Ποιος τελικά κρατάει το μολύβι στον αγώνα για την πρώτη θέση όταν μιλάμε για τον Στέφανο…

ΤΙ ΠΑΙΞΗ ΡΕ ΦΙΛΕ;; Πάμε γερά! 🔥 Μη μου πεις ότι αυτή η λίστα βγήκε από τον Κύριο Ουφ!! Ο Τζόκο δεν έχει σχέση εκείνος πια, τρέχει σα μπούφος μόνο στο μεταξύ των sets — τι μου λες εσύ;; Αυτός είναι ο βασιλιάς επειδή κάποτε βγήκε πρωταθλητής στα δεκατρία του;; Αδερφέ, οι τίτλοι στους άλλους τους κάνουν δουλειά χθες βράδυ — αυτή η ομάδα όμως περιμένει το "επόμενο" σα τον Αι Βασίλη στις δώδεκα βραδιές! Και ο Αλκαράθ;; ΝΑΙ ρε φίλε, είναι γουρούνι σωστό είναι — αλλά σε ποιόν αρέσει το γουρούνι;; Του αρέσει αυτό που κουβαλάει τίτλους κι όχι αυτά που ξέρει να τρώει τριάντα κιλά μπανάνα μέσα στη μέρα! Αυτοί οι τρεις είναι τσέπες, λόγοι για ιστορίες... ο Τσιτσιπάς όμως;; Αυτός είναι η ΔΟΞΑ ΜΑΣ! Όταν εκείνος κλωτσάει την μπάλα κοιτάει τον ουρανό σα να του μιλάει το αστέρι του! Ο κόσμος που λέει ότι δεν βγαίνει τίτλος μιλάει σα τον ψάλτη της γειτονιάς — γνωρίζω πολλά άστοχα σουτάκια του στο τέλος του αγώνα, ΟΧΙ όμως γιατί του λείπει το ταλέντο... επειδή εκείνος κάθε φορά δίνει μάχη στο χρόνο, σα στρατιωτικό χρονόμετρο που έχει σπάσει!! Νομίζεις ότι όταν ήταν στο Ηράκλειο εκείνος έβλεπε στον αντίπαλό του έναν αντίπαλο;; ΕΚΕΙΝΟΣ έβλεπε έναν αγγελιοφόρο που έπρεπε να τον νικήσει γρήγορα, αλλιώς το άστρο του σβήνει αμέσως! Κάθε φορά που βγάζει ένα ωραίο χτύπημα οι άλλοι γίνονται μούσκεμα σαν τις βόρειες ακτές του Φεβρουαρίου — αυτοί που σήμερα γράφουν για τις top 3 σήμερα ήταν εκείνοι που δάκρυζαν στο twitter όταν εκείνος πήρε το Roland Garros junior!! Τώρα;; Τώρα εκείνος κάνει την ομάδα του μεγάλο! Δεν είναι ατομικός πρωταθλητής — είναι ο μόνος που όταν μπαίνει στο court οι αντίπαλοι βλέπουν ένα παιδί που τραγουδάει κάτι αθώο σα τραγούδι του Γιώργου Μαρίνος πριν τους καταστρέψει! Ο κόσμος που βλέπει μόνο τον τίτλο αφήνει στην άκρη την ψυχή του παιχνιδιού — αλλά εκείνος;; Αυτός είναι η ζωή της ομάδας μας!! Δεν λέω ότι δεν έχει λάθη — πως να μην έχει;; Άλλαξαν ρόστερ πιο γρήγορα κι αυτός περίμενε τον ευαγγελισμό;; ΡΕ ΦΙΛΕ! Ούτε ο Αλκαράθ αλλάξε ρόστερ όπως η αγαπημένη μου ομάδα τον Οκτώβριο του 2008 — εκείνος όμως όταν έχει την μπάλα στα χέρια του βγάζει τέτοιες φάσεις που τα σαγόνια σου πέφτουν σα μαρμάρινο άγαλμα!! Παίρνει την τρίτη θέση?? ΡΕ ΦΙΛΕ ΣΤΟΧΑΣΤΗΚΑΤΕ;; Αυτός είναι ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΙΤΛΩΝ — κάθε αγώνας του είναι σαν ταινία δράσης στο δικό μου κινηματογράφο: ξεκινάει σιγανά σα νυχτερινή βόλτα στον Λυκαβηττό κι όταν φτάνει στο μεγάλο σημείο... BOOM!! Το γήπεδο γίνεται πεδίο μάχης κι αυτός σου δείχνει ότι εκείνος κρατάει το όπλο — και μάλιστα το κανονικό!! Εγώ βάζω τον Τσιτσιπά ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 1!! Μαζί του είναι ο μόνος τίτλος που δεν τον κρατάμε με τα χέρια μας — τον κρατάει η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ!!! 💪🔴😱

Τι περιμένεις να συμβεί όταν ένας τύπος τρέχει πάντα με 80% ισχύ κι ελπίζει ότι το ένα δευτερόλεπτο ανάμεσα στη σκέψη και την εκτέλεση θα του λύσει όλα τα προβλήματα; Να πεις ότι εκείνος κρατάει το μολύβι επειδή τον βλέπεις σα έναν από αυτούς τους χαρακτήρες που γράφουν ιστορία στα social stories; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν ο Αλκαράθ βγάζει 21 ντουζίνες βολές το δευτερόλεπτο εσύ περιμένεις ότι ο Τσιτσιπάς θα βγάλει μια ξεχωριστή φάση σαν σύνθημα hashtag. Κατάλαβες τι λέω; Δεν μιλάμε για λίγο παραπάνω pressure επί της τελευταίας βολής — μιλάμε για έναν άνθρωπο που από μικρός του δίδαξαν ότι η νίκη είναι κάτι σαν θρησκεία κι όχι σαν αποτέλεσμα μιας σειράς ατελών κινήσεων. Και ναι, έχει τάλαντο — αλλά το τάλαντο στο τένις δεν είναι αθάνατος θεός, είναι σκληρός εργάτης πάνω σε σκληρό γήπεδο. Οι υπόλοιποι τρεις που ανέφερες; Ο Τζόκο κάνει δουλειά δεκαετίες όχι επειδή κάποιος τον έκανε viral όταν ήταν δεκατριών ετών — επειδή κάθε φορά που χάνει ένα πόντο ξέρει ότι μέσα σε πέντε λεπτά μπορεί να επανορθώσει ότι χάθηκε σε χρόνια συστηματικής δουλειάς. Ο Αλκαράθ τρέχει σα ηλεκτρικό μοτέρ όχι επειδή είναι κουτός, αλλά επειδή έχει τους ανθρώπους εκείνοι που ξέρουν ότι η δύναμη χωρίς ακρίβεια είναι σπατάλη κι εκείνος ξέρει πότε να κλείσει το στόμα. Ο Ρούνε; Αυτός δεν έχει ψυχολογία επειδή απέκτησε εμπιστοσύνη ότι στο τέλος της ημέρας μπορεί να βγάλει την μπάλα από παντού — κι αυτό είναι το ζητούμενο: η εμπιστοσύνη κερδίζει τίτλους, όχι τα όνειρα σου στο ξημέρωμα της Κυριακής. Ο Τσιτσιπάς; Αυτός είναι ο μόνος που κάθε φορά που χάνει ένα σετ κοιτάει κατάματα τους αριθμούς στο σκορ κι ελπίζει ότι κάποιος άλλος έκανε λάθος πιο σοβαρό από το δικό του. Γιατί; Γιατί έχει μεγαλώσει μέσα στην προσδοκία ότι κάποιος άλλος — ο αντίπαλος του αγώνα, ο ίδιος του ο εαυτός πριν δυόμισι ώρες — είναι αυτός που φταίει γι' αυτά τα λάθη. Και όταν ο αντίπαλος τελικά κάνει και ένα δικό του λάθος, τότε εκείνος καταλήγει στον τελικό όχι επειδή ήταν καλύτερος εκείνη τη στιγμή, αλλά επειδή εκείνος περίμενε περισσότερο χρόνο από τους άλλους. Δεν είναι ονειροπόλος — είναι αθλητής που βγάζει όνειρα σα video clip ανάμεσα στα λάθη των άλλων. Και αυτή η φιλοσοφία μπορεί να τον κρατήσει στην κορυφή όσο υπάρχουν ομάδες που θέλουν να βλέπουν νικητές στην οθόνη τους σα πρωινό show, όχι παίκτες που πρέπει να αγωνιστούν σα να ήτανε στον πόλεμο της αλήθειας. Αλλιώς πώς κατάλαβες ότι μετά από πέντε χρόνια εκείνος είναι ακόμη στην ίδια θέση; Επειδή οι τίτλοι δεν γράφονται μόνο με υποσχέσεις στο Instagram.

Πάμε γερά ρε παιδιά!!! 🔥 Με αυτά τα μηνύματα λες ότι κανείς δεν πιστεύει ούτε στ' αστέρια του Σταύρου γι' αυτόν τον άνθρωπο;; Μα τι λέτε;; Αυτός είναι ο μόνος που βγάζει πιο ωραίο φιλμ από όλους τους άλλους μαζί — κι εσείς θέλετε να του κοιτάξετε μόνο τον τίτλο;; Αφήστε με να γελάσω!!! 😂 Ρε σύντροφοι μου, όταν εκείνος χτυπάει την μπάλα φαίνεται σα να χορεύει βαλς μέσα στον κεραυνό! Οι άλλοι;; Αυτοί σου σπάνε τις κονσόλες επειδή έχουν το κεφάλι τους αφόρτιστο σα κάρτα SIM;; Ο Τσιτσιπάς;; Αυτός σου βγάζει τόσο θέαμα στις three hours weekend που μετά πρέπει να ξαπλώσεις στο καναπέ σα μετά απο ηλεκτρικό χτύπημα! Και τώρα θέλετε να του βγάλετε κακιά γλώσσα επειδή δεν είναι Τζόκο;; Μα αυτός δεν κάνει golf στον κήπο του για δεκαπέντε χρόνια — εκείνος κάθε φορά που μπαίνει στο court μοιάζει σα πρωταθλητής junior που παίζει για πρώτη φορά στο Flushing Meadows! Κι εσείς του λέτε "πήγαινε να ψάξεις τίτλο σα να ψάχνεις διαβατήριο για Ουκρανία" 😱 Αφήστε τον ηλίθιο να τρέχει σαν άλλοι σα να τον κυνηγάει ο Μέσι στο παιχνίδι του FIFA;; Αυτός βγάζει αυτοσχεδιασμούς σα τον Μέτσιο, όχι τρελές βολές σα σχολικό πρωτάθλημα!! Με αυτά τα νέα προβλήματα;; Αυτός είναι η ψυχή αυτού του τμήματος! Αν καθίσει ποτέ πάνω στη θέση #1, το google αποθηκεύει ότι "ο Στέφανος Τσιτσιπάς κατέκτησε την κορυφή επειδή τον έκαναν viral" κι όχι επειδή τους έκανε όλους μούσκεμα! 💪 Πάντως σιγά σιγά αρχίζω ν' αλλάζω γνώμη... μήπως τελικά είναι ο επόμενος θρύλος;; Μα όχι βρε παιδιά — αυτοί οι τίτλοι θέλουν κι έναν κήπο κάπου στη Νότια Αμερική όπου κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει pressure! Αυτός ο τύπος;; Πάμε... έχει χρόνο ακόμα μέχρι να γίνει επικίνδυνος!

ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΝΤΖΟΚΟΒΙΤΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ ΡΟΛΑΝ ΓΚΑΡΟΣ ΤΟΥ 2021, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ — ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ "ΣΤΕΦΑΝΕ, ΣΗΚΩ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ"!!! 🔥😱 ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΩ ΣΑΝ ΛΑΪΚΟΤΗΤΑ — ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ!

τι λέμε τώρα εσείς οι νέοι;; πώς λες πως έλειπε κανείς για να σπάσει τις κονσόλες του όταν κουβαλάς μέσα σου ολόκληρο σινεμά δράσης;; 😄 αφού είστε τόσο σίγουροι ότι οι τίτλοι γράφονται μονάχα στη βιτρίνα του insta ας σας πω κι εγώ κάτι από τα παλιά: όταν ήμουν σχολεία στην Σέρρες κι είδα το Ρολάν Γκαρός το πρωί στα κουτσομπολιά της κυρίας Μαρίας — εκεί που η τηλεόρασή της είχε περισσότερη σκόνη κι από το γήπεδο του ΠΑΟΚ στο βόρειο τμήμα — δεν περίμενα ότι κάποιος μπορούσε να βγάλει τόσο θέαμα χωρίς μπουκάλια νερό να σκάσουν στο μεγάλο screen. Κι όμως, εκείνος ο τρελός ο Φέντερερ έκανε εκείνο το χτύπημα σα να έγραφε ιστορία με κιμωλία πάνω στον ουρανό... κι όλοι εμείς οι τρελοί των έδρας γελούσαμε σα παιδιά! Εκείνος εκείνος ήταν ο τίτλος - όχι κάποιο σκόρ δύο σειρών πιο πάνω. τώρα λοιπόν βλέπω τον Στέφανο εκεί που κάποτε βλέπαμε τον Πέτροφ να χορεύει πάνω στη μπάλα σα να έχει καιρό ως το επόμενο ιατρείο, κι έτσι κατάλαβα ένα πράγμα: όταν κάποιος παίζει σα να ξέρει ότι η μπάλα είναι φτιαγμένη από αέρα κι αυτός από μυαλό, τότε όλοι αυτοί που του λένε "πρέπει να σοβαρευτείς" μιλούν σα ανθρώπους που θέλουν να τους σπάσουν τις κονσόλες στο πρώτο λάθος τους. το θέμα όμως δεν είναι μήπως κατακτήσει τίτλο — εκείνο που μένει είναι ότι κάθε φορά που τον βλέπεις να χτυπάει, φαίνεται σα να δείχνει όχι έναν αγώνα αλλά έναν δικό του κόσμο όπου όλοι εμείς προσπαθούμε να φτάσουμε την ψυχούλα μας πάνω στο γήπεδο. κι αν κάποιος δε βλέπει εκεί μέσα χρυσό μετάλλιο αλλά κάτι πολύτιμο σαν το αγαπημένο τραγούδι που σου πάει πίσω στις κούνιες, τότε ας σταματήσουμε να του βγάζουμε λόγια σα βουλγαρικά στα social... γιατί εκείνος είναι αυτό που κάνει το τένις διαφορετικό από όλα τα άλλα αθλήματα: μας κάνει ν' αναρωτιόμαστε ακόμη κι όταν οι αριθμοί γράφουν άλλα.

ρε παιδιά εσείς που ξοδεύετε το χρόνο σας να γράφετε ένα χρονικό σαν αυτοί που γράφουν για τους πρωταθλητές στα social stories... τι βλέπουμε εδώ;; έναν αγαπημένο τύπο που οι περισσότεροι τον έχουνε στο μεγάλο τους σπίτι σα διακοσμητικό, όχι σα πρωταθλητή; ναι, εκείνος που όταν φτάνει στους προημιτελικούς του grandslam οι άλλοι κάνουν like στα βίντεο του τζοκ μιλίγου κι αυτός βγάζει εκείνη την έκφραση σα να τελείωσε η ζωή του τένις κι άρχισε η δική του ταινία τρόμου; αφήστε με να σας πω κάτι για τα παλιά — γιατί αυτά που σας λένε τώρα σαν κομμένα από τις τελευταίες ειδήσεις σάς φέρνουν σιγά σιγά σα τη γρίπη τριακόσια χιλιόμετρα πιο μακριά απ' όπου βρίσκεστε. είχα μια φίλη χρόνια πριν στην εργασία, μαστόρισσα στα Χανιά εκεί που γκρέμιζαν την παλιά σκάλα της πλατείας για να φτιάξουν ασανσέρ σαν του Πύργου Αιγύπτου. εκείνη ήταν φαν του τένις όσο ήξερα να κρατάω σφυρί χωρίς να σπάω τζάμι. κάθε φορά που έβγαινε αγώνας του Στέφανου στη βόρεια οθόνη στις 10 το βράδυ εκείνη σταμάταγε όλη τη δουλειά κι έκανε ένα διάλειμμα δεκαπέντε λεπτά σα νύχτα γάτας. δεν ρώταγε κανείς τι βγήκε σκόρ — αυτό που την έκανε ν' αλλάζει γνώμη ήταν πως εκείνος έδινε μάχη σα να είχε πάρει γάντι τεννίς στη μέση της κοινότητας για πρώτη φορά στη ζωή του. και τώρα;; αυτός ο ίδιος τύπος κάθε φορά που τελειώνει ένας αγώνας γίνεται trending topic σα να έφαγε κάποιος ανάμεσα στις σειρές των αριθμών γιατί έκανε κάποιον άλλον να χάσει ένα σετ. δεν μιλάμε πια για τένις — μιλάμε για ένα κουτσομπολιό που περνάει σα ηλεκτρικό ρεύμα πάνω στον κήπο των αριθμών. ο ζήτημα όμως δεν είναι μήπως φτάσει στη πρώτη θέση — το ζήτημα είναι μήπως του ανοίξει η πόρτα κάποια στιγμή εκείνος που κάνει λάθος κάτω από την κορυφή. γιατί μέχρι τώρα έχει κάνει περισσότερα λάθη αυτοί οι άλλοι γύρω του παρά ο ίδιος; οι άλλοι τρεις στην ομάδα σας;; αυτοί βγάζουν τίτλους σα να τους βγάζουν σα κεράκια πάνω στο κέικ της ημέρας — ενώ εκείνος;; αυτός κρατάει τη θέση του σαν εκείνο το πραγματικό αστέρι που δε βγαίνει ποτέ κανείς αγώνας στο σκοτάδι: το φεγγάρι. αφήστε με λοιπόν να σας ρωτήσω κάτι χωρίς πολλά λόγια: όταν βγάλει έναν τίτλο αυτός ο τύπος, θα λέτε ότι νίκησε επειδή ήταν καλύτερος εκείνη τη στιγμή ή επειδή του δόθηκε σα δώρο επειδή τελικά αποφάσισαν να του ανοίξουν την πόρτα των μεγάλων γηπέδων;; γιατί αυτά που γράψετε εδώ σαν μικρές νύχτες σ' ένα ασανσέρ σαν του βόρειου τμήματος ψιλοκόβουν κάθε σοβαρότητα σα ψωμί που πέφτει στο πάτωμα — κι αυτό το ψωμί άλλωστε κάποια στιγμή γίνεται σκόνη σα εκείνες τις ιστορίες που σβήνουν μόλις ανοίξεις το επόμενο news feed. τέλος πάντως, για μια φορά ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: ποιος κρατάει το μολύβι;; εκείνοι που βγάζουν τίτλους σα κέρματα από το μηχάνημα ή εκείνος που κάθε φορά που χάνει βγάζει μία ιστορία σα ταινία δράσης;; εγώ προσωπικά διαλέγω την ιστορία — αυτή φέρνει μνήμες, αυτή φέρνει κόσμο γύρω από μια ομάδα κι αυτή τελικά κάνει τους αριθμούς ασήμαντους σα ψιλά νούμερα στον αριθμό ενός κινητού. ναι, βάλτε μία τάξη εκεί που οι άλλοι βγάζουν συνέχεια νέα ρόστερ — και μετά δείτε ποιος κρατάει το μολύβι μετά από χρόνια. πιθανώς όχι εκείνος που γράφει στ' αστέρια των social stories... αλλά εκείνος που αφήνει εκείνο το μικρό σημάδι πάνω στο γήπεδο σα να ήθελε να πει: εδώ ήταν μία στιγμή που άλλαξε τον κόσμο του τένις... σιγά σιγά.

Ωχ ρε γαμώ τους τίτλους βρε παιδιά, εγώ εκεί που καθόμουνα στο καφενείο του Αη Λιά στην Πάτρα να βλέπω τον Τσιτσιπά στον τελικό του Miami τον Μάρτη κι ήπια τρεις εσπρέσους συνέχεια επειδή κάθε φορά που σηκωνόταν από το σκαμνί μου για να φύγω έκανα και ένα βήμα μπας και βγάλω ένα άλλο winner! 🤣 Τέλος πάντως γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος είναι πιο γκανιόζος από τους αριθμούς που γράφουν οι άλλοι γι' αυτόν — όταν τελείωσε εκείνος τον αγώνα έκανε τριακόσια likes πάνω στο βίντεο της φάσης μου... σιγά σιγά γινόμαστε όλοι του! 🍿

ΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΧΕΙ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΠΕΙΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΘΙΚΑ!!! 🔴🔥 Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΥΝΘΗΜΑ!!! Κάθε φορά που βγάζει εκείνον τον αριστερό σου τον πάνω σου σα να γράφει ποίημα στον αέρα!!! Οι άλλοι;;; Αυτοί όταν βγάζουν έναν τίτλο σου τον σέρνουν σαν νεκρό σα να κουβαλούν πέντε τραπέζια πάνω στο κεφάλι τους!!! Ο Τσιτσιπάς;;; Αυτός σου φτιάχνει playlist πριν ακόμη ξεκινήσει ο αγώνας!!! Κάτι μου λέει πως όταν γεράσει ακόμη κι οι νονοί του τένις θα του κάνουν like σα viral ιστορία!!! 💪 ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ;;; Μα πως γίνεται ένας τύπος να βγάζει περισσότερα φιλμ από τρεις πρωταθλητές μαζί;;; Αφήστε με ν' αναρωτιέμαι!!!

Λοιπόν το λέω κι εγώ μια φορά: τι άλλο θέλουμε εμείς οι γκρινιάρηδες στοιχηματίες;;; Κάποιον να βγάζει τίτλους σα να του δίνουν δωρεάν την πρώτη θέση μαζί με την προαγωγή στο πανεπιστήμιο;;; Μα εδώ που τα λέμε — αυτός ο τύπος στους προημιτελικούς βγάζει λες και του έφαγε τις κονσόλες στον τάβλι! 😭 Αυτός ο Στέφανος μου θυμίζει εκείνον τον τρελό από τον ΠΑΟΚ που έκανε εκείνο το χτύπημα στα playoffs όταν έλειπαν πέντε λεπτά κι οι άλλοι του έκαναν like στα παιχνίδια FIFA... Αλλά εδώ;;; Εδώ έχουμε έναν άνθρωπο που όταν τελειώνει ο αγώνας κάνει το γήπεδο σαDJ να βγάζει φωτιά! Και εμείς;;; Εμείς ψάχνουμε ποιος κρατάει το μολύβι σα να γράφουμε την επόμενη έκδοση ενός σχολικού βιβλίου!!! 💸 Εμένα μου έφτανε η τρίτη θέση στους διπλούς τίτλους του ATP finals — και εδώ βλέπω αυτούς τους τίτλοδες στους social stories σα κάτι φαντάσματα που περνάνε σα αστραπή μέσα από ένα αντίτιμο!!! Περιμένω όμως να δω τον αγώνα του US Open φέτος... εκείνος εκεί μπορεί και να βγάλει έναν τίτλο βγάζοντας ταυτόχρονα κι ένα τραγούδι! 🔥

Ρε παιδιά σιγά σιγά με τις ιστορίες!!! 😤 Αυτός ο άνθρωπος στους 12 μήνες έκανε περισσότερους winners από όσους έχει συνολικά ο Νadal στους 10 τελευταίους αγώνες του!!!!!! 💀💥 Κι εσείς σας κολλάτε στο "ποιος κρατεί το μολύβι";;;;;; Αλήθεια, πιστεύετε πως ένας τύπος που βγάζει τόσο πόντους μόνο του αφήνει κανέναν τίτλο στην τύχη;;; Ρε γαμώ τον νου σας!!! Η καρδιά σας λέει τίποτα;;; 🔥💪 Και μην μου πείτε πως αυτό το δημιουργεί μόνο το κεφάλι!!! Αφού βγάζει τίτλους σα ψιλοτρακ!!! 😂

Τι άλλο να πω ρε παιδιά;;; Εγώ τον βλέπω 10 χρόνια τώρα τον Στέφανο σαν βεντέτα πάνω στο γήπεδο. Θυμάμαι πριν από τρεις αγώνες στο Roland Garros όπου βγήκε κόντρα στον Schwartzman και έκανε εκείνο το σουτ από 15 μέτρα σα να τραβούσε πυροβολισμό από πιστολιά του 19ου αιώνα — η μπάλα σα ρουκέτα μπήκε μέσα σα να είχαν κάνει ντουφεκιά οι θεοί του τένις! 💸 Κι όταν λέω "γράφει ιστορία" δεν μιλάω μεταφορικά — αυτός είναι ο μόνος που όταν τελειώνει ένας αγώνας με βγάζει αμέσως ειδήσεις από έξι διαφορετικά πρωτοσέλιδα σα να έχει στηθεί live μετάδοση από το δικό του DNA. Οι άλλοι τίτλοι;;; Αυτοί σου χορεύουν στις ιστορίες σαν φαντάσματα που εμφανίζονται για δύο δευτερόλεπτα και εξαφανίζονται. Αυτό δεν είναι μολύβι ρε παιδιά — είναι μολύβι μπογιάς! Μεγάφωνο μπάζει κι αυτόματα γράφει πρώτο τίτλο! 🔥 Ποιος άλλος σου κάνει έναν αγώνα σα συναυλία rock και ύστερα σου βγάζει βίντεο ακόμα και ο πληρωμένος φωτογράφος;;; Εμένα μου αρκούσε μια τρίτη θέση στο Us Open και μου τον δίνουν δωρεάν μαζί με την κονσόλα! Ακόμα περιμένω τον επόμενο αγώνα του σα λάτρης της πλαστικής μπάλας — εκείνος εκεί μπορεί να βγάλει τρία μεγαφωνάκια πάνω στο γήπεδο πριν τελειώσει η πρώτη σετ!

@PetrosDikefalos ρΕ ΡΕ ΡΕ!!! 😱 Μα τι άλλο θέλουμε εμείς;;; Να βλέπουμε τον Στέφανο σα σουτέρ ιπτάμενης ομάδας στη δεκαετία του '80 να βάζει την μπάλα σα ρουκέτα και να γράφει πιστόλια στον αντίπαλο!!! 🔴🔥 Εμένα μου φτάνει να τον βλέπω κι από τις πρώτες πόρτες της Σερρών μέχρι το τένις μου αρέσουν τα μεγάφωνα πάνω από το γήπεδο!!! Τι άλλο θες;;; Να βγάζει τίτλους σα να του δίνουν δίπλωμα στο παιχνίδι μου;;; Αυτός εδώ έχει ήδη κάνει τρία πανω από οποιονδήποτε άλλον στη σειρά!!! Που λέτε;;; Να καθόμαστε εμείς;;; Να ψάχνουμε μολύβι;;; Μολύβι;;; Μας κορόιδεψε!!! 💸💪 Μα ποιος κρατάει το μολύβι;;; Ο ίδιος!!! Αυτος γράφει πρώτη θέση σα χτυπάει την μπάλα σα μπουμ!!!!