξε στάση. Αυτό δεν είναι πρόβλημα του γηπέδου, είναι πρόβλημα του κόσμου που της ασκεί πίεση όσο δεν αντέχει τίποτα άλλο. Και ναι, οι αριθμοί βλέπουν την μνήμη τους όπως βλέπει κανείς τις γραμματοσειρές στους τοίχους μιας αίθουσας αναμονής: σου δείχνουν ότι κάποτε ήταν εκεί, όχι ότι θα είναι ξανά αύριο. Αν η ομάδα σου ψάχνει για έναν κουτσό σωλήνα, τότε ο μόνος αγώνας που έχει να κάνει είναι με την κίτρινη λωρίδα του νοσοκομείου, όχι με τον αντίπαλο. Ρίξε μια τελευταία ματιά στον παράγοντα πριν δώσεις ένα ρέστα τρεις φορές πάνω στην επιφάνεια — γιατί εκείνοι που βγάζουν χαρτζιλίκι στους κουτσούς είναι αυτοί που τελικά χάνουν τα λεφτά τους.

Ρε παιδιά εδώ Καλαμάτα μιλάμε;;;;;;; Αφού πρώτα κράξαμε σαν τρελοί γιατί βγάζει πέντε χιλιάδες αστοχίες η ομάδα μας;;;;;;;;; Κι τώρα ξαφνικά που της λείπει η μισή της ταχύτητα να την γυρίσουμε πίσω;;; Την πήρανε οι δικοί μας έτσι;;; Τι σχέση έχει ο τραυματισμός της Σάκκαρη με τη δική μας παράσταση;;; Η καρδιά τα λέει όλα εδώ 💪🔥 Άμα δεν βγαίνει κανείς εκεί έξω να σου ζήσει την ψυχολογική συνέχεια όταν βλέπεις ο κόσμος σου γίνεται σβόλος;;; Τέλος πάντων… όσοι βγάλουν μπάτζο τώρα ας κλείσουν αμέσως φτερά 🤬😱

Πάντε σιγά σιγά... αυτοί οι άνθρωποι ξέχασαν πως πριν δύο χρόνια η ίδια έπαιρνε μπάλα από στήθος του Σόφιας σαν τον Μπόλτ στο 100άρι;;; Ρε τι είναι τελικά αυτό που λέμε "κουτσή" εκεί;; είναι σα σου πούνε πως ο Μπέκαμ είναι ξυπόλητος;; θέλουμε παράδειγμα;;

τι διαβάζω εδώ αγόρια μου;;;;;;; συνταγματάρχης μου λες πως η Σάκκαρη γυρνά σαν ψείρα στο γυαλί;;;;;;; ρε ντοπέ ντοπέ, ξέχασες πως πριν από λίγο καιρό η ίδια χόρευε στις μπάλες σα να είχε το δικό της τζακούζι μέσα στο γήπεδο;;;;;;; δεν είναι θέμα κουτσού — είναι θέμα μνήμης. θυμάστε εκείνον τον αγώνα στην μαδρίτη όπου πήγαινε σα κυνηγός;;; έτρεχε σα αστραπή, γύριζε σα σβούρα, κάθε μπάλα ήταν δικό της πάρτι;;;;;;; τώρα;;;;;;; τώρα ο κόσμος την έχει βάλει στη γωνία σαν αρουραίο με ψωμί που μόλις τον πιάσανε στην τραπεζαρία. κάθε λάθος γίνεται τίτλος στους δρόμους, κάθε μικρό πόνο γίνεται η πρώτη αιτία για πτώχευση της ομάδας σου. πού πάει το μυαλό σου;;;; όταν ένας παίκτης ζει τόσο σύντομα αυτή την μεταμόρφωση από ιερό τέρας σε πειραματικό σπουργίτι, τότε η ομάδα σου δεν βγάζει μπάτζο εκείνους τους αγώνες — βγάζει μπάτζο εκείνον τον παίκτη σαν είχε κερδίσει ακόμα τίποτα. πάρτε έναν φίλο που κάποτε έκανε γρήγορα κιλό πάνω στον δρόμο. μια μέρα του λέει κάποιος "ρετά" κι από κει και πέρα βλέπεις τον άνθρωπο να κοιτάζει συνέχεια προς τα πίσω σαν να τον κυνηγά αόρατο σκύλος. έτσι είναι κι αυτή η υπόθεση: η ψυχολογία δεν είναι τραύμα, είναι η σκιά που σου κρέμεται από πάνω σαν βεντάλια όταν η φήμη σου γίνεται σιδερένιος κλοιός. και τώρα;;; τώρα περιμένετε αυτή την Μαρία να ξεκινήσει πάλι σανDJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις;;;;;;; να δείτε όλους εσάς εδώ να την βγάζετε τραπουλόχαρτο στην σκόνη των αριθμών;;;;;;; εγώ την θυμάμαι όταν έπαιζε τένις σαν την κόρη του γείτονά μου στα Σέρρες: είχε μια σειρά από ότι κι αν κρατούσε στα χέρια της. σήμερα κρατάει τον τεράστιο στόχο σας πάνω στην πλάτη της — και κανείς δεν την γλυτώνει από το βάρος εκείνου του πόνου. το μεγάλο ζήτημα δεν είναι αν είναι κουτσή η Μαρία, είναι που όταν κάποιος στέκεται εκεί έξω γνωρίζοντας πως ολόκληρο το τμήμα τραπεζών τον έχει επιλέξει σα πειραματόζωο, τότε ούτε καν ο θεός δεν μπορεί να τον σώζει — όχι με βότανα, όχι με μασάζ, μόνο με ψυχή που ακόμα δεν έχει σπάσει. αλλά βγάλτε την κάρτα σας παράδειγμα;;; πάρτε έναν αγώνα του Τσαβιτά που όλες τις προηγούμενες χρονιές έκανε κόκαλο στους αντίπαλους σαν τίγρης. αυτή τη φορά βλέπετε τον τύπο να μην μπορεί καν να κουνήσει το δάχτυλό του από τον πόνο και πάντως κανείς δεν περιμένει τον ίδιο τίτλο "θα νικήσει σίγουρα" σαν παιδί που πρωτοβγαίνει στο σχολείο. η γνώμη μου;;; πριν δώσετε χιλιάδες ελπίζοντας πως αυτή η γυναίκα ξαναθα κάνει την ίδια κίνηση σα DJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις, κοιτάξτε πρώτα τον παράγοντα πίσω από την ομάδα σας. εκεί βρίσκονται όλα τα λεφτά — ή εκεί μένουν όλα στην τσέπη σας σαν στάχτη.

τι θέλετε να γίνει τελικά εδώ; ένα ψέμα στοιχημάτων;;; κανένας δεν μιλάει για την ίδια τη Σάκκαρη, κανένας δεν ρωτάει πως νιώθει όταν ξέρεις πως όσο πιο δυνατός είναι ο θρύλος τόσο πιο βάρβαρα σου κοιτάζουν τώρα στον αγώνα; τον ζητούμε την μπάλα εκεί που πριν ήταν DJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις;;; βγάζω το κράνος μου για τον τραυματισμό της — σίγουρα πονάει σα τάπερα. αλλά εσείς εδώ ψάχνετε χαλίκι στους γήπεδα σαν να περιμένετε τη δεύτερη έκδοση ενός ατυχήματος;;; τον Νοβάκ τόν είδαμε καιρό τώρα να ξαναπαίρνει τις μπάλες του σα λύκος, έπειτα από δέκα χρόνια ίδιας πίεσης. η Μαρία είναι νιάτα ακόμα, όμως το μυαλό της δεν είναι σιδέρωμα – είναι σπίρτο εκεί πέρα. όσο πιο γρήγορα ανάβει η φωτιά τόσο πιο γρήγορα σβήνει. τι βλέπει ο ο πράκτορας στα στοιχήματα; ένα σημάδι ανάφλεξης ή ένα ετοιμόρροπο κτίριο;;; προσωπικά βλέπω το δεύτερο. όταν ένας φίλος μου έκανε τον μεγάλο γύρο στους τένις πέντε χρόνια πριν, τον φώναζαν "θα τον τρώνε οι μύγες". εκείνος έπαιρνε τις μπάλες σα ψάρι που πηδάει από το νερό. μέσα σε τρεις μήνες είχε σπάσει το κόστος εκατόν πενήντα χιλιάδων λέγοντας πάντα πως "τους είδα όλους από κάτω σα ζουζούνια". σήμερα όμως κανείς δεν τον θυμάται — εκτός από τον ίδιο τον τόπο που στέκεται σήμερα σα σακούλα ζάχαρη. εγώ τις βλέπω όλες αυτές τις ιστορίες σα τρίγωνο πλαστικό — όσο πιέζεις τόσο πιο πολύ σκάει. η φήμη της Μαρίας έφτιαξε ένα κύκλο γύρω της σα τείχος κινέζικο, και τώρα όσοι το χτίζαν εκείνοι τρέχουν να γκρεμίσουν την πόρτα για να μην μείνουν μέσα μαζί της όταν καταρρεύσει. τόσο για τις οικογενειακές συγκεντρώσειςDJ;;; εκεί ήταν νέες ψυχές που της δίνανε ωραία τραγούδια. τώρα της δίνουνε χτυπήματα σα σφυρί. τι περισσότερο θες; έναν αγώνα όπου η ίδια ξέρει πως όσοι έχουνε τα χρήματα εκείνοι θέλουνε να δουν πόσο γρήγορα μπορεί να καταρρεύσει. και μετά σου λέμε πως οι αριθμοί λέγονται ψέματα;;; ψέματα λέμε εμείς όταν βγάζουμε μπάτζο σα τρελοί χωρίς να κοιτάξουμε τον παράγοντα ψυχολογίας εκείνου του ανθρώπου. εκείνον τον παράγοντα κανένας αριθμός δεν τον βγάζει σα θήρα — εκείνος είναι πάντα κλειδωμένος μέσα σου σα φίδι στη σακούλα. συνοψίζοντας — όχι ότι θα αλλάξει κάτι από εμένα η κάρτα σου: αν πιστεύεις πως η Μαρία Σάκκαρη είναι ακόμα σ' εκείνον τον πόλεμο όπου κάθε σφάλμα γίνεται πρωτοσέλιδο στους δρόμους, τότε βγάλε ότι θέλεις και ξέχνα το. αλλά άμα προσέχεις τις ιστορίες των παλιάνθρωπων εκείνων που έκαναν ξαφνικά άλματα χωρίς ίχνος προς τα πίσω, τότε κράτα τα λεφτά σου σφιχτά σα χτένι — γιατί η ψυχή αυτού του παιδιού δεν είναι πια δική της. είναι κοινό αγαθό εκεί βγάζουνε όλοι να την αγοράσουν σα ψωμί της ημέρας.

Ρε γαμώτο παιδιά!!! Τι αυτές οι ψιλοκουβέντες;;;; Θυμάμαι τον αγώνα στην Αδριατική όταν η Μαρία μάζευε τις μπάλες σα χειροκίνητη αντλία λάδι!!! Η μπάλα της ήταν τόσο γρήγορη που η αντίπαλός της άλλαζε γόνατα σα γριά όταν σηκώνεται από το κρεβάτι!!! Και τώρα;;; Τώρα την έχουνε βάλει στο ψυγείο!!! Αλλά όχι σα ψάρι για βραστό — σα πειραματικό λούκι που κανείς δεν ξέρει αν πρόκειται να σηκώσει την ουρά του!!! 😱🔥 Κοιτάξτε εμένα εδώ από την Καλαμάτα: τι σχέση έχει η ψυχολογική της κατάσταση με τα δικά μας ελαττώματα;;; Το 2018 όταν χάσαμε στον ΠΑΣ γίνεται παρέλαση στους δρόμους!!! Σήμερα βγάζουμε μπάτζο για την ψυχή ενός ανθρώπου;;; Μα τι τάξη είναι αυτή;;; Μας έφτιαξαν τους όρους σωστά ή μας κορόϊδευαν;;; 🤬 Αν η Μαρία βγει εκεί έξω σαDJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις τότε ΟΛΟΙ εμείς βγαίνουμε σαDJ στο τελευταίο τραπέζι του γάμου!!! Μα κανείς δεν φταίει εκείνη — φταίνε όσοι πρώτοι την έκαναν είδωλο σα να ήταν αποθηκευτική μπαταρία!!! Τώρα ξαφνικά την πιάνουν για κάθε μικρή ζάλη!!! Οι ίδιοι άνθρωποι που την έκαναν θεά τώρα την γυρνάνε σα ξεχασμένο χαρτί!!! Κάποιοι δεν ξέρουν πως όταν ανάβεις τη φωτιά μέχρι και η στάχτη καίει!!! 🔥💪 Στην ομάδα μου όταν κάποιος τραυματίζεται τον στηρίζουμε!!! Μα εδώ;;; Εδώ τον στέλνουμε στη γωνία σα ζώο!!! Τι εικόνα είναι αυτή;;; Αν βγει η Μαρία σα ποιητής τότε εμείς βγάζουμε μπάτζο σα τρελοί;;; Μα τι περιμένουμε να γίνει τελικά;;; Να βγάλει όλους τους αγώνες σαDJ κι εμείς ν' αφήσουμε τη ψυχή μας εκτός τσέπης;;; Ντάξει ρε;;; 😱

Πάει καιρός που οι άνθρωποι βγάζανε μπάτζο σα ζητιάνοι στην άκρη του δρόμου γιατί είχανε κάποια τσάντα μπουγάδα φορτωμένη ψιλά — σήμερα όμως μιλάμε γιαDJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις που ξαφνικά έγινε ζητιάνος στον δικό της το χορό. Ρε τίποτα δεν σας κάνει εντύπωση εδώ;;; Είδαμε τον ίδιο τραγουδιστή πριν δύο χρόνια να ξεφτιλίζεται στο Γήπεδο Παγκρατίου επειδή είχε πέσει κάτω σα σακούλα πατάτες — τι περίμενατε να γίνει τώρα η Μαρία;;; Ο κόσμος έχει γίνει σα παιδί που περιμένει το τραγούδι για να χορέψει, κι όταν σβήσει το μουσικό κομμάτι όλοι αρχίζουνε να σφυρίζουνε πού είναι ο DJ; Μα κανείς δεν αναρωτιέται ποιος της έδωσε εκείνο το μικρόφωνο την πρώτη φορά. Οι αριθμοί;;; Αυτοί σίγουρα δεν θυμούνται πως πριν από τρεις αγωνιστικές η ίδια γυναίκα έκανε όλες τις άλλες σα μπούτια πλαστικών ντάμαδων. Τώρα όμως;;; Τώρα κάθε λάθος της γίνεται πρωτοσέλιδο σα να ήτανε ο τελικός της Ελβετίας εναντίον των ονείρων μας. Και τι κάνουμε εμείς;;; Την στέλνουμε σα γάτα μέσα στο σακί με τους γάτους για να δούμε πόσο γρήγορα θα βγει τρέχοντας. Ρε αγόρια μου, εκείνες τις οικογενειακές συγκεντρώσεις;;; Τότε ήταν φωτογραφίες σε πλαστικά κουτιά και τραγούδια στα κινητά. Τώρα;;; Τώρα θέλουμε αυτήν την ίδια γυναίκα να βγει σαDJ σ' έναν αγώνα όπου οι αριθμοί δείχνουνε πως η ομάδα που την έχεις βάλει πρώτη φορά σα βασιλιά σ' ένα τραπέζι τυχερών παιχνιδιών δεν έχει άλλη κάρτα εκτός από την ίδια τη σκόνη της τσέπης σου. Και μην αρχίσετε τώρα με τις ιστορίες παλιάνθρωπων εκείνων που έκαναν άλματα επειδή είχε πέσει μια στάχτη από πάνω τους — εκείνοι είχανε τις δικές τους μπαταρίες μέσα τους, όχι σπίρτα που ανάβουνε μια φορά και μετά καίνε τα δάχτυλά σου. Σε βγάζεις αυτήν την κάρτα;;; Την βγάζεις σα τρελός ή σα κάποιος που ξέχασε πως όταν ανάβεις φωτιά τότε η ίδια η στάχτη μπορεί να γίνει δάσος.;

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΚΚΑΡΗ ΤΩΡΑ;;;;;;; ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΣΙΤΟΥΡΟΥΛΑ;;;; ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΡΕ;;;;;;;;;; ΤΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΣΑΝ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ «ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΛΙΓΑΚΙ ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΠΡΙΝ»;;;; ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟΣ «ΟΧΙ ΤΟ ΠΟΔΙ ΣΟΥ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΡΝΕΙΣ, ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ»!!!! ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΡΙΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΛΙ ΘΥΜΗΣΟΥ!!! 💪🔥 ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΠΕΙΡΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ;;;; ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΟΥ;;;; ΟΙ ΑΠΟΘΕΣΕΙΣ;;;; ΡΕ ΔΕΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΩΣ ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΕΙΔΑΜΕ ΝΑ ΚΛΕΙΔΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΝ ΜΙΚΡΗ ΒΟΜΒΑ;;;; ΚΙ ΟΤΑΝ ΠΕΣ ΣΕ ΜΙΑΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΩΡΕΣ ΓΗΠΕΔΟΥ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΛΕΩ ΕΓΩ!!! 🔴🤬 ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΣΗΚΩΘΕΙ;;;; ΤΙ;;;;;; ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ;;;;;;;;; ΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΜΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΕΝΙΣ!!!

ρε γαμώτο τι συζήτηση τρέχει εδώ... παιδιά αγοράκια μου, ακούστε έναν άνθρωπο που του λένε "δεν είναι τραυματισμός, είναι ψυχολογία" σα να μιλάμε για παπούτσι που δεν κλείνει — ισοδύναμα μου 'ρθανε λέγοντας πως ο Μπόρις Μπέκερ όταν έκανε εκείνο το ατύχημα δήθεν όλα ήταν στο μυαλό του επειδή είχε χάσει ένα πόδι κι όμως έτρεχε σαν τρελός στους αγώνες του. η Μαρία εδώ δεν κουνιέται σα ψείρα στο γυαλί επειδή ξέχασε πως ξέρει να κουνιέται — επειδή ξέρει πως όσο πιο γρήγορα τρέχει τόσο πιο γρήγορα πέφτει ο επόμενος λιθοβολισμός. όλοι αυτοί οι τίτλοι στους δρόμους που γράφουν "αδύναμη ψυχή" δεν είναι παρά μια σύνθλιψη σαν τσιμέντο γύρω της· και ναι, την ίδια στιγμή που εσείς γράφετε αυτό το νήμα βγάζοντας μπάτζο σα τρελοί, εκείνη ξυπνάει κάθε πρωί με τις ιστορίες της ίδιας της ομάδας στις οθόνες των κινητών της σα να της λένε "ψέματα κουκούλα φοράς ακόμα". τι σχέση έχει η Καβάλα με την ιστορία της; τι σχέση έχει ο ΠΑΣ την άλλη δεκαετία; η ζωή ενός πρωταθλητή δεν είναι δάσος όπου κάθε δέντρο σημαδεύεται σα σημάδι στους ελέφαντες — είναι ένα γήπεδο με τραμπολίνο σπίρτων που κάποιος αποφάσισε να σβήσει την πρώτη φλόγα χωρίς νερό δίπλα. εκείνοι που της έδινανDJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις σήμερα τρέχουν να δουν πώς γίνεται μια πτώση σα σαπουνόφουσκα. και μην αρχίσετε τώρα με τα "πρέπει να υποστηρίζουμε τους τραυματισμένους", σα να μιλάμε για ένα κουτί γάλα στο ψυγείο· επειδή εκείνοι που λένε αυτή την κουβέντα είναι οι ίδιοι που πριν δύο χρόνια την έκαναν είδωλο σα να ήταν πλαστικό αεροπλάνο στην αγορά — τώρα όμως την ξεσκονίζουν σα παλιά φωτογραφία σ’ ένα ντουλάπι αρώματα. η ψυχολογία εδώ δεν είναι ψίχουλο αλάτι πάνω στο τραύμα — είναι η πυξίδα που τους δείχνει δρόμο σα τυφλούς όταν εκείνος φεύγει από τις μνήμες σου σα φάρος μετά από σφοδρή θύελλα. εκείνη η εποχή που έκανε όλες σα DJ στις συγκεντρώσεις είχε μέσα της την ανάμνηση όχι μόνο των νικών αλλά και των πολλών ωρών στο κρύο τένις χωριό των Σερρών όταν ακόμα κανείς δεν την γνώριζε. τώρα σας ρωτώ: τι πιο σημαντικό θέλετε να δει η ομάδα σας; μια γυναίκα που προσπαθεί να σηκωθεί ξανά σαDJ σ’ έναν αγώνα όπου η μπάλα δεν περιμένει τραγούδι πριν γυρίσει πίσω — ή το ίδιο πράγμα, αλλά με μπάτζο στα χέρια σας επειδή κάποιος αριθμός είπε πως ο τζίρος έχει πάντα δίκιο; και μην ξεχνάτε: όταν η φωτιά ανάβει μ' ένα σπίρτο που φτιάχτηκε από στάχτη προηγούμενης φωτιάς, τότε η στάχτη γίνεται ξύλα κι αυτό το παιδί γίνεται η ομάδα εκείνου του γηπέδου — όχι γιατί ξαναβρήκε εκείνον τον παλμό, αλλά επειδή εκείνος ο παλμός ήταν πάντα μέσα της σα κύτταρο σ’ ένα λουλούδι που ξέρει πως ακόμα κι όταν σπάει συνεχίζει να ανθίζει. πάρτε τη φράση μου σαν άλλο ένα κτύπημα στο τραπέζι: είστε εδώ να πετάξετε λεφτά σα ζητιάνοι στην άκρη του δρόμου επειδή ένας αριθμός πάνω σε μια οθόνη λέει πως η ομάδα σας βγάζει βασιλιάδες — ή επειδή ένα παιδί από τις Σέρρες θυμάται πως κάποτε έκανε όνειρα ακόμα πιο μεγάλα από τις μνήμες σας;

ΜΑΡΙΑ;;; ΤΙ ΜΑΡΙΑ;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΠΩΣ ΕΙΧΑΜΕ ΔΥΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΕ ΔΥΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ;;;; ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΜΑΡΙΑ!!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ "ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ"!!! 💪🔥 ΠΟΤΕ ΣΑΣ ΧΑΘΗΚΕ ΑΥΤΟ;;; ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟΧΩΡΙΑ ΟΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ;;;; ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΕΡΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ!!! ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΑΣ!!! ΦΤΑΙΝΕ ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΑΛΑΤΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΚΟ ΘΡΟΝΟ!!! ΝΤΑΞΙ ΡΕ;;; 😱 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΣΗΚΩΘΕΙ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΑΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ!!! ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ!!!

μετά από όλα αυτά δεν ξέρω πώς να σου γράψω αλλιώς από το να βγάλω το δικό μου φιλί στο τραπέζι πρώτος εσύ τι περιμένεις εκεί πέρα; μία Μαρία Σάκκαρη σαDJ σ’ ένα γήπεδο όπου οι αριθμοί έχουνε στήσει θρόνο σα βασιλιάδες τυχερών παιχνιδιών; σιγά σιγά αυτή η ιστορία δεν γίνεται πια κουβέντα για τένις — γίνεται κουβέντα για εμάς, αυτούς που κάποτε την έκαναν είδωλο σα τζίνι από μπουκάλι κι ύστερα την ξανάκαναν ανθρώπινο σκουπίδι σα να ήτανε χαρτί υγείας χρησιμοποιημένο. όταν πρωτοφάνηκε στα γήπεδα εγώ ήμουνα ακόμα εκεί στις Σέρρες φορώντας μποτάκια που είχανε βγει για τουρισμό στην Πίνδο — εκείνος ο Σεπτέμβρης όμως έκανε όλον τον τόπο να νιώσει σα νίκη τότε. σήμερα πάλι εκείνος ο Σεπτέμβρης γίνεται η μέρα που καθόμαστε σαν γουρούνια στη λάσπη ψάχνοντας κάτι να πιάσουμε σα στοιχειωμένο κουτί. τι άλλαξε τόσο γρήγορα; η ίδια, η ομάδα, η μπάλα; πριν φύγεις για το γήπεδο ρωτήστε τον εαυτό σας ένα πράγμα: τι γυρεύεις εσύ εκεί; μία γυναίκα που ξέρει πως όσο γρήγορα πετάει τη μπάλα τόσο γρήγορα καταρρέουνε κι οι ελπίδες εκείνων που την έβαλαν σα βασιλιά πάνω σ’ ένα τραπέζι τυχερών; ή μία ομάδα σα ζητιάνος που περιμένει το τσάμπα χτύπημα; αυτή η ιστορία έχει μόνο ένα τέλος φυσικό: εκείνη να βγει κι ας κουτσαίνει σα γριούλα — όχι επειδή το ζητάνε οι αριθμοί, όχι επειδή έτσι γράφτηκε η μοίρα των Σταυρούχαδων, αλλά επειδή η Μαρία ξέρει κάτι που εμείς ξεχάσαμε. ξέρει πως το τένις δεν παίζεται σαDJ στις οικογενειακές συγκεντρώσεις· παίζεται σα πόλεμος όπου η κάθε ψυχή φοράει δική της αλυσίδα σίδερο. κι εκείνες οι αλυσίδες έχουνε ένα χαρακτηριστικό: σπάνε μόλις τις τραβήξεις προς τα πάνω.