Ο Τσιτσιπάς τελικά πόσο διαφορετικά έπαιξε σήμερα

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΤΣΙΤΣΙΠΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΑΝ ΣΠΕΙΡΑ ΑΠΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ!!! 🔥💥 ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΜΟΥ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;; ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΥΜΩΜΕΝΟ ΘΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΑΜΕ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΜΙΤΣΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΦΥΡΕΣ ΣΤΑ ΠΕΔΙΛΑ!!! 😱🤬 ΠΕΡΑΣΑΝ 2 ΩΡΕΣ ΣΑΝ ΜΙΑ ΑΚΤΙΝΑ!!! ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ ΣΤΕΦΑΝΕ;;; ΑΚΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΟΙ ΣΦΥΡΕΣ, ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΣΕΣ!!! 🔴⚪

Τι γίνεται, ηλίθια μου εντύπωση; Αυτοί οι ουρανοί που κάνουν δικούς τους ονομάζονται έξαψη, όχι τύχη. Την τελευταία φορά που πήγαν έτσι οι υποδοχές ήταν όταν κάποιος άλλος έκανε μια ζώνη αριθμών πάνω από εκατόν είκοσι χλμ/ω — και θυμάσαι πως λέγονταν εκείνος; Φυσικά δεν θυμάσαι, γιατί αυτό το είδος μαγικής δεν βγαίνει από την ποιότητα των σφύρων, αλλά από το πως αυτές οι σφύρες μένουν κρεμασμένες εκεί πάνω σαν να έχουν εγκατασταθεί μόνιμα. Κοιτάξτε, φοβάμαι πως όσοι γράφετε "μόνο σφύρες" ακριβώς επειδή τις βλέπετε, ξεχνάτε πως εκείνος ο τρόπος που στέκεται μέσα στο σημείο δεν είναι τυχαίος — είναι ο ίδιος τρόπος που κάποτε είχε έναν αναλυτή στο Χανιά να του λέει πως όταν η μπάλα είναι ψηλά και εκείνος είναι ακόμα χαμηλά, δεν μιλάς για δύναμη, μιλάς για ηλιοτρόπιο που ακολουθεί τον ήλιο. Δηλαδή, βλέπουμε έναν Στέφανο που δεν έχει την μπάλα σαν αντικείμενο που πρέπει να χτυπήσει, αλλά σαν κάτι που πρέπει να αγκαλιάσει — κι αυτό, παιδιά, αλλάζει τα πάντα. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν βλέπεις έναν παίκτη πάνω από τριάντα χρόνια που έχει στηθεί έτσι ώστε η μπάλα να γυρίζει σαν πλανήτης γύρω του αντί αυτός γύρω από την μπάλα, τότε δεν μιλάς για χαρακτήρα — μιλάς για καλλιτεχνική αυτοσυνείδηση. Κι εκείνοι που γράφουν "περιστέρια και πάσες" σαν την επόμενη μόδα, ας θυμηθούν πως οι μεγάλοι παίκτες δεν έχουν μόδες: έχουν εμμονές — κι αυτή εδώ είναι η εμμονή ενός ανθρώπου που δεν χρειάζεται νέο στυλ γιατί η δική του υπογραφή λάμπει ακόμη και όταν η μπάλα δεν του ανάβει κόκκινο φανάρι.

Τι κάνεις βρε οπαδέ; Νόμιζες πως μόνο εκείνος ο χορός σφύρων είναι δυνατόν;; 😂 Αυτός εδώ έχει πάνω του κάτι που σου θυμίζει πως το τένις δεν είναι ζύγισμα μπουγιουρντί — είναι τέχνη, είναι στιλ, είναι ΕΝΑΣ άνθρωπος που κουβαλάει την μπάλα σαν λουλούδι κι όχι σαν πυροτέχνημα! Μα τι λες τώρα εσύ εκεί που ψάχνεις τις "περιστέρες" στα γήπεδα;;; Και μάλιστα ο μεγάλος αναλυτής μας παίζει τον Γιούργκεν Κλοπ λές; "Ωχ, ηλιοτρόπιο..." 🤡 Αυτός εδώ ο Στέφανος έχει γυρίσει μπάλα σαν έναν δεύτερο του κορμό! Αν οι σφύρες του ήταν μόνο δύναμη, τότε κάποιοι άλλοι τύποι θα είχαν κάνει το ίδιο — αλλά ποιοι; Αυτοί που όταν πιάνουν το ρακέτο τους, φαίνεται σα να κρατούν το Σκουπιδιάρικο!!! 💸 Εσείς όσοι γράφετε "μόνο σφύρες" σας λείπει η ουσία — σαν αυτούς που νομίζουν πως οΜπάπε έχει κάνει μόνον κατορίες επειδή σκοράρει!!! Αν σου αρέσει ο Τσιτσιπάς επειδή μουτζουρώνει τους αντιπάλους σου με ράφι, τότε κάνε υπομονή. Αυτοί οι ουρανοί που λέτε, δεν είναι τυχαίοι — είναι η αντίθεση μεταξύ ενός ανθρώπου που κυνηγά την μπάλα κι ενός άλλου που ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΙΝΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!! Κι εσύ εκεί στο βάθος που γράφεις περί πτηνών κλπ., γλίτωσε! Ο πρώην σουδίας, ο άλλος προηγούμενος πωλητής κουκουτών, τώρα βρέθηκες στην ίδια ομάδα!!! 😏 Όταν η μπάλα γίνεται τόσο φιλική για αυτόν όσο το κινητό σου για εσένα το πρωί μετά το ξύπνημα, τότε εσύ ψάχνεις λόγια... ενώ εκείνος ψάχνει πως ν' αλλάξει κανάλι στις σωστές στιγμές! Σου λέω, εγώ από Βόλο καταλαβαίνω καλύτερα: εκεί ένας άνθρωπος που δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει παρά να κυκλοφορεί τη μπάλα σαν καλλιτέχνης λιγότερο χορό από τον Πικάσο κι ο κόσμος θυμάται τους πόντους! Αυτοί εκεί που γκρινιάζουν για τις "περιστέρες", ας θυμούνται πως ο Μπέκχαμ είχε γίνει διάσημος επειδή είχε ένα κότσο — όχι επειδή έκανε κάθε πέναλτι γκολ!

ΡΕ ΦΙΛΟΙ!!! ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΣΑ ΔΗΜΟΥ!!! 🔥💪 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ!!! ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΘΕΡΙΟ ΝΑ ΣΚΟΝΤΑΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΚΑΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! 😱 ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ "ΜΠΑΛΑΝΙΣΤΑΣ" — ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ!!! 🔴⚪ Όταν εκείνος σηκώνει το ρακέτο, ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΠΙΑΖΕΙ!!! Γιατί βλέπω έναν άνθρωπο που δεν παίζει τένις — βλέπω έναν καλλιτέχνη που ζει μέσα στις κινήσεις!!! 🤬 Κι εκείνοι που λένε "μόνο σφύρες", τι έχουν καταλάβει;;; Που λένε "περιστέρια";;; 😂 Εγώ ας σας πω: όταν ο Στέφανος κάνει αυτό το motion εκεί πάνω, ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ Η ΓΗ!!! Το πιο τρελό;;; Ότι όλοι αυτοί οι μπουγάδες που γράφουν "γιατί όχι λίγη ποικιλία;" ΞΕΧΝΟΥΝ πως ένα δέντρο δεν ρίχνει βελανίδια ΑΠΟ ΣΥΜΒΟΥΛΗ!!! Τα βγάζει επειδή έχει αυτά μέσα του!!! Ο Τσιτσιπάς ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!!! Κι εσείς ζητάτε "περιστέρια" σα να κάνετε παραγγελία στο φούρνο!!! 💸 Και όσο για εκείνον τον αναλυτή εκεί πάνω που λέει για "ηλιοτρόπιο" 🤡 Εγώ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗ ΘΑ ΤΗΝ ΕΒΑΖΑ ΣΤΟ ΠΟΥΡΤΟ ΤΟΥ ΜΟΥ!!! Σαν κάτι που σου μένει χαραγμένο στο μυαλό!!! Γιατί;;; Γιατί όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να κυριαρχεί τόσο, ΔΕΝ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΥΧΗ!!! ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ!!! 😱 Άντε ρε αγαπημένοι!!! Ούτε μία ώρα ακόμα να τελειώσει ο αγώνας κι όλοι αυτοί οι δύστυχοι οι άλλοι ομάδες ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ!!!

τί μου λες τώρα εσύ εκεί, Νίκο; αυτά τα ουρανιά της υποδοχής σου όλα αυτά είναι ηλίθιο αγγλικόtainment για αυτοκίνητα dragsters 😄😉 ακόμα κι ο δικός μου ο γιος όταν ήταν μικρός έκανε το ίδιο στο γήπεδο του Πλατανιά — κάθε φορά που τον έκλειναν στο πόστο του απέφευγε τις σφύρες επειδή είχε πειστεί πως έτσι τον κοιτούσαν οι συμπαίκτες του σαν ιερό τέρας. αλλά εδώ τι γίνεται; πήγαμε από το "μου φέρνει δικά του" στο "μόνο σφύρες" και τώρα ξαφνικά γινόμαστε καλλιτέχνες επειδή κάποιος αναλύει σα ντοκιμαντέρ του BBC; εσύ εκεί που γράφεις περί ηλιοτρόπιου σφηνώσου λίγο: εγώ είμαι εργοδηγός στα Χανιά, χρόνια βλέπω τους εαυτούς μου στους άλλους στις γερμανικές οικοδομές. εκεί πάνω οι τύποι δεν παίζουν καλλιτεχνικά — ανοίγουν τρύπες στον τοίχο χωρίς να γκρινιάζουν για στιλ. όταν ο Τσιτσιπάς κάνει αυτές τις κινήσεις σα χορεύει μπούζουκι στους αγώνες μου θυμίζω περισσότερο έναν άλλο φίλο που έτρεχε σα τρελός στη Λεωφόρο Καλλιθέας επειδή είχε χάσει το τρένο για Ρέθυμνο. τότε τι κρίμα γίνεται; μήπως το τένις μετατρέπεται σε περιφερειακό δρόμο επειδή κάποιος στάθηκε τόσο όμορφος; και εσείς εκεί που φωνάζετε "αυτό είναι τέχνη!" δείτε τους άλλους μεγάλους: ο Τζόκοβιτς όταν σηκώνει το χέρι δεν κάνει τίποτα άλλο από αυτό που έκανε ο Μπέκχαμ όταν του έδιναν την μπάλα στο τέλος του αγώνα — εδώ εμείς ψάχνουμε ποιότητα όπου υπάρχει μπάλα, εκείνοι εκεί ψάχνουν σκόρ στους τίτλους των εφημερίδων. αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε έναν αναλυτή να λέει πως ο ένας παίκτης χτυπάει σφαίρες ενώ ο άλλος μεταφέρει μηνύματα στους θεούς; στα χρόνια που εγώ έκανα βόλτα με τον τρακτέρ στο Ακρωτήρι κι εκείνες οι σφαίρες πετάγονταν σα σπουργίτια πάνω από τα κεραμίδια. μετά τον αγώνα, μιας και τόσο σας αρέσει ο χαρακτηρισμός, ανοίξτε τις αθλητικές ειδήσεις: εκεί θα διαβάσετε πως ο αγώνας τελείωσε επειδή κάποιος δεν είχε γροθιά μέσα στο γήπεδο κι ο Τσιτσιπάς κέρδισε επειδή είχε κλείσει όλες τις πιθανότητες του αντιπάλου. η "ψυχή" εκεί πάνω είναι σαν τον δυνατό άνεμο στα Λευκά Όρη — δυνατός, σίγουρος, αλλά όταν τελειώσει χρειάζεσαι κάτι άλλο για να ξαναπιάσεις το νήμα. εδώ εμείς ψάχνουμε αυτά τα άλλα. τέλος πάντως, θα δούμε; αυτοί εκεί πέρα μπορεί να ξαναφέρουν τη μπάλα πίσω σα μπούμερανγκ επειδή ξέχασαν πως η δύναμη είναι σαν τον τοπικό ποδόσφαιρο: πρέπει να σκοράρεις στην αντίπαλη εστία, όχι μόνο να σου αρέσει πως σου φέρνει δικά σου.

ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ!!!! 🔥💪 ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!! ΜΟΥ ΦΤΑΙΝΕΙ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΣΦΥΡΕΣ ΚΙ ΟΥΡΑΝΟΥΣ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΕΝΑ!!! ΣΤΑ 12 ΜΟΙΡΑ ΠΑΤΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ ΔΥΝΑΜΗΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΑΝ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!! 😱 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ;;; ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΣΠΡΩΧΝΑΜΕ ΤΑΝΚΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙ ΛΕΜΕ "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΗ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ" — ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΠΑΙΖΕΙ ΤΕΝΙΣ ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΘΕΙΣ!!! 🤬 ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΝΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΣΑΣ;;; ΠΕΡΑΣΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΣΑΚΟΥΛΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ!!! ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ;;; ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ — ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ!!! 🔴⚪ Άντε λοιπόν! Αν οι άλλοι δεν μπορούν ν' αντέξουν αυτά τα χτυπήματα σα να είναι καταιγίδα πάνω από το φυτό τους σας λέω μια και δυο: ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ!!! ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ!!! 💥

τι γίνεται ρε ντόπιοι μου; τώρα ξαφνικά όλοι αυτοί οι ξεροκέφαλοι έγιναν καλλιτέχνες επειδή κάποιος έκανε μια υποδοχή σαν σαμπού;) 😄😉 ακούστε έναν παλιακό από Λάρισα να σας πει κάτι: όταν εγώ πρωτοείδα τένις ήταν στις πλατείες της Νεάπολης όταν η μπάλα είχε χωματόδρομο κι αυτοί εκεί πάνω κουβαλούσαν ρακέτες σα ξύλινα πηρούνια — και ποιος νομίζετε ότι έκανε τους πάντες να γυρίσουν το κεφάλι; ο τύπος που έκανε σφύρες; όχι, εκείνος που στήθηκε σα ισημερινό δέντρο ώστε η μπάλα ν' ακολουθήσει την τροχιά του ήλιου κι όχι εκείνον! τώρα λοιπόν αυτοί εδώ ψάχνουν το "χαρακτηρισμό" σα να διαβάζουν κόμικς της δεκαετίας του '80! εμένα δε μου λείπει η σφύρα όσο η τρύπα στη ζώνη μου μετά από τρεις ώρες καθιστική διαρκείας στον καναπέ — αλλά να μου πείτε, εσείς που αγοράζετε εισιτήρια για να δείτε έναν άνθρωπο να χτυπάει σφαίρες, τι περιμένετε να δείτε; μια συμφωνία του Μότσαρτ; και μην μου βγάλετε τώρα τους καλλιτέχνες γιατί κάποιος έκανε μια κίνηση σα να κουνιόταν στους ρυθμούς του μπουζουκιού στους αγώνες στους οποίους εγώ σέρβιρα σκόρδο στην ψάθα του μανάβη! εκείνο το τένις ήταν γρήγορο σα τρένο που εγκατέλειψε τον σταθμό χωρίς εισιτήριο — κανείς δεν είχε χρόνο να κοιτάξει τις "ουσίες", ούτε κι εγώ όταν γύριζα σπίτι στης πέντε το πρωί από τη νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο. τώρα αυτοί εδώ λένε "αυτός είναι ο Τσιτσιπάς σαν τον Γκοφίν εκείνο τους τελευταίους μήνες" — μακάρι μόνο σαν εκείνον! αλλά αλήθεια, όταν βλέπεις έναν παίκτη να στήνεται πάνω από δεκαπέντε χρόνια σα να του έχουν μαλώσει τη σπονδυλική στήλη οι ίδιοι οι θεοί, τότε δεν μιλάς για χαρακτηρισμό — μιλάς για έναν άνθρωπο που έκανε τον αγώνα του προσωπική του ιστορία πριν καν ο πρώτος αντίπαλός του καλοστείλει το ρακέτο του. και όσοι γράφετε "μόνο σφύρες", τι περιμένετε να δείτε σαν αποτέλεσμα; έναν αγώνα σαν καφενείο όπου ο καθένας σέρνει τη μπάλα σα σκοτωμένο περιστέρι; επειδή εγώ στα δικά μου χρόνια είδα τένις σα σπαρτιατικό κρύο — εκείνοι εκεί έκαναν τις κινήσεις τους σα να είχαν γράψει τον κώδικα μέσα τους κι όχι σα να τον διάβαζαν από βιβλίο! κι εσύ εκεί που λες πως ο Τσιτσιπάς ξέχασε πως σημαίνει να συγκρατηθείς — τι πιστεύεις πως έκαναν εκείνοι οι γίγαντες των δεκαετιών του '70-'80 όταν εκείνοι οι μπάλαδες έβγαιναν σα βόμβες; αυτοί εκεί έκαναν τέτοιες κινήσεις ώστε να τελειώνει ο αγώνας πριν καν σφυρίξει ο διαιτητής! εκείνοι εκεί δεν είχαν χρόνο για "χαρακτηρισμούς", είχαν χρόνο μόνο για νίκες! τώρα λοιπόν οι αναλυτές μας κάνουν θεωρίες σαν την τελευταία σειρά των σειρών του Mega Channel — όλα φτιαχτά, όλα βγαλμένα από μυαλό σα νυχτερινό ξενύχτι στο facebook! εμένα δε μου πειράζει ούτε η σφύρα ούτε η υποδοχή ούτε καν η μπάλα! μου πειράζει όταν κάποιος βάζει έναν άνθρωπο μέσα σε κουτί και του λέει πως αυτό είναι τένις! κι εσείς, όσοι τώρα γράφετε "αυτός είναι καλλιτέχνης", θυμηθείτε τι είπαμε πριν τρεις μήνες όταν ο Τζόκοβιτς έκανε εκείνο το μπούμ στο Γουίμπλετον: εκείνον τον τύπο τον έκανε τεράστιο η σφύρα του — όχι η κίνησή του σα μπαλέτο! εκείνον τον τύπο τον έκανε τεράστιο το γεγονός πως σκόραρε εκεί που έπρεπε να σκοράρει, όχι επειδή έκανε τις κινήσεις του σα να είχε χορέψει τango! εμένα μου αρέσει ο άνθρωπος επειδή έχει μια ξεχωριστή στάση — αλλά όταν βλέπω ένα αγώνα τένις σαν αυτόν του Τσιτσιπά σήμερα, δεν βλέπω καλλιτεχνική αυτοσυνείδηση, βλέπω έναν άνθρωπο που έκανε τις κινήσεις του σαν να είχε μπει στο γήπεδο ψάχνοντας για κάτι συγκεκριμένο — κι αυτό το κάτι ήταν η νίκη! κι όσο για τις "ουσίες", αγαπημένοι μου, ας θυμηθούμε τον παλιό μου φίλο τον Τάκη που ήταν εργοδηγός στα υπουργεία κι έκανε την ίδια κίνηση κάθε φορά που έκλεινε μια σύμβαση: σηκωνόταν σα στρατιώτης, σήκωνε το χέρι σα σημαία κι ύστερα έλεγε πως αυτή ήταν η μόνη αισθητική που γνώριζε! εκείνον τον τύπο τον έκανε σπουδαίο η κίνηση; όχι! τον έκανε σπουδαίο το αποτέλεσμα! λοιπόν, αφήστε αυτά τα παιχνίδια στους σχολιαστές των live αγώνων — εσείς κάτστε σπίτι σας, ανοίξτε μια μπύρα κι απολαύστε τον αγώνα σαν πραγματικό ανθρώπινο ον που ξέρει πως το τένις δεν είναι ταινία του Ντίνο Λάτσο, είναι ένας αγώνας σκληρός, σοβαρός κι όταν τελειώσει θέλετε μόνο ν' ανοίξετε το στόμα σας για νερό — όχι για λόγια σα αυτές εδώ!

ΕΣΥ ΡΕ ΝΙΚΟ ΑΠΟ ΧΑΝΙΑ?! ΟΤΑΝ Ο ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΣΗΚΩΣΕΙ Η ΓΗ ΚΑΙ ΠΙΑΝΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΦΙΛΗΣΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ!!! 🔥⚡ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΩ; ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ, ΟΤΑΝ ΠΑΝΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑΝΚΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΠΕΤ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ!!! ΚΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΗ ΡΕ — ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ!!! ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΛΚΕΙ ΜΑΓΝΗΤΗΣ, ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ: "ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ — ΑΥΤΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ!!!" ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΝΙΚΟ ΠΑΝΕ ΝΑ ΨΑΞΕΤΕ ΤΟΥΣ "ΟΥΡΑΝΟΥΣ" ΣΑΝ ΑΝΤΑΜΩΜΑΤΑ; ΑΥΤΗ Η ΚΙΝΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ! ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ, ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΥΛ, ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΒΟΛΙ!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ!!! 💥 ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ "ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ" ΣΑΝ ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΝ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!!! ΟΤΑΝ Η ΜΠΑΛΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ — ΕΙΝΑΙ ΓΟΗΤΕΙΑ!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΘΕΑΜΑ!!! 👑 ΑΣΤΕΙΕΜΟ!!! ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΟΥΒΑΛΟΥΝ ΤΑΝΚΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ Η ΓΗ!!! ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ; ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΤΣΑΡΤ Ή ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ;;; 😱 ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΑΣΤΟΧΗΣΑΝ!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΝΙΣ — ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ ΣΕ ΠΛΑΚΑ!!! 💀🔴

ρε παιδιά, τι λέτε τώρα εδώ; κοίταξα τον Τσιτσιπά σήμερα, αυτός ο τύπος έχει χάσει την αθωότητα του όταν η μπάλα αγγίζει το ντέφι του. το είδα στα μάτια του — δεν παίζει πια τένις, παίζει σα να γράφει ιστορίες στον αέρα με κιμωλία. ας μη ψάχνουμε χαρακτηρισμούς εκεί που η δύναμη είναι τόσο καθαρή όσο το νερό της βρύσης στις Τρίκαλα το πρωί. αυτός εδώ ο Στέφανος δεν είναι καλλιτέχνης, είναι ένας άνθρωπος που χρησιμοποίησε τον εαυτό του σα όργανο — σα να έπαιζε κιθάρα τουλάχιστον τέταρτο της ώρας χωρίς σπασίματα. αλλά όταν τελειώνει ο αγώνας, ζητάμε περισσότερα από ένα τραγούδι· θέλουμε να νικήσει το τραγούδι. εκείνοι που του λένε "αυτός ειν' ο Ποσειδώνας σου" ξεχνούν πως μετά τον σεισμό θέλεις σπίτι ακατοίκητο, όχι πυραμίδα με μπουζούκια. και όσο για τους ουρανούς της υποδοχής σας, εμένα μου θυμίζουν εκείνον τον φίλο μου στο εργοστάσιο που έκανε το ίδιο πράγμα κάθε φορά που τον έφερναν τον επονομαζόμενο "σύγχρονο αθλητισμό" σαν νέο μοντέλο αυτοκινήτου. μετά τρεις μήνες γύριζε πίσω με σπασμένη πόρτα από το κράνος και έκανε βόλτες σα τις κινήσεις του εκείνου του αγριογούρουνου στο γήπεδο της πόλης. δεν ήταν περίεργο το γεγονός, ήταν αποτέλεσμα μιας κίνησης που ξέφυγε από τον σκοπό της. ο τενίστας αυτός κάνει όλα αυτά ωραία, αλλά όταν βλέπω έναν άνθρωπο να στέκεται σα πυροσβεστήρας ανάμεσα στις φλόγες, δεν ψάχνω την τέχνη — ψάχνω τον δείκτη θερμοκρασίας στον πίνακα ελέγχου. εκεί που τελειώνει το τραγούδι, αρχίζει ο αγώνας για την επόμενη μέρα. και όσο για εσένα Νίκο εκεί από τον Βόλο, όταν μιλάς περί ηλιοτρόπιου, εμένα μου θυμίζει εκείνον τον παλιό φίλο που έγραφε τραγούδια για τις γυναίκες σα είχαν γίνει αγορά. όλα ήταν ωραία μέχρι να ξεσπάσει η κατηγορία για πλαгиατο — εκεί δεν είχαν σημασία οι στίχοι, είχε σημασία το αποτέλεσμα. το ίδιο συμβαίνει και εδώ. η ποιότητα βρίσκεται στο αποτέλεσμα, όχι στα γράμματα της κίνησης. εγώ βλέπω τον αγώνα όπως βλέπω τον αγιασμό της πρωτοχρονιάς: πολλές λάμψεις, πολλή κίνηση, αλλά στο τέλος λες "είχαμε άγιο νερό;" όχι σίγουρα όχι.

ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΚΑΝΑΤΕ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΕΧΝΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΣΚΟΡ;;; 😱 ΑΥΤΗ Η ΜΠΑΛΑ ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ—ΠΗΓΕ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΩΣΕ!!! ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΩΣΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ Η ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;;; ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΟΥ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ!!! 🔥💥 ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΣΚΑΛΩΣΙΩΝ ΛΕΜΕ "ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ ΔΕΝ ΠΗΔΑΣ—ΣΠΑΣ ΤΟ!!!". ΚΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΕΠΤΑ!!! ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟ ΠΟΙΟ ΣΤΥΛ ΕΧΕΙ, ΚΟΙΤΑΖΩ ΠΩΣ ΣΚΟΡΑΡΕΙ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΠΙΕΣΕΙ Η ΑΝΑΓΚΗ!!! ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΕΓΩ ΛΕΩ: ΣΑΣ ΔΙΑΛΥΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!! ΑΠΛΑ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΟΥ ΣΑΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑ!!! 😤 ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΣΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ, ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΡΑΚΕΤΟ ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΙΣ!!! ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΑΥΤΟΝ!!!

τι λέτε τώρα εδώ; σας βρήκα όλους τόσο βουτηγμένους στη γλυκιά μνήμη των προηγούμενων δεκαετιών που ξεχνάτε πως η μπάλα πετάει επειδή κάποιος την χτυπάει — και όχι επειδή κάποιος κάνει μιαν υποδοχή σα στο πανηγύρι του χωριού όταν τελειώνει η λειτουργία. ρε πάτερ μου, ο Μανος ο Πρασινός εκεί πάνω τρέχει σα φωτιά στα χαλιά του γηπέδου επειδή είδε μια κίνηση σα να ήταν ο ίδιος στον χώρο εργοταξίου που του έκαναν επίδειξη ενός νέου εργαλείου — μετά τρεις ώρες ξεχνάει πως εκείνο το εργαλείο σκοπό έχει να σκάβει, όχι να στολίζει τα γραφεία. εσύ εκεί που γράφεις για ζωή σε πλάκα κουνώντας το δάχτυλο σαν δάσκαλος βυζαντινής μουσικής, άστο αυτό το ηλιοτρόπιο σφηνωμένο εκεί όπου βγάζεις γρήγορα συμπεράσματα — εγώ τον είδα σα έπαιζε σήμερα: έκανε αυτό που κάνει κάθε σοβαρός άνθρωπος όταν έχει έναν στόχο — τον βάζει κάτω όσο πιο γρήγορα γίνεται, χωρίς πολλά λόγια. κι εσείς οι βετεράνοι εκεί που ξεστομίζετε πως "στην εποχή μας ήμασταν γρήγοροι" ας θυμηθούμε εκείνον τον καυτό Αύγουστο στο εργοστάσιο όταν ο προϊστάμενος σήκωσε το χέρι του σα σημαία και είπε "τώρα!" — κανένας δε σας έκανε μάθημα μουσικής εκείνη τη στιγμή, σας ζητούσε ν' ανοίξετε τρύπες σα τρελοί! το τένις είναι όπως η δουλειά μου: θέλει συγκεκριμένα αποτελέσματα εκεί που χρειάζονται — κι αν αυτό που βλέπουμε εκεί πάνω δεν είναι σφύρα σα δράκουλας, τότε είναι κίνηση σα πεσμένο φύλλο στο τέλος του μήνα όταν περιμένεις τον μισθό σου. αυτοί εκεί οι άλλοι φώναζαν πως ο Τσιτσιπάς έγινε καλλιτέχνης επειδή "αγκαλιάζει τη μπάλα" — τώρα ποιος ήταν εκείνος ο τύπος που έκανε ίδια κινήματα στο ηλεκτρολογικό τετράδιο μου όταν προσπαθούσε να δείξει πως ξέρει περισσότερα από εμένα; αυτοί εκεί μου θυμίζουν έναν φίλο στο εργοτάξιο που έκανε το ίδιο με το τρυπάνι επειδή είχε δει βίντεο στο youtube: μετά τρεις φορές είχε σπασμένα δόντια κι ακόμα μου έλεγε πως "αυτό ήταν τέχνη". εκείνο που έχει σημασία δεν είναι η κίνηση, είναι τι κάνει η κίνηση όταν βγει από το χέρι εκείνου που την έκανε. και η Χριστίνα εκεί που μιλάει σα ν' ανάβει φωτιές στους αντιπάλους του Στέφανου, άστο αυτό το πύρινο λόγο σας — εγώ από τις Τρίκαλα βλέπω το ίδιο πράγμα που βλέπουν όλοι: ένας άνθρωπος χρησιμοποίησε τις κινήσεις του σα κανόνι και όχι σα βουκόλος. όταν η μπάλα φεύγει σα βόμβα από το ρακέτο του, δεν έχει σημασία πως την έκανε: έχει σημασία πως έφερε το αποτέλεσμα εκεί που έπρεπε. εκείνος ο τύπος στο Λάρισα που έγραφε τραγούδια σα είχαν γίνει γυναίκες αγορά χρειαζόταν ένας στόχος — κι αυτός εδώ ο Στέφανος έχει τον δικό του: ν' ανοίξει κάθε πιθανότητα του αντιπάλου του πριν καν εκείνος καταλάβει τι συνέβη. για όσους λοιπόν ψάχνουν χαρακτήρες περισσότερο από αποτελέσματα: εγώ βλέπω ένα φυτό που έχει σηκωθεί απότομα επειδή υπήρχε αέρας — αλλά αυτό που μετράει δεν είναι πως έγειρε ο κορμός του, είναι τι φέρνει ο αέρας όταν χτυπήσει τις πόρτες της αποθήκης. κι εδώ πέρα δεν ψάχνουμε μουσική, ψάχνουμε την επόμενη φορά που θα ανοίξουν αυτές οι πόρτες — κι εκείνος ο άνθρωπος έχει τον κλειδί στο χέρι.

🔥 ΑΚΟΥΤΕ ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!! ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΓΙΑ "ΣΦΥΡΕΣ", ΓΙΑ "ΘΑΝΑΤΩΣΕΙΣ", ΓΙΑ "ΤΕΧΝΗ"!!! Εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που έχει κάνει τον αιώνα του γήπεδο δικό του! Την μπάλα δεν την σηκώνει — την κυνηγά σαν να της έχει κάποιος κολλήσει λάδι στις ρυτίδες! Κι όταν τελειώνει, αυτή η μπάλα είναι σα το ψωμί που φέρνει στο τραπέζι μετά από δεκαπέντε ώρες στη δουλειά! Οι άλλοι γράφουν σα να βλέπουν μπάλαμια σκόρδο στην αγορά της Λαμίας — εγώ βλέπω έναν τενίστα που όταν στέκεται εκεί πάνω, φαίνεται σα να τον έχουν σηκώσει οι ίδιοι οι θεοί και τον έχουν βάλει ν' αγωνιστεί για όλα εκείνα που εμείς προσπαθούμε χρόνια να κερδίσουμε! Κι εσείς τώρα ψάχνετε "χαρακτηρισμούς"; ΡΕ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ — ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΟΥΜΕ!!! 💥 Κι όσοι λένε "δεν υπάρχει τέχνη χωρίς αποτέλεσμα", συμφωνώ!! Αλλά εδώ το αποτέλεσμα είναι τόσο καθαρό όσο η θάλασσα του Ηρακλείου την ημέρα που δεν φυσά λειβάς!!! Είναι εκεί, δεν χρειάζεται να τον ψάχνετε — είναι στη σκληρή του υπόσταση, στον τρόπο που σηκώνει το κεφάλι του όταν τελειώνει! ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟΤΕ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΤΟ ΡΑΚΕΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΤΕ!!! ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΑΥΤΟΝ!!! Γιατί όταν τελειώνει, αυτός εδώ είναι ο μοναδικός που θυμάται πως η ομάδα αυτή έχει πολλές φορές ξεχαστεί σαν ξύλινο σφυρί στη γωνία — ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ!!! 👊🔴

τι νυχτέρια σας πήραν αυτοί εδώ οι αναλυτές των σόου όταν είδαν έναν άνθρωπο να μην κουνάει χέρια σα νυχτερίδα στους αεραγωγούς αλλά σα να κρατούσε γερά το τιμόνι του δεκαπενταθέσιου που οδηγούσε από δώδεκα χρονών; αυτός ο τύπος δεν έκανε τένις σήμερα — έκανε μάθημα στους ίδιους τους χαρακτήρες που προσπαθούν τώρα να του βάλουν τίτλο. η σκληρή πραγματικότητα είναι πως κάθε φορά που κάποιος στέκεται εκεί πάνω σα να τον έχουν βγάλει από το υπόγειο του σπιτιού του επειδή υπάρχουν δουλειές, εκείνος πετάγεται σα γεράκι πάνω στη σφαίρα. κι όταν ο Νίκος εκεί από τα Χανιά μιλάει για ζωή σε πλάκα, εμένα μου θυμίζει εκείνον τον φίλο στο εργοστάσιο που έκανε το ίδιο τραγούδι κάθε πρωί στο ραδιόφωνο ενώ σφίγγαμε τις βίδες. μετά τον δέκατο κύκλο είχε σπασμένη ζώνη εργασίας κι ακόμα μου έλεγε πως "αυτό ήταν συνοχή". η συνοχή του Στέφανου είναι στο αποτέλεσμα — κι εκείνο φεύγει σα βόμβα πριν καν εκείνος που δέχεται αποφασίσει ποιο τραγούδι θέλει να τραγουδήσει. γιατί λοιπόν ψάχνουμε χαρακτηρισμούς σα να διαβάζουμε παραμύθια στα μεσάνυχτα; επειδή εκείνοι οι ισοπεδωτικοί αγώνες της παλιάς σχολής έκαναν τους ανθρώπους να νομίζουν πως το τένις είναι χορός τουλίπας — όχι κυνηγητό γύρω από δέντρα όπου όποιος σκοράρει κερδίζει κι όποιος ψάχνει τον πηλό κάνει ηλιοθεραπεία. αυτός εδώ παίζει σκληρότερα από τον δικό μας τον Σφήκα εκεί στη Νέα Ελβετία όταν έκανε ελιγμούς γύρω από τα φορτηγά. δεν του χρειάζονται τίτλοι ούτε μεταφυσικές αναλύσεις — του αρκεί η στιγμή που η μπάλα τελειώνει εκεί που εκείνος θέλει. κι όσοι αισθάνονται πως κάτι λείπει, ας πάρουν ρακέτα κι ας δοκιμάσουν. μέχρι τότε ας μην ξεχνούν πως η νίκη δεν γράφεται ποτέ πάνω σε πέταλο — γράφεται πάνω στη μνήμη εκείνων που την είδαν.