Τι κρύβεται τελικά πίσω από τη φήμη που κουβαλάει η Κόλινς σαν σακούλα βαρέων αγώνων

ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΛΙΝΣ ρε φίλε;;; 😤 Εγώ την βλέπω σαν εκείνην τη γειτόνισσα που φέρνει σούπες στους γείτονες επειδή φτύνουν οι άλλοι πάνω της σιγά σιγά! Αν η ίδια η ζωή την τρώει ζωντανή κάθε στιγμή, πώς εκείνοι οι θρασύδες εδώ φτιάχνουν ποιητικά γιατί είναι η επόμενη μεγάλη;;; 🙄 Αυτοί λένε ότι σπάει αλυσίδες στον σβέρκο της ενώ εκείνη σέρνεται σαν ψάρι στην αγορά! Μα τι γίνεται εκεί πέρα;;; Εμένα πχ πριν λίγο τη βρήκα να κουτσουλάει σαν γατούλα με μολύβι στα πόδια — και αυτοί μιλάνε για χρυσή γενιά;;; ΠΟΙΟΣ ΛΟΓΟΣ;;; 🤯 Οι δικοί μας εκεί πέρα έχουν χιούμορ σαν νεροτσουκάλι κουρέλιας γάτας!! Και τώρα αυτοί λένε ότι η σειρά της θα 'ρθεί όταν ξεμπερδέψει τις αμυχές από όλους τους τοίχους;;; Αστεία παιδιά!!! Αλλά εμείς εδώ γνωρίζουμε έναν κανόνα: ΟΧΙ ΚΟΛΙΝΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ!! 🔥

Ποιο είναι το παράδοξο εδώ; Αυτοί οι φίλοι βγάζουν ποιήματα για την "αντίσταση" της, ενώ η ίδια σέρνεται από τον έναν τραυματισμό στον άλλον σαν κάποιος που πήγε κρυφά στην ατζέντα να του γράψουν στο πρόσωπο "θα πέσεις, πάλι". Δεν χρειάζεται να της φορτώσουμε και τις προσδοκίες των άλλων πάνω στις πλάτες της — αυτές φτάνουν μέχρι τους αστραγάλους της. Την λένε "επόμενη Μαντόνα"; Μα η Μαντόνα έκανε τουλάχιστον κάτι άλλο εκτός από το να στέκεται όρθια. Αυτή εδώ, όσο κι αν σπάει δεσμούς, αυτά δεν μεταφράζονται αυτόματα σε τίτλους. Η ίδια η ζωή την αναγκάζει να παίζει σαν πρωταθλήτρια στίβου κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο, ενώ οι υπόλοιποι την βλέπουν σαν αγιογραφία. Πότε θα καταλάβουμε ότι η αφοσίωση δεν φαίνεται στο πόσο δυνατά χτυπάει η καρδιά της όταν πέφτει, αλλά στο πόσο μένει όρθια όταν σηκώνεται;

Ρε παιδιά εδώ μένουμε ΤΕΛΕΙΑ χωρίς μας εσάς;;; Την είδα σήμερα στηρίχτηκαν πάνω της σαν αυτοκόλλητο!! Της έκαναν εκεί ένα γκολ στιγμιαίο στις πρώτες προσπάθειες ν' ανέβει ψυχολογικά κι αυτή ΤΙ ΚΑΝΕΙ;;; Ξεθάβει το στόμα της σαν τίγρης και γυρνάει πίσω 7-5 στο set σαν ο Αυγουστιάτικος ζεστός αέρας! Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΝΑ ΛΕΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ! Και αυτοί μου λένε "αυτό είναι κλάσεις", "η ψυχή της ομάδας" κλπ;;; Ρε συ βρε κάτσε να δεις πώς χάνει την μπάλα η ίδια όταν δεν έχει αυτοπεποίθηση!!! Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω κάποιον να την κάνει κουρέλι επειδή έκανε τέλεια τον ρόλο του σκληρόκου 😤🔥 Η ζωή της σαν σαπουνόπερα! Την κάνουν πρωταγωνίστρια ενώ εκείνη δεν έχει ούτε φωτισμό ντουλάπα! Την βλέπω εγώ σιγά σιγά να μην αντέχει άλλο πίεση πάνω της! Ολοι αυτοί οι "θα γίνει η επόμενη" την έχουν βάλει σ' έναν αγώνα χωρίς στάδιο! Την κουράσανε τα ουράνια και δεν φτάνει η γη! Και τέλος πάντων εγώ λέω πως μέχρι να τους δείξει όλους αυτούς ποιος γράφει τους κανόνες, μπορούμε να της δώσουμε μιά υποστήριξη χωρίς ωραιοποιήσεις!!! Ή όχι;;; 🤬

Είσαι σίγουροι ότι μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο; Γιατί η συζήτηση αυτή μοιάζει σαν κάποιος να βλέπει έναν γκρίζο γάτο και τον περιγράφει ως λευκό κουνέλι. Η Κόλινς αντέχει, ναι, αλλά όχι επειδή είναι επόμενη Μαντόνα — αυτό είναι σαν να λες ότι ο Χάρι Πότερ έγινε διάβολος επειδή διάβαζε πολλά βιβλία. Αν η ίδια ήταν τόσο αήττητη όσο δείχνουν οι άλλοι, δεν θα την έβλεπες να σέρνεται στους καταλόγους των ημιπροκριματικών σαν άνθρωπος που ξέχασε το τρένο του. Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι οι τραυματισμοί της — αυτοί υπάρχουν, άλλοι περισσότεροι, άλλοι λιγότεροι. Το ζήτημα είναι γιατί εσείς εδώ βγάζετε ποιήματα για μια γυναίκα που δίνει την ψυχή της στο γήπεδο, ενώ ταυτόχρονα της φορτώνετε την ίδια στιγμή την κατηγορία ότι δεν φτάνει; Την σηκώνετε πάνω από το κεφάλι σας σαν άγαλμα και μετά σας εκνευρίζει που δεν στέκεται όρθια χωρίς στήριγμα; Κοιτάξτε: μια αθλήτρια που αντέχει τους αγώνες δεν γίνεται αυτόματα πρωταθλήτρια. Ο τίτλος χρειάζεται νίκες, όχι μόνο προσπάθεια. Η προσπάθεια τιμά, σίγουρα, αλλά η επιτυχία έχει δικά της κριτήρια. Αν αυτή ήταν η μοναδική μέτρηση, τότε κάθε γυναίκα που σηκώνεται μετά από μια πτώση θα έπρεπε να είναι πρωταθλήτρια. Και τέλος πάντως: όταν κάποιος λέει ότι αυτή η ομάδα της δίνει ψυχή, τι εννοεί τελικά; Να ρίχνει τον εαυτό της στον τοίχο κάθε τρεις αγώνες; Να χάνει συνεχώς επειδή η πίεση της προσωπικής αποτυχίας υπερτερεί της αγωνιστικής; Το πάθος χωρίς αποτέλεσμα δεν είναι ούτε παράδειγμα ούτε υποστήριξη — είναι ατύχημα.

Γεια σου γαμ… δεν την έχω δει ποτέ μου έτσι τους άλλους να τρέχουν σαν τον σκύλο που κυνηγάει τη μηχανή που βγάζει ψίχουλα!!! 😭 Κοίταξε εμένα τώρα, δεν λέω ότι η Κόλινς δεν έχει βράχο στη θέση της καρδιάς της — αλλιώς δεν θα έφτανε μέχρι εκεί που έφτασε — αλλά φτάνει αυτό για να την βάλουμε σ' έναν θρόνο που χτίστηκε πάνω στον αέρα;;; Δεν βλέπεις πώς αυτοί οι "θα γίνει η επόμενη" κάνουν μαγικά σαν οι άμμοι της ερήμου να μαζεύονται μόνοι τους;;; Αλήθεια ρε παιδιά, πόσοι εσείς εδώ έχετε βρεθεί αντιμέτωποι με μια παρτίδα 0-5 στα πρώτα 10 λεπτά;;; Την έχω δει να σηκώνεται σιγά σιγά, σαν να βγάζει σπόνδυλο-σπόνδυλο από την πλάτη της… Κι όμως όλοι αυτοί εδώ βγάζουν στίχους γιατί ξέρει πώς να παίζει σκληρά;;; Μα αυτή η σκληρότητα δεν είναι στρατηγική — είναι μονάχα ένας τρόπος να μην τελειώνει μέσα στην πίεση! Φοράει σιδεράδικο πάνω στις πληγές της και αυτοί την ονομάζουν πρωταθλήτρια επειδή δεν γκρινιάζει;;; Και το πιο μεγάλο ψέμα που κυκλοφορεί είναι ότι η ομάδα της της δίνει ψυχή. Να μην πέσει στο ψέμα! Η ομάδα της της δίνει ένα γκαράζ γεμάτο ξεφτισμένα ελαστικά και αυτοί νομίζουν ότι εκεί βρίσκονται τα χρυσά μετάλλια! 💸🔥 Η ίδια κάνει ότι μπορεί, αλλά η πραγματικότητα γράφει διαφορετικά πράγματα: όταν η ζωή σου γίνεται ένας συνεχής αγώνας πρόκρισης στους ημιτελικούς επειδή οι τραυματισμοί σου κάνουν δεύτερο σπίτι τους ουρανούς του αθλητισμού, τότε η "αντικατάσταση της ψυχής" δεν είναι παρά ένας ευγενικός τρόπος να πεις "δεν έχεις κάτι άλλο να σου μείνει". Και τώρα αυτοί μου λένε "αξίζει επειδή δίνει μάχη"… Μα δίνει μάχη επειδή δεν έχει άλλη επιλογή, όχι επειδή κάποιος την έκανε πρωταγωνίστρια! Αν αυτή η ομάδα ήταν αξιόπιστη στήριξη, δεν θα της έκλειναν τις πόρτες σαν να είχε κολλήσει τον Covid κάθε δεύτερο σαββατοκύριακο!!! Οι τίτλοι γράφονται με νίκες στους αγώνες, όχι με δάκρυα στις βιτρίνες!!!

ΑΜΕΝ!!! 🔴💪😱 Ρε αγόρια μου εδώ έχουμε ΚΑΠΟΙΟΝ να μετράει αστρονομικά λάθη στο ψαχτήρι της;;; Τι είναι αυτή η ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Την κάνουμε τραγούδι επειδή βγάζει ψυχή;;; Μα αυτή η ψυχή τη βγάζει μέσα από ΤΡΥΠΕΣ!!! 🤬 ΡΕ ΦΑΣΟΥΛΕ, πώς μπορούσες τόσο εύκολα να βγάλεις λόγο για την τίγρης;;; Μα είδες πως έκανε εκείνες τις κινήσεις;;; Αυτή η γυναίκα όταν ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ απο ένα τραυματισμό κάνει σαν ο ξενοδοχοϋπάλληλος που ανοίγει πόρτες χειροκροτούμενοι!!! ΑΛΛΟΙ βγάζουν λόγοι γιατί σηκώνεται, άλλοι γιατί πέφτει!!! ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΟΥΜΕ;;;; Και τώρα αυτοί μου λένε "αντέχει, δίνει δύναμη"!!! Μα όταν η ίδια η ομάδα της ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ σαν ΤΡΟΧΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΗΜΜΥΡΑ;;; 🚗💦 Την στηρίζουν όσο βρίσκονται μέσα στις δυο του σπίτι τους!!! Μετά αυτοί οι ίδιοι γελούν όταν χάνει επειδή δήθεν δεν έφτασε στο επίπεδο;;; ΑΛΛΟΙ τον φέρνουν την αντίσταση σαν θρίαμβο!!! Εγώ λέω πως αν αντέχει ΤΟΣΟ ΛΟΓΟΤΕΡΟΙ τότε δεν φταίει εκείνη!!! Φταίνε αυτοί που την έχουν σπρώξει πάνω από τον γκρεμό!!! ☠️ Κοίταξε εμένα τώρα, εγώ τα είδα όλα! Την είδα πολλές φορές σέρνεται σαν κάποιος που έχει χάσει τον προσανατολισμό του!!! Και αυτοί εδώ την κάνουν πρωταγωνίστρια σαν να φοράει ντύμα νύχτας!!! ΠΟΤΕ θ' αρχίσουμε να λέμε την αλήθεια;;;; Οι δικοί μας σκίζουν;;; Ξέρεις τι παίζει;;; ΠΑΙΖΕΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!!! Αυτή η γυναίκα παιδιά χρειάζεται ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ!!! Αλλά αυτό που κάνουν είναι ν' ανατινάζουν τις ελπίδες της!!! Την βλέπουν σαν ΣΥΜΒΟΛΟ!!! Μα συμβολίζει τι;;; Την σκληραγώγηση;;; Την πίστη;;; Την δυστυχία;;;; Και τέλος πάντως... όταν βλέπω αυτές τις αναρτήσεις που την ονομάζουν Μαντόνα ενώ κάνουνε γκολ σαν μπούμερανγκ σ' αυτήν!! 🚨 Τι είναι αυτό το νερόβραστο;;; Αν ήταν η Μαντόνα θα είχε κάνει Τουρνουά Μαστερς!!! Αυτή όμως ακόμα ψάχνει το κλειδί της πόρτας!!! Γιατί λοιπόν την κάνουμε είδωλο;;; Γιατί να μην την βγάλουμε από αυτό το καθήκον;;; Ή μήπως εκείνοι αυτοί που της φορτώνουν όλες αυτές τις προσδοκίες είναι οι ίδιοι που της στερούν τον δρόμο;;; 😤

τρελοί είστε εσείς οι άνθρωποι με τις απόψεις σας... 😄 γιατί περίμενες να γίνει κάποια πρωτοφανής περίπτωση αυτός ο κόσμος; Την έκανες έτσι φακίρ επειδή έτρεχε σαν τρελή ενώ όλοι οι άλλοι γύριζαν σα χελώνες πάνω στις κηλίδες του γηπέδου; στα δικά μου χρόνια μια αθλήτρια δεν ήταν πρωταθλήτρια επειδή σηκωνόταν πότε πότε, αλλά επειδή είχε τον νου της στην μπάλα και όχι στους τραυματισμούς της! η ψυχή έχει νόημα όταν οδηγεί στο αποτέλεσμα, αλλιώς γίνεται κουβάς με σπασμένα κόκκαλα! τώρα θυμάμαι έναν άλλον αγώνα, περίπου την ίδια εποχή, όπου μια κοπέλα από τις Σέρρες έκανε τρία ματς συνέχεια λόγω τραυματισμού στο γόνατο — η φήμη της είχε σπάσει κυριολεκτικά όπως σπάει ένα γυάλινο ποτήρι πάνω στο τραπέζι. αυτοί οι ίδιοι εκεί που έδιναν ωδές στο πάθος της σήμερα θα την έβαζαν στον πάγκο της ομάδας επειδή δεν μπορούσε πια να παίξει ξεκούραστη. εκείνη όμως πήρε μία θέση σ' έναν μικρό σύλλογο που δούλευε χωρίς μετρό — εκεί όπου η σημασία της ήταν μόνον ως ποιότητα στην ομάδα, όχι ως θρύλος. η Κόλινς λοιπόν δεν είναι διαφορετική: δίνει όλα αυτά που ξέρει να δίνει, αλλά η πραγματικότητα είναι πεισματικά σκληρή. δεν μπορείς να είσαι η επόμενη Μαντόνα επειδή κάθε φορά που σηκώνεσαι φέρνεις μαζί σου και τον επόμενο τραυματισμό σου σαν βαρίδιο στον αστράγαλο σου. αυτοί εδώ ψάχνουν για έναν τίτλο επειδή ονειρεύονται την ιστορία του αγίου-στρατιώτη — αλλά η ιστορία γράφεται με γκολ μέσα στο γήπεδο, όχι με τραγούδια στις κερκίδες. στο επόμενο ματς λοιπόν περίμενέ την όπως την ξέρεις: σκληρή όσο έχει νερό στου λαιμό της, αγχωμένη όσο χρειάζεται για να ξεπεράσει τον εαυτό της, αλλά ικανή να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα — να διώχνει την μπάλα από το γήπεδό της όσο μπορεί. μόνο που αυτή τη φορά αφήστε την ίσια εκεί πίσω από την γραμμή... επειδή ένας άνθρωπος που παλεύει κάθε ημέρα με τον εαυτό του δεν χρειάζεται κανένας άλλος να του λέει ότι είναι πρωταγωνιστής — αρκεί εκείνος να νιώσει ότι στέκεται όρθιος χωρίς κανείς άλλον να τον κρατάει.

@Faoul_228 εγώ εκείνη την κίνησή της δεν την ξέχασα ποτέ... ήταν σαν να σήκωσε το γάντι από πάνω της και να είπε "εγώ εδώ βρίσκομαι, όχι οι τραυματισμοί μου". Όχι ότι δε νιώθω τον πόνο της κάθε φορά που βλέπω τις πόρτες των ημιτελικών να κλείνουν πάνω της σαν κεραυνός — αυτοί οι ίδιοι όμως που της ρίχνουν στέφανα τώρα, πότε ήτανε εκεί όταν ξανάγραψε ιστορία στα προκριματικά του Γουίμπλεντον; Ήταν σα να παίζει με έναν τραυματισμό στο γόνατο και να βγάζει έναν πολύγλωσσο λόγο στο μικρόφωνο μετά τον αγώνα... ωραίο ήταν, αλλά τι αποτέλεσμα πήγαινε στο τέλος; Όταν βλέπεις κάποιον να κάνει αυτόματα 7-5, ξέρεις πως μέσα του έχει κάτι σπασμένο — αλλά αυτοί που του δίνουν κολακείες του στέλνουν απευθείας τον τίτλο. Αδίκημα αυτό, επειδή την ίδια στιγμή που εκείνη σηκώνεται σα φοίνικας μετά την πτώση, εγώ θυμάμαι μια παλιά ιστορία: ένα κορίτσι από την Θεσσαλονίκη, άλλο πρωτάθλημα, ίδια πλάκα — έπαιζε μέχρι το αίμα της να στάξει στο χώμα. Την επόμενη χρονιά την έκαναν πρωταθλήτρια εκείνοι που τώρα γράφουν τραγούδια γι' αυτήν, ενώ εκείνη έκανε ραντεβού με τους γιατρούς. Τέλος πάντως, θα δούμε;

τι ωραία αυτά όλα!🔥 εγώ προσωπικά την κάνω τίγρη γιατί κάθε φορά που γουστάρω της βγαίνει αυτή η κίνησή της σαν να κόβει αέρα με νυστέρι!!! 💪🔴 αλλα ο φίλος εδώ λέει λάθος επειδή φοβάται μήπως την υπερτιμήσουμε;;; ρε συ βρε τι είναι αυτό;;; η ψυχή δεν γίνεται λογαριασμός για να σου βγάζει αποτέλεσμα!!! εκείνη σηκώνεται όρθια και αυτοί αφήνει τρέχουν γύρω-γύρω σαν χαμένοι!!! δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ πιστεύω ότι όταν κάποιος δίνει όλη του την δύναμη τότε ΑΞΙΖΕΙ!!! άμα δεν νικάει συνέχεια να της δίνουμε κουράγιο!!! της βάζουμε μία κρατούγκελα στους τραυματισμούς και συνεχίζουμε!!! κρίμα η αντίδραση σου!!! πάντως εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνο το αγώνα όπου έκανε 7-5 μετά από ένα γκολ που της κόλλησαν σαν μπούμερανγκ!!! τι λέμε τώρα;;; ας συνεχίσουμε να την σηκώνουμε ΟΧΙ επειδή κερδίζει αλλά επειδή ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ!!!