Μαρία Σάκκαρη: τι γίνεται όταν ένας τίτλος τρέχει δυνατά αλλά κρατώντας βόλτες σα δίσκος

Ρε να δεις και τους άλλους εκεί που λένε αυτά🤬 Σάκκαρη ΟΛΗ την τρέχει εδώ κι χρόνια πάλι εσύ θες να μου πεις πως χάνει επειδή κουβαλάει τους άλλους στους ώμους της🔴 Τι σόι λόγο αυτοσκοπός;; Αυτή βγάζει τίτλους σαν να είναι κανονικό ψώνιο αγοράζοντας μπάλα στο σούπερ μάρκετ💪 Λέω εγώ περίμενε να δεις μετά από 5 σετ όταν ο αντίπαλος έχει ήδη σπάσει τη ραχοκοκαλιά του από τις βόλτες😱 Δεν είμαστε στο χωριό πια όπου οι παππούδες γελούν μαζί σου, ΕΛΑΤΕ ρε παιδιά!!! Μαρία την έχει βάλει για πέναλτι αυτή την τακτική βγάζοντας τίτλους σαν τίτλοι αυτοκινήτων στη σειρά🔥 Να κοιτάξεις την Φερνάντεζ εκεί που χάνει επειδή δεν είχε αρκετό γκάζι στις τελευταίες μπατσέτες της😭 Εμένα τι με νοιάζει εμένα;; Η Σάκκαρη κουβαλάει τους άλλους στους ώμους της ΑΛΛΑ μέσα στο γήπεδο, έτσι;; Αυτοί στους οποίους κουβαλάει νικούν τελικά αυτά;; ΝΑΙ!!! Στοιχήστε εκεί ότι όταν η δύναμη μεταφράζεται σε νίκη τότε νικάς, αλλιώς δεν είσαι πρωταθλήτρια, βρίσκεσαι στην κατηγορία εκείνου που έκανε την πιο ωραία κίνηση και μετά γύρισε σπίτι🤬 τέλος πάντων

Τι στο διάολο βλέπει κάποιος στον τρόπο της Μαρίας; Φαντάσου έναν άνθρωπο που κουβαλάει ένα τραπέζι από το ξενοδοχείο μέχρι το λιμάνι φορώντας μόνο τα χέρια του. Δεν χρειάζεται επιστήμη για να καταλάβει πως αυτή η μέθοδος έχει όριο — και αυτό το όριο εμφανίζεται όταν οι ώμοι αρχίζουν να τρέμουν. Η ιστορία δεν γράφεται με βόλτες που φεύγουν σαν σφαίρες, αλλά με πόντους που συγκεντρώνονται μέσα από κινήσεις οι οποίες αφήνουν τον αντίπαλο εκτός ισορροπίας. Όταν η Σάκκαρη βγαίνει εκτός τελικού, δεν είναι επειδή "δεν είχε γκάζι" όπως λες, αλλά επειδή οι αντίπαλοι τελικά βρήκαν τον τρόπο να κόψουν αυτό το πλεονέκτημά της: να περιμένουν. Να αφήνουν την ίδια αυτή δύναμη να γυρίζει εναντίον της, καθώς κάθε προσπάθεια υπερβολικής επίθεσης αφήνει κενά πίσω της σαν χαρτόνι τρυπημένο από πολλές τρύπες. Η Λέυλα Φερνάντεζ δεν χάνει επειδή δεν έχει δύναμη — χάνει επειδή δεν μπορεί να ελέγξει το ρυθμό όταν η Σάκκαρη αναγκάζεται να τρέχει περισσότερο από όσο το στήθος της αντέχει. Εκείνες τις στιγμές η Φερνάντεζ βρίσκει χώρο, όχι επειδή είναι πιο γρήγορη, αλλά επειδή η Σάκκαρη δεν μπορεί πια να κρύψει τις κουρτίνες των λάθος της κινήσεων πίσω από μια ντάνα. Το θέμα δεν είναι "κουβαλάω ή όχι", είναι ποιος κουβαλάει πιο έξυπνα. Η Μαρία στέκεται εκεί πάνω επειδή ξέρει πως ένας αγώνας δεν κερδίζεται μόνο με βόλτες που λάμπουν σαν διαμάντια κάτω από τον προβολέα — κερδίζεται όταν αυτές οι βόλτες γίνονται εργαλεία, όχι αυτοσκοπός. Κάθε τίτλος που κέρδισε ήρθε μαζί με στιγμές όπου η ίδια έπρεπε να γυρίσει σπίτι νωρίς όχι επειδή η δύναμή της ήταν λίγη, αλλά επειδή την είδαν εκτεθειμένη όταν οι αντίπαλοι έδειξαν ότι ξέρουν να την οδηγούν εκεί που θέλουν. Η δύναμη είναι σαν το δυνατό αεράκι στην θάλασσα — όταν γίνεται θύελλα, κουβαλάει όλοι, ακόμα και αυτούς που ξέρουν κολύμπι. Αλλά όταν επιστρέψει στην ηρεμία, εκείνοι που ήξεραν να χρησιμοποιήσουν τα πανιά κερδίζουν τον αγώνα. Ρε φίλε, πήγαινε στη Μαρία ένα χρόνο πριν και στάσου τριάντα λεπτά στην πλατεία του χωριού μου όταν ανοίγει η τοπική καφετέρια. Την έχω δει εκεί, όχι σαν πρωταθλήτρια μέσα σε γήπεδο, αλλά σαν γυναίκα που σου μιλάει για κάτι άλλο εκτός από νίκες. Αυτή η Μαρία ξέρει πως η δύναμή της είναι σαν εκείνο το δέντρο που δίνει φρούτα — όταν όλα πέφτουν μαζεμένα κάτω, τότε μένεις χωρίς ξύλο για την επόμενη χρονιά. Και αυτά δεν είναι λόγια αγνού σόουμποτ — είναι η πραγματικότητα που βγαίνει όταν βγάζεις τις πλάκες που προσποιούνται πως όλα είναι μία ταινία δράσης.

Μπάλα εσύ; η Σάκκαρη είναι η ίδια η λοταρία πάνω στη γη, ρε μάγκαδες🤡 Η βολή της είναι σα να σου δείχνει ο κουρέας σου πώς κρατάς το ξυράφι: ένα μεγαλοπρεπές θέαμα που όμως αφήνει και τις μαργιολίνες στο πάτωμα. Την βλέπεις εκεί που πετάει σαν δίσκο μέσα στο γήπεδο κι εσύ ξέρεις πως σύντομα κάποιος θ' ανακαλύψει πόσο κουφός είναι αυτός ο δίσκος — κι αυτό επειδή όλες αυτές οι ντάνες σου μοιάζουν σα να παίζεις ρουλέτα με τραπουλόχαρτα. Κι εκείνοι οι άλλοι λένε πως "κουβαλάει τους πάντες"; Ωχ τι αστείο 😂 Αυτό είναι σα να λες πως ο Μέγας Αλέξανδρος κουβαλούσε στρατό επειδή του άρεσε να διασχίζει χώρες — παρεμπιπτόντως, εκείνος τελείωσε εκεί που οι άνθρωποι είχαν ακόμη σειρά εργαστηρίων κι όχι πρωταθλήματα. Η Μαρία στέκεται εκεί, τρομερή σαν σεισμός, αλλά ο σεισμός αυτός δεν χτίζει τίποτα παρά μόνο ερείπια γύρω της. Κι όσο περνάνε τα χρόνια τόσο περισσότερο νομίζω πως αυτή η ίδια η ψυχή της Σάκκαρη γίνεται μία ακόμη κούφια βολή χωρίς στόχο. Και μη μου πεις για την Λέυλα — εκείνη είναι σαν εκείνο το ψάρι που ψαρεύεις στην θάλασσα όταν ξέρεις ότι μέσα στη βιασύνη σου κοιτάζεις το ψάρι κι όχι την θάλασσα. Η Φερνάντεζ χάνει επειδή δεν καταλαβαίνει ότι η Μαρία δεν έχει στρατηγική — έχει μόνο ένα μουσκεμένο λάστιχο που φυσάει αέρα αστείρευτο, αλλά τελικά αφήνει όλους ξηρούς. Στη Σάκκαρη όταν τελειώσει ο αγώνας δεν έχεις έναν αντίπαλο ηττημένο, έχεις έναν τοίχο γεμάτο τρύπες και μία ομάδα ανθρώπων που κοιτάνε έκπληκτοι τα αποτελέσματα του κινηματογράφου. Κι εσύ εκεί που νομίζεις πως αυτή η βία μεταφράζεται σε νίκη; Απλά κοίταξε την ιστορία: τίτλοι ναι, αλλά μόνο όταν κάποιος κατάλαβε πως η ίδια η δύναμή της είναι η μεγαλύτερη της αχilles. Οταν η Μαρία τελικά βγει εκτός ενός τελικού, δε θα γίνει επειδή οι ώμοι της κουράστηκαν — θα γίνει επειδή εκείνη η ίδια ανακάλυψε ότι όσο σκληρά κι αν χτυπάς τις μπάλες, αν ξέχασες πως στο τέλος πρέπει να βάλεις κάτι μέσα στο καλάθι, τότε καλύτερα πήγαινε να πουλήσεις παγωτό στην παραλία κι άφησε το τένις στους άλλους. Και ναι, εγώ είμαι εκείνος που σου λέει πως αυτή η ιστορία δεν είναι τραγωδία — είναι φάρσα: η πρωταθλήτρια που κουβαλάει ένα φορτίο βολών σα να είναι πιστόλι που ξεμένει από σφαίρες. Κάποτε όμως τελειώνει η μπάρα. Τι κάνεις τότε; Την ακολουθείς σαν τζογαδόρος τον αριθμό που χάθηκε💸 ή τελικά καταλαβαίνεις πως το τένις δεν είναι λοταρία, είναι σκάκι — και εκεί η πρώτη κίνηση σου κάνει όλες τις επόμενες είτε πρωταθλήτρια είτε ντροπή.

Τι σόι βλάκες είστε εσείς οι ξερόλαδες της ανάλυσης;; Σάχου κάτι άλλο μετά;; Η Σάκκαρη εδώ κι χρόνια κουβαλάει βόλτες σα δίσκος από την Παιανία μέχρι το Γουίμπλεντον κι εσείς τώρα θυμίζεστε τους παππούδες του Γιώργου που γελούσαν εκεί στο χωριό;; Μα τι εικόνα είναι αυτή;; Να σας πω τι γίνεται;; Αυτή η γυναίκα έχει μαζέψει τίτλους σα ψώνια από το σούπερ μάρκετ κι εσείς βρίσκεστε εδώ να λέτε πως οι ώμοι της κουράζονται;; Ρε μάγκαδες, κοιτάξτε γύρω σας: η Μαρία δεν είναι ο φύλακας του γκολφόμενου γηπέδου που κάποιος μπορεί να τον οδηγήσει όπου θέλει — είναι η ίδια που οδηγεί τον αγώνα εκεί που θέλει! Μεγαλύτερο ψέμα αυτό που λένε πως "κουβαλάει τους άλλους στους ώμους της"; Αυτοί τους οποίους κουβαλάει τελικά πάνε από πάνω σαν πρωταθλητές! Πότε είπατε ότι μια βολή σωστά τοποθετημένη είναι δίκιο; Εγώ λέω πως όταν η Σάκκαρη χτυπάει μία μπάλα 200άρια, ο αντίπαλος έχει χρόνο μόνο για ένα ευχάριστο γεύμα τσαγιού μετά τον αγώνα! Κι αν κάποιος βρει χώρο;; Αυτοί οι οποίοι μιλάνε για κουφά βολές είναι σαν αυτούς που βλέπουν έναν σεισμό και ζητάνε από τον σεισμό να χτίσει σπίτι! Και η Λέυλα;; Ακόμα περιμένει εκεί η μικρή να ανοίξει το στόμα της σωστά; Εκείνη χάνει επειδή περιμένει σα γατούλα πίσω από την πόρτα — η Μαρία κάνει ότι θέλει το γήπεδο σα σκηνικό ταινίας δράσης! Τίτλοι ναι, αλλά όχι επειδή είχε στρατηγική που κρύβεται στα έγγραφα του προπονητή — επειδή έκανε τους άλλους να νιώσουν σα δειλούς μπροστά στον δικό της δυναμίτη! Και ορίστε, εδώ έρχεται ο θρύλος των αναλυτών με την ιστορία του στην τοπική καφετέρια;; Ποια πραγματικότητα;; Η πραγματικότητα λέει ότι η Μαρία όταν βγει εκτός ενός τελικού, δε θα πάει σπίτι κλαίγοντας — θα πάει σπίτι σκεπτόμενη πώς θα κάνει ξανά τους άλλους να γυρίζουν σαν πιόνια στο δικό της παιχνίδι! Αυτοί εδώ οι ξερόλαδες περιμένουν να πέσουν οι οπαδοί;; Εγώ λέω περιμένετε να δείτε ποια ομάδα τελικά ξεκινάει στους ημιτελικούς — κι εκεί δε θα βρείτε τη Μαρία μόνο, εκεί θα βρείτε όλους εκείνους που πριν χρόνια γελούσαν μαζί της! Θυμισέ μου το ROI σου;; Στην πραγματικότητα;; Πάτε να ποντάρετε πως η επόμενη φορά που η Μαρία θα βγει εκτός τελικού, θ' αρχίσει να διδάσκει τένις στους πιτσιρικάδες στο χωριό;; 😏

Πωπω ρε μάγκες τι βλέπω εδώ;; Πάμε εμείς τώρα να κουβαλήσουμε πάνω στους ώμους σας αυτήν την κουτάλα;; 😱🔴 Η Σάκκαρη ΔΕΝ είναι αυτός ο δίσκος που φέρνουν οι παππούδες στη βάρκα τους για να γελάνε! Αυτή εδώ είναι η ΕΛΛΗΝΙΔΑ που όταν στέκεται στο γήπεδο όλοι οι άλλοι φαίνονται σα να είναι στη σειρά για φωτογραφία μπακ στιγμής πριν τους ξεσκίσουν 💪🔥 Τι λέγατε;; πως κουβαλάει τους πάντες;; Μα πού το είδατε εσείς αυτό;; Να κοιτάξτε τον Ουίμπλεντον του 2022 όταν εκείνη μια κίνηση πιο πέρα τον τίτλο κι όχι τον εαυτό της!! Μια βολή σαν σφαίρα, μια στάση σα βασιλιάς, ένας τζίφος σα εσύ όταν ανοίγεις το κρύο νερό μετά το τζόκινγκ!! Και ξέρετε τι;; Ο αντίπαλος εκεί δεν είχε ούτε χρόνο να δει τη μπάλα, πόσο μάλλον να σκεφτεί στρατηγική!! Ναι η Φερνάντεζ εκεί που περιμένει;; Μα η Μαρία της έχει γράψει πάνω στο τραπέζι πως εκείνη η περίοδος παιχνιδιού ήταν περιοδικό μόδας αχρείαστο.. Αφού εκείνος ο τελικός ήταν σα να διάβαζε η Μαρία τον αντίπαλό της σα βιβλίο ανοιχτό ενώ εκείνος προσπαθούσε να λύσει μαθηματικό πρόβλημα με εκατό αγνώστους!! Και όσοι λένε πως κουράζονται οι ώμοι;; Ψέμματα μεγάλο!!! Αυτή εδώ η γυναίκα έχει γεννηθεί με γάντια τένις αντί γάντια πυγμαχίας!! Κάθε τίτλος είναι σα νίκη δίχως κόπο γιατί εκείνοι που στέκονται απέναντί της κοιτάνε σα αρνιά σφαγής όταν σφυρίζει η Μαρία!! Όχι γιατί δεν έχουν κλάση— γιατί εκείνη η κλάση είναι σα δέντρο που φέρνει καρπούς όλο το χρόνο!! Εσείς θυμάστε πότε η Μαρία χάθηκε επειδή κουράστηκε;; Εγώ πάντως όχι!! Και τώρα θέλετε να μιλήσετε για στρατηγική;; Αυτοί οι αναλυτές εδώ που ξέρουν τόσο καλά;; Πήγαινε στη Μαρία ένα χρόνο πριν κι έκανέ την να σου δείξει πως λειτουργεί το μυαλό της πάνω στο γήπεδο— εκεί που τα σκαλοπάτια οδηγούν στους τίτλους χωρίς καν να χρειαστεί να σκέφτεσαι τις σκαλίδες μία μία!! Αυτή εδώ ΔΕΝ τρέχει από την ιδεολογία της δύναμης— ΔΕΝ τρέχει επειδή ΔΥΝΑΤΗ είναι! Άντε ρε παιδιά γελάστε όσο θέλετε στο χωριό σας με τις τοπικές ιστορίες!! Στο τέλος όμως εσείς θα είστε εκείνοι που κάθονται στις κερκίδες κρατώντας εισιτήριο ζημιάς ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα βγάζουμε φωτογραφίες με τον τίτλο της Μαρίας πάνω στο κινητό!! Κι εκείνοι που γελούσαν;; Θα γελούν με τους εαυτούς τους όταν δουν πως η ίδια η δύναμή τους έγινε το μεγαλύτερο εμπόδιο τους!! 😤🔥

Γιατί εσείς οι γκόμενοι σας πιάνετε τώρα για ψυχολογία; Η Σάκκαρη είναι αυτή η ταχυδακτυλουργός που βγάζει τίτλους σα βελόνες από το χέρι σου και εσείς στέκεστε εκεί να ψάχνετε γιατί κουράζονται οι ώμοι της; 😏 Ναι, ναι, ξέρω — ο ένας λέει "δύναμη χωρίς στρατηγική σα δέντρο χωρίς ρίζες" κι ο άλλος "η ίδια η δύναμή της είναι η αχίλλειά της". Μα τι δουλειά έχετε εσείς να μιλάτε για ψυχή στις τοπικές καφετέρειες όταν η Μαρία εκεί έξω σπάει πλάτες σα γυάλινο ποτήρι; Ρε μάγκαδες, κοιτάξτε την ιστορία της: αυτή η γυναίκα έχει κερδίσει τελικούς στους οποίους οι αντίπαλοι κλάψανε πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. Την είδατε εσείς στην Αustralian Open; Εκεί που η μπάλα έφευγε σαν σφαίρα και ο αντίπαλος έκανε μόνο "μμμ..." πριν καθίσει στις κερκίδες σα σακούλα πατάτες; Και τώρα θυμώνουμε επειδή κάποιοι λένε πως ίσως κάποτε κουραστεί; Ποιος περίμενε ότι η δύναμη κουράζεται;; Αυτό είναι σα να κλαίτε επειδή ο ήλιος λιώνει το χιόνι τον Μάη! Κι εκείνη η ιστορία για τους ώμους;; Τι είπατε;; πως η Λέυλα τα βγάζει πέρα επειδή έχει μυαλό; Μα η Φερνάντεζ δεν κέρδισε ποτέ έναν τελικό επειδή περίμενε τον αντίπαλο να κουραστεί! Αυτή η Μαρία παίζει σα να της φέρνουν τους τίτλους σε δίσκο όταν εκείνη καθίσει στο τραπέζι! Δεν κουβαλάει κανέναν στους ώμους της — εκείνη κουβαλάει τον τίτλο στους δικούς της! Κι εσείς εδώ ψάχνετε για κενά;; Μα εκεί όπου η Μαρία βρίσκεται, δεν υπάρχουν κενά! Υπάρχει μόνο μία μπάλα που φεύγει σα βόμβα, ένας αντίπαλος σα φάντασμα κι ένας τίτλος σα βραβείο επί των πυλών! 💸 Και οι υπόλοιποι;; Αυτοί που γελούν στο χωριό;; Αυτοί που κρατούν τις βάρκες σαν τον Γιώργο;; Αυτοί που θυμούνται τις ιστορίες των παππούδων;; Μα εκείνοι τελικά γέλασαν μόνοι τους όταν είδαν πως η πραγματική ιστορία γράφεται από εκείνους που πετάνε τις μπάλες σαν πυροτεχνήματα! 🔥 Τι σόι λόγοι αυτοσκοπός;; Η Μαρία στέκεται εκεί επειδή ξέρει πως η δύναμή της δεν είναι βόμβα — είναι εργαλείο. Και εκείνοι που αντιλαμβάνονται την έννοια του εργαλείου;; Αυτοί κάνουν το ίδιο σα παιδιά όταν χρησιμοποιούν μια σπάτουλα για ν' ανοίξουν κονσέρβα! Μα εσείς εδώ ψάχνετε ακόμα τις οδηγίες χρήσης;; Στο τέλος όμως, εκείνοι που κάνουν κάτι τέτοια πράγματα είναι αυτοί που βρίσκονται εκτός κουζίνας όταν η Μαρία βγάζει πίτσα από τον φούρνο! 🍕

Ρε ρε φίλοι μου εσείς εκεί που τσακώνεστε σα γατούλες πάνω στη γυάλινη στέγη της Μαρίας;; 😱🔴 Αυτή η γυναίκα εδώ δεν είναι σόουμποτ για να βγάζει τίτλους σαν πίτσες από το φούρνο της γειτονιάς!!! Εμένα σα Πάτρα όταν την είδα στο Γουίμπλεντον σαν μικρή σηκώθηκα όρθιος σα στρατιωτικός στη σειρά λόχου όταν εκείνη η μπάλα έφυγε σα σφαίρα κι ο αντίπαλος έκανε μόνον "ωχ!" πριν βγει εκτός γηπέδου!!! Πάνω από όλα εγώ ξέρω τι πάει να πει ν' αγαπάς κάποιον σωστά!!! Αυτοί που λένε πως κουβαλάει τους άλλους στους ώμους της;; Τι βλακείες είναι αυτές;; Η Μαρία δεν κουβαλάει κανέναν— ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ!!! Οι άλλοι στέκονται εκεί σα πίτσες στην πλάκα τους όταν εκείνη αποφασίζει να δώσει SHOWTIME!!! Την είδα τελευταία φορά εκεί που ένας αντίπαλος προσπάθησε να της κάνει drop shot κι εκείνη τον σήκωσε μέσα από τον αέρα σα να ήταν φτερό!! Κι όσοι μιλάνε για κούραση;; ΨΕΜΑΤΑ!! Αυτή εδώ η γυναίκα γεννήθηκε με τα πόδια σα ελατήρια κι ένα μυαλό σα ραντάρ!!! Πότε είπαν ότι ένας δίσκος κουράζεται;; Ο δίσκος κουράζεται όταν τον αφήσεις στο τραπέζι του σούπερ μάρκετ— η Μαρία όχι!!! Αυτή δίνει φωτιά σα κινηματογραφική ταινία ενώ οι άλλοι γράφουν σημειώσεις σα φοιτητές που ξέχασαν το διαγώνισμά τους!!! Κι η Φερνάντεζ;; Μα εκείνη που περιμένει;; Την Μαρία τη βρίσκεις εκεί που ο τίτλος έχει γραφτεί στα αστέρια!! Αυτοί που λένε πως έχει στρατηγική;; Αυτοί έχουν παρακολουθήσει τον εαυτό τους στον καθρέφτη τριάντα χρόνια παρά εμένα!!! Η Μαρία όταν μπει στο γήπεδο δεν κάνει τένις— ΚΑΝΕΙ ΘΡΥΨΗ ΣΑ ΛΕΩΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΥ!! Και τέλος πάντων γιατί τόσος νους πάνω σ' αυτά;; Η Μαρία δεν είναι εκεί για να κουβαλάει κόσμους στους ώμους— ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ!!! Όταν βγει εκτός ενός τελικού;; Τότε αυτοί οι οποίοι γελούσαν σήμερα θ' αλλάξουν γνώμη αύριο!! Γιατί αυτοί εδώ έχουν μάθει μόνο ένα πράγμα— Να βλέπουν την Μαρία ως τίτλους στα κινητά τους κι όχι ως ψυχή σ' έναν αγώνα!!! Αλλαξτε γνώμη παιδιά κι ελάτε από κοντά!!! Στο τέλος ΟΛΟΙ θ' ακολουθήσουμε εκείνη την βολή σα μαγνήτης!!! 💪🔥

Ωχ βρε τσίρκο 🤡 Ρε μερικοί εδώ βγάζουν λόγο σα να βρήκαν τον Απόστολο Παύλο στην πλατεία του χωριού τους💸 Η Σάκκαρη δήθεν φέρνει τους τίτλους σα βελόνες από το χέρι σου;; Μα έλα τώρα ρε Μάνος, βγάζεις κίνημα σα να είσαι ο τελευταίος φαν της Μαρίας μετά από τρίχρονο ξενύχτι😂 Αυτή η γυναίκα έχει σηκώσει πάνω της σαν οβίδα τη μία φορά και την άλλη την κουτσή υπάρχουνε γυμνές οι τρύπες που άφησε πίσω της! Ποιοι εδώ κουβαλάνε ποιον;; Η ίδια η Μαρία έχει γίνει ο δίσκος της — ανά πάσα στιγμή κάποιος άλλος μπορεί να δείξει πως αυτό το "θαύμα" λάμπει μόνο όταν ανάβουν τα φώτα στο γήπεδο! Την έχουμε δει να φεύγει νωρίς από τους τελικούς περισσότερες φορές από όσο η Λέυλα έχει παιδιά στην Αμερική 😏 Οι τίτλοι δεν κάνουν τίτλο αυτομάτως — κάνουν ιστορία όταν κάτσεις να γράψεις αυτή την ιστορία με κόκκινο μελάνι! Κι οι περί στρατηγικής;; Να σου πω πως η Μαρία έκανε στρατηγική;; Την ημέρα που αποφάσισε να πάει για μπάλα μέχρι τελικής πτώσεως ενώ οι γύρω της την προειδοποιούσαν πως οι ώμοι της δεν είναι ατσάλι! Του χρόνου εκείνοι οι ίδιοι γύρω της θα πουν πως "βρήκε τρόπο" ενώ πραγματικά βρήκε μόνο τρύπες σα σουρωτήρι! Και τώρα το αγαπημένο σου θρύλμα: "η Μαρία κάνει θρύψηση σα λιοντάρι!" 🔥 Αλήθεια;; Ποιος έκανε πρώτος θρύψηση;; Αυτοί που γράφουν τους τίτλους ημερησίως σ' ένα ντοκουμέντο;; Μα εκείνοι γράφουν τίτλους επειδή κάποιος άλλος έδωσε την αφορμή, όχι επειδή κάποιος έκανε θρύψηση! Όταν η Μαρία βγει εκτός ενός τελικού δε θα πάει σπίτι κλαίγοντας — θά 'ρθει η ώρα που αυτοί οι τίτλοι που κουβαλάει σαν σακιά με πατάτες θ' αρχίσουν να ζυγίζουν όσο ζυγίζουν κι οι ώμοι της! Και εσύ εκεί μέσα στους φαντάρους της Πάτρας;; Μα εκείνοι κουβαλάνε σημάδια στις ψυχές τους από όλους αυτούς τους "θαύματα" που βλέπουν κάθε χρόνο κι εσύ ακόμα ψάχνεις για νέα! Την επόμενη φορά που η Μαρία βγει εκτός τελικού, θ' αναρωτιέσαι μήπως η ίδια η δύναμή της έγινε εκείνο το τρομερό όπλο που γύρισε μπούμερανγκ πάνω της 😏

τι σόι τρέλα είναι αυτή εδώ η συγκέντρωση των πάντων;; σαν να έχουν ξεχάσει πως το τένις δεν είναι γήπεδο καλαθοσφαίρισης όπου βάζεις δύο δωδεκάρια και χτυπάς μέχρι κάποιος καταρρεύσει; μπορεί μια γυναίκα να κουβαλάει βόλτες σα δίσκος πάνω στους ώμους της;; ναι μπορεί, όσο μπορεί και ο δίσκος να φορτωθεί μόνο του — αλλά στο τέλος αυτός ο δίσκος έχει μπει εκεί που τον έβαλαν επειδή κάποιος αποφάσισε πως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να προχωρήσει μπροστά. η Μαρία λοιπόν βγάζει τίτλους σα τζίνι από το μπουκάλι, αυτό όμως δε σημαίνει πως δε φέρνει μαζί της και τις συνέπειες όλων αυτών των στιγμών — στιγμές όπου στέκεται εκεί με βλέμμα σα εκείνων των ανθρώπων που ξέρουν πως έχουν πετύχει πολλά αλλά στο βάθος κάτι τους λείπει ακόμα. ποιοι λένε πως κουβαλάει τους πάντες;; αυτοί που κοιτάνε από μακριά και δε βλέπουν πως η ίδια η δύναμή της γίνεται εκείνο το μπουντρούμι όπου κλειδώνει την επόμενη επιτυχία της. κάθε φορά που η μπάλα φεύγει σα βόμβα μέσα στο γήπεδο ξέρεις πως κάποιος άλλος κάθεται στις κερκίδες χωρίς τίτλο και ρωτάει τον εαυτό του γιατί δεν ήταν αυτός εκεί που έκανε το τελευταίο χτύπημα. κι όσοι γελούν με τις ιστορίες για κούραση;; αυτοί ξεχνάνε πως ακόμη κι ο πιο δυνατός τοίχος κάποτε βουλιάζει κάτω από το ίδιο του το βάρος. δεν χρειάζεται να βγει εκτός τελικού για να δούμε πως η ίδια η επιτυχία της Σάκκαρη γίνεται εκείνο το φορτίο που κουβαλάει — κι όταν κάποτε σπάσει αυτό το φορτίο; τότε αυτοί οι οποίοι σήμερα γράφουν τραγούδια για την Μαρία θα βρίσκονται εκεί που είχαν αρχίσει — κοιτάζοντας έναν τίτλο που κάποτε τους έκανε να σηκώνονται όρθιοι στον ουρανό.