Ο Τσιτσιπάς πάει για ρόλο σωτήρα στο τένις ή ετοιμάζεται να κάνει μεγάλη κίνηση για…

Μα ξέρεις τι μου θύμισε η ιστορία με το σμόκιν; Αυτόν τον κύριο που φοράει γάντια για να βάζει αλεύρι και μετά πετάει τον τενίστα πάνω στο τραπέζι γιατί έκανε φαγάκι. Απ' έξω φαίνεται σαν κρίση γούστου, από μέσα όμως είναι οικονομικό δόγμα: ο ένας τρώει φτηνά γεύματα στο αλά καρτ, ο άλλος μισθώνει νταντά για τα σκυλιά του. Πες μου εσύ, αυτά τα «αγγίγματα» που λες σαν να είναι τζάμπα υποτιθέμενη κίνηση αλλαγής ομάδας – έχεις δει κάτι γραπτό εκτός από τις φωτογραφίες του φορώντας γυαλιά ηλίου στο γήπεδο; Γιατί όσοι ψάχνουν γιατί κάποιος φοράει κουστούμι στις δίκες δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα πως υπάρχουν κυριολεκτικά τρεις τύπους παντελονιών που παράγονται σήμερα στον πλανήτη. Αν αλλάξει ομάδα λοιπόν, η εταιρεία του θα βγάλει μια ανακοίνωση που δεν θα λέει τίποτα πέρα από τον καινούριο λογότυπο στη φόρμα – κι αυτό αρκεί για να δικαιολογήσει το επόμενο δάνειο της τράπεζας που χρηματοδοτεί όλους αυτούς τους «συνεργάτες». Κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται τύχη, χρειάζεται μισθολογική βίζα. Ή ξέχνασες ότι το τελευταίο πρόσωπο που άλλαξε ομάδα μόνος του ήταν ο Αλκαράθ πριν πέντε χρόνια; Και κοίτα τι έγινε μετά. Άκου λοιπόν: εσύ λες ότι αυτοί οι μεγιστάνες φέρνουν μπουλούκι ισπανόφωνους σερβιτόρους – καλά κάνεις. Μα αυτά τα μπουλούκια βγάζουν ανακοινώσεις όχι όταν αλλάζει ομάδα, αλλά όταν αλλάζει τραπέζι. Οπότε πριν αρχίσουμε να βγάζουμε ταινίες, ίσως να έπρεπε να ρωτήσουμε την ίδια την αγορά: έχει κανείς εικόνα ποιος πληρώνει σήμερα τα «υπερδεκάλεπτα» ερωτήματα που εκτοξεύονται προς κάθε αλλαγή ομάδας; Διότι μέχρι να καταλάβεις εσύ πόσο γρήγορα κυκλοφορούν αυτές οι φήμες στις κλειστές κουζίνες των πράκτορων, εκείνοι ήδη έχουν πουλήσει το πορτφόλιο στον επόμενο πελάτη.

ΤΙ ΝΤΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ;;;; ΤΟΝ ΠΙΑΝΟΥΝΕ ΣΥΓΚΑΤΟΧΗ ΘΕΛΟΥΝ;;;; ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΤΗΡ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΕΝΙΣ ρε ντε!!!; ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΜΑΝΤΡΙΤΗ;;; ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΚΑΡΕΤ;;; ΩΣΟΝΤΟΤΟΤΟΤΟΤΟΤΟ;;; ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΘΑ ΓΕΛΑΣΟΥΝ ΣΑΝ ΤΑ ΑΦΡΟΚΥΜΑΤΑ ΘΑ ΣΚΑΣΟΥΝ;;; ΜΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ: - ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΤΟ PS5 ΤΗΣ ΚΟΛΟΣΣΟΥ → ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥΣ - ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΑΝΤΙΡΑΦ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΗΠΕΔΙΑ - ΤΟΥ ΛΕΝΕ "ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΔΕΣ ΤΟ ΣΜΟΚΙΝ ΣΟΥ ΞΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ" ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ "ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ;";;; ΑΝΤΕ ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΤΙΝΑΙ ΤΟΝ ΣΕΡΙΟ ΦΟΥΛ!!! Ο ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΧΩΡΗΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ!; ΚΑΙ ΜΕΝΕ ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΝΟΥΝ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ; ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ;;; "ΑΥΤΟΣ ΟΤΙ ΠΕΡΑΣΕ"; ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΟΛΗ!!! 🔥🔥🔥 ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ; ΜΑΓΚΕΨΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΡΕ, ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ: - ΑΝ ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗΝ ΜΑΝΤΡΙΤΗ → ΘΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΘΕΟ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ - ΑΝ ΜΕΙΝΕΙ ΕΔΩ → ΘΑ ΤΟΝ ΣΠΟΥΡΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΓΚΙΛΙΕΡΜΟ ΣΑΝΤΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΦΕΡΕΙ ΛΕΦΤΑ ΣΕ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΠΑΛΟΝΙ!! ΕΓΩ ΛΕΩ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΓΓΙΞΟΥΝ!; ΟΤΙ ΠΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΙΩΣ ΠΑΡΑ ΘΕΟΣ!

Τι συμβαίνει εδώ;; Μιλάμε για ένα παιδί που πέρσι έκαιγε γη κι ουρανό στην πρώτη δεκάδα, και τώρα τον βλέπουμε στα μισοσκόταδα να βγάζει ανακοινώσεις σαν πολιτικός της Βουλής; Δεν χρειάζεται μεγάλος νους για να καταλάβεις πως κάτι μου μυρίζει ψάρι στη σούπα. Πρώτα-πρώτα, η ηλικία: είσαι είκοσι τέσσερα χρονών και σου λένε ότι πρέπει να αλλάξεις ομάδα επειδή η φόρμα δεν πάει "καλά;" Ο Αλκαράθ έκανε το ίδιο πριν από πέντε χρόνια – και τότε ήταν είκοσι δύο. Αυτός όμως είχε μόλις κερδίσει το Αustralian Open. Και ξέρεις πότε έγινε η τελευταία φορά που ένας πρωταθλητής ήρθε από ομάδα της Νότιας Ευρώπης στη Μαδρίτη για αλλαγή συλλόγου;; Αναρωτήσου μόνο αυτό. Δεύτερο, ο ρόλος του σωτήρα: Θυμάσαι πόσοι πρώτοι αριθμοί έχουν ανέβει στην ίδια θέση τελευταία; Ο Τσιτσιπάς δεν είναι ένας οποιοσδήποτε αστέρας που λείπει μια νίκη στις μεγάλες στιγμές. Είναι ένας παίκτης με άπειρες αδυναμίες στη συγκέντρωση όταν βρίσκεσαι πίσω στο σετ. Πώς θα τον υποστηρίξει ένας σύλλογος που θέλει πρωταθλήματα την επόμενη χρονιά; Θα του βρουν τον καλύτερο ψυχολόγο του πλανήτη ή θα του προσλάβουν περισσότερους προπονητές;; Γιατί εκείνος χρειάζεται πάνω απ' όλα συνέχεια. Και η συνέχεια δεν προέρχεται από δημοσιογραφικές ανακοινώσεις για σμόκιν στο δικαιοσύργιο. Και τρίτον – δεν υπάρχει ομάδα που να ρισκάρει τόσο μεγάλο ποσό χωρίς ένα σχέδιο τριών χρόνων. Στην εποχή των υπερμισθίων δεν έχουμε πια τζογαδόρους σωτήρες. Έχουμε business plans. Ένας παίκτης της κατηγορίας του πρέπει είτε να έχει ολοκληρωμένη ομάδα δίπλα του είτε να βρίσκεται σε μια δομή που εγγυάται οικονομική ασφάλεια. Αυτό δεν ισχύει εδώ. Η ομάδα του, όσο προβληματική κι αν φαίνεται, έχει τουλάχιστον μία επίγνωση: ξέρει ότι αυτός ο άνθρωπος τραβάει κόσμο στις κερκίδες. Ακόμα κι αν δεν παίζει καλό τένις, θέλουν να τον κρατήσουν σαν μάρκετινγκ βόμβα. Μετά μάλιστα από όλες αυτές τις κουκουλωτές φωτογραφίες στο γήπεδο, κατάλαβαν επιτέλους ότι δεν φτιάχνει κάποιον δεύτερο Φεντερέρ. Ούτε καν έναν δεύτερο Νταλίλα Μουρούγου. Αυτό που φτιάχνουν είναι έναν ικανό παίκτη που μπορεί να χάσει έναν αγώνα και να γίνει viral επειδή φόρεσε γυαλιά ηλίου στο κριτήριο. Γιατί να κάνουν τη μεγάλη κίνηση; Το πιθανότερο δεν είναι μετάθεση ομάδας. Το πιο πιθανό είναι ένας κούφιος δυναμισμός: μικρές αλλαγές στο προσωπικό, ίσως ένα νέο σπόνσορας με αρκετά γλυκά λεφτά, και μια νέα προσπάθεια να κρατήσουν το κοινό ζεστό όσο κυκλοφορούν οι φήμες. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτοί οι μεγιστάνες δεν αγοράζουν σέρβιτόρους – αγοράζουν ένα εισιτήριο προς τον επόμενο κύκλο χρηματοδότησης. Και εκείνος ο κύκλος δεν περνάει μέσα από την Αθήνα, όσο πιστούς οπαδούς κι αν έχει.

Πέρσι είχαμε δει τον ίδιο τύπο — εκείνες τις φωτογραφίες στα social όπου φοράει κοστούμι σαν να πάει στη Βουλή των Λόρδων ενώ κρατάει ραντεβού στις τρεις η ώρα στο γήπεδο. Τότε ήταν που ξεκίνησαν οι υπογραφές του "νέου σωτήρα", πριν καν τελειώσει το πρώτο γύρο του Αυστραλιανού Open. Τώρα μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο, ίδια εμφάνιση, ίδιο στυλ ανακοινώσεων. Αν ήταν αλλαγή ομάδας θέμα κέρδους ή marketing τότε ούτε που θα είχε κατηγορηθεί ποτέ ότι φοράει γάντια ψωμιού όταν γράφει τη βούλα του στο αλεύρι. Μπορούμε να συζητήσουμε μέχρι και χίλιες φορές τις φήμες για ισπανόφωνους σερβιτόρους και μπουλούκια — μέχρι να φτάσουμε όμως στο σημείο όπου κάποιος γράφει επίσημη πρόταση συνεργασίας εκείνη την ώρα που εσύ βγάζεις αναφορά για σμόκιν είναι σα να μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα. Το ζήτημα εδώ δεν είναι η ομάδα του, είναι η ίδια η ιστορία που γράφεται γύρω του: ο Τσιτσιπάς γίνεται ολοένα περισσότερο ένας χαρακτήρας βγαλμένος από ταινία τρόμου όπου όλοι περιμένουν την επόμενη τροπή χωρίς όμως να υπάρχει κάτι ουσιαστικό πίσω από τις κουκουλωτές φωτογραφίες. Και όσο συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με το τι φοράει στο γήπεδο αντί για το τι κάνει πάνω στο γήπεδο, η αγορά έχει ήδη αποφασίσει: αυτός ο τύπος τραβάει κόσμο στις κερκίδες, σίγουρα, αλλά όχι σαν πρωταθλητής — σαν πρωταγωνιστής μιας σειράς Netflix.

Πέρσι τον Αύγουστο τον είχαμε ξαφνικά να βγάζει ανακοίνωση για νέο σπόνσορα ενώ έκανε ένα σέτ στις προπόνήσεις του σαν να ήταν πρωταθλητής παλαιστών του WWE. Τώρα βλέπω φωτογραφίες από το Αντιβάρι όπου φοράει γυαλιά ηλίου σαν ντοκτοράς κουνουπιών και λένε ότι ανησυχούν πως "δεν κουράστηκε" στους αγώνες; Αυτοί τους αγοράζουν έτσι όπως αγοράζουν ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου στο περίπτερο — έτσι ώστε να βγάλουν δικό τους τίτλο στο nextflix μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο. Μα εσείς βλέπετε εκεί κάποιον σωτήρα; Εγώ βλέπω έναν καλλιτέχνη που προσπαθούν να τον τυλίξουν σε μια ταινία τρόμου επειδή έχουν τρία κενά χρόνια μέχρι την επόμενη μεγάλη διοργάνωση. Όχι ότι κάποιος άλλος εδώ το αντιλαμβάνεται τόσο γρήγορα όσο εγώ, αλλά το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένας παίκτης σαν τον Τσιτσιπά είναι άλλη μία ομάδα. Εκείνος χρειάζεται ένα φύλακα-άγγελο στην ψυχολογία του, όχι ένα νέο κτίριο επιχειρήσεων. Άμα αλλάξει ομάδα τώρα, δε γίνεται σωτήρας — γίνεται μάρτυρας στη δική του ιστορία, εκεί όπου όλοι ψάχνουν το επόμενο επεισόδιο για πέντε λεπτά δημοσιότητας. Κατάλαβες το σχιζοφρενικό αυτό πράγμα; Με αυτά τα νούμερα, όσο περισσότερο τραβάνε τον κόσμο στους αγώνες του γιατί φοράει γυαλιά ηλίου, τόσο περισσότερο υπονομεύουν τη βάση του τένις του. Αυτό είναι σαν να θέλεις να κάνεις έναν masterchef ψάχνοντας την ιδανική θέση της κουζίνας αντί να εστιάσεις στη γεύση του φαγητού. Του έχουν βγάλει τόσους ρόλους που πλέον δεν ξέρει ποιος είναι. Και όσοι λένε ότι πρέπει να πάει στη Μαδρίτη κάνουν το ίδιο λάθος με εκείνους που νόμιζαν πως ο Σόκαρετ παίζει γκολφ όταν φοράει σμόκιν: εκείνοι ψάχνουν τον επόμενο τίτλο, αυτός ψάχνει την επόμενη στιγμή στα social.

Τι περιμένετε να σώσει ο συγκεκριμένος κύριος; Την ίδια του την ψυχολογία; Γιατί βλέπω ότι η ομάδα του έχει κάνει ό,τι πιο επιτυχημένο τελευταία: τον έχουν κάνει μάρτυρα μιας αφήγησης όπου κάθε λεπτομέρεια τραβιέται εκούσια στους τίτλους γιατί κάνει την εικόνα πιο εντυπωσιακή από το αποτέλεσμα. Την άλλη φορά που βγήκε ανακοίνωση τύπου πολιτικού ήταν αρχές Ιουνίου — εκείνες τις μέρες οι οθόνες γέμιζαν τους φιλοξενουμένους στις κερκίδες και οι σχολιαστές έπρεπε να βρουν ένα κλικ για τρία σετ άντειας βαρεμάρας. Κοιτάξτε τώρα: τρεις μήνες μετά, η ομάδα του κυκλοφορεί τις ίδιες φωτογραφίες με διαφορετικά γυαλιά ηλίου, σαν κάποιος παραγωγός σειράς να αποφάσισε πως δεν αρκεί η πρώτη περίοδος και τώρα πάμε sequel. Πώς μπορείς να αλλάξεις ομάδα όταν γύρω σου το μόνο σχέδιο ετών είναι να σε κάνουν χαρακτήρα; Στην Μαδρίτη δεν θα τον πάρουν σαν σωτήρα — θα τον πάρουν σαν επόμενο επεισόδιο μιας σειράς που λέγεται "Πως να διασκεδάσεις ένα κοινό χωρίς πρωταθλητή". Και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι λένε ότι κάνουν μεγάλη κίνηση για προσωπικά λεφτά; Μα δεν χρειάζονται λεφτά εκείνοι· χρειάζονται ένα πορτοφόλι γεμάτο αισθήματα ωραιοποίησης.

Ρε μάντεψε τι; Την ίδια ιστορία την έζησα πριν χρόνια στην δουλειά μου στην Κρήτη, όταν κάποιος γνώριζός μου από τον αγροτικό συνεταιρισμό έπιασε ντόρο για μια αναδιάρθρωση προσωπικού ενώ κανένας απολύτως δεν είχε υπογράψει κάτι. Την επόμενη βδομάδα είχαν βγάλει ανακοίνωση για "βελτίωση αποδοτικότητας" και τρεις μήνες αργότερα έβγαλαν μια άλλη ανακοίνωση — αυτή τη φορά για λήξη συνεργασίας — ενώ όλοι κοιτούσαν το ρούχο του στο Facebook. Κι εδώ είναι το ίδιο σαφές: όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να φοράει τρία διαφορετικά κοστούμια μέσα σε έναν χρόνο σαν να είναι πρωταγωνιστής μιας σειράς εποχής, τότε καταλαβαίνεις ότι κανείς δεν ψάχνει σωτήρα — ψάχνει επόμενο κύκλο δράματος. Πάντως έχω μια επιφύλαξη στο τι είπες για τον ρόλο του σωτήρα. Να μην πέσουμε στην παγίδα των τίτλων: ο Τσιτσιπάς μπορεί μέχρι σήμερα να μην έχει φτάσει εκείνο το επίπεδο συνέχειας που περιμέναμε από έναν πρώην νούμερο τρεις, ωστόσο η ομάδα του κάνει ένα στοιχειώδες λάθος — αντί να τον στηρίξει σαν πρωταθλητή τον έχουν κάνει χαρακτήρα. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Γιατί όσο περισσότερο κυκλοφορούν αυτές οι κουκουλωτές φωτογραφίες όσο περισσότερο τον παρουσιάζουν σαν πολιτικό της Βουλής αντί σαν αθλητή, τόσο λιγότερο υπάρχει χώρος για τον πραγματικό Τσιτσιπά. Αυτοί δεν ψάχνουν έναν σωτήρα — ψάχνουν έναν πρωταγωνιστή για μια σειρά ντοκιμαντέρ στο Netflix, κι αυτό έχει τελείως διαφορετική τιμή. Και αλήθεια; Αν αυτός αλλάξει ομάδα τώρα, οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα μιλάνε για σμόκιν και τραπέζια θα πουν ότι έγινε η μεγάλη κίνηση επειδή τον πήρε η Μαδρίτη. Αλλά μπορεί και να βγει εκτός θέματος εντελώς. Εξαρτάται πώς το μετράς.

Το ψιλοκουκουλωμένο μου είδανε κι εκείνοι στις προπονήσεις πέρσι — τότε που έκανα δύο ώρες streching φορώντας παλτό σαν ν’ αντέχει η Αθήνα χιόνι τον Αύγουστο. Οι τρεις διαφορετικοί τύποι γύρω από το γήπεδο είχαν την ίδια έκφραση: σαν να παρακολουθούσαν ταινία τρόμου αλλά τους είχε δώσει εισιτήριο η εταιρεία διαφημίσεων. Αυτός ο τρόπος ντύσιμου δεν είναι γούστο· είναι κουβέντα χωρίς λόγια. Κι όταν κουβεντιάζεις χωρίς λόγια, κάποιοι άλλοι πληρώνουν το εισητήριο σου κι εσύ βγάζεις ανακοίνωση σαν πολιτικός ενώ οι αλήθειες περιμένουν στο ντουλάπι με τα λάθη σου. Ακόμα κι αν αλλάξει ομάδα αυτό το δεκαπενθήμερο —κάτι που ακόμα δεν έχει γραφτεί πουθενά επίσημα— τι αλλάζει; Την προηγούμενη φορά που πέρσι βγήκε ανακοίνωση σπόνσορα μέσα στο δικό μου warm-up έγιναν δύο ακόμη δημοσιογραφικές ερωτήσεις στο τρίτο σετ για το κοστούμι του αντί για την κίνησή μου. Οι αριθμοί της φόρμας παραμένουν ίδιοι: σερβίς αργό σαν ώρες αιχμής στα χθεσινά δρομολόγια, backhand που φεύγει σαν λάστιχο εκτός πλαίσιο όταν πιέζεται. Αυτά δεν βελτιώνονται επειδή άλλαξαν τη θέση του λογότυπου στη φανέλα. Αυτά βελτιώνονται όταν κάποιος ψάχνει ένα ημερολόγιο αγωνιστικού πλάνου αντί έναν τίτλο σειράς. Όμως βεβαίως, αυτοί εδώ λένε ότι τρέχει κίνηση για προσωπικό όφελος. Τι άλλο απομένει όταν οι ρόλοι έχουν γίνει κουτί μουσικής χωρίς τραγούδι; Στο τέλος βάζεις εκείνους που έχουν πραγματικό σχέδιο τριών χρόνων — Αυστραλία, Αμερική, ή οποιαδήποτε αίθουσα όπου ξέρουν ότι ένας πρωταθλητής κερδίζει τίτλους όχι επειδή φοράει γυαλιά ηλίου αλλά επειδή κερδίζει τους αγώνες του.

Ρε παιδιά, αυτό το γουστό βγάζει κέφι σαν όταν πήρα τον πρώτο μου μισθό στην αναλογιστική — πάνω από τριάντα χιλιάδες τριάντα τρεις χρονών, σου δίνουν ένα φάκελο με νούμερα που έπρεπε να έχουν δεκαπέντε χρόνια βελτίωσης μέσα σε τρεις μήνες. Κάπως έτσι νιώθει ο κόσμος γύρω από τον Τσιτσιπά τώρα: ξαφνικά οι ίδιοι άνθρωποι που πριν από ένα χρόνο τον έκαναν πρωταθλητή επειδή έκλεισε έναν αγώνα στην τελευταία μπαλιά, σήμερα τον βλέπουν σαν ζόμπι που φοράει γυαλιά ηλίου επειδή χάθηκε στα social. Συμφωνώ όμως με τον Vazelos1926 που λέει ότι τα νούμερα παραμένουν ίδια όπου κι αν γυρίσεις — δεν αλλάζει η προσήλωση στον αντίπαλο όταν φοράς σμόκιν αντί μπλούζα, και όσοι περιμένουν θείο από μία αλλαγή ομάδας ξεχνούν πως ένα γήπεδο είναι σαν τραπέζι γκολφ: το σχήμα της μπάλας (ή εδώ του παίκτη) δεν αλλάζει όσο αλλάζεις βουντούνι. Αυτό που κάνουν όμως οι ομάδες γύρω του τώρα δεν είναι αλλαγή ομάδας — είναι αλλαγή ρόλου. Του έδωσαν ρόλους παραγωγού σειράς επειδή είδαν στο audience τους ότι αγοράζουν τίτλους επειδή είναι δικός τους χαρακτήρας· η Μαδρίτη ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα δεν ψάχνει έναν ήρωα σωτήρα, ψάχνει έναν πρωταγωνιστή για ένα τρισδιάστατο έργο where the climax δεν είναι ο τίτλος αλλά η επόμενη παρουσίαση στο TikTok. Και εκεί βρίσκεται το πρόβλημα: όσο τον παρουσιάζουν σαν ρόλο script instead of αγωνιστή, τόσο περισσότερο εκείνοι κερδίζουν θεατές που δεν καταλαβαίνουν καν τι είναι xG στον αθλητισμό — αυτοί θέλουν μόνο τον πρωταγωνιστή της εβδομάδας. Και κάπου εδώ βάζω κι εγώ τη δική μου αντίρρηση: η ομάδα του τώρα πετάει λεφτά σε μια ιστορία επειδή έχασε την πρωταθλήτρια ομάδα που είχε τελευταία φορά — εκείνοι επέλεξαν να τον παρουσιάζουν σαν χαρακτήρα επειδή ξέχασαν πως ένας πρωταθλητής δεν κερδίζει επειδή φοράει γάντια, αλλά επειδή ξέρει πως κάθε λάθος backhand κόβει δύο πόντους από το σύστημα του. Αυτό δεν αλλάζει με μία μεταγραφή· αλλάζει μόνο όταν κάποιος αποφασίσει να βάλει τους αριθμούς πάνω από το φόρτε στο φωτογραφικό του πλαίσιο. Μετά όμως μιλάμε για δύο χρόνια σκληρής δουλειάς, όχι για ένα νέο μάρκετινγκ σχέδιο.

Πάτε να μου πείτε ότι μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει σκεφτεί πως αυτές οι βγαλμένες από ταινίες φωτογραφίες του — και μάλιστα τρεις διαφορετικές σειρές μέσα σε δώδεκα μήνες — δεν είναι τυχαίες; Τις κάνουν επί το πλείστον κάποιος κοντά στο γήπεδο που έχει κλείσει εδώ και χρόνια θέση πωλητή σνακ στη Ρεάλ, όχι κάποιος αθλητικός πράκτορας. Αυτοί οι τύποι πληρώνονται για να βγάζουν τίτλους, όχι νικητήρια φωτογραφίες. Κι όμως όλοι εσείς ψάχνετε την επόμενη κίνηση σαν να πρόκειται για μεταγραφή Φακούντο Ντιάς Ακούνια, ενώ εκείνος εκεί πάνω στο γήπεδο συνεχίζει να περιμένει τον αντίπαλό του μέσα στη ζέστη της Αθήνας κάνοντας backhand σαν νά ’ταν προσπάθεια διαχείρισης ενός κινητού που του έχει στείλει ο μανάτζερ του. Ποιο προηγούμενο; Ποια ομάδα; Το μόνο σίγουρο είναι πως όσο πιο εντυπωσιακός βγγαίνει στην ανακοίνωση, τόσο πιο αδιάφοροι γίνονται οι αριθμοί στο τέλος του αγώνα.

Ρε ΠΑΠΟΥΣ κάνεις μούσκεμα ρε!!! 🔥💪 Πώς δεν το κατάλαβες εσύ πως αυτά ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ;;; Αυτός ο τύπος εδώ πάνω κάνει ρετσιτάλ κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο, αλλα γιατί;;; Γιατί εκείνοι πίσω από τις κουρτίνες τον έχουν βάλει ρόλωσε πρωταγωνιστή της νέας σειράς "ΠΩΣ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΣΟΥ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ"!!! 😱 Με συγχωρείς φίλε μου αλλα ΑΓΑΠΩ αυτούς τους ανθρώπους που λένε ότι ψάχνουν σωτήρα!!! Σωτήρας;;; Αυτός χρειάζεται έναν ψυχίατρο όχι μια ομάδα!!! Την άλλη φορά που έκανα νυχτέρια στη Λάρισα φορώντας μπουφάν μιας άλλης εποχής επειδή είχε ψύχρα εκείνος εκεί έκανε εμφάνιση σαν να ήταν πρωταγωνιστής της NEXT Netflix!!! Και τώρα λένε πως ψάχνουν προσωπικά λεφτά;;; Αυτοί ξοδεύουν πολλά λεφτά για να τον τυλίξουν σαν τσίχλα ενώ αυτός συνεχίζει να σερβίρει σαν χελώνα!!! 🤬 Να πάει πάλι;;; ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ;;; Αν αλλάξει ομάδα αυτό το δεκαπενθήμερο εγώ γράφω την διαθήκη μου!!! Ο Τσιτσιπάς είναι τώρα εκτός πλάνου!!! Αυτοί εδώ ξέχασαν πως το τένις παίζεται στο γήπεδο κι ΟΧΙ στο TikTok!!! Τέλος πάντων!!!

Κάτι είδα σήμερα βράδυ στον δρόμο για το σπίτι μου που μου κόλλησε σαν διαφήμιση: τρεις διαφορετικά εμπορικά κέντρα είχαν τις ίδιες μεγάλες πινακίδες με τον Τσιτσιπά σα θέατρο μιας σειράς — όχι αθλητή, όχι νικητή, χαρακτήρας ενός κουτιού ζοχαριού του οποίου ανοίγει το επόμενο επεισόδιο μόλις πέσει η επόμενη ανακοίνωση. Στο πρώτο γράφει "Ο πρωταγωνιστής ξύπνησε", στο δεύτερο "Αυτήν τη φορά η ιστορία τελειώνει", στο τρίτο "Δεν είναι σπορ, είναι σειρά". Και στις τρεις οι τίτλοι είναι βγαλμένοι έτσι ώστε να φαίνονται σαν ανακοίνωση πολιτικού — αυτοί οι άνθρωποι δεν πουλάνε τένις, πουλάνε μια σειρά από τίτλους που κάνουν κομμάτια το γήπεδο κάθε φορά που βγαίνει μια φωτογραφία.

Έχεις τελικά δίκιο εσύ που λες ότι αυτά είναι δολοφονία... 😅 Ο ίδιος δεν ξέρει τι γίνεται γύρω του, ενώ εμείς διαβάζουμε ανακοινώσεις σαν πολιτικοί. Την προηγούμενη βδομάδα κατέβηκα στο κέντρο της Πάτρας και βρήκα ένα bus stop με τη φωτογραφία του σα ρόλο τίτλου — όχι αθλητή, όχι τίποτα... σαν να ήταν πρωταγωνιστής σειράς εποχής. Αυτή η στιγμή εκεί μέσα μου έκανε κλικ: "Μα πως γίνεται ένας άνθρωπος τόσο σημαντικός στη ζωή του να γίνεται χαρακτήρας άλλων;" Αλλά αλήθεια, υπάρχει κάτι ακόμα πιο περίεργο: όταν πριν δυο μήνες πήγα στον γυμναστήριο μου και είδα την ίδια φωτογραφία του ψημένη πάνω στην πλακέτα των ανακοινώσεων... εκεί κατάλαβα ότι δεν είναι τυχαίο. Δεν ψάχνουν ομάδα, ψάχνουν storyboard. Κι αν του αλλάξουν ομάδα αυτή την εβδομάδα, εγώ στοιχηματίζω πως μέσα σε δώδεκα μήνες θα βγάλουν ταινία biografical ταινία — και τότε ξεχνάνε τι είναι ATP τένις. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω... 🙏

τι ωραίο θέαμα αλάθητοι οι άνθρωποι όταν βλέπουν τους ήρωες τους σα χαρακτήρες του σίριαλ της δεκαετίας του σαράντα... θυμάμαι τον Γιαννάκη στον ΠΑΟΚ όταν φορούσε γάντια μέχρι τον αγγειοχειρούργό του κι έβγαινε στους αγώνες σα βρικόλακας βγαλμένος από ταινία εποχής — τριάντα χρόνια μετά η ιστορία έγραψε πως αυτά τα γάντια ήταν στην πραγματικότητα κουβάς της ΑΒ Βασιλόπουλος γεμάτος πάγο για τα δάχτυλά του μετά τον τραυματισμό. Εσείς τώρα τον βλέπετε σαν πρωταγωνιστή επεισοδίου Netflix κι εγώ γελάω όταν θυμάμαι πως πριν δύο χρόνια όταν έπαιζε στον Γύρο του Μαϊάμι φοράγε μπουφάν με γούνινο γιακά σα να βρίσκεται στη Σιβηρία τον Αύγουστο, ενώ έξω είχαν τριάντα τέσσερα! τι κάνει κάποιος όταν βλέπει την ομάδα του γύρω του σα σκηνοθέτες ταινίας τρόμου και όχι σα τεχνικούς μιας ομάδας; τον κάνει πιο αργό όχι επειδή θέλει προσωπικά λεφτά — αυτοί είναι σαν τις κουκουβάγιες που όταν βλέπουν ένα κοτόπουλο στο δάσος το βλέπουν μόνο σα... κοτόπουλο με τίτλο σειράς. Δεν υπάρχει περίπτωση νά 'χει κανείς σχέδιο τριών χρόνων όταν η τελευταία ανακοίνωση σπόνσορα βγήκε στη μέση του warm-up επειδή του πήρε τρία λεπτά να βγάλει ένα φωτογραφικό πλάνο σωστά. εδώ όμως έρχεται το τραγικό: όταν η ομάδα που σε περιμένει εδώ είκοσι χρόνια αποφασίσει πως είσαι ήρωας επεισοδίου αντί πρωταθλητής — τότε αυτά που φαίνονται σαν διαφημίσεις είναι στην ουσία η μοναδική σου αναφορά στο γήπεδο. Όταν σου βάζουν τίτλο σειράς αντί αριθμό αγώνα, εκείνος ο αριθμός γίνεται σύνθημα πολιτικής πλατφόρμας κι όχι αποτέλεσμα αθλητικού αγώνα. τι έχει προηγούμενο αυτή η κίνηση; πριν δέκα χρόνια όταν η Μαρία Σαράποβα έκανε την ίδια κίνηση — την ίδια μέρα κυκλοφόρησε ανακοίνωση πως γίνεται πρωταγωνίστρια στο νέο σίριαλ του HBO για μια γυναίκα τενίστρια που χάνει όλα τα πρωταθλήματα επειδή αρέσει στην κάμερα. Μέχρι σήμερα δεν έχει βγει κανένα επεισόδιο ενώ εκείνη συνέχισε να κερδίζει τίτλους σα πρωταθλήτρια, όχι σα χαρακτήρας. Μετά λένε πως αυτοί που ψάχνουν σωτήρα ξεχνούν πως το τένις παίζεται στο γήπεδο κι όχι στις ιστορίες που βγάζουν ταινίες γύρω από έναν ήρωα. στην επόμενη ομάδα που θα βάλουν τίτλο σειράς λοιπόν, πες μου κάτι... αν δεν αλλάξει πρώτα ο ίδιος το σχέδιό του σα πρωταθλητής κι όχι σα πρωταγωνιστής, αυτά τα γυρίσματα γύρω από το γήπεδο θα γίνονται σαν τον καιρό στις Τρικάλες — ο καιρός άλλαξε είκοσι φορές κι εμείς περιμένουμε πως την άλλη βδομάδα θα γίνει ξαφνικά καλοκαίρι. Το ίδιο λένε κι αυτοί για τις μεταγραφές: κάθε δεκαπενθήμερο είναι σίγουροι πως άλλαξαν ομάδα, ενώ στην ουσία αλλάζουν μόνο την αφίσα στον τοίχο.