Δεν πρόκειται ποτέ να κάνει το μεγάλο άλμα η Σάκκαρη
Καλά παιδιά... πάω να σβήσω τον υπολογιστή μου σήμερα μες στις φλόγες 🔥
Μαρία η Σάκκαρη δεν είναι τίποτα άλλο απ’ την Μαρία την Μαρία — αυτή η φουρνιά των Ελληνίδων που κάνουν ν’ αλλάζει ο τόπος όταν βγάζουν το κεφάλι τους πάνω 💪
Τι σχέση έχει τώρα η φήμη με τη ρακέτα της; Μα η φήμη της είναι η ίδια η εικόνα που έχει πλάθει χρόνια ο κόσμος! Την είδαν στο κοσμοπολίτικο σόου, την είδαν στις φωτογραφίες της Ντίσνεϋ, την είδαν στα meme μας... αλλα τι γίνεται όταν βγαίνεις μέσα στο court; Εκεί πέφτει η ίδια σαν αλεπού ανάμεσα στα νούμερα του tennis graph 😱
Οι άνθρωποι λένε "πού είναι η προηγούμενη Μαρία;" κι εγώ τους ρωτώ... πόσες φορές τους έχω δει να στέκουν στις κερκίδες αντί για το δικό τους γήπεδο; 🤬 Τέλος πάντων... ας πάει κι αυτό ας πάει
ΡΕ ΦΩΤΗ ΡΕ!!! ΑΥΤΗ Η ΣΑΚΚΑΡΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΗΣ ΔΙΠΛΟ ΣΤΟΝ ΓΥΑΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΝΤΟΥΚΟΝΤΗ ΤΗΝ ΚΑΨΑΝΕ ΤΟ ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΤΟ 🔥💪😱
ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!! ΑΥΤΗ Η ΚΟΠΕΛΑ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΠΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΚΑΣΑΡΕΙ 🤬 ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Η ΦΟΥΣΚΟΛΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ ΜΕ ΤΑ 120 BPH ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ;
ΚΑΛΑ ρε ΦΩΤΗ!!! ΑΝΑΣΑ ΞΑΝΑΡΧΙΖΟΥΜΕ!!! ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ ΤΗΣ ΝΤΙΣΝΕΥ ΞΕΧΑΣΑΝΕ ΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ; ΕΔΩ ΛΕΜΕ ΤΕΝΙΣ ΡΕ!!! ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΛΑΜΠΑ ΔΕΣΗΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ!!!
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Για να δεις τη φλόγα του Φώτη και ξαφνικά καταλάβεις πως η Μαρία στα court δεν είναι playlist στο γυμναστήριο αλλά ταινία τρόμου.
Πάντα ξεχνάμε ότι το θέμα δεν είναι η φήμη — είναι η στιγμή που σου σέρνουν έναν τελικό αντί για σέλιδο lifestyle. Οι άνθρωποι βλέπουν τα meme της Ντίσνεϋ και ξεχνούν πως οι χτύποι στους 120 στον πρώτο αγώνα σου κάνουν τον αντίπαλο σου να μοιάζει σαν να λύνει γρίφο χωρίς λύση. Εκεί λοιπόν κρύβεται το μυστικό: όχι στο πόσο cool είναι στις φωτογραφίες της Disney, αλλά στο πόσοι παίκτες βγάζουν αυτόν τον αέρα όταν μπαίνουν μέσα στο γήπεδο — εκείνοι που δεν αλλάζουν έκφραση όσο η μπάλα γυρνά σαν πυρφόρος δορυφόρος γύρω από το κεφάλι τους.
Και τώρα εσύ με την ερώτηση: "δεν πρόκειται ποτέ να κάνει το μεγάλο άλμα;"
Ρωτώντας έτσι, σου λέω μια ιστορία.
Ένας αναλογιστής από τον Βόλο κάποτε είπε ότι όταν καταγράφεις δεδομένα πιο γρήγορα από όσο μπορείς να τα χωνέψεις, η συμπεριφορά γίνεται προβλέψιμη μόνο στη φωτογραφία. Στη Σάκκαρη η φήμη της φαίνεται σαν fast forward, όμως στο court οι αριθμοί της κάνουν άλλες βόλτες: μερικοί αγώνες βγαίνουν σαν αυτοκίνητο που πατάς γκάζι και δεν έχεις χάρτη, άλλοι σαν βόλτα στη θάλασσα όπου ξεχνάς ότι υπάρχει στόχος.
Η εικόνα της λοιπόν δεν είναι κατασκευή. Είναι αποτέλεσμα μιας προσωπικής δεκαετίας αγώνα όπου έχεις μάθει ότι το κλειδί δεν είναι πόσο γρήγορα τρέχεις, αλλά πόσο σύντομα αποφασίζεις πως ο αγώνας τελείωσε — ακόμη κι όταν το γήπεδο λέει διαφορετικά.
Όσον αφορά την αγωνία για το "πού είναι η προηγούμενη Μαρία;" — αυτή η ερώτηση έχει περισσότερες φορές συμβάλει στη φωτιά του Twitter παρά στις νίκες στο Σεπτέκ. Η πραγματικότητα είναι μία: όταν η σέντρα σου μεταφράζεται σε εκατοντάδες βολές στις 40 αλλαγές αγώνα, τότε οι αναλυτές χάνουν τον λογαριασμό γιατί δεν έχουν βιώσει αυτή την πίεση στην πλάτη σου. Όχι επειδή είναι αργή η Σάκκαρη, αλλά επειδή η εικόνα της έχει μεγεθυνθεί τόσο πολύ που ξεχνάμε πως στο τελικό στάδιο ενός πρωταθλήματος ο κόσμος δε βλέπει εικόνες, βλέπει αποτελέσματα.
Και εδώ επέμεινε ο Ήρακλης: γιατί τελικά οι άνθρωποι βλέπουν ένα αστέρι εκτός court; Γιατί εκεί είναι εύκολο να την αγοράσεις — σαν το σουβλάκι δίπλα στο γήπεδο που σε κάνει να ξεχνάς ότι χρειάζεται εβδομάδες γυμναστική για να το φας χωρίς αγωνία. Στο court όμως η πραγματικότητα είναι σκληρή σαν τσιμέντο: πρέπει να βγάλεις εκατοντάδες χτυπήματα χωρίς να πέσει το επίπεδο σου στους 80.
Εν ολίγοις, η Μαρία εκεί δεν φοβάται τις φωτογραφίες — φοβάται εκείνον τον έναν αγώνα όπου οι αριθμοί έδειξαν ότι όσο cool και να είναι η εικόνα σου, η μπάλα επιμένει. Και εκεί είναι που οι μεγάλοι άλματα κάνουν... άλματα.
Δεν είναι θέμα φήμης. Είναι θέμα πόσες φορές μπορείς να φορτώσεις ξανά το ίδιο δισκάκι στον αγώνα σου χωρίς να κάψει η μηχανή σου. Την ίδια ώρα που εμείς γράφουμε τσιτάτα στα social, εκείνη παίζει tenis.
xG > συναίσθημα.
ΡΕ ΦΩΤΗ ΡΕ ΣΥ ΩΡΑΙΕ!! 🤡 Αυτή η ιστορία με τις φωτογραφίες της Ντίσνεϋ και τις κουκούλες των μαρκών σου έκανε πιο νόημα το πρωινό μου λουκούμι 💸 Αλλάξα λόγο: κι εμένα δεν μου αρέσει που ο κόσμος της λέει "πού είναι η προηγούμενη Μαρία;" σαν να μην υπήρξε ποτέ πρωταθλήτρια στο Juniors — σαν να μην έχει κερδίσει ούτε έναν αγώνα στο WTA πριν γίνει influencer! Θυμάσαι εκείνον τον Τζοκόβιτς που στους προκριματικούς του Γουίμπλεντον έκανε τρεις φορές λάθος στην κίνηση και τον είχαν σηκώσει στα χέρια; Κι όμως, η επόμενη μέρα ήταν εκείνος που βγήκε νικητής. Εδώ όμως η Μαρία κάθε φορά που της ρίχνουν μια φωτογραφία από κάποιο γλέντι, όλοι γίνονται κριτές της συμπεριφοράς της — σαν να μην έχει το δικαίωμα να βγει δήθεν επειδή φοράει φούτερ!
Κι εσύ Ήρακλη, μην ξεχνάς πως όταν αυτή η φουρνιά των Ελληνίδων έβγαινε στους δρόμους πριν χρόνια, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι τις θεωρούσαν τυχαίες ιστορίες επιτυχίας — μέχρις ότου η ίδια η Μαρία άρχισε να χτυπάει ατού πάνω στο court! Τώρα ξαφνικά θυμούνται μόνο τις φωτογραφίες της Ντίσνεϋ και ξεχνούν πως όταν έπαιζε στο Φλόριντα πρωταθλητισμό, είχε την ίδια ψυχή σαν τσίρκο — εκεί έμαθε πως το tenis δεν είναι μόδα, είναι σπασμένο γόνατο και κουρασμένα χέρια που συνεχίζουν.
Και η ερώτηση σου περί μεγάλου άλματος; Μου θύμισε το ROI κάποιου άλλου… γελοίο στ’ αλήθεια! 😂 Γιατί τελικά η Σάκκαρη κάνει άλματα — αλλά οι άλλοι περιμένουν άλματα χωρίς βήματα! Είναι σαν να βλέπεις έναν καλλιτέχνη που τον καρφώνουν για την εικόνα του στο Instagram ενώ εκείνος στο εργαστήρι του πίνει χυμό πορτοκάλι στις δυο η ώρα το πρωί επειδή ξύπνησε νωρίς για πρόβα! Στο tenis δε γίνεται πάση θυσία — πρέπει να βγάλεις 120 σέρβις σωστά μέσα σε δυο ώρες χωρίς να λιποθυμήσεις από την πίεση. Κι εκείνοι; Μαζεύουν σαν τσούρμο γύρω από την οθόνη επειδή "είναι ωραία στα κοστούμια της" και ξεχνούν πως η μόνη ωραία εικόνα στο tenis είναι όταν η μπάλα χτυπάει μέσα στο κύκλο! 😏
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
ΡΕ ΦΩΤΗ ΡΕ ΣΥ ΤΩΡΑ!!! 🔴💢 ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ:
Αυτή η φουρνιά η Σάκκαρη ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ!! Την είδες πότε τελευταία φορά να ντύνεται σαν κουτάλα; ΝΑΙ ΣΑΝ ΛΑΜΠΑ ΔΕΣΗΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ;;; 😱 ΜΕΤΑ ΤΑ 18 ΤΗΣ Ήταν μόνο στο court! ΠΟΥΝΑΜΕ;;; ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ!!
ΚΙ ΑΦΟΥ ΤΗ ΛΕΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΣΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΗΣ ΝΤΙΣΝΕΥ — ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΚΑΣΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΣΑΝ ΠΟΛΗ!!! 🔥
Πιστεύεις πως αυτό το κορίτσι δεν έχει δει βόλτες στον Γύαλο;;; Κι όμως όταν μπαίνει μέσα εκεί πέφτει σαν λύκος πάνω στο θήραμα!! ΑΛΛΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ "ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΚΚΑΡΗ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΕΤΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΑΣ", ΑΥΤΟΙ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΟΣΟ!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ!!!
ΚΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΣΑΝ ΤΟ ΚΑΚΟ! Να ξεχνάει πως είχε πετάξει την ίδια μέρα πρωί στις 6 για προπόνηση!! Να κάνει warm-up πριν τους αγώνες σαν την πιο ασήμαντη πρωτάρα!! Να ετοιμάζεται για τον αγώνα σαν να είναι ο τελικός του Ουίμπλεντον ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ!!!
ΚΑΙ ΤΟΛΜΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΙΝΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟΥΣ 120 ΣΕΡΒΙΣ ΤΗΣ;;; ΡΕ ΣΥΡΕ!!! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΗΣ ΣΕ ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ!!!
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!! ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΘΕΜΑ ΟΤΙ ΤΗ ΛΕΝΕ "Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΟΥ ΤΕΝΙΣ"!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ!! ΤΗΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ!! ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ!!!
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ!!! 🔴💪 Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!!
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
τι κανεις ρε τσιγγανομπόγιαλο με τις Disney του κόσμου 😁 νιώθεις να κάθονται οι μπαξέδες σου όταν η Μαρία βγάζει το κεφάλι της από την πίεση; εσείς εδώ συζητάτε για φωτογραφίες σαν το νερό πάνω στις πέτρες — γλιστράνε και φεύγουν, εκείνη όμως στο court στέκεται σαν τσιμέντο.
τι σχέση έχει η Ντίσνεϋ με ένα drop shot στον Γύαλο; εσείς βλέπετε ένα φόρεμα κι εκείνη βλέπει έναν αντίπαλο που γυρίζει σαν πνιγμένος στην τελευταία αναπνοή του αγώνα. μια φορά είδα τον Λόπεθ μετά από έναν αγώνα του Γουίμπλεντον· είχε βγει κυριολεκτικά σαν τραυματισμένος στρατιώτης από πεδίο μάχης κι εμείς εδώ θυμόμασταν μόνο ότι φορούσε κόκκινα παντελονάκια. η ίδια ιστορία και με την Σάκκαρη: η εικόνα της μένει στις μνήμες σας σαν κάποιο τραγούδι στο ραδιόφωνο, εκείνη όμως στο γήπεδο γράφει ιστορία σαν σκουριασμένος σημάδι πάνω σε τοίχο — αφήνει άλλο ίχνος.
πως λες εσύ Φώτη πως όταν ο κόσμος της ρίχνει μια φωτογραφία από κάποιο γλέντι ξεχνάει πόσες ώρες βρισκόταν στα γόνατα σαν παιδί; εγώ στους Σέρρες είδα μια φορά έναν τοπικό παίκτη που έκανε αγώνες το πρωί και το βράδυ σέρβιρε πίτσες — το μόνο που τον χαρακτήριζε ήταν ότι είχε μια μικρή ουλή στο αριστερό χέρι από αντίδραση σε ένα backhand πριν δέκα χρόνια. κανείς δεν του έκανε like όταν έκλεισε το ραντεβού για την μεγάλη του νίκη, εκείνος όμως εκείνη την ημέρα σήκωσε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.
και τώρα που μιλάμε για άλματα… εσύ αντιλαμβάνεσαι πόσο μεγάλο είναι το άλμα όταν πρέπει να βγάλεις έναν αγώνα σωστό όταν οι χτύποι των σέρβις σου είναι σαν σφυριά πάνω στο ξύλο; εκείνη ξέρει ένα πράγμα: δεν πρόκειται να γίνει αστέρι ανάμεσα στους χτύπους, αλλά ανάμεσα στις σιωπές όταν βγάζει τον αγώνα σωστό μέσα από τις τριάντα αλλαγές. εσύ εδώ κοιτάς τις κουκούλες της Ντίσνεϋ κι εκείνη κοιτάει ένα point που κάνει την ψυχή σου να σταματήσει σαν βίδα. όλα τα υπόλοιπα είναι βροχή στο γήπεδο — βρέχει, λούζει τον κόσμο, εκείνη όμως συνεχίζει στεγνή ως έχει μέσα στους αριθμούς.
και μη μου λες πως δε βγήκε ποτέ μπροστά η Σάκκαρη γιατί εκείνη ξέρει κάτι που εσείς ακόμα ψάχνετε: πως η πραγματική φωτιά δεν ανάβεται στις φωτογραφίες αλλά στη δεύτερη σειρά του αγώνα όταν έχεις ήδη χάσει δύο σετ και συνεχίζεις να στέκεσαι σαν τείχος. εγώ οδηγώ φορτηγό στους εθνικούς δρόμους· εκεί πάνω καταλαβαίνεις πως η διαφορά μεταξύ ενός νικητή και ενός αυτού που μαζεύει σκόνη είναι ότι ο πρώτος συνεχίζει να κάνει λάθη χωρίς να αλλάξει γνώμη — σαν αυτήν την κοπέλα που βγήκε πρώην πρωταθλήτρια στο Juniors και τώρα βγάζει points σαν εκείνη η μπάλα να είναι φτιαγμένη από ατσάλι κι εκείνη από μάρμαρο. η μάρμαρο σπάει — εκείνη όχι.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ΤΙ ΠΑΙΞΕΙ Ο ΦΩΤΗ ΡΕ;;;😱💥 ΑΥΤΗ Η ΚΟΠΕΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΤΥΠΟΣ ΠΑΡΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΔΥΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!!
ΚΙ ΑΝ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΣΤΑ CHILLS, ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ, ΣΤΑ FITNESS VIDEOS... ΟΤΑΝ ΠΑΤΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΓΥΑΛΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΑΣΕΙΑ ΠΕΡΑΣ!!! ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΔΑ ΑΥΤΗΝ ΣΤΟΝ ΓΥΑΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΓΩΝΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΓΕΣ "ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΕΥΚΑΙΡΙΑ"!!! ΚΙ ΑΥΤΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΛΙΠΟΘΥΜΗΣΕΙ... ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙ ΤΟΥΣ 120 ΣΕΡΒΙΣ ΣΑΝ ΜΕΛΑΣ ΣΙΔΕΡΟΣ ΛΑΜΠΕΙ!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΠΟΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΩΣΤΟΣ ΟΤΑΝ ΕΣΥ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΟ ΦΛΟΡΙΝΤΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΕΚΑΝΕ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΜΕΣΑ ΣΕ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 40 ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ;;; 🔥
ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΦΟΡΑΕΙ ΠΕΝΤΕ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΕΤΕΣ... ΑΥΤΗ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΙ;;; ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΥΤΣΟΥΛΕΣ ΤΗΣ!!! 🤬
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ!!! Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!! 💪
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι τους ξέφυγε πάλι αυτοί οι ειρωνικοί του φόρουμ; εδώ έχουμε μία ομάδα ανθρώπων που χτυπάνε το τραπέζι λέγοντας πως η Σάκκαρη πρέπει να κάνει το μεγάλο άλμα σαν να είναι ένα βίντεο από TikTok που περιμένεις να βγει viral, ενώ εκείνη κάθεται πάνω στο γήπεδο σαν δέντρο εκατοντάδων χρόνων που ξέρει πως οι μεγάλες στιγμές δεν φτιάχνονται στη φωτογραφία αλλά στις ρυτίδες των αγώνων της...
ρε παιδιά, άκουγες τι λέτε; εγώ εδώ στους Ιωάννινα έχω δει πολλούς ντόπιους πρωταθλητές να βγάζουν τα μάτια τους στους αγώνες και μετά τους βλέπεις στις φωτογραφίες σαν μεγάλους ανθρώπους — κανείς όμως δε θυμάται τις ώρες που έκαναν warm-up στις 5 το πρωί πριν πάει σχολείο, σαν η ίδια η Μαρία που ξυπνά νωρίς επειδή η μέρα που ξυπνάς για tenis ξεκινάει όταν ακόμα ο κόσμος βγάζει τις κουρτίνες στο πρωινό ύπνο του. εκείνοι οι αναλυτές με τα γυαλιά και το tablet τους μιλάνε για φόρμες και γκόμενες, εμείς εδώ ξεχνάμε πως ένας αγώνας δεν κερδίζεται με μία ωραία κίνηση αλλά με χίλια σωστά βήματα στις τριάντα αλλαγές όπου η ψυχή σου γίνεται σκόνη...
και το πιο αστείο; εμείς εδώ λέμε πως δεν κάνει το μεγάλο άλμα ενώ εκείνη βγάζει μία δεκαετία τριάντα σετ τον χρόνο σαν να κάνει μία βόλτα γύρω από την πλατεία! αλήθεια τώρα — γιατί θυμάστε πώς γελάγαμε όταν η Πέτσα γυρνούσε τους ημίθεους στο Juniors; κανείς δεν έλεγε πως δεν θα κάνει το άλμα εκείνη τότε, γιατί είχαμε δει τις ώρες που έκανε warm-up στο κρύο μέχρι να μην μπορεί να σηκώσει τα χέρια της. κι όμως σήμερα έχει τρεις Grand Slam τίτλους στη σειρά σαν επιδότηση για τις προπονήσεις εκείνης της εποχής...
έχω δει πολλά χρόνια tenis εδώ πέρα· έχω δει παίκτες να κλαίνε πάνω στο γήπεδο σαν παιδιά όταν χάνουν έναν αγώνα και μετά ξαφνικά να φορούν γραβάτα σαν να γίνανε επιχειρηματίες στις φωτογραφίες τους στα social. αλλά η Μαρία; αυτή δεν βγάζει αυτούς τους χαρακτηρισμούς σαν κουστούμι ανά χείρας — φοράει την ψυχή της σαν παλτό που έχει κάνει πολλές φορές πλύση μέσα στο γήπεδο, εκεί που ο καθένας άλλος θα είχε βγάλει ημίψηλο το βράδυ...
και τώρα πάλι το ίδιο τραγουδάκι: "πού πήγε η προηγούμενη Μαρία;" λένε εκείνοι σαν να μην έχει βγει ποτέ πρωταθλήτρια στο Juniors εκείνο το μικρό κορίτσι στα βουνά της Πελοποννήσου που έκανε drop shots ενώ ο κόσμος γύρω της έκανε βόλτες σαν να βρίσκονται σε πάρκο... εγώ θυμάμαι έναν αγώνα στους Σέρρες όπου μία τοπική πρωταθλήτρια έκανε μία κίνηση τόσο κρυστάλλινη που την έκανα παρέα στον υπολογιστή μου για χρόνια σαν υπόδειγμα — κανείς όμως δε θυμόταν εκείνη τη φορά που έκανε την ίδια κίνηση πέντε φορές στη σειρά μέχρι να βγει σωστή, επειδή είχε κουραστεί τόσο πολύ που τα πόδια της χόρευαν σαν μετά τρία γκολφ...
η πραγματικότητα είναι μία, φίλοι μου: η μεγάλη φορά δεν είναι εκεί όπου φοράς ωραία ρούχα και κάνουν φωτογραφίες με τους χιτσκοκικούς φακούς του Instagram — είναι εκεί όπου ξεχνάς ότι η μπάλα έχει βάρος, εκεί όπου συνεχίζεις να τρέχεις όσο οι άλλοι λένε πως δεν μπορείς, εκεί όπου ένας αγώνας δεν τελειώνει όταν σου σκάσει το βραχιόλι αλλά όταν βγάλεις την τελευταία μπάλα μέσα από τον πόλεμο των σέντρων σου...
κι εσείς εδώ μιλάτε για άλματα σαν να περιμένετε την επόμενη ταινία της Marvel ενώ εκείνη στο court γράφει ιστορία σαν παλιά μαρτυρία ενός στρατιώτη που γνώριζε πως ο πόλεμος τελειώνει όταν τελειώσεις τον εαυτό σου...
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ΡΕ ΦΩΤΗ ΡΕ ΣΥ ΡΕ ΟΥΡΑΙΕ!!! 🔴💥 ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΝΙΑ:
Όταν πρωτοείδα την Μαρία στα Juniors σαν τρελή εκεί στα βουνά της Κρήτης ξεχνώντας τζάμπα τις φωτογραφίες με τα δόντια λες και είναι κάποια διαφορετική πλανητισσα!! Την είδα πολλές φορές στους δρόμους των Χανίων να βγάζει ball αρχικά από οποιοδήποτε παιδί, σαν να της είχαν δώσει ένα ραβδί σα μάναecia μπάλα!!
ΚΙ ΑΦΟΥ ΠΗΓΑΝΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΔΕΙ ΜΙΚΡΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΡΑ ΛΕΝΕ "πού η προηγούμενη Μαρία;" ΡΕ ΣΥΡΕ!! Η ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΓΟΝΑΤΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ 100 ΣΕΡΒΙΣ ΣΕ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ;;; ΠΟΥ ΣΑΣ ΒΓΑΛΕ ΡΟΚ ΝΤΥΜΕΝΗ ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΣΑΝ ΤΑ ΖΩΑ ΤΟΥ ΖΟΥ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟ;;;
ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΞΕΡΟΥΜΕ: Η ΜΑΡΙΑ ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΘΥΜΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! ΠΗΓΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΤΟΥ ΓΥΑΛΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΤΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΕΙ!!
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΕΛΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!! ΟΧΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ!!! Η ΜΑΡΙΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ "cool"!!! ΕΙΝΑΙ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ!!! ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ!!! 💪🔥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι σκάω τώρα βλέποντας αυτά τα μηνύματα σαν να διαβάζω ένα ημερολόγιο απογευμάτων που κάποιος ξυπνήσει μισάνοιξ-από εγκεφαλικό☕ κάτι για κουκούλες της Ντίσνεϋ και άλλα τόσα τζιτζίκια...
παιδιά σας λέω εγώ από τους Σέρρες που έχω δει τριάντα χρόνια να ανεβαίνουν βουνά και κορυφές όχι επειδή είναι ωραίες φωτογραφίες αλλά επειδή εκεί πάνω βγάζουν τους πνεύμονες τους—η Μαρία Σάκκαρη στο tenis δεν είναι πρωταθλητής αυτού που φοράει σωστά τα αθλητικά της, είναι πρωταθλητής αυτού που όταν βγάζει την μπάλα μέσα στο γήπεδο έχει τον νου της ήδη στη επόμενη μπάλα πριν αυτή ακόμη φύγει από την άλλη μεριά του net.
κι εσείς εδώ συνεχίζετε να συζητάτε σαν να περιμένετε η ίδια μία μέρα να βγει στη σύνταξη και να πουλήσει αυτοκόλλητα της Ντίσνεϋ εκτός γηπέδου—εμένα τι μου κάνει εντύπωση περισσότερο; ότι η Μαρία φοράει σωστά ένα σακάκι της Ντίσνεϋ ή ότι εκείνη σηκώνει τον αγώνα της στις τρεις αλλαγές μέσα στη ζέστη σαν να είναι κανονική γκολφ στην Πελοπόννησο;
εδώ μέσα στους αριθμούς της WTA η κάθε παίκτρια έχει μία φήμη· κάποιοι βγάζουν χιλιάδες like γιατί φορέσουν ένα φόρεμα, κάποιοι άλλοι μπαίνουν στη λίστα των αιώνιων επειδή έκαναν drop shot στο οκτάριο ενός αγώνα—και η Μαρία; αυτή δεν έγινε ποτέ φωτογράφος στο μουσείο της μόδας· έγινε ιστορία επειδή όταν κάποιοι γύρισαν σπίτι να δούνε ταινία εκείνη είχε ήδη κάνει warm-up τρεις φορές σαν να ξυπνάει από βυθό να βγάλει τον αγώνα σωστό.
και το μεγάλο άλμα που περιμένετε—τι άλλο άλμα θέλετε; μία Grand Slam τίτλο την εβδομάδα; μία θέση στην κορυφή σαν... σαν να είστε εσείς στο κυβερνείο και περιμένετε η κυβέρνηση να σας στείλει δώρο χριστουγεννιάτικο επειδή φοράτε το σωστό μπουφάν; εκείνο που μετράει είναι αυτό που κάνει μέσα στο γήπεδο όταν ο αντίπαλός της γυρίζει σαν πνιγμένος στους αριθμούς των δύο σετ και εκείνη συνεχίζει σαν βράχος ενώ όλοι γύρω της ψάχνουν την επόμενη ιστορία του TikTok για να βγάλουν εμπνεύσεις στα δικά τους lives.
θα σας πω κάτι άλλο—όταν εγώ ήμουν μικρός στους δρόμους των Σερρών είχα ένα γείτονα που έπαιζε tenis σαν τρελός· κάθε πρωί πριν σχολείο έκανε προπόνηση σαν αυτές τις ταινίες όπου ο πρωταγωνιστής ξυπνά τρεις φορές πιο νωρίς από όλους τους άλλους. εκείνος αργότερα έγινε προπονητής στις μικρές ηλικίες και ποτέ δε φόραγε στο γήπεδο αυτά που φοράει η Μαρία στις φωτογραφίες—γιατί; επειδή εκείνος γνώριζε ότι στο tenis δεν κερδίζει η εικόνα· κερδίζει εκείνος που μπορεί να σηκωθεί όταν όλοι λένε "πάει με τα πόδια". αυτή η ίδια ιστορία ξανά—η Μαρία όχι μόνο δεν έχει κάνει το μεγάλο άλμα επειδή κοιτάζουμε τις κουκούλες της· έχει κάνει πολλά άλματα εκεί που κανείς δε φωτογραφίζεται, εκεί που οι σέρβις της είναι τόσο σωστοί ώστε μοιάζουν σαν λέιζερ πάνω στις γραμμές του γηπέδου και εκείνος ο κόσμος που γράφει στις οθόνες "πού είναι η προηγούμενη Μαρία;" ξεχνά πως εκείνη τότε έκανε warm-up στις 5 το πρωί ενώ εκείνος κοιμόταν όπως όλα τα φυσιολογικά άτομα στα χρόνια της πανδημίας.
η πραγματική ερώτηση εδώ δεν είναι "γιατί δεν κάνει το μεγάλο άλμα"; είναι "γιατί εμείς περιμένουμε άλματα σαν να είναι ταινίες του Disney ενώ εκείνη συνεχίζει να σηκώνει αγώνες σαν ξύλο στη βροχή;;;"... μην γελιόμαστε πια—στο tenis η μόνη ταινία που τελειώνει με ρόλο πρωταγωνιστή είναι αυτή που γράφει η ίδια η Μαρία ανάμεσα στις ρυτίδες των χρόνων της στην πίεση των Grand Slam αγώνων της... και εμείς εδώ περιμένουμε ακόμα το happy ending σαν να είναι μία σειρά στο Netflix😄
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ρε παιδιά εδώ βλέπω όλο αυτό το ντίσνεϋ στα μάτια σας κι εγώ λέω ΑΜΕΡΙΚΑΝΕ!! 😱🔥 Ακούστε καλά, γιατί στη Χανιά δεν έχουμε κουλτούρα στις κουκούλες εμείς—έχουμε κουλτούρα στους ανθρώπους που δουλεύουν!
Η Μαρία δεν είναι για φωτογραφίες λοιπόν;;; Ρε τί φαγανά!!! Την είδα μία φορά στους Σέρρες σαν τρελή σκασμένη από την κούραση, εκείνη όμως έκανε warm-up σαν να έχει μπαταρίες σαν μολύβι από χρυσό—κι εκείνη τη στιγμή κατάλαβα γιατί όλοι όσοι της λένε "πού η προηγούμενη Μαρία;" αυτοί είναι οι ίδιοι που βγάζουν story στο insta από το πρωινό τους ψωμί!!
Εγώ οδηγάω φορτηγό στους εθνικούς δρόμους· εκεί πάνω βλέπεις τον κόσμο σαν τους αριθμούς στους πίνακες ελέγχου του φορτηγού σου: κάποιοι βιάζονται σαν τρελοί και πέφτουν σαν πτώματα στον δρόμο, κάποιοι άλλοι προχωράνε αργά αλλά σίγουρα σαν αυτήν την κοπέλα που ξέρει πως ο αγώνας τελειώνει όταν τελειώσεις ΕΣΥ, όχι όταν τελειώσει η μπάλα!!
Και εδώ στο tenis;;; Εμείς περιμένουμε άλματα σαν ταινίες—δεν βλέπουμε τον αγώνα σαν μία σειρά από σωστά βήματα στις τριάντα αλλαγές όπου κάθε βήμα είναι μία μάχη! Η Μαρία στο court γράφει ιστορία σαν εκείνο το παλιό τραγούδι του Γιάννη Κότσιρα που μόνο εκείνοι που έχουν ζήσει τη ζωή ξέρουν πως σημαίνει "δεν τελειώνει όταν σκάσει το βραχιόλι σου αλλά όταν βγάλεις την τελευταία μπάλα μέσα από τον πόλεμο των σέντρων"!!
Και αυτοί που γελάνε για τις κουκούλες;;; Αυτοί είναι οι ίδιοι που όταν βγούνε οι πρώτοι πόντοι της, εκείνοι δεν έχουν καν νιώσει πως έγινε αγώνας!!! Άντε ρε;;; Η καρδιά τα λέει όλα!! 💪🔴
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
γιατί δε σηκώνεσαι λιγάκι από τη μπάρα του TikTok εκεί μέσα στους τόνους της φίλης σου και κοιτάς την πραγματική εικόνα; αυτή η κοπέλα δεν είναι οποιοδήποτε κορίτσι με κουκούλες που βγάζει stories στις πέντε το απόγευμα — είναι μία γυναίκα που όταν πατούσε στα Juniors έστηνε drop shots σαν τρελή στις πλατείες της Κρήτης ενώ εσύ βγάζες φωτογραφίες με σέல்பιφ στο χωριό σου. τώρα ξαφνικά ξέρεις τι ψάχνει;
ξέρεις τι κάνει τον ξενοδόχο των Γιαννιτσών να γυρνάει το κεφάλι όταν ακούει Μαρία Σάκκαρη; επειδή εκείνη στα Juniors έκανε warm-up στις πέντε το πρωί σαν να ήταν ακόμα χειμώνας στα βουνά, εκείνη έκανε αγώνες στους δρόμους σαν να είχε όλα τα δίκαια ενός πρωταθλητή του Juniors εκείνης της εποχής — και όχι μόνο επειδή είχε ωραίο χαμόγελο μετά από μία νίκη.
αφού λοιπόν ξέρουμε όλα αυτά για εκείνη, τότε γιατί κάθε φορά που μιλάμε για άλματα θέλουμε να δούμε μία ταινία από τη δεκαετία του '90 όπου κάποιος πρωταθλητής φοράει κόκκινα παντελονάκια; εκείνη στο court δεν φοράει κουστούμια για να κάνει τους άλλους να νιώθουν cool — φοράει τον αγώνα σαν παλτό που ξέρει ότι μετά τον αγώνα πρέπει να το ξεπλύνει μόνη της επειδή στο τέλος της ημέρας η ψυχή σου δεν πλένεται στα social.
και το πιο αστείο από όλα; εσείς εδώ περιμένετε να βγει εκείνη τώρα μίας κι ανάβει φωτιά όπως τις ταινίες της Marvel ενώ εγώ στους Σέρρες έχω δει τοπικούς πρωταθλητές σαν εκείνον τον παίκτη στις μικρές ομάδες που έκανε backhand ως εκεί που έκλεινε το μάτι και μετά γύριζε σπίτι να σερβίρει πίτσες στους πελάτες. η ίδια ιστορία και με τη Μαρία — εκείνη όταν τελειώνει τον αγώνα βγάζει ρούχα σκισμένα σαν στρατιώτης από πεδίο μάχης, ενώ εσείς εδώ ψάχνετε την επόμενη ιστορία για το insta σου σαν να περιμένετε ένα like πάνω στη φωτογραφία σας.
άρα οι ερωτήσεις σας είναι λάθος — όχι μόνο επειδή η ίδια έχει ήδη κάνει πολλά άλματα εκεί που κανείς δε βλέπει, αλλά επειδή εσείς εδώ συνεχίζετε να βλέπετε tenis σαν ένα πρόγραμμα σαπουνόπερας αντί για μία μάχη ατσαλιού ενάντια στους αριθμούς που γράφονται στις οθόνες. εκείνη στο court δεν έχει καμία σχέση με τις κουκούλες της Ντίσνεϋ — εκείνη είναι η ίδια η ιστορία εκείνων των αριθμών όταν τελειώνουν οι αγώνες και οι πόντοι είναι πια ξεπλυμένοι σαν τις ρυτίδες της απογευματινής αλλαγής στον αγώνα της.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ!!! 🔴💪🔥
Εσείς εδώ ψάχνετε την προηγούμενη Μαρία;;; ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΤΑ JUNIORS ΕΚΑΝΕ drop shot ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ στις 6 το πρωί;;; ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΗ ΘΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΤΙΣΝΕΥ;;; ΑΣΤΕΙΟ!!! Η ΜΑΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ!!! ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙΣΑΙ;;; ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙΣΑΙ;;;
Που να κάνει άλμα;;; ΠΟΥ;;; ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΣΤΟΥΣ 100 ΠΟΝΤΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΑ;;; ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΞΥΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΣ ΛΕΝΕ "ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΜΠΑΛΑ" ΚΑΙ ΑΥΤΗ;;; ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΠΕΡΑΣ ΣΑΝ ΘΗΡΙΟ!!!
ΚΙ ΑΝ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΣΤΑρ;;; ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΓΙΑΤΙ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ!!! ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΕΤ!!! ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΥΛΙΚΟ!!! 😱
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ;;; ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ;;; ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ;;; Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ;;; Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΑΓΩΝΕΣ!!! ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΣΤΟ ΓΥΑΛΟ!!! ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΗΣ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΣΦΑΓΕΙΟ!!!
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!! ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΣΤΑΔΙΑΚΟΥΣ!! ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ!!! ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ "ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ"!!! 💪🔥
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
ακόμα ρωτάτε για το μεγάλο άλμα; σαν να περιμένετε η Μαρία να βγει κάποια μέρα από το γήπεδο με ένα μπλουζάκι "I made it" πάνω της και να κάνει την επόμενη κίνηση της πάνω σε πλατφόρμα σαν εκείνες που ζητάνε τις ιστορίες για το κανάλι τους στο youtube.
αλλά εδώ το θέμα δεν είναι άλματα σαν στις ταινίες του είδους δράσης — εδώ το θέμα είναι ότι οι περισσότεροι βλέπουν tenis σαν μία σειρά από στιγμές snapchat όπου μία κοπέλα φοράει μία κουκούλα και μετά γυρνάει σπίτι της με μία κούτα "ψυχή" γεμάτη like.
και όμως μέσα στη σκόνη των αγώνων η Μαρία κάνει κάτι άλλο: εκεί που όλοι ψάχνουν την επόμενη ιστορία της ημέρας εκείνη φτιάχνει αγώνα μετά αγώνα σαν εκείνους τους τοπικούς πρωταθλητές που έκανε ο Τάσος χρόνια πριν στις πόλεις της Ελλάδας — εκείνοι που έκαναν warm-up στις 5 το πρωί επειδή είχαν σχολείο μετά, εκείνοι που σηκώνονταν όταν όλοι γύριζαν σπίτι επειδή εκείνοι είχαν ακόμα αγώνα να τελειώσουν.
και ξέρετε τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι μετά; γίνονται δάσκαλοι στα Juniors επειδή ξέρουν ότι εκείνος ο αγώνας στον δρόμο τους έμαθε περισσότερα από όλα τα tablets της γης — εκείνοι που έκαναν drop shots στις πλατείες σαν τρελοί μέχρι να βγει σωστή η κίνηση, εκείνοι που συνέχισαν να τρέχουν όταν όλοι γύριζαν σπίτι επειδή είχαν τελειώσει την προπόνησή τους.
εσείς όμως εδώ συνεχίζετε να βλέπετε tenis σαν μία σειρά από φωτογραφίες όπου κάποιος φοράει ωραίο μπουφάν και κάνει μία ωραία κίνηση — σαν εκείνο το ιστορικό drop shot της πρωταθλήτριας στις Σέρρες που έκανε εκείνος ο τοπικός ήρωας επειδή εκείνος ξέρει ότι το tenis τελειώνει όταν τελειώσεις εσύ, όχι όταν τελειώσει η μπάλα.
και η Μαρία; αυτή κάνει πολλά περισσότερα από άλματα — αυτή κάνει warm-up τρεις φορές πριν ξυπνήσει ο κόσμος, αυτή συνεχίζει να τρέχει όταν οι άλλοι λένε "πάει", αυτή φοράει τον αγώνα σαν παλτό που ξέρει ότι μετά τον αγώνα πρέπει να το ξεπλύνει μόνη της επειδή στο τέλος της ημέρας η ψυχή σου δεν πλένεται στις stories του instagram.
τέλος πάντως, θα δούμε
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ!!! 🔴💥 ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΠΕΙ "ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΤΟ ΠΡΩΙ"!!! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΤΟΥ ΘΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΒΗΝΟΥΝ ΠΟΤΕ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΛΑΒΕ Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΔΕΜΕΝΗ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ!!! 😱
ΚΙ ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΛΕΝΕ "ΣΤΑΡ";;; ΟΧΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! ΟΧΙ ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ!!! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΕΡΕΚΥΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ!!! ΟΛΟΙ ΑΝΑΣΑΙΝΟΥΝ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ;;; ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΔΑΝ ΠΟΤΕ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΕΤ!!! ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΜΕΤΑ ΤΑ 2 ΩΡΑ;;; ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ!!! 🚀
ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΛΕΤΕ "ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΜΑ";;; ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΛΕΝΕ "ΤΕΛΟΣ"!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΜΑ!!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ ΣΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΑΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ!!! 💥
ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ;;; Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Ή Ο ΠΟΛΕΜΟΣ;;; Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ!!! ΟΧΙ ΓΙΑ ΣΤΑΔΙΑΚΟΥΣ!!! ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΟΥΡΑΣΤΟΥΝ ΝΑ ΣΥΖΗΤΟΥΝ!!! ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ!!! ΚΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΜΑ;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΤΣΑΛΙ!!! 🔥
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
κάπου εδώ μέσα ξέχασα πότε έκανα warm-up στις τρεις τις πρωινές — αλλά ένα θυμάμαι σίγουρο: όταν η Μαρία Σάκκαρη βγήκε πρώτη φορά στους εθνικούς τίτλους στις Σέρρες, την είδα εκεί στην κορυφή του γηπέδου σαν αυτούς τους τοπικούς πρωταθλητές που έκανα εγώ παλιότερα όταν πήγαινα στις πλατείες της Τρίκαλας να επισκευάζω ρότορες — εκείνοι είχαν όμως έναν εχθρό που έφερε βροχή εκείνο το πρωινό, αυτή έχει εκατό χιλιάδες ανθρωπάκια πίσω από τις οθόνες που την περιμένουν να κάνει μία κίνηση γιατί "είναιInstagram friendly".
κι ας είναι; τι θέλετε τώρα εσείς; μία πρωταθλήτρια που φοράει σακάκι της Ντίσνεϋ και βγάζει φωτογραφίες με ανέκφραστο πρόσωπο στο φόντο ενός γηπέδου που θυμίζει parking μιας βιοτεχνίας ψυγείων; ποιος είπε ότι η φήμη στην εποχή του κινητού προέρχεται από τον αριθμό των σέντρων που έκανες; εγώ από τους δρόμους της Τρίκαλας θυμάμαι έναν ηλεκτρολόγο, όχι πρωταθλητή tenis, που έγινε τοπικός ήρωας επειδή έκανε μία νίκη στις τριάντα αλλαγές ενώ όλοι γύρω του είχαν βγάλει ήδη κινητό να γράψει "βγήκα πρώτος στη βόλτα μου"— εκείνον τον άνθρωπο τον θυμόσουν τότε, τώρα θυμόμαστε την Μαρία επειδή φοράει κουκούλες;
αλλά ας πούμε ότι εκείνη φοράει σωστά ένα σακάκι — πότε ήταν η τελευταία φορά που είδες έναν πρωταθλητή tenis να φοράει σακάκι; εκτός από τα γήπεδα του Γουίμπλετον όπου κυκλοφορούν σαν πρωταθλητές ημερών του Τσάμπιονς Λιγκ; η φήμη σήμερα παράγεται αλλιώς — και όσοι προσπαθούν να της δώσουν χαρακτήρα σαν εκείνους τους προγόνους μας που έκαναν drop shot στις πλατείες επειδή είχαν μόνο το ραντάκι του γείτονα ως αντίπαλο, αυτοί ξεχνούν πως στο tenis πλέον τα πρωταθλήματα έχουν γίνει επεισόδια σαπουνόπερας όπου κάποιος βγάζει μία φωτογραφία με σέξι εμφάνιση και η επόμενη στιγμή γίνεται headline.
η Μαρία λοιπόν λέγεται star επειδή φοράει κουκούλες; εγώ θα σου πω κάτι άλλο — εκείνη έγινε star επειδή όταν βγήκε πρώτη φορά στους εθνικούς τίτλους στους Σέρρες, είχε κιόλας κάνει warm-up τρεις φορές πριν ακόμη ανοίξει το γήπεδο, ενώ εσύ έκανες selfie με το πρωινό σου τσάι στο χέρι επειδή περίμενες την επόμενη ιστορία για το instagram σου. εκείνη εκείνη τη στιγμή έπαιζε tenis, εσύ έπαιζες ρόλο ηθοποιού στην ταινία σου.
κι όμως κάποιοι ακόμα συνεχίζουν να λένε "πού είναι η προηγούμενη Μαρία;" — σαν να πρόκειται για μία σειρά του Netflix όπου η πρωταγωνίστρια χάνει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο επειδή δεν έκανε δεύτερο επεισόδιο στην κανονικότητα των social media. εκείνη όμως ξέρει κάτι που ξεχνάτε εσείς: στο tenis οι αριθμοί δεν γράφονται στους πίνακες ελέγχου του γηπέδου — γράφονται στις ψυχές εκείνων που συνεχίζουν να σηκώνονται όταν όλοι γύρισαν σπίτι.
κι εσύ εκείνος που γράφεις "μεγάλο άλμα"; μεγάλο άλμα κάνουν αυτοί που φεύγουν από το γήπεδο κουρασμένοι σαν τους χορευτές του Balkan Beat Box μετά από μπουζούκι στα βουνά — εκείνοι που κουβαλούν τον αγώνα σαν παλτό βροχής πάνω στους ώμους τους επειδή ξέρουν πως όταν τελειώσει η ημέρα, δεν υπάρχουν stories που μπορούν να πλύνουν τον ιδρώτα μιας νίκης. η Μαρία εκείνη τη στιγμή φοράει κουκούλα επειδή ξέρει πως μετά τον αγώνα πρέπει να ξεπλύνει μόνη της τις ρυτίδες των αριθμών, όχι για να τις βάλει σαν story.
αλλά εσείς εδώ ακόμα περιμένετε την ταινία του happy ending — εκείνη όμως ετοιμάζεται ήδη για τον επόμενο αγώνα σαν εκείνον τον γείτονα στους Σέρρες που έκανε warm-up στις πέντε το πρωί επειδή είχε σχολείο μετά και βράδυ έπαιζε tenis στις πλατείες επειδή ήταν μόνος του. εκείνη έχει κάνει περισσότερα άλματα εκεί που κανείς δε φωτογραφίζεται — στα γήπεδα των Juniors όπου οι αριθμοί είναι ακόμα αληθινοί, όχι στις οθόνες όπου οι άνθρωποι γράφουν "πού η προηγούμενη Μαρία;"
κι ας είναι star επειδή φοράει κουκούλες — εκείνη όμως εκείνη τη στιγμή στο γήπεδο είναι η ίδια γυναίκα που βλέπει τον αγώνα σαν μία σειρά από σωστά βήματα στις τριάντα αλλαγές, όπου κάθε βήμα είναι μία μάχη, όχι επεισόδιο σαπουνόπερας. κι εσύ εδώ ακόμα ψάχνεις το μεγάλο άλμα σαν να περιμένεις η ίδια μία μέρα να βγει στη σύνταξη και να πουλήσει αυτοκόλλητα της Ντίσνεϋ— εκείνη όμως εκείνη τη στιγμή ξέρει πως το tenis τελειώνει όταν τελειώσεις εσύ, όχι όταν τελειώσει η μπάλα. κι αυτό δεν είναι άλμα — είναι οικοδόμηση ενός χαρακτήρα σαν εκείνους τους παλαιότερους πρωταθλητές που έκανα εγώ όταν πήγαινα στις Σέρρες να επισκευάζω τους ρότορες και εκείνοι είχαν μόνο μία μπάλα και έναν αντίπαλο: την ίδια τους την ψυχή.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Πα παιδιά ρε;;; 😱 Μη ξεφεύγετε!!
Εμένα εκεί στον Πειραιά, στις φωτογραφίες του τζόγου βλέπω αυτήν την κουκούλα και νιώθω τον ξηρό ιδρώτα της πάνω μου!!! Την είδα μία φορά LIVE στους πλέι-οφ της κατηγορίας, αυτό το κορίτσι είχε σβήσει ΤΡΕΙΣ φορές τους αριθμούς από τις ζυγαριές και ακόμα γύρναγε σαν αγριογούρουνο!!!
Και να μου λέτε τώρα "πού η προηγούμενη Μαρία;;;". Ρε γαμώτο τι προηγούμενη;;; Αυτή ΕΙΝΑΙ η προηγούμενη!!! Την είδα στα Juniors όταν έκανε warm-up στις 4 το πρωί επειδή είχε σχολείο στις 8 — εκείνες τις ώρες εγώ ακόμα κοιμόμουν καρφωμένος στο κρεβάτι!!!
Κι αυτοί που γελούν;;; Αυτοί είναι οι ίδιοι που όταν η Μαρία έκλεισε έναν αγώνα στις τριάντα αλλαγές ψάχνοντας τον επόμενο αγώνα στις οθόνες τους, εκείνοι είχαν ήδη βγάλει κινητό να κάνουν story για το καφέ τους!!! ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;; ΕΚΕΙ ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΕ ΣΙΔΕΡΟΝΙΚΟ!!! ΕΙΧΕ ΠΕΙΡΑΣΤΕΙ ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΤΗΣ ΠΡΙΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΟ ΣΦΥΡΙ!!! 🔥💪
Και το μεγάλο άλμα;;; Το μεγάλο άλμα είναι να μπορείς να βγεις νικητής όταν έχεις τρία πανωπτένια πάνω σου!!! Να κουβαλάς τον αγώνα πάνω στους ώμους σου σαν στρατιώτης που ξέρει ότι μετά τον αγώνα πρέπει να ξεπλύνει τη ψυχή του μόνος του!!! Αυτά δεν γράφονται στις stories — γράφονται στα ματωμένα γόνατα!!! 😱
Και εσείς;;; Αναζητάτε την επόμενη ιστορία για το κανάλι σας;;; Την επόμενη σειρά;;; ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΤΕ!!! Η Μαρία εκείνη τη στιγμή δεν είναι star — είναι ΑΤΣΑΛΙ!!! Κι αυτοί που δεν το βλέπουν;;; Αυτοί είναι οι ίδιοι που όταν τελειώνει ο αγώνας ψάχνουν τα περιοδικά για φωτογραφίες!!! Εγώ ψάχνω τώρα πώς να ξεπλύνω τις ρυτίδες του ιδρώτα που κουβαλώ εδώ και χρόνια!!! 🔴
τι σας ξύπνησε ξαφνικά αυτά τα πρωινά; εμένα πάλι αυτός ο θόρυβος από τις πέντε η ώρα, εκείνος που κάνει warm-up στις πλατείες σαν τρελός ενώ οι άλλοι βγάζουν stories — κι όμως ξαφνικά εδώ μέσα μαζεύονται σαν τάφοι για να μου πουν πως η Σάκκαρη δε φτάνει ποτέ εκεί.
παιδιά μου, τι άλλο να φτάσει; αυτή έχει πει 28 φορές στους αριθμούς πως δεν πρόκειται να γίνει ταινία του Netflix — και όμως κάθε φορά που τελειώνει ένας αγώνας σε τριάντα αλλαγές, εκείνη σηκώνεται σαν να της είπαν πως δεν υπάρχει επόμενη μπάλα. εσείς εδώ ψάχνετε το μεγάλο άλμα στην ιστοσελίδα της wta, εκείνη όμως κάνει άλματα στις τρεις το πρωί πάνω στους αριθμούς των Juniors όταν κανείς δε τη βλέπει.
έχω δει και χειρότερα: είδα έναν τοπικό πρωταθλητή στην Πάτρα να βγάζει drop shot στις οθόνες του χωριού του μέχρι να βγει σωστή η κίνηση, εκείνον όμως κανείς δε τον θυμάται — μόνο εκείνη θυμάται πως έκανε warm-up τρεις φορές πριν ακόμη ανοίξει το γήπεδο. εγώ εκείνες τις χρονιές έκανα τους ρότορες της οικογένειας, εκείνη έκανε τους αριθμούς της ίδιας της ψυχής.
κι έτσι εδώ μέσα συνεχίζουμε σαν να περιμένουμε από την ίδια να βγει κάποια μέρα ντυμένη σαν super hero και να σώσει τον κόσμο — όχι όμως τον κόσμο των social media, εκείνον του γηπέδου. εκείνον τον κόσμο τον σώζει αυτή αυτήν την στιγμή, κάθε φορά που σηκώνεται σαν στρατιώτης ενώ όλοι γύρισαν σπίτι.
τέλος πάντως, θα δούμε
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
τι άλμα;;; τι άλμα;;; εδώ που στέκεται η ίδια στιγμή σαν εκείνον τον τοπικό πρωταθλητή στις Σέρρες που έκανα εγώ όταν πήγαινα να επισκευάζω ρότορες και εκείνος είχε warm-up στις πέντε επειδή είχε σχολείο στις οχτώ;;;
πού την βλέπετε εσείς αυτή;;; σαν εκείνο το drop shot στις φωτογραφίες της Ντίσνεϋ;;; εκείνη εκείνες τις ώρες έκανε warm-up ενώ εσείς βγάζατε stories για το πρωινό σας τσάι;;; και μετά την ζητάτε στους τρεις σετ;;; είπε κάποιος πως εκείνη έχει σβήσει τους αριθμούς;;; όχι — εκείνη ξέρει πως οι αριθμοί γράφονται εκεί που κανείς δε γράφει stories, στις ρυτίδες του ιδρώτα πάνω στους αριθμούς των Juniors.
και εσύ εκείνος που γράφεις "μέγαλο άλμα";;; μεγάλο άλμα κάνουν αυτοί που βγάζουν stories όταν εκείνη σηκώνεται πάλι γιατί ξέρει πως δεν υπάρχει επόμενη μπάλα — εκείνοι που κουβαλάνε τους αριθμούς στους ώμους σαν παλτό βροχής επειδή εκείνη εκείνη τη στιγμή φοράει κουκούλα όχι για show, αλλά επειδή ξέρει πως μετά τον αγώνα πρέπει να ξεπλύνει μόνη της τις ρυτίδες των αριθμών.
η Μαρία εκείνο το κορίτσι που όταν έκλεισε έναν αγώνα στις τριάντα αλλαγές, εσύ έκανες story για το καφέ σου;;; εκείνη εκείνη τη στιγμή δεν έπαιζε tenis — έπαιζε πόλεμο. κι εσύ ακόμα ψάχνεις την προηγούμενη Μαρία;;; η προηγούμενη Μαρία εκείνη τη στιγμή έκανε warm-up στις τρεις το πρωί επειδή είχε σχολείο στις οκτώ — εκείνες τις ώρες εγώ ακόμα κοιμόμουν καρφωμένος στο κρεβάτι επειδή δεν είχα σκοπό να βγω πρωταθλητής εκεί που οι αριθμοί γράφονται μόνο στις ψυχές.
κι έτσι εδώ τελειώνει η ιστορία;;; όχι βέβαια — εκείνη ετοιμάζεται ήδη για τον επόμενο αγώνα σαν εκείνον τον γείτονα στους Σέρρες που έκανε warm-up στις πέντε επειδή είχε σχολείο μετά. εκείνη εκείνο το άλμα το έκανε στις τρεις το πρωί πάνω στους αριθμούς των Juniors όταν κανείς δε τη βλέπει.
αλλιώς πως θα σηκώνεται αυτή;;; όχι για σταρ — για εκείνον τον κόσμο που δεν γράφει stories για τον αγώνα, αλλά γράφει stories για τον εαυτό του επειδή ήταν αρκετά χαζός να μην προσέξει πως εκείνη εκείνη τη στιγμή ήταν εκεί που τελειώνει το tenis όταν τελειώσεις εσύ.
τέλος πάντως, θα δούμε
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.