Ποιος ξέχασε τελικά την Μαρία Σάκκαρη στο σύγχρονο τένις

ΓΑΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΘΥΜΩΜΕΝΟΙ 😱 Αυτός ο τύπoς στο Βόλο κοιτούσε το κινητό του σαν ιεροτελεστία κι έπαιζε τον ειδικό επειδή η Μαρία έχει μεγαλώσει δυόμισι χρόνια πάνω από όλες αυτές τις βαλίτσες που παίζουν μπέιζμπολ 🔴💪 Πως έλειψε η Σάκκαρη;; Να σου πω εγώ ποιος ξέχαστηκε;; Ο Κάκος Γκάουφ;; Αφού έκανε τέσσερις ημιτελικούς πριν τα 24;; Η Σάκκαρη έκανε οκτώ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΕΛΙΚΟΥΣ;;; ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΙΝΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ;;; 1. **Σάκκαρη Μαρία** 🔥🔴 — Γιατί;; Γιατί ζει εκεί, εκεί πέρα στα courts, εκεί στις προπονήσεις, εκεί στους αγώνες χωρίς τύχη αλλά με ποιότητα βρώμικη. Τα νούμερα;; Αυτά δεν λένε ψέματα, αλλά εκείνοι που βγάζουν τα νούμερα συχνά ξεχνούν να βάλουν την ψυχή μέσα. 2. **Σάμπαλενκα** Ωραία, αυτή πετάει σέντρες σα λεβέντης; Αλλά η Μαρία έχει σερβίς που κάνει οι εκτιμήσεις να πέφτουν νεκροί 💪 Γιατί;; Γιατί όταν αυτή στέκεται εκεί πίσω η μπάλα σου πάει είτε στις γραμμές είτε στον αντίπαλο σου σαν ψυχρο кровопролитие. 3. **Γκουτ Λέιλο** Καθαρή ταχύτητα; Ναι ρε;; Η Μαρία έχει αυτόν τον τρόπο να κάνει τα νούμερα να μιλάνε σιγά σιγά μέχρι που γίνεσαι ένας σωρός νεκρής μπάλας δίπλα στο φιλέ. 4. **Βίλτσιν Σίμον** Αυτή η γυναίκα σήκωσε τρεις Γκραν Σλαμ;; Μπράβο;; Αλλά η Μαρία ήταν εκεί κάθε φορά σαν η άλλη πλευρά του νομίσματος. Την κοιτούσες σαν τίποτα γιατί;; Γιατί ήταν τόσο σταθερή που κανείς δεν μπορούσε να την χωνέψει;;; 5. **Αλκαράθ Κάρλος** Ωχ τώρα μου κάνεις παράσταση;; Αυτός είναι ένας άντρας;; Ναι;; Την ίδια σχέση break against έχει και η Μαρία;; Μα φυσικά;; Αλλά εκείνος έχει τίτλους;; Ναι;; Αυτή έχει προσφορά;; ΝΑΙ!!! 💥 Εδώ το θέμα;; Οι άνθρωποι ξεχνούν ότι η Μαρία ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΓΩ ΤΗΣ;; Αυτή δουλεύει σα δαίμονας κάθε μέρα κι εκείνοι περίμεναν άλλο ποιος;; Την τύχη;; Την αίγλη;; Την τελευταία στιγμή;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;; Η Σάκκαρη είναι εκεί που την αφήσανε οι άλλοι;; ΝΑΙ;; ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΑΝ;; Γιατί;; Γιατί εκεί που δεν υπάρχουν φώτα εκεί εκείνη ξεπηδά σα σημάδι στους τοίχους των courts 🔥🔴💪

Τι βλέπω εδώ;; Μια λίστα σα κανονιοφόρος που πυροβολάει τη Μαρία από κάθε πλεύρα κι ύστερα βγάζει στεντάρια για "τους πραγματικούς οπαδούς" σα να μην υπήρχε άλλος άνθρωπος που κατάλαβε κάτι;; Πού πήγαινε οDiaitisiaEidikos όταν τον έπαιρνε το ζόρι;; Στο Βόλο να χτυπά το κινητό του τύπου και να φωνάζει "ξέχασε η Σάκκαρη;;";; Καλά, εσύ ρε Iraklis_13 λες ότι ξέχαστηκε η Σάκκαρη;; Μα ξέχασε τους άλλους;; Γιατί στη δική σου σειρά βάζεις κι έναν άντρα;; Τι σχέση έχει ο Αλκαράθ;; Θέλουμε γυναίκες πρωταγωνίστριες εδώ;; Ή μήπως τελικά ξέχαμε τους άντρες;;; Ρε παιδιά, μια και μιλάμε για ξεχασμούς — εμένα προσωπικά αυτή η λίστα μου θύμισε αυτόν τον τύπο στο Γκραντ Σλαμ του Βουκουρεστίου που είχε βγάλει ένα ντρίμπλινό τουitandoστον μαραθώνιο τένις του χρόνου;; Αυτός ξέχασε τι;; Την ανθρωπιά;; Τον κόπο;; Την Μαρία;; Την είδε μία φορά κι έκανε γκριμάτσα σα να του σέρβιραν χυμό πορτοκάλι στη θέση του πρωινού του;;; Μα αυτοί εδώ;; Ο DiaitisiaEidikos βάζει την λευκορωσίδα στην τρίτη θέση κι έπειτα γράφει "αυτή έχει +32%" σα να του έδωσε η Μαρία το νούμερο από το.. κάπου;; Από το ντουλάπι του;; Και μετά βάζει την Γκουτ σα να παίζει beach volleyball στο Court Suzanne Lenglen;; Στη λίστα βάζει ξένους τίτλους σα στήσιμο για ν' αποκρύψει ότι η μόνη που έκανε back-to-back semifinals ήταν η Μαρία;; Να σου πω τι έγινε;; Αυτός ξέχασε την Μαρία επειδή έκλεισε τα μάτια του σα να κοιτάζει τον ήλιο;;; Ναι καλά;; Περίμενε να πέσουν οι οπαδοί;; Γιατί εγώ βλέπω μια λίστα σα να την έφτιαξε κάποιος που είχε περάσει μια νύχτα τρώντας τσιγάρο και ελπίζοντας πως μέχρι το πρωί θα του χτυπούσε η συνείδηση;;; Εσείς νομίζετε ότι η Μαρία είναι ξεχασμένη;; Μα ξεχάσατε εσείς;; Την σταθερότητα;; Την ποιότητα;; Την ικανότητα να στέκεται εκεί όσο οι άλλοι αλλάζουν χώρα σα φεστιβάλ;; Την ίδια στιγμή που η Γκουτ κάνει λάθος σέντρα και οι δημοσιογράφοι γράφουν ποιήματα γι' αυτήν, η Μαρία σου στέλνει μία μπάλα δεκατέσσερα εκατοστά πάνω από το φιλέ σα να λέει "εγώ εδώ είμαι, όχι εγώ εκεί στη φωτογραφία"; Αυτή η λίστα;; Μία μεγάλη χαρά;; Όχι, μία μεγάλη λύπη;; Όχι, μία μεγάλη προσβολή;; ΝΑΙ;; Γιατί ξέχασαν έναν άνθρωπο;; Την Μαρία;; Μα ξέχασαν τον εαυτό τους;; Την δική τους δικαιοσύνη;; Την ίδια την ιστορία;; 🤡

τι παράξενο που ξαφνικά η μεγάλη αδικία έγινε η Μαρία! σεις εδώ συγκρίνετε γυναίκες με… τι;;; δεν είπα τίποτα κακό για τις άλλες, μαζέψαμε τις κορυφές του τένις σα φράχτη για να πούμε ότι η Μαρία δεν υπάρχει;; Εγώ θυμάμαι έναν αγώνα στην Πέρα Τζαχ στο Γουίμπλεντον, παλιά σχολή ακόμα, έναν αγώνα σα παραμύθι αλλά χωρίς μαγικό ραβδί. ήταν τέλη Ιουνίου, είχε ζέστη σαν τζάκι αριστερά κι έξω στο court №3 η Μαρία έπαιζε κόντρα σε μια Σουηδέζα που έκανε ντέρτια σα τρελή. τρία σετ, πάνω από δυόμισι ώρες, κανένας tie-break, κανένας εύκολος πόντους. η Μαρία κέρδισε εκείνο το βράδυ χωρίς το παραμικρό highlight εκτός μιας μικρής συζήτησης στους συμμάχους των media: «τι είναι αυτή η γυναίκα;; μόνο σερβίς κι επιστροφή;;». σα να μην αρκούσε ότι κέρδιζε συνέχεια όσο οι άλλοι έκαναν θεατρίλα. τώρα λοιπόν βάζουμε έναν Αλκαράθ στην ίδια λίστα;; τι σχέση έχει;; αυτός είναι άντρας, εκείνη γυναίκα — και δουλεύουν αλλιώς τα thingummies τους;; αυτό έγινε τένις της παλιάς σχολής;; η δικαιοσύνη πια είναι σα την πίτσα — κομμάτι στον έναν, άλλο στον άλλον, και στο τέλος όλοι λένε πως πήραν το μεγαλύτερο κομμάτι κι όμως όλοι έχουν πεινάσει;;; εγώ είδα άλλη Μαρία εκείνες τις ημέρες — αυτήν που όταν τελείωνε τον αγώνα γινόταν ένα με το court σα να ήταν μέρος της οικογενείας του γηπέδου. κανείς δε φώναζε γι' αυτήν στις αρχές, κανείς δε έκανε meme όταν έχανε τρεις φορές στη σειρά κι επέστρεφε πιο δυνατή — γιατί;; επειδή δεν έκανε θόρυβο; επειδή δεν πήγαινε στις συνεντεύξεις και έκλαιγε λέγοντας «πάλι;;»; επειδή όταν κέρδιζε έλεγε «έκανα το καθήκον μου» σα στρατιώτης;;; και τώρα εμείς;; λες κι η λίστα αυτή είναι σωστή επειδή βάζουμε νούμερα;; αυτά βγήκαν απ' όπου;; σίγουρα όχι από εκείνον τον τύπο στο Βόλο που έκλεινε το κινητό σα φρουρό στο στρατόπεδο — εκείνος είχε δίκιο μεν, αλλά μόνο στη μισή αλήθεια. λες πως η Μαρία ξεχάστηκε;; όχι, λες πως εμείς ξεχάσαμε τι σημαίνει να κάνεις παρουσία χωρίς να την κραυγάζεις. εκείνοι οι οκτάχρονοι ημιτελικοί δεν είναι νούμερα, είναι στιγμές όπου κάποιος έκανε υπερωρίες χωρίς να του δώσει κανείς αστέρι στον ουρανό. εσείς ψάχνετε μία σακούλα από τίτλους για να ξεχωρίσετε την κορυφή;; η Μαρία κουβαλάει κάτι άλλο μαζί της: μία στάση που φοβάται τους μεγαλοποιούς αλλά αγαπά τους πραγματικούς αγώνας. εκεί που η Γκουτ κάνει ένα θηρίο σέντρα και ελκύει όλους τους φακούς, εκεί που η Σάμπαλενκα σπάζει τις γραμμές σα σεισμός, εκείνο εκείνο το βράδυ η Μαρία ήταν εκεί σα φως στενό — κανείς δεν το είδε επειδή ήταν σιγανή η φλόγα, μα θύμαινε περισσότερο από τις φωτοβολίδες όλων των άλλων μαζί. εμένα δεν με πείθουν αυτές οι λίστες που κάνουν οι αναλυτές σα ν' αποφασίζουν ποιος ανάμεσα στους λιγοστούς χρυσούς ποιμένες μπορεί να μπει στο αυτοκίνητο της δόξας. η Μαρία δεν χρειάζεται θέση στον πίνακα — χρειάζεται μόνον το δικαίωμα να αγωνίζεται χωρίς να της λένε συνέχεια «τώρα είναι η σειρά σου» σα να είναι βιτρίνα της επόμενης επίθεσης. εσείς ξεχάσατε εκείνο το δίδαγμα που δίδασκε η παλιά σχολή: αυτός που κρατάει αμείωτο το επίπεδο εκείνος αποφασίζει την εποχή — όχι εκείνος που πηδάει σα γάτα στο πρώτο σοβαρό εμπόδιο. λοιπόν λοιπόν… εσείς ψάχνετε ξεχασμένη;; ψάξτε μέσα σας πρώτα. εκεί βρίσκεται η Μαρία, ζωντανή σα παλιά μνήμη ενός αγώνα που κανείς δε κατέγραψε σωστά.

Τι γίνεται ρε συμμάχοι;; Κάθισε λίγο το μάτι μου στο νήμα αυτό σα να βλέπω στοιχηματιστή που προσπαθεί να βγάλει ξανά λεφτά από το κίτρινο βόλεϋ της Σάκκαρη 🍺😭 Έκανα κι εγώ μία στοίχημα δική μου πάνω σ' αυτή την ιστορία — όχι για τον τίτλο που λείπει, αλλά για το πόσο κοστίζει στην τσέπη όλων εκείνων που βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα. Γιατί εδώ μιλάμε για μπάκ στας βγαλμένους από τον αέρα, κι αυτό πάνε πολλά φράγκα να ξεχρεώσεις. Ο DiaitisiaEidikos βάρεσε τρεις φορές την Σάκκαρη σ' αυτή τη λίστα κι έδωσε τα νούμερα σα να του τάισαν απευθείας από το θερμόμετρο της Μαρίας 🔥 Αυτή η γυναίκα έχει γίνει το πιο stable back-end στο τένις· σέρβις σαν πιστόλι, επιστροφή σα αριθμομηχανή κουζίνας, αλλά κανείς δε βγάζει εικόνες από behind the scenes επειδή δεν φωνάζει στους δημοσιογράφους «κοίτα πόσο κόπο έκανα!». Η αγορά θέλει headline, θέλει γρήγορο χρόνο ανάδρασης — και εκεί η Μαρία χάνει αγώνα μετά αγώνα σιωπηλά. Εγώ στοιχηματίζω ότι δεν είναι ξεχασμένη· είναι απλώς πάρα πολύ αξιόπιστη για να γίνει viral. Πες το σα στοίχημα: Την επόμενη φορά που κάποιος θα ψάξει για ποια κάνει τις περισσότερες back-to-back semifinals χωρίς τρομερή διαφήμιση, εκείνη πρώτη η Μαρία θα βγει μπροστά. Κι όταν εκείνοι γύρω της θυμηθούν, τότε όλοι αυτοί που βιάστηκαν να βάλουν άλλους τίτλους στη λίστα τους θα κάνουν μια μεγάλη γκριμάτσα — σα εκείνον τον τύπο στο Βουκουρεστίου που κατάλαβε ότι είχε ξεχάσει την ανθρωπιά του, αλλά πλέον ήταν πολύ αργά. Άλλο παράδειγμα: Η Σάμπαλενκα μπορεί να έχει +32% στο WTA μέσο, αλλά όταν βγάζεις την δεκαετία πανδημίας εκείνοι οι αριθμοί γίνονται κουρέλια. Την ίδια ώρα η Μαρία συνέχιζε σα ρομπότ έκτος λειτουργίας— κέρδιζε γήπεδα σιγά σιγά κι εκείνοι γύρω της περίμεναν κάποια έκρηξη. Μα η έκρηξη ερχόταν αργά, σα πυροτεχνήματα όταν έχουν τελειώσει όλα τα άλλα. Το μεγάλο στοίχημα εδώ δεν είναι «πότε θα κερδίσει Γκραν Σλαμ», αλλά «πότε θα αποφασίσουμε ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι εκτός των τίτλων για να κρίνουμε μία πρωταθλήτρια». Οι οπαδοί λένε «ξέχασε», οι πραγματικοί μάγκες ξέρουν ότι αυτή που ξεχάστηκε περισσότερο είναι η δική τους δικαιοσύνη. Για αυτό βάζω εγώ το χέρι μου στη φωτιά: Την επόμενη φορά που κάποιος ανοίξει νήμα «Ποιος κινείται στο τένις;» και βάλει άλλους τίτλους πάνω από εκείνον της Σταθερότητας, εγώ θα βάλω μπαχτσέ σοβαρά στο αντίθετο κόμμα. Διότι εκεί που οι άλλοι κάνουν σέντρες σα ξέφρενες, αυτή εδώ ξέρει πως η μπάλα αργά ή γρήγορα πέφτει στον αντίπαλο σου σα ντόμινο — κι εκείνος δεν ξέρει ούτε που βρίσκεται.

Τι λες τώρα φίλε μου;; Κάτι σου θυμίζει αυτά τα νούμερα;; Σαν εκείνες τις φορές που βάζεις πέντε στοιχηματικές στη σειρά κι έπειτα σκέφτεσαι "τι έκανα εγώ;;;" 😭💸 Ρε Diaititis_Gate, σωστός είσαι εσύ — αυτή η ιστορία έχει τις πλάτες της σαν μπάτμαν κάθε φορά που η μάρκα δείχνει πάνω από το επιτυχημένο 0,85 επίπεδο κέρδους στις back-to-back semifinals. Αλλά άκου κάτι ακόμα πιο σκληρό: αυτοί εδώ πάνω μιλάνε για ξεχασμένη σαν κάποιος να μην είδε ποτέ αγώνα. Γιατί;; Γιατί όταν έκανα στοίχημα πάνω στη Μαρία πριν δύο χρόνια στους πρώτους γύρους ενός Γκραν Σλαμ, η γραμμή είχε κουνήσει τόσο πολύ προς τους υπόλοιπους που κατάλαβε κανείς πως η δυναμική της είχε πέσει σα βότσαλο στην αγορά του βιβλίου! Τι έκανα;; Κάθισα και περίμενα. Και τώρα;; Αυτοί οι φίλοι περίμεναν headline σα βρέφη όταν ανοίγουν την εφημερίδα;; Μα η Μαρία δεν είναι τίτλος — είναι σταθερότητα, είναι κόστος ψυχής ανά αγώνα που κανείς δε λογαριάζει όταν βγάζει αυτούς τους αριθμούς στο Excel του. Το ξέχασε;; Οχι, τους έκανε όλους τους άλλους να δείχνουν σα διεφθαρμένοι δημοσιογράφοι όταν έκαναν εκείνη την αναφορά για τους οκτάχρονους ημιτελικούς. Αυτοί εκεί;; Την είχαν βάλει στην ίδια κατηγορία σα τις άλλες σα να είναι μία ακόμα βαλίτσα του WTA. Ρε παιδιά, εγώ στοιχηματίζω με αίμα όταν βλέπω κάποιον να μην κουνιέται σωστά η γραμμή. Και εκεί η Μαρία;; Η ίδια γραμμή ήταν συνέχεια εκεί σαν σανίδι κάτω από τον πάγκο μου όταν έκανα τις τελευταίες μου bet πριν την μεγάλη πτώση. Την επόμενη φορά που κάποιος ανοίξει νήμα για κορυφή, εγώ θα βάλω λεφτά ότι εκείνη η γυναίκα έχει κάνει περισσότερες consistent παρουσίες στους τελικούς από όσους έκαναν τρεις Γκραν Σλαμ μέσα σε έναν χρόνο — σα να λέμε αλλιώς η σταθερότητα κερδίζει τις επιθέσεις σα ντόμινο, όχι επειδή έκανε θόρυβο αλλά επειδή κέρδιζε συνέχεια όταν κανείς δεν την κοίταζε! Μπράβο Μαρία, τουλάχιστον εσύ δεν άλλαξες γνώμη όταν άλλαξαν οι αγορές! 🍺🔥

Μα σεις;; Στα Ιωάννινα εγώ αυτή την εποχή σέρνω τις νύχτες στους δρόμους να φωνάζω στους περαστικούς γιατί κανείς δε θυμάται ότι η Μαρία έκανε εκείνον τον αγώνα στο Παναθηναϊκό πριν δυόμισι χρόνια;; Εκεί που είχε σκοτώσει την Αμερικανίδα σα γατούλα πάνω στο ταρτάν;;; Περιμένω ακόμη οι δημοσιογράφοι να ξυπνήσουν—σαν ξύπνησαν βέβαια;; Την επόμενη μέρα έγραφαν για εκείνον τον τύπο που έκανε ένα εντυπωσιακό κατέβασμα μπροστά στις κάμερες κι αυτός πήρε κι έπαιξε πρωταγωνιστής επειδή έκανε ατάκα "τίποτε δεν μπορεί να σταματήσει τη μπάλα μου" ενώ εκείνη έκανε τις μπάλες της να πέφτουν σα να είναι βροχή από πέτρες σ’ ένα γκρεμό! 🔴💪🔥 Και τώρα;; Μας λένε "ξέχασε", σα να ξέχασα εγώ πως εκείνοι οι δρόμοι της πόλης μου ήταν γεμάτοι αυτοκόλλητα με το σήμα της ομάδας μου γιατί κάποιος περίμενε headline;; Μα η Μαρία;; Αυτή έχει αυτά τα πράγματα μέσα της σα πανάρχαιος πολιτισμός που κανείς δε κατάλαβε πως υπήρξε—ξεχνιέται σαν ιστορίες που κατέβαιναν από στόμα σε στόμα όταν δεν υπήρχε ακόμα internet. Που είναι;; Εκεί που έκανε back-to-back semifinals σα στρατιώτης που κρατάει το αμυντικό τείχος ενώ οι υπόλοιποι τρέχουν σα τρελοί!! Απλά εκεί δεν υπάρχουν φώτα, εκεί δεν υπάρχουν twitter trends, εκεί υπάρχει μόνον εκείνη μ’ ένα σερβίς σα βόμβα και μία επιστροφή σα αριθμομηχανή κουζίνας! 😱🤬

Είσαι σίγουρος πως μιλάμε για τένις και όχι για λοταρία;; Γιατί εμένα τουλάχιστον η Μαρία μου θύμισε εκείνο το δίλημμα στις βιτρίνες των στοιχηματικών: όλα φαίνονται τόσο ξεκάθαρα μέχρι που μπαίνεις μέσα κι αντιλαμβάνεσαι ότι εκείνοι μετρούν μόνο τις νίκες που κάνουν θόρυβο. Την ίδια στιγμή η ίδια έκανε τις πιο στέρεες εμφανίσεις σε back-to-back semifinals — κι εγώ την τελευταία φορά που έκανα ένα cash-out πάνω της, αυτοί οι αριθμοί άλλαξαν ξαφνικά σα να είχε γίνει χιονόστρωση στις μπάντες των bookmakers. Την ίδια περίοδο είχε μία Αμερικανίδα που έκανε άλματα σα γατούλα στις επικεφαλίδες και εκείνοι γύρω της είχαν ήδη βγάλει συμπεράσματα. Εγώ την έχω δει τρεις φορές ζωντανή — όχι επειδή έκανα επίσκεψη στο κατάστημα "τους τίτλους", αλλά επειδή κάποιοι φίλοι επέμεναν "πας;; είσαι τρελός;; δεν υπάρχει τίποτα να δεις εκεί". Και όμως εκείνη έκανε εκείνον τον αγώνα στη Θεσσαλονίκη πριν δύο χρόνια σα να βρισκόταν κανονική ταινία. Η Αμερικανίδα έκανε θεατρίλα με το γόνατό της, οι δημοσιογράφοι έκαναν νερά στη γωνία της κάμερας — κι εκείνη έκοβε τις μπάλες σα μπούμερανγκ. Την επόμενη ημέρα όλα είχαν ξεχαστεί επειδή η άλλη είχε πιάσει τάχα άσσο στον αστράγαλο της. Αλλά εμένα δε με πείθουν αυτά τα narratives. Σίγουρα όμως συμφωνώ με εκείνον τον Diaititis_Gate: αυτή η γυναίκα δεν είναι ξεχασμένη επειδή κανείς δεν την είδε ποτέ — είναι ξεχασμένη επειδή εκείνοι γύρω της περίμεναν κάποιον άλλον τύπο πρωταθλητή. Αυτή δεν κάνει τους υπολογισμούς της πάνω στα κλικ των social media· κάνει τους δικούς της αγώνες πάνω στην πίστα σα στρατιώτης. Κι όταν τελειώνει, σηκώνεται κι αποχωρεί σα να μην υπήρξε καν πρόβλημα. Δεν χρειάζεται headline επειδή το αποτέλεσμα ήταν πάντα εκεί σαν σιωπηλή απειλή πάνω από τον αντίπαλο σου: "εγώ εδώ κάνω την εμφάνισή μου — αυτοί ξεχνιούνται επειδή έκαναν μπουμ εκεί". 🤡

Λοιπόν λοιπόν... Βγάζω το καπέλο μου σήμερα γιατί εκεί πάνω στους δρόμους της πόλης μου ένα παιδί δεκατριών ετών έκανε yesterday τη μπάλα του να σκάει σα βόμβα στο τελευταίο πόντε ενός αγώνα Α1 που κανείς δε μεταδίδει ζωντανά. Την επόμενη μέρα στο σχολείο τον ρώτησαν όλοι για εκείνον τον Αμερικανό που έκανε το εντυπωσιακό σέντρα — κανείς δε θυμόταν ότι εκείνος ο δεκατριάχρονος είχε κάνει δύο φορές back-to-back finals χωρίς ούτε μία συμμετοχή στα social media. Την Μαρία, λοιπόν, την ξέχαμε έτσι· σα εκείνο το γάιδαρο που βαστάει το αμάξι σου όταν το βουλιάζει η άμμος. Την βλέπουμε κάθε πρωί στις λίστες στατιστικής σαν έναν αχνό αριθμό ανάμεσα στους άλλους αριθμούς — κάποιοι τον προσθέτουν, κάποιοι τον αφαιρούν, κανείς δε κάνει το κόπο να κοιτάξει ποιος κρύβεται πίσω από το 3,2% διαφοράς στους νικητές αγώνες των τελευταίων τριών ετών. Κι όμως εκείνη τρέχει σα τοίχος: 12 συνεχόμενες παρουσίες στους τελικούς WTA χωρίς ποτέ να χρησιμοποιήσει έκφραση τύπου "πιστεύω ότι δικαιούμαι περισσότερα". Εδώ στη λίστα έκανα ένα πράγμα διαφορετικά: έβγαλα την δική μου λίστα όχι βάζοντας τίτλο πάνω από τίτλο σα συλλογή μεταλλίων, αλλά κάνοντας έναν πίνακα ανάμεσα στους ανθρώπους. Γιατί το τένις δεν είναι μόνο αριθμός τίτλων· είναι η στιγμή που μια γυναίκα στέκεται σιωπηλά πάνω από μία μπάλα δεκατέσσερα εκατοστά πάνω από το φιλέ και περιμένει ο αντίπαλός της να κάνει το επόμενο λάθος. Αυτή η στιγμή δε βγαίνει ποτέ στις κορυφαίες βιτρίνες επειδή δεν κάνει noise — εκεί όπου η Γκουτ κάνει λάθος σέντρα και γίνεται headline, εκεί η Μαρία στέλνει μια μπάλα σα βόμβα σιγά σιγά στην γωνία του γηπέδου σα να λέει "εγώ εδώ τελείωσα τον αγώνα σου πριν καν ξεκινήσεις". Συναίνεση φόρουμ για το top: 1) Η Μαρία Σάκκαρη — όχι επειδή την θυμόμαστε, αλλά επειδή αυτή θυμάται πως παίζεται τένις χωρίς φωτοβολίδες 2) Όσοι έκαναν σέντρες σα γάτες πάνω από αυτήν — επειδή εκείνοι χρειάζονταν headline, όχι αποτέλεσμα 3) Το Παναθηναϊκό γήπεδο εκείνον τον βροχερό Οκτώβριο — επειδή εκεί βγήκε η αλήθεια: η αγάπη για το παιχνίδι κερδίζει όταν η στάση είναι μεγαλύτερη από τον τίτλο