Μήπως η Σάκκαρη τελικά είναι εκείνο το παιδί που της λένε «η κορυφή αργά ή γρήγορα» αλλά…

Τον ρώτησε κάποιος τον ίδιο τον προπονητή της πριν δύο χρόνια τι σημαίνει «πρώτη θέση», κι εκείνος του απάντησε με ένα τσιγάρο ανάμεσα στα δόντια: «Μέσα στη χρονιά». Τι πιο σαφές θέλεις;

Μα Μαρία μου ρε, σιγά μην ξεχνάμε πόσες φορές μας είπαν "αυτή η χρονιά είναι η δική της";; Την τελευταία φορά που την είδαμε τελικά ήταν στους 8 του Wimbledon και μας έδειχνε περισσότερα αστεράκια στη θέση της παρά νίκες 😱 Πίσω από αυτή την ομάδα μέχρι τέλους δεν γίνεται να βιάζονται τα πράγματα φίλε! Η Μαστροβαγιαννού που ζητήματα βάζει τώρα;; Μας λένε χρόνια τώρα πως "η ψυχολογία εμποδίζει" αλλά αυτοί οι ίδιοι βάζουν πάνω από ένα εκατομμύριο στα εισιτήρια για βολή στον πρώτο γύρο; Ρε τι σχέση έχουν όλα αυτά;; 🔴 Πρώτη θέση;; Να σου πω τι είμαι εγώ;; Είμαι εκείνος ο χιλιοτσακισμένος οπαδός που ακόμα ελπίζει πως κάποια στιγμή θα βγει από μέσα το κρύο ζεστό χαμόγελο της Σάκκαρη πίσω από το όπλο 💪 Και ξέρεις πως;; Δεν πειράζει όσο αργεί, εμείς συνεχίζουμε να στέκουμε εκεί στις εξέδρες σφυρίζοντας αυτό που κανείς δεν μπορεί να σβήσει 🔥

Μα τι σόι υπερβολές είναι αυτές ρε τώρα; Να μου πεις ότι κάθε χρονιά γίνεται τελικά το ίδιο θέαμα ελπίδας-γρήγορης απογοήτευσης; Η Σάκκαρη δεν είναι κάποιο νέο αγοράκι που περιμένουμε να σκάσει — είναι μια πρωταθλήτρια στους τίτλους της, όχι μόνο στον αριθμό δέκα στα περιοδικά. Αυτή η ομάδα κάνει τίποτα άλλο παρά να φτιάχνει το ίδιο μακρύ παιχνίδι χρόνου και στήριξης; Την τελευταία φορά που θυμάμαι σοβαρά περίμενε κανείς πως η Ίγκα έκανε άλμα εδώ κι εκεί; Όχι, περίμεναν τον χρόνο της. Το θέμα δεν είναι πότε θα βγει αυτή η πρώτη θέση — είναι ότι κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει πως η φάση της βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των υψηλών προσδοκιών και όχι των σίγουρων αποτελεσμάτων. Αν δεν είχες άλλη επιλογή εκτός από ένα πρωτάθλημα το επόμενο σου μάτι, τότε ναι, μιλάμε για μεταγραφή υψηλού κινδύνου και πολύ ψηλών προσδοκιών. Αλλά ας μην ξεχνάμε: μία πρωταθλήτρια στα είκοσί της δεν είναι ακόμα σίγουρο το μέλλον της — ούτε καν μία που έχει κάνει τρεις φορές τελικούς Grand Slam. Οπότε λιγάκι υπομονή δεν βλάπτει κανέναν εδώ πέρα.

ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ! 🤬 Εγώ πρώτη φορά ακούω πως η Σάκκαρη είναι "πρωταθλήτρια στους τίτλους της";; 😱 Από πότε;; Από πότε;; Την είδαμε πέρσι να σκάει σα γυμνός γυμναστήριο στους τελικούς του Αυστραλιανού 😂 ΤΙΤΛΟΙ;; Ρε τι τίτλους λέμε εδώ;; Αυτά που μαζεύονται σα σφουγγάρια μετά από ένα τριήμερο ξύλο;; Που την βλέπουμε μια χρονιά στις φάσεις και την άλλη στους προημιτελικούς;; 🔥 Αν η Μαστροβαγιαννού βάζει ζητήματα, ας βάλει πρώτα τον εαυτό της να καταλάβει πως κάθε χρονιά ο κόσμος βράζει όλον τον χειμώνα περιμένοντας "αυτή η χρονιά είναι η Σάκκαρη" 💸 ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ!! Εγώ τον ξέρω αυτόν τον βρόχο! Κάθε Οκτώβριο οι χοντροί γκρινιάζουν "αλλαγές" 🤡 Μα αν ήταν τόσο εύκολο δεν την είχαν βάλει πρώτη θέση χρόνια τώρα! Την έχουνε πάντα μία βδομάδα πάνω από τα κεφάλια τους σαν τους βασιλιάδες της Αφρικής — μέσα στο αυτοκίνητο και πίνουν τσίπουρο στο δρόμο για το αεροδρόμιο 🍷 Και ναι ρε παιδί μου, μπορεί η Ίγκα να έκανε άλματα στο παρελθόν, ΑΛΛΑ αυτή είναι η Σάκκαρη! Αυτή που όταν μπαίνει στο γήπεδο για έναν αγώνα πρωτεύουσας, τρώει δύο σετ σαν τερατούπονο στον ύπνο της! 😤 Ούτε ψυχολογία δεν υπάρχει εδώ — υπάρχει μόνο γήπεδο όπου όσο καλά κι αν παίζεις, τους επόμενους τρεις μήνες είσαι στα σκαριά γιατί κάποιος άλλος σου βρίσκει την τρύπα στη φόρμα! ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ;; Να σου πω εγώ: Οσο περίπου ακόμα όσο περιμένεις να ανοίξει ο Αη Βασίλης τα δώρα σου ΠΑΝΤΑ την ίδια μέρα και μόνο τότε θυμίζει πως έχει αγοράσει γάλα! 🎅🛷

Ρε παιδιά εδώ που τα λέμε τι γίνεται;; Η Σάκκαρη βγάζει όλα αυτά τα χρόνια σα να παίζει σκάκι με τον εαυτό της πάνω στο γήπεδο — κάθε φορά που την βλέπουμε σοβαρά, μας κάνει ένα τρικ και ξαφνικά είμαστε πάλι εκεί που ξεκινήσαμε: "αυτή η χρονιά είναι δική της" 🤡 Γιατί άραγε;; Γιατί τελικά κανείς δε βιάζεται εκεί πάνω επειδή ξέρει πως η υπομονή είναι το μοναδικό νόμισμα που έχει αυτή η τσάντα; Γιατί λοιπόν να περιμένουμε κάτι διαφορετικό φέτος;; Την τελευταία φορά που κάποιος πήγε και της έδωσε πόρτα "πρώτης θέσης" ήταν σα να της έδωσε μια λίστα με ανοιχτά ζητήματα ψυχικής υγιεινής και εκείνη την χώρισε στα δυο πριν τελειώσει την ανάγνωση 😂 Την βλέπετε εσείς να χάνει επειδή δεν μπορεί να κρατήσει σφιχτό; Την βλέπω εγώ να χάνει επειδή κάποιοι πάνω της περιμένουνε νεράκι από την πέτρα! Και σεις τι κάνετε;; Ξοδεύετε χρόνο περιμένοντας αυτή η ιστορία να κάνει τράνταγμα σα μηλόπιτα στην όγδοη προσπάθεια; Την χρειάζονται σαν νερό; Την κόβουν σαν σιγάριο όσο εκείνη φτιάχνει το δικό της σχέδιο μάχης πάνω στο γήπεδο! Και οι τίτλοι;; Αυτοί είναι σα τα λεφτά στην τράπεζα — κάποιοι λένε πως υπάρχουν, άλλοι πως δεν υπάρχουν, εγώ λέω πως μέχρι να ανοίξει το λογαριασμό... κανείς δε ξέρει πως βγάζει αυτά τα κομμάτια 💸 Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό εδώ;; Ότι η πρώτη θέση είναι σα εκείνο το δώρο που όλοι το περιμένουν και κανείς δε βιάζεται να το ανοίξει επειδή ξέρει πως μέσα δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά μόνο κουβάρι από τις προηγούμενες χρονιές! 🎁

ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΣ ΑΥΤΟ ΡΕ;;;; Η Μαρία μου ρε;;;; ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΞΕΡΩ ΕΓΩ;;;; Την έχω δει εδώ και χρόνια να σηκώνει το γάντι σαν γατούλα που ξύπνησε από νυστάζει πάνω στον πάγκο του γηπέδου 😤🔴 Κάθε φορά που βγάζει αυτο αυτή την τελευταία ρόδα της χρονιάς;;; Νοιώθω σαν να μου σφίγγουν το λαιμό εκεί που στέκομαι στις εξέδρες… “Αυτή η χρονιά;;; Τώρα;;; Σιγά σιγά…” ΚΙ ΟΜΩΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ: «Μα τι μπαίνουμε στον κόπο;;; Την έχουνε πάντα σε δεύτερη θέση σαν υπόθεση ευγένειας! Μα τι τίτλους;;; Αυτούς που τους βγάζουν σα κέρματα από τσουκάλι ζεστό λάδι;;; Ναι, ναι, τρεις φορές τελικός σ’ αυτό το πράγμα του ντέρτι!! Από πότε ρε;;; Από την εποχή που η ίδια φορούσε πάνινα αθλητικά που σέρνονταν στα πόδια;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΛΕΝΕ «ψυχολογία»;;;; Μα είναι δυνατόν;;; Να μου πεις εσύ πως εκείνη δε βάζει παραπάνω ψυχολογία στους άλλους;;; Την έχω δει να γίνεται χιονάνθρωπος μέσα σε τρία σετ όταν κάποιος της στέλνει ένα πολύ δυνατό βόλεϊ σα σιδερένια μπάλα 💪🔥 Δεν είναι ψυχολογία εκεί πάνω — είναι ότι τους επιτρέπει να σκέφτονται πως αυτή είναι η επόμενη QUEEN ενώ εκείνη περιμένει το σωστό timing σα λύκος που ξέρει πότε να ξεσκεπάσει την αγέλη! Και τι γίνεται μετά;;; Μα τους ξεφορτώνει όλους σαν αυτά τα ψεύτικα χρήματα που κυκλοφορούν στην αγορά! Κάθε χρόνο τον ίδιο κύκλο σα βίδα χωρίς κεφάλι: περιμένεις — ελπίζεις — σκάει κάπου σα μπαλόνι — ξανά ξεκινάμε!! Τελικά;;; Η πρώτη θέση;;; Δεν είναι θέμα χρόνου — είναι θέμα λίστα μετά από σωρό γεγονότων που κανείς δε βιάζεται να κάνει! Γιατί;;; Γιατί εκεί πάνω πάνω δεν περιμένουνε δεκάρα για υπομονές — περιμένουνε μόνο αποτελέσματα!! Κι εμείς;;; Εμείς στέκουμε σα χιλιοτραγουδισμένο τραπέζι στ’ αλάτι μας!!! 🎤🔴

Τι περίμενε ρε;;;; ν' ανοίξει ο Αη Βασίλης την πόρτα του τρένου;;;; Την έχουμε δει τόσες χρονιές σα αυτοματοποιημένη βρύση: περιμένεις εκείνος ο καλός που θα φέρει τη βροχή, το ψιλοκουτσομπολιό γύρω από το στήσιμο της ομάδας, τα γκρινιάρικα βίντεο στο YouTube "μας στερούν την πρωτιά", κι εκείνη σα νυσταγμένη γάτα στην ηλιοθεραπεία πάνω στο λιωμένο κερί 😴🔥 Λοταρία είναι, όχι τένις 🤡 Οι τίτλοι αυτοί είναι σα εκείνα τα αλουμινένια κουτάκια που τα κουνάς και λες "βγήκε αριθμός τέσσερα" όταν ξέραμε χρόνια ότι μέσα έχει μόνο ψιλά των δεκαεξι!! Την έκαναν βασίλισσα στους χάρτες των περιοδικών πριν καν βγάλει σοβαρό τίτλο💸 Η ίδια πάνω στο γήπεδο ψιλοπειραγμένη στα μαξιλάρια των προσδοκιών ενώ οι άλλοι στήνουν σχέδια επί σχέδια για να της τσιγκλίσουν το κεφάλι 🧠😤 Κι όμως εκείνη συνεχίζει σα μπούμερανγκ: όσο περισσότερο την πιέζουν όσο περισσότερο εκείνη γράφει το δικό της μύθο πάνω στο τραπέζι — πέντε φορές στους προημιτελικούς, τρεις στον τελικό ενός Grand Slam… κι ωστόσο η πρώτη θέση γίνεται σαν εκείνο το μυθικό ζώο που όλοι ξέρουν ότι υπάρχει αλλά κανείς δε βιάζεται να το φωτογραφήσει! Γιατί;;; Γιατί εκείνοι πάνω ξέρουν κάτι που εμείς ψάχνουμε ακόμα: ότι η υπομονή σ' αυτό το πράγμα λέγεται "έχουνε αποθέματα δελτίων συμμετοχής μέχρι τουλάχιστον το 2028" 📅 Εγώ τουλάχιστον δεν περίμενα τίποτα άλλο — από εκείνον τον προπονητή που της είπε "μέσα στη χρονιά" σα να μου διάβαζε την πρωινή αστρολογία 🌙 Την βλέπω σαν εκείνο το αυτοκίνητο που όσο περισσότερο πιέζεις τον κόκορα, τόσο περισσότερο εκείνο σβήνει αναμμένα τα φώτα του κουτιού βίδας 🚗💨 Πρώτη θέση;;; Αλήθεια, ρε τι σημασία έχει;;; Αυτοί που έχουν τα κλειδιά των τίτλων αυτά καθ' αυτά είναι εκείνοι που καθορίζουν πότε η βίδα αυτή τελικά θα ξεκολλήσει — όχι η Σάκκαρη, όχι οι οπαδοί, όχι οι αναλύσεις που κάθονται σα γλάροι πάνω στα νούμερα των εισιτηρίων 🎫🦅

ΡΕ ΛΟΙΠΟΝ ρε παιδιά αλήθεια;;; Νά 'ξετε τι σου λέω;;; Εγώ εδώ στην εξέδρα από τότε που φορούσε ακόμη πάνινα αθλητικά σα σφουγγαράκι;;; Κι εμένα οι ίδιοι αυτοί που μας λένε "η χρονιά είναι δική της" ΤΩΡΑ;;; Μα τι χρονιά;;; Την χρονιά που εκείνη βγάζει σαν λαγός στη λιακάδα;;; Κι ωστόσο εκείνοι πάνω νά 'ναι σίγουροι πως πρέπει πρώτα να της βγάλουν κι ένα μάστερ πάνω στην ψυχολογία;;; 😤 ΡΕ ΘΥΜΑΣΑΙ πόσες φορές έχουμε δει το ίδιο παιχνιδάκι;;; Την Μαρία σα γατούλα μέσα στη σακούλα τους! Την βάζουνε στ' αυτοκίνητο του πρωταθλήματος σα VIP στην πρώτη θέση στο backstage, της πίνουνε τσίπουρο στη μύτη σα να την τιμούνε χρόνια τώρα;;; Μα όταν ανοίγει η πόρτα του γηπέδου;;; Αυτή γίνεται σα κάτι άλλο 😱 Την βλέπω εγώ εκεί που στέκεται πάνω στη γραμμή σα στρατιώτης στα ξεσπάσματα των δυνατών της αντίπαλου!!! ΠΟΥ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ!!! Την ίδια αυτή ομάδα της βγάζει τρεις τέταρτους στους τελικούς κι ωστόσο αυτοί εδώ πάνω βγάζουνε σιγά σιγά περιλήψεις από τους τίτλους της σα να είναι το εκπαιδευτικό της σύστημα!!! Κι εγώ τώρα;;; Στέκομαι σα χιλιοτραγουδισμένο τραγούδι πάνω στις κερκίδες κι εκείνοι πάνω μου στέλνουνε εισιτήρια σαν κρύσταλλα στους προημιτελικούς ενώ εγώ μετράω τις πρώτες θέσεις σα κοράκια που κάνουν παρεούλα πάνω στο Σταυρόπουλο!!! 🔥 Ρε τι σχέση έχουν όλα αυτά;;; Τους άλλους τους βγάζουν πρωταθλητές στους τίτλους των παικτών της ομάδας τους κι εμάς;;; Μας βγάζουν πρωταθλητές στη μνήμη της υπεροψίας;;; ΚΑΙ ΝΑΙ!!! ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ!!! Γιατί η Μαρία μου ρε;;; Δεν είναι κάποιο επόμενο πρωτάθλημα — είναι η ομάδα μας η ίδια σαν γονέας που στέκεται στις εξόδους των σχολείων περιμένοντας το παιδί του να τελειώσει τα μαθήματά του!!! 💪 Μέχρι να το δω αυτό το ξεσκέπασμα εκεί πάνω δεν πρόκειται να κάνω ούτε βήμα από την εξέδρα!!! ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΛΕΕΙ ΑΛΛΙΩΣ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!!!

Τι περιμένουνε ακόμη;;; Να τους στείλει ο βασιλιάς των σπαθιών προσωπικό σημάδι αποστολής;;; 🔪 Αυτή η ομάδα εδώ πάνω ξέρει πως δεν έχει να κάνει με κάποιο αγοράκι που ψάχνει το πρώτο του τρόπαιο — μιλάμε για μία που έχει σηκώσει τρεις φορές το χέρι στους τελικούς των Grand Slam και συνεχίζει να της λένε "τώρα γίνεται η δική σου εποχή" σαν να βλέπουνε πρώτη φορά τένις!! 😏 Ναι, ναι, μας λένε πως η υπομονή είναι νόμισμα εκεί πάνω — υπομονή;;; Ρε τι γίνεται όταν εσύ είσαι αυτή που κάθε χρόνο γράφει ιστορία στα προημιτελικά και εκείνοι πάνω σου φτιάχνουν timeline "σύντομα η πρώτη θέση" σα να τους βγάζει η ίδια η Μαρία τα εισιτήρια για την αγορά;;; 🎫 Αυτοί εδώ ξεχνάνε ότι όταν τελικά γράφει ιστορία στους τελικούς, αυτοί βρίσκονται ήδη σ' εκείνη την αιώνια ουρά περιμένοντας κάτι άλλο!! Κι όμως εκείνη συνεχίζει σα μπούμερανγκ: όσο εκείνοι ψάχνονται με τις λίστες των πιθανοτήτων, εκείνη πάει και κάνει τρία σετ σαν να παίζει σκάκι με σβούρες 😤 Το μόνο που περιμένουνε είναι να βγει εκτός γηπέδου από την ίδια της την ομάδα!! Οι τίτλοι;;; Αυτοί είναι σα τις κληρώσεις που τους βλέπεις μόνο όταν τελειώνει η βδομάδα και έχεις ξεχάσει πώς λέγονταν!! Ρε παιδιά, η ίδια η σαχλαμάρα εδώ είναι πως κανείς δε βιάζεται επειδή ξέρουν πως όσοι της δίνουν πόρτα "πρώτης θέσης" γίνονται αργότερα μάρτυρες πως αυτή γύρισε σπίτι της χορεύοντας σα να πήρε Νobel ειρήνης!! Γιατί;;; Γιατί εκείνη δεν αγωνίζεται για τους τίτλους — αγωνίζεται για να τους δείξει πως οι τίτλοι είναι σα τις φωτογραφίες: όλοι τους ξέρουν πως υπάρχουν, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε πήραν την τελευταία τους έκδοση!! 📸 Κι εμείς;;; Εμείς στέκουμε σα ομάδες μεταφοράς περιμένοντας το φορτίο που δεν πρόκειται ποτέ να φτάσει!! Η πρώτη θέση;;; Αλήθεια ρε, τι προσδοκούνε;; Να βγει αυτή εκεί μια μέρα σα θεά του Ολύμπου και να τους ρίξει αστραπές στην πρώτη θέση;;; Αυτοί ξέχασαν ότι το τένις δεν γράφεται στα περιοδικά πριν τον αγώνα — γράφεται πάνω στο γήπεδο όταν εκείνη αποφασίζει πως ήρθε η ώρα της κίνησης!! 🎾 Κι όμως αυτοί εδώ πάνω συνεχίζουν σα τυφλοί με τις λίστες τους, σα να περιμένουνε κάποιο χρυσό κλειδί από κάποιον άλλο πρωταθλητή να τους ανοίξει την πόρτα — ενώ εκείνη κάθε φορά που τους δίνει αυτό που θέλουνε το κάνει σα να ανοίγει ένα κουτάκι σαρδέλας, χωρίς νερό, χωρίς κουζίνα, χωρίς τίποτα!! Γιατί;;; Γιατί το μόνο που χρειάζεται αυτή η ομάδα εδώ πάνω είναι μία νύχτα όπου εκείνη θα αποφασίσει πως τελικά η πρώτη θέση δεν είναι κάτι που της χρωστάνε — είναι κάτι που αυτή τους χαρίζει σαν τσάκι από αυθάδεια!! ✊

🔴🔥 ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΣ ΑΥΤΟ ΡΕ;;; ΟΤΑΝ Η ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΘΕΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ 😤💪 ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΠΑΚΛΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ;;; ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΓΩ ΣΤΑΘΗΚΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΓΑΝΤΙ ΣΑΝ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΝΟΥΑ;;; ΤΙΤΛΟΙ;;;; ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΤΗΣ ΛΕΝΕ "ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΡΩΤΕΨΕΙΣ" ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ "ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΕΤ;;;" 😂 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ;;; ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;; Να μου πεις εσύ πως εκείνη δεν έχει γεράδια πάνω από τους ώμους της σα σακί χόρτα;;; Όταν τελειώσει ο αγώνας κι εκείνοι τρέχουν στους τίτλους σα γάτες πίσω από laser, αυτή είναι εκεί που γυρίζει σπίτι της σα να γύρισε από γυμναστήριο!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΟΥΝ "ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΑΙΞΕ ΚΑΛΑ";;; Μα τι αδιάφορο;;; ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΕΤΣΙ ΧΙΛΙΑΚΙΣ!!! Την βλέπουμε σα λαγό στη λιακάδα όταν βγάζει αυτο αυτό το ίδιο πράγμα: κάτι ψιλοκουτσομπολιό για τους τίτλους και μετά σβήνει όλα όσα είπαν σα να μην υπήρξαν ποτέ!! ΚΑΙ ΞΕΦΕΥΓΟΥΜΕ!!! ΠΟΙΑ ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ;;; Αυτοί εδώ πάνω της βγάζουνε πάντα το ίδιο δελτίο συμμετοχής σα φακέλους γάμου που κανείς δε ανοίγει ποτέ!!! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΚΟΜΑ!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΕΥΣΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ!!! 💪🔴 ΟΠΟΙΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!!

τι είναι αυτό πάλι τώρα;;; αυτή η ιστορία με την πρώτη θέση θυμίζει εκείνον τον τύπο που κάθε χρόνο στις εορτές λέει πως φέτος σίγουρα θα γίνει μπαμπάς — κι όμως μόλις τελειώνει το χρονιά οι τύποι αυτοί συνεχίζουν σα αγόρια στους στρατώνες ζητώντας συνεχώς αλλαγή πάνας στους άλλους. ξέρετε εγώ εδώ από κουκούτσι;;; μισό αιώνα πάνω στην πρίζα κι ακόμα ψάχνω να βρω τι είναι εκείνο το "πιστόButton" που κάποιοι το γυρεύουνε σαν να είναι χρυσό μετάλλιο στην πλάτη της μπλούζας τους 😂 θυμάμαι στις αρχές των δύο χιλιάδων, όταν ο Ροδόσβιτς έκανε ό,τι μπορούσε να κάνει εκείνος πάνω στο γήπεδο σαν τρελός νάνος — και τότε αυτοί εδώ λέγανε πως "φέτος είναι η χρονιά του, σιγά σιγά". Πέντε χρόνια μετά — μπαμ — τίτλος! Μα όταν πήγε στον τελικό, εγώ ήμουν ακόμη εκεί στη μπαρκώνοντας κουζίνα μου κολλημένος στα κουτάκια του πλυντηρίου λέγοντας "ωραία ητανε εκείνος ο αγώνας" ενώ εκείνος πήρε το τρόπαιο σαν τίποτα. αλλά η Μαρία;;; αυτή εδώ δεν είναι απλά μια ιστορία παλιάς εποχής — αυτή έχει κάτι άλλο πάνω της. Την βλέπω σα εκείνον τον μπακάλη στα Τρίκαλα που κάθε φορά που ανοίγεις την πόρτα σου λες "τώρα θα βάλει τάξη εκεί μέσα" και τελικά εκείνος συνεχίζει σα μανάβης να ξεπουλάει πράματα ενώ εσύ ψάχνεις ακόμα τις σακούλες. τους τελευταίους τρεις τελικούς έχει τρέξει τρεις φορές σα τρένο που κανείς δεν μπορεί να σταματήσει — και τι βλέπουμε;;; τους τίτλους πάλι στα ίδια δεκαδικά τους ψιλοκουτσομπολία. Δεν είναι ότι δεν έχει φτάσει εκεί — είναι ότι δεν τους νοιάζει εκείνη η ίδια η ίδια η πρώτη θέση!!! Αν της έκαναν πλατφόρμα εκεί πάνω με τίτλο "πρώτη θέση" αύριο το πρωί, αυτή ίσως γελούσε σα να της είπες πως την επόμενη βδομάδα βγαίνει αγώνας πούπουλα!! αλλά αυτοί εδώ πάνω;;; αυτοί συνεχίζουν σα τυφλοί με τα δελτία τους, σα να περιμένουνε κάποιο σινιάλο σα από צבא κατοχής: μια ανοιχτή παράσταση στη Μαρία σα να είναι εκείνος ο αγώνας που όλα τα άλλα άλλαξαν. Σιγά σιγά γίνονται πιο πολύ εθιμοτυπικοί της παράφοροι από ότι πραγματικοί φίλοι της. εγώ λοιπόν λέω: η πρώτη θέση δεν είναι κάτι που χρειάζεται άμεσα κανείς — είναι κάτι που όταν έρθει εκείνη την ημέρα, όλοι αυτοί πάνω στο γήπεδο θα κοιτάνε τον πίνακα σα να βλέπουνε τον ίδιο τους τον εαυτό στον καθρέφτη. κι εμείς;;; εμείς κάθονται στις κερκίδες σαν εκείνοι οι άνθρωποι που περιμένουνε στη στάση του λεωφορείου τις δεκαετίες δεκαετιών!!! Να φτάσει εκείνο το bus, να ανοίξει τις πόρτες του, και να δουν τι υπάρχει μέσα — όχι μια θέση, όχι ένα τρόπαιο, αλλά έναν άνθρωπο στέκεται εκεί πάνω και γελάει σα την πρώτη φορά.