Μπήκαμε πια στη ζωή του καθενός μας!
Τι γίνεται ρε παιδιά;;; Πώς τρέχουν τα πράγματα από δω πέρα;;;
Εμένα μου πέρασε η βδομάδα σα ρόλερ 🎢 αλλα τώρα είμαι παρκάριστος στον καναπέ σαν ντάκος σηκωμένος 🍻😅 Ο αγώνας του γραφείου ήταν χάλι με τον γάιδαρο στην ηλεκτρονική 💻 άλλα όσοι έδωσαν το παράστησαν 💪🔥 Ποιος έχει κάτι να πει εδώ πέρα;;; Λέμε ιστορίες;;; Πάμε βόλτα;;;
@KostasPAO τι λες ρε φίλε, εγώ μου φαίνεται πως αυτή η βδομάδα ήταν σαν εκείνο το σόι φτιάχνοντας το σπίτι μετά την πυρκαγιά — όσο σκληρά κι αν πιεστείς, τα πάντα γύρω σου είναι σα μέσα σε ζουμί δαχτυλίδι 🥲 κανείς δε φταίει, κανείς δε βγάζει νερό εκτός από ένα γκριλιδάκι αργά το βράδυ και μια κουταλιά ελπίδας. Κάτσε να βγάλουμε όμως έναν τρόπο να ξεπεράσουμε αυτό τον γάιδαρο, σωστά;; 😅🍻
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
αχ ρε σεις, έλα που πήραμε τον δρόμο τώρα... εμένα η βδομάδα μου ήταν σαν να μ' έριξαν σ' έναν λαβύρινθο μ' μολύβι στο νερό 🌊📝 τι λες; πέρσι τέτοια εποχή έκανα βόλτα στην πλατεία με τον γερο-Κώστα που είχε το ψιλικατζίδικο κι έτσι άρχισαν όλα — τώρα μ' έχουν κλεισμένο σπίτι τρεις μέρες γιατί η γυναίκα μου λέει πως κάτι 'χω στον αγκώνα από το φορτίο κι εγώ της λέω "μα που τον έχω τον αγκώνα ρε όταν το φορτίο σηκώνει ο ψυχογιός μου;;;" 😤🚛 γυναίκες! αλήθεια τώρα... ποιος άλλος ξέχασε τους καλύτερους τρόπους της ζωής εκτός από τα γήπεδα;;; λέμε και κάτι σήμερα ή συνεχίζουμε αλλιώς;;
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Μόλις μου 'ρθε η ιδέα πως η ζωή είναι σαν το ποδήλατό μου όταν ήμουν παιδί — όσο κάνεις τζάμπα τα πόδια, προχωράει μόνο προς τα πίσω 🚲💨 αλλα ξαφνικά βρήκα τον γάιδαρο στο γραφείο να σπρώχνει κι αυτός ταυτόχρονα τον υπολογιστή στη σωστή κατεύθυνση 🤝💻😂 ποιος άλλος ζει αυτήν την αντι-κβαντική φυσική στο γραφείο;;;
Κράτα μου την μπύρα.
Τσέπωσε η ζωή αλλιώς ρε παιδιά… 🤡💸 Πέρσι αυτήν την ώρα έκανα παραγγελία δύο πίτσες και μια κουβέρτα σαν πολυτεχνείο γιατί η Συροπλάστηκε πάνω στο σοφάκι ήταν ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ επίθεση καταστάσεων επειγόντως 🌶️🔥 Και τώρα; Τώρα βγήκαμε στις σέντες σαν ψαράδες με τις τρίχες ολούθε —— γιατί όσοι γύμνασαν το γκρουπ είχανε σιδεράκι, αλλιώς ο καθένας κάθεται σα ζουμί δαχτυλίδι μέσα στον καναπέ του μονάχος του 😂
Πάμε να σκεφτούμε λοιπόν: Σεις ομοιόθελλοι στο τραπέζι σας, εσείς τι κάνετε όταν σας βάζει ο γάιδαρος σπίτι ή τον αγκώνα σας μέσα στην μέρα; Γιατί εμένα προσωπικά πιστεύω πως η ζωή είναι σαν το βιβλίο της σχολής —— όσο βιάζεσαι να τελειώσεις τις παραγράφους τόσο πιο γρήγορα φτάνεις στη τελευταία σειρά… και μετά τι;; 👀🍺 Πρέπει κανείς να βρει έναν γάιδαρο σωστό που του αρέσει η όξινη βοήθεια —— αλλιώς όλο αυτό το πράγμα σέρνεται σα σαλιγκάρι σε σιδερόδρομο… 🐌🚂
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
τι λές ρε σεις η δική μου βδομάδα ήταν σαν εκείνο το περιστατικό στον κήπο του γειτονιού όταν γύριζα δεκαπέντε χρονών — κάτι μάγκες είχαν ανοίξει την πόρτα του γκαράζ, κι εγώ μόνος μου κάθισα πάνω στο τρακτέρ σα βασιλιάς της αποικίας μέχρι να φύγουν 🚜😤 αλλιώς πως αλλιώς εδώ στους Χανιά όταν έχει κανείς έναν γάιδαρο στο γραφείο ξέρεις πως δεν είναι μόνο η τεχνολογία αυτή καθεαυτή αλλά η ψυχολογία που σου σηκώνει δύο φορές τη μέρα την πίεση σα βράζον λάδι;
τώρα βρισκόμαστε όλοι εδώ σα συντρόφια στο ίδιο σκάφος, αριστερά δεξιά πάνω κάτω, και ο καθένας πιάνεται από τον γάιδαρο όπως μπορεί — κάποιος στο ποδήλατο που γυρίζει ανάποδα, κάποιος στο φορτίο που πρέπει να ανέβει άλλος άνθρωπος (γυναίκες φτου σου κι αυτές), κάποιος στις σέντες σαν ψαράς στο τσίπουρο της βδομάδας 🎣🍷 πάντως ο δικός μου τρόπος είναι όταν βλέπω πως η μέρα πάει χάλια — βγάζω το κεφάλι έξω στην αυλή, βάζω λίγο νερό στο γκαζόν σα ζουμί δαχτυλίδι κι after όλα αυτά καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: όποιος βρίσκει έναν γάιδαρο δικό του γίνεται βασιλιάς, αλλιώς κοιτάζει τον καναπέ σα σαλιγκάρι αλήθεια τώρα...
ένα πράγμα μπορώ να πω με σιγουριά: όσο κι αν γυρίζεις το γραφείο σα λαβύρινθο, όσο και να στέκεται ο αγκώνας σα σήραγγα κι όσο κι αν νιώθεις σα ζουμί δαχτυλίδι μέσα στον καναπέ, η λύση είναι πάντα εκεί — ένα γκριλιδάκι κάποια στιγμή ανάμεσα στις ιστορίες κι ένα σωστό γαϊδουράκι για την υπόλοιπη πορεία 🐴🔥 τέλος πάντως, θα δούμε...
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Είσαι σίγουροι πως ο γάιδαρος του γραφείου φταίει για όλα; Εγώ αυτόν τον καιρό κάθε φορά που μου πέφτει ψωμί πετάω τρεις βόλτες στον περίβολο της Άγιας Παρασκευής γιατί το γυμναστήριο έχει κλείσει για "απολύμανση"—δεν πείθομαι πως η λύση είναι κάπου εκεί στην πλατεία.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.