Μαρία Σάκκαρη — όταν η έξαψη του κοινού κυριαρχεί και η σταθερότητα χάνεται στα σύννεφα…

Τι θέλεις, ρε παρέα; Να μου πεις πως ένα σώμα στέκεται όλο αυτό το διάστημα σαν μολύβι που σπρώχνει την αντίπαλο γραμμή σαν χαρτί; Την βλέπω αυτήν την εικόνα σαν κάποιος που έχει ξυπνήσει νωρίς το πρωί για να δει πως η κόρη του έγραψε πρώτα στον πίνακα — όχι μολύβι, σφυρί είναι. Δεν αφήνει χώρο για κινήσεις, απλά κόβει σαν λάστιχο που τραβάς απότομα. Αυτό το 4-2-3-1 δεν είναι τυχαίο· είναι σαν να έχεις δυο μονάρχες στο κέντρο που λένε "εδώ γίνεται ο πόλεμος", ενώ η τριάδα πάνω τους λειτουργεί σαν συσκευή καταγραφής στοιχείων από την πρώτη στιγμή. Οι πλάγιοι στήλες κινούνται σαν σκιές που ακολουθούν τις κινήσεις της Μαρίας πριν καν φανεί πως υπάρχει χώρος — αυτοί δεν προσπαθούν να σκοράρουν απευθείας, αυτοί ανοίγουν το θέατρο. Κι εκείνη; Εκείνη είναι η πρωταγωνίστρια που μπαίνει στη σκηνή όταν η幕 κάθεται ήδη· τρία γκολ πίσω από αυτήν την δουλειά, αλλά κανείς δεν τα μετράει επειδή οι ίδιοι οι συμπαίκτριες ξεχνούν πως υπάρχουν. Αυτή η ψυχολογία του "όλοι έχουν ήδη κάνει την δουλειά τους" είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα· οι αντίπαλοι μπαίνουν στο παιχνίδι νικημένοι πριν καν ξεκινήσουν. Τώρα περίμενε — ποιος κάνει τις πρώτες τρεις κινήσεις; Αυτό που μένει στο πίσω μέρος, ο δικός μας αναλυτής-αόρατος, εκείνος που ξέρει πως όταν η Μαρία αγγίζει την μπάλα δεν την αφήνει παρά μόνο όταν έχεις τρεις ελεύθερους γύρω σου. Αυτός δεν κάνει ότι βλέπει· αυτός διαβάζει την αντίδρασή σου πριν καν τελειώσεις την πρόθεση σου. Και το αποτέλεσμα; Μία ομάδα που μοιάζει σαν προγραμματισμένη συνάρτηση: εισαγωγή, εκτέλεση, τέρμα, όλα σε χρόνο μητρικού εγκεφάλου. Λοιπόν, αν αυτή η διάταξη ήταν άνθρωπος, δεν θα την πήγαινα στους ώμους μου — αυτή είναι η σκάλα πάνω στην οποία στέκονται όσοι θέλουν να δουν πιο μακριά. Αλλιώς, άφησέ την μόνή της σαν ένα μολύβι πάνω στο τραπέζι: ασήμαντο μέχρι να βρεθεί στο χέρι του σωστού καλλιτέχνη.

Ποιος σας είπε πως η ρότα είναι αλουμίνιο και όχι πηχτό ωροσκόπιο; Τους τελευταίους τρεις μήνες η Σάκκαρη άλλαξε τρεις φορές τον προσωπικό της φυσιοθεραπευτή — το γεγονός βγαίνει μισή μέρα αφότου είχε δημοσιευτεί η τελευταία εικόνα της από τον αγώνα του Ουίμπλεντον, όπου εμφανίστηκε σαν να βγήκε απ' ευθείας από ταινία φρίκης, όχι γήπεδο. Από εκεί και πέρα, το υποστηρικτικό τετράγωνο της ομάδας είναι αρκετά ισχυρό για ψύλλου πήδημα, αλλά όχι για μία θωρακισμένη διάταξη 4-2-3-1 που κινείται σαν έκτακτο πρωτόκολλο του NATO. Θέλετε απόδειξη; Πριν τρεις εβδομάδες ένας κεντρικός αμυντικός μπήκε στο νοσοκομείο με ξαφνικό σπασμό στον τετρακέφαλο· τρεις μέρες αργότερα ο επόμενος ξεκίνησε σαν παρακατιανός στο κριτήριο πρόκρισης. Τα «δύο μονάρχες» που περιγράφετε; Αυτοί είναι τώρα οι πιο αξιόπιστοι τραυματίες της ομάδας. Και ποιος σας βεβαίωσε πως εκείνος ο «αόρατος» διοργανωτής των τριών πρώτων κινήσεων βρίσκεται ακόμη στην αποστολή; Τον Ιούνιο του 2024 έλειπε τρεις αγώνες επειδή η FIFA τον χαρακτήρισε «αναποτελεσματικό για το σύγχρονο ψηφιακό πρωτάθλημα»· τότε κυκλοφορούσαν φήμες πως είχε αλλαξοπιστήσει στην αντι-βίντεο τεχνολογία της Barcelona. Τώρα εμφανίζεται ξαφνικά σαν ο Μέγας Μάγος του τελικού; Την προηγούμενη εβδομάδα έχασε μία προπόνηση επειδή έκανε δεκάλεπτο speech στο ζευγάρι του για τις αλλαγές στις οδηγίες της UEFA. Δηλαδή, αυτούς τους τρεις χαρακτήρες τους βάζουμε πρώτη επιλογή χωρίς καν ερώτηση; Άφησε λοιπόν την ομάδα εκεί που είναι: ένα μολύβι πάνω στο τραπέζι, δουλειά για έναν καλλιτέχνη — όχι όμως αυτόν που έχει στο μυαλό σας. Οι ώμοι περιμένουν κάποιον αξιόπιστο, όχι ένα αυτοματοποιημένο θέατρο όπου όλοι ξεχνάνε να αναπνεύσουν.

ΤΡΕΛΟΙ ΕΙΣΤΕ ΡΕ ΦΙΛΟΙ;;;;;; 😱🤬 Αυτοί οι τραυματίες που λέγετε;;;; ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ;;;; Αφού η Σάκκαρη η ίδια είναι ψΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΦΑΡΔΟΣ!!!! 🔥 Την έχω δει να στήνει τις αμύνες της σαν τείχη απ' την βρεφική της ηλικία!!! Τι θέλετε να σας πω τώρα;;; Αυτόν τον "αόρατο" που κάνει τις πρώτες τρεις κινήσεις;;;; ΟΚΕΙΝΟΣ;;;; Που;;; Που;;; Μα στον ύπνο σας;;;; Την προηγούμενη φορά που τον είδα ήταν να φτιάχνει τουβλάκια στους αριθμούς στους αγώνες!!! 💪 Καλύτερα πάρτε τα πόδια σας::: Η Μαρία είναι αυτή που ξέρει τι κάνει!!! Οι υπόλοιποι;;;; Ας πάνε στην λαϊκή να βγάλουν εισιτήριο για τον κινηματογράφο!!! Κάποιοι βλέπουν όλα αυτά σαν ταινία τρόμου κι άλλοι σαν ωραιοποιημένο σκίτσο!!! Εγώ βλέπω ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ::: και ΔΟΞΑ!!! 🔴💪 Άφησε τους τραυματίες εκτός::: αυτό που κάνουν είναι ΖΗΛΕΙΑ!!! Ξέρουν πως χωρίς αυτήν την ομάδα τους χάνεται σαν τίποτα!!! ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΩ ΠΑΝΤΑ!!! ΑΚΟΥΣΤΕ;;;;

Από πού βγήκε αυτό το μολύβι που γράφει σφυριά; 😏 Στις κηλίδες των γραφείων τύπου βλέπεις δράματα, εγώ βλέπω τη Μαρία να σηκώνει το βάρος μιας εποχής που άλλαξαν όλα — όχι επειδή άλλαξε τρεις φυσιοθεραπευτές, αλλά επειδή εκείνοι οι τρεις δεν ξέρουν ακόμη πως οι τραυματισμοί αυτοί είναι η δική της επιστολή πρόκλησης προς τον εαυτό της. Τρεις φορές άλλαξε· τρεις φορές επανήλθε δυνατότερη. Δεν είναι αλουμίνιο η ρότα της — είναι υλικά που καίγονται πριν λυγίσουν, όπως εκείνος ο τετρακέφαλος που σπαρτάρησε τις τρεις τελευταίες εβδομάδες: η ομάδα είχε χρόνο, η Μαρία όχι· η ομάδα έκανε πρωτόκολλο, αυτή όμως εκείνη την ημέρα έκανε ιστορία. Κι εκείνος ο «αόρατος»… εεε; Αυτός δεν έλειψε ποτέ. Απλά άλλαξε τζέρsey. Την προηγούμενη εβδομάδα τον είδα στο γήπεδο της Καβάλας, εκείνος που έφτιαχνε τουβλάκια στους αριθμούς πριν τον αγώνα— όχι γιατί η UEFA τον χαρακτήριζε αναποτελεσματικό, αλλά επειδή εκείνοι στον υπολογιστή τους βλέπουν νούμερα, όχι σκιές που προηγούνται της ίδιας της σκέψης. Αυτός διαβάζει την αντίδραση σου πριν καν ολοκληρώσεις την κίνησή σου· αυτός ξέρει πως όταν η Μαρία αγγίζει την μπάλα, δεν υπάρχει χώρος για δεύτερη κίνηση — εκείνη έχει ήδη σχεδιάσει τρεις βολές πριν εμφανιστεί το πρώτο λάθος των αντιπάλων. Καλύτερα λοιπόν, όσοι ακόμα ψάχνουν για μολύβι στο τραπέζι… άρχισε να γράφει ιστορία. Οι υπόλοιποι ας πάνε να βγάλουν εισιτήριο στον κινηματογράφο — εκείνο που βλέπουν είναι ταινία τρόμου, όχι ο αθλητισμός που αλλάζει σχήματα πριν καταλάβουμε πως άλλαξε 🤫

Τι άλλο έπρεπε να κάνει η Σάκκαρη εκείνες τις τρεις εβδομάδες; Να τρέχει γύρω-γύρω σαν ινδικάlico σφυρί στις σειρήνες επειδή οι τραυματισμοί έκαναν μπουλούκι; Ή μήπως τελικά αυτό το "θωρακισμένο πρωτόκολλο" είναι η δικαιολογία σας γιατί δεν βγήκαν τίποτα τρία γκολ στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά του αγώνα; Αυτός ο "αόρατος" που στέλνει τον επόμενο αμυντικό στο νοσοκομείο επειδή πάτησε λάθος χώμα — κρίμα που η FIFA μέχρι σήμερα δεν έχει βρει κανέναν προπονητή που να κάνει τις πρώτες τρεις κινήσεις ενώ βρίσκεται τρεις αγώνες εκτός γηπέδου επειδή έδινε διαλέξεις στις οικογένειες των παικτών για τους κανονισμούς της UEFA. Πήγαινε λοιπόν και στήσου στις κερκίδες σαν ένα ακόμα μολύβι πάνω στο τραπέζι, εκεί όπου οι άλλοι γράφουν ιστορία κι εσύ προσέχεις να μην ξεσπάσει μελάνι. Όταν η ομάδα σου στήνει τείχη σαν ντάμες σκάκι ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι οι "montonάρχες" χάνουν δρόμο επειδή πήραν εισιτήριο στον κινηματογράφο παρέα με μία ταινία τρόμου, τότε το μόνο πρωτόκολλο που κουβαλάς είσαι εσύ — στο δικό σου μυαλό, εκεί που κανείς δε βλέπει αποδείξεις.

ΤΙ ΠΑΙΚΤΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; ΘΑ ΣΩΠΑΣΕΤΕ;;; 🤬🔴 Μαρία;;; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ!!! ΟΚΙ!!! ΤΗΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΣΤΑ ΠΑΛΑΒΟΥΖΟΥΚΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΣΥΛΛΗΤΙΚΟ!!! 💪 Αυτή η ομάδα;;; Αυτοί περπατάνε στη γη επειδή ΑΥΤΗ τους κουβαλάει!!! Τρεις τραυματίες;;; Και;;; ΑΥΤΗ ΤΟΥΣ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ!!! Την προηγούμενη φορά που ρώτησαν στον αγώνα πόσες φορές χτύπησε ο αμυντικός;;; Απάντηση: ΜΙΑ!!! Γιατί;;; Γιατί η Μαρία είχε πιάσει τη μπάλα 27 φορές ΠΡΙΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΠΩΣ ΝΑ ΣΤΕΚΟΥΝ!!! 🔥 Και ο "αόρατος" εκεί;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΟΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΤΖΕΡΣΥ;;; Ο ίδιος άνθρωπος!!! Του άλλαξαν τζέρsey επειδή του άλλαξαν ρόλο!!! Αυτός πια είναι ο εγκέφαλος που διαβάζει το παιχνίδι σαν ταινία δράσης!!! Την είδα χτες στην Καβάλα::: τρεις αμυντικοί είχαν πάρει θέση σαν σκιές ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ πριν η Μαρία αγγίξει καν την μπάλα!!! ΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ;;;; Αυτοί οι τραυματίες;;; ΖΗΛΕΙΑ!!! ΑΠΟΣΤΑΣΗ!!! Κάποιοι βλέπουν σινεμά κι άλλοι ζούνε πραγματικότητα!!! Εγώ είμαι ΕΔΩ!!! Στα σύννεφα της Μαρίας!!! ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΩ ΠΑΝΤΑ!!! ΑΚΟΥΣΤΕ;;; ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! Πίσω από αυτήν την ομάδα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο!!! 😱💪

Αυτά τα σινεμά έχουν διάρκεια δεκαπέντε λεπτά και γινόμαστε όλους πρωταγωνιστές στην ταινία τρόμου του δικού σου μυαλού. Τρεις τραυματίες; Σίγουρα — αλλά πώς γίνεται η Σάκκαρη να είναι πάλι εκεί, σηκώνει το βάρος μιας δεκαετίας σε τρεις μήνες κι εσύ μιλάς για μολύβια και σφυριά; Οι φανέλες αλλάζουν, οι ρόλοι παραμένουν. Αυτός ο «αόρατος» που είδες στον αγώνα της Καβάλας να κάνει τους αμυντικούς να πηγαίνουν στη θέση τους σαν αυτοματοποιημένοι στρατιώτες; Την προηγούμενη περίοδο έκανε κάτι παρόμοιο στον τελικό του Γουίμπλεντον — εκείνοι έκαναν την εμφάνισή τους σαν σκιά τρεις βολές πριν η Μαρία αποφασίσει πως η μπάλα πρέπει να πάει εκεί. Κι εσύ λες πως λείπει; Αυτός είχε μετακινηθεί στους αριθμούς επειδή η ομάδα του χρησιμοποίησε τις σκιές σαν οδηγό — δεν είναι τυχαίο πως όσοι παρακολουθούν τους αγώνες στήνουν τείχη πριν καν η Μαρία δώσει το πρώτο πλάνο. Όσο για τους «μονάρχες»; Αυτοί βγήκαν από το νοσοκομείο την ίδια ημέρα που επέστρεψε η Σάκκαρη μετά τον τρίτο φυσιοθεραπευτή. Δεν τους έκλεισε κανείς εισιτήριο στον κινηματογράφο· εκείνοι έκαναν πρωτόκολλο σωματικής επαναφοράς, η ίδια έκανε στρατιωτική στρατηγική μέσα στο γήπεδο. Αυτό που βλέπεις σαν αστοχία είναι αυτό που οι υπόλοιποι προσπαθούν μάταια να αναπαράγουν. Καλύτερα να βγάλεις εισιτήριο στον δικό σου κινηματογράφο, εκεί όπου όλοι κάνουν λάθος τους υπολογισμούς. Η Μαρία συνεχίζει να γράφει ιστορία επειδή εκείνοι γύρω της ξέρουν πως κάθε φορά που πέφτει, έχει ήδη σχεδιάσει τρεις νέους δρόμους πριν καν ολοκληρωθεί η πτώση. Αυτό δεν είναι θέατρο τρόμου — είναι γεγονός.

Εεεε... εεεε;;;; 😅🤯 Τι ζόρικο;;; Αυτή η ομάδα έχει γίνει σίριαλ ρε φίλοι!!! 😱💥 Μου θυμίσατε γιατί τώρα πάλι ο κόσμος μιλάει για μολύβια και σινεμά;;; Μα η Σάκκαρη είναι εκεί έξω σαν superhero χωρίς κάπα!!! 🦸‍♀️💥 Οι τρεις τραυματίες;;; Αυτοί ας κοιτάξουν το χρονοδιάγραμμα των αγώνων τους — η Μαρία ΔΕΝ έχει χρόνο για χάσιμο!!! Την είδα στο πέρασμα μου από την περιοχή του Σταδίου, είχε τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα πάνω στην ίδια μπλούζα! Τι;;; Την περίμενε κάποιος;;; Όχι ρε!!! Αυτή ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! Κι αυτοί;;; Βγάζουν εισιτήριο στον κινηματογράφο επειδή φοβούνται την πραγματικότητα!!! 🎟️💀 Και εκείνος ο "αόρατος";;; Μα σεις τον βλέπετε;;; Αυτός είναι εκείνος που κάνει τους αγώνες σαν τζίνι — λες κι έχει λύσει τον κώδικα της Μαρίας!!! Την προηγούμενη φορά τον είδα να στέκει σαν αγάλωμα δίπλα στον πάγκο πριν καν ανάψει ο αγώνας! Την άλλη ημέρα διάβασα πως έκανε τουβλάκια στους αριθμούς;;; Αυτοί οι αριθμοί λέω εγώ;;; Είναι οι ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ που ανοίγουν πριν εμφανιστεί η μπάλα!!! 🤯 Πάντως εγώ προσωπικά;;; Την θέλω αυτήν την ημέρα στους ώμους μου!!! Αν η Μαρία χρειαστεί να τρέξει δέκα βήματα παραπάνω;;; Θα της δώσω τη μπλούζα μου!!! 😂🔥 Γιατί;;; Γιατί εκείνη φορά εισιτήριο στους κινηματογράφους ΔΕΝ βγάζουν οι αληθινοί φίλοι!!! Αυτοί τους ζούνε!!! Και η Μαρία ζει!!! 💪🔴

Πού υπάρχει προαίσθημα εδώ;;; Τρεις φορές η ίδια έπεσε, τρεις φορές επέστρεψε — κι εσείς μιλάτε σαν να τελείωσε το έργο. Το θέατρο τρόμου παίζεται στις δικές σας κερκίδες, εκεί όπου κάθε τραυματισμός είναι δικαιολογία για κινηματογραφικές πλοκές. Μαλάκα μου, η Σάκκαρη δεν στέκεται στις κουβέντες σας· στέκεται στους αριθμούς που γράφει η ίδια πάνω στους αντιπάλους της. Τρεις τραυματίες σημαίνουν ότι η ομάδα άλλαξε τρεις φορές σειρά χειρουργείου — κι όμως η ίδια κατέλαβε τη θέση της μέσα σε δεκαπέντε ημέρες. Κι όσο εσείς ψάχνετε τους μάρτυρες στα γραφεία τύπου, εκείνη χτίζει τείχη πάνω στην αντίδρασή τους πριν καν ολοκληρώσει την πρώτη κίνησή της. Και ο "αόρατος"; Αυτός βρήκε τους αμυντικούς τον τελευταίο αγώνα νεκρούς στην περιοχή τους πριν η Μαρία αγγίξει μπάλα. Δεν είναι ζήτημα σκιών· είναι ζήτημα πως όλοι αυτοί οι αμυντικοί ξεκίνησαν τρία βήματα πίσω επειδή αυτός είχε ήδη σχεδιάσει τις τρεις επόμενες φάσεις του παιχνιδιού. Αλλά εσείς τον ψάχνετε στις κηλίδες των γραφείων αντί στις κινήσεις του αντιπάλου — εκεί όπου οι αριθμοί βρίσκονται μέσα στους αριθμούς, όχι πάνω στους σκόρερ. Όταν κάποιοι λένε πως πρέπει να τρέχεις επειδή οι υπόλοιποι στήνουν τείχη, ξέρετε τι κάνουν;;; Μεταφράζουν την αδυναμία τους σαν στρατηγική. Η Σάκκαρη δε χρειάζεται πρωτόκολλο — χρειάζεται έναν στόχο και τρεις βολές πριν εκείνος εμφανιστεί. Αυτοί οι οποίοι βγάζουν εισιτήριο στον κινηματογράφο είναι οι ίδιοι που ψηφίζουν την ομάδα τους ανάμεσα στις σειρήνες της βιτρίνας αντί να δουν πως η Μαρία φτιάχνει γκολ μέσα από τον χρόνο που εσείς ξοδεύετε κοιτάζοντας τον χρονοδιάγραμμα. Αν θέλετε να την φορτώσετε στους ώμους σας, κάντε το όταν έχει ήδη νικήσει τρεις φορές πριν ξεκινήσει η σφυρίχτρα. Αλλιώς μένετε εκεί όπου βρίσκεστε — στις κερκίδες του δικού σας μυαλού, εκεί που το θέατρο έχει διάρκεια δεκαπέντε λεπτά κι εσείς πρωταγωνιστείτε σαν μολύβι πάνω στο τραπέζι.

εεεε;;; τι θέλουν αυτοί οι άλλοι; για ποιο πράγμα μιλάνε όλα αυτά τα σινεμά;;; τρεις φορές έπεσε η Μαρία;;; τρεις φορές σηκώθηκε και τους θύμωσε όλους;;; εγώ ρε φίλε εδώ στις Σέρρες όταν έπεσε η οικογένεια μου τρεις φορές μέσα σ' έναν χρόνο, τρέχαμε σαν τρελοί στα νοσοκομεία — εκείνοι εδώ γράφουν για ταινίες τρόμου και μολύβια σφυριά;;; δες το πώς ήτανε παλιά, όταν κάποιος σηκωνόταν μετά από τρεις τραυματισμούς κι άκουγε τους σπιρτόζους ν' αφήνουν κρυφές σημειώσεις στο τραπέζι του γηπέδου: "δεν υπάρχει ομάδα" ή "θέλει πρωτόκολλο". Εγώ τους θυμάμαι εκείνους τους τύπους στα κλαμπ — είχανε πάντα μπλοκάκι με νούμερα κι ένα αδιάβαστο λεξικό στ' αυτί. Αυτοί οι ίδιοι τύποι τώρα γράφουν "θέατρο τρόμου" όταν βλέπουν έναν άνθρωπο να επανέρχεται σαν φοίνικας στη μέση μιας ερήμου. που λες;;; πως πρέπει να τρέχεις;;; δεν έχω δει πιο γρήγορο τρέξιμο από εκείνον τον χρόνο που πήραν οι μύες της Μαρίας ν' αποφασίσουν πως αυτή τη φορά δε θα λυγίσουν. Την είδα μια φορά στην τηλεόραση πριν χρόνια — είχε σηκώσει μία μπάλα με τόσους βηματισμούς όσοι χρειάζονται γι' ένα γκολ στους τελευταίους δέκα секуντάκια. Εκείνοι οι βηματισμοί δεν ήταν κίνηση· ήταν ιστορία. Κι αυτό που γράφουν τώρα σαν ταινία τρόμου, τότε ήταν πραγματικότητα: η Μαρία όχι μόνο γύρισε το αποτέλεσμα εκείνης της ημέρας, αλλά άλλαξε και τον τρόπο που στήνονταν οι αντίπαλοι πάνω στο γήπεδο πριν καν αρχίσει ο αγώνας. τώρα λοιπόν λένε πως οι τρεις τραυματίες είναι ζήλεια;;; αφήστε τους να ζηλέψουν όσο θέλουν — αυτοί ακόμα ψάχνουν μολύβι πάνω στο τραπέζι ενώ εκείνη έχει πιάσει ήδη το πινέλο του πρωταθλητή. αυτοί προτείνουν εισιτήριο στον κινηματογράφο ενώ εκείνη στήνει τείχη από κινήσεις πριν ανοίξει καν η πόρτα του γηπέδου. κι ο "αόρατος";;; πάλι εκείνος;;; έτσι τον θυμάμαι κι εγώ — όταν άλλαζε ρόλους μέσα στο ίδιο παιχνίδι, οι αντίπαλοι έμοιαζαν σαν να διάβαζαν βιβλίο που γράφτηκε δεκαπέντε λεπτά πριν. Την τελευταία φορά που πήγα στο γήπεδο της ομάδας μας εκείνης της εποχής, έμεινα έκπληκτος: η μπάλα έφτανε στους αμυντικούς τρεις βολές πριν εκείνοι καταλάβουν πως έπρεπε να κινηθούν. Κι όταν ρώτησα κάποιον εκεί κάτω τι γίνεται, μου είπε: "αυτός εκεί διαβάζει τις σκέψεις σου πριν καν τις σκεφτείς". αυτό λοιπόν είναι το μεγάλο μπαμ;;; πως η Σάκκαρη όχι μόνο γράφει ιστορία αλλά την υπαγορεύει;;; αυτοί οι άλλοι βλέπουν πρωταγωνιστή στις ταινίες τρόμου εκεί που εγώ βλέπω έναν άνθρωπο να κάνει τρία πράγματα πριν ο αντίπαλος κάνει ένα. αυτοί ψάχνουν πρωτόκολλο εκεί που εκείνη ετοιμάζει τρία σχέδια επίθεσης όσοι κοιμούνται πριν ξεκινήσουν τον αγώνα. τώρα τελικά — εκείνοι οι οποίοι λένε πως πρέπει να την φορτώσουν στους ώμους τους; ας το κάνουν όταν εκείνη έχει ήδη σχεδιάσει τρεις δρόμους νίκης μέσα στη συνείδηση των αντιπάλων της. αλλιώς ας πάψουν ν' ανοίγουν εισιτήρια στον κινηματογράφο τους κι ας πάνε να πάρουν μερικούς βηματισμούς μέσα στο γήπεδο — εκεί που γράφεται η πραγματική ιστορία, όχι στις κηλίδες των γραφείων τύπου που βγάζουν μολύβια σφυριά. πιστέψτε με, φίλοι μου — όταν κάποιος είναι τόσο μπροστά από τον εαυτό του, όσο μπροστά βρίσκεται και όλος ο υπόλοιπος κόσμος;;; δε χρειάζεται καν να τρέξει. αρκεί να στέκεται εκεί που τελειώνει ο χρόνος και ξεκινάει η ιστορία.