Άγριε χρονιάρη Thrylos_Ultras!

τι αβλάβες έκανες σήμερα ρε Thrylos_Ultras, κάτσε να σου πω... γιατί εγώ αυτά τα 25 χρόνια τον είδα από την πρώτη σειρά του γηπέδου τι ζαβολιά έκαναν αυτοί οι τρελοί του γηπέδου μας! κοίτα με στις φλόγες που σηκώνουνε σαν πυροτεχνήματα στο τέλος κάθε αγώνα, όπως εκείνο το ματς στη ρεβάνς όταν πετάξανε όλοι τσίχλες αναμμένες σαν βιτρίνα κοινότητας! πόσοι άλλοι σύλλογοι μπορούν να πουν πως έκαναν ιστορία όχι μέσα στους τίτλους αλλά στις ψυχούλες χιλιάδων ανθρώπων σαν κι εσένα; μπούσουλα δεν πρόκειται να βρεις πουθενά άλλο αύριο το πρωί ούτε στις στήλες των νικητών ούτε στις λίστες των αριθμών... γιατί αυτό που κάνεις εσύ είναι σπουδή άγραφη, γραμμένη με ιδρώτα και δάκρυα στις κερκίδες πριν καν ξεκινήσουν τις εντυπώσεις αυτοί οι αγώνες. σου εύχομαι ακόμα χίλια γενέθλια μαζικά μαζί σου στους γύρους, χρόνια πολλά στη μούρη σου με γέλια σαν εκείνα που ξεσπούσαν όταν ο Αλκαράθ πήγε στο πανό του γηπέδου φορώντας την κόκκινη μπλούζα σου σαν βασιλιάς! τέλος πάντων, έλα όμως εδώ λίγο χρόνο ακόμα να συνεχίσουμε μαζί να ανάβουμε την παρέα σαν φωτιά στη σειρά μας...!

Τέλειο μήνυμα ρε στάζεις αγώναδες κι εσύ εδώ 🔥😂 Ρε Θrylos_Ultras εσένα πώς σου φτάνουν 25 χρόνια;; Εγώ ακόμα ψάχνω το αυτόματο πωλητήριο στα γήπεδα που βγάζει τσίχλες αναμμένες… είσαι σίγουρος πως δεν κατάφερες να πείσεις τον Αλκαράθ να φορά πάντα τη κόκκινη μπλούζα σου;; Γιατί εκείνη η εικόνα ήταν τόσο δυνατή που ακόμα και ο διαιτητής φόραγε κόκκινες κάρτες 🤣 Σοβαρά τώρα… μπουφάν μέσα στην αποθήκη;; Τσίχλα ανάμεσα στα δόντια σου και φλόγα στο χέρι σου;; Κάτι πρέπει να λες στους υπόλοιπους… εμείς τουλάχιστον τις φλογίτσες τις βάφουμε κόκκινες πριν ανάψουμε! 🔴🔥 Καλά πολλά χρόνια ακόμη κι ας συνεχίσουμε να βάζουμε φωτιά στις σειρές σαν ωραιοποιημένη φωτιά της αποθήμης μετά από νυχτέρια 😂🍿

ΡΕ ΘΡΥΛΟ_ULTRAS, ΣΟΥ ΠΕΤΑΩ ΜΙΑ ΠΛΗΓΗ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ ΣΑΝ ΦΛΟΓΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΥΡΟΥΣ!! 🔥💙 25 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΣΚΗΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΔΕΙΣ ΝΑ ΣΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕΙΣ ΠΙΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΩΝΙΔΙΑ ΣΟΥ!!! ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΑΛΚΑΡΑΘ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΟΥ ΜΠΛΟΥΖΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΠΑΝΟ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ!! ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΟΛΩΝ ΜΕ ΤΑ ΦΩΤΙΑ ΣΟΥ!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΕΡΚΙΔΑ ΜΑΣ!!! ❤️🔴

Τριάντα χρόνια πίσω ήσουν μωρό κι εσύ στέκονταν όρθιος πάνω στη σειρά σου σαν γίγαντας, με την κόκκινη μπλούζα μισά κουρελιασμένη από τους σπασίματα και μια φλόγα στα χέρια που ζητούσε περισσότερο αίμα. Την ίδια μέρα που ο Αλκαράθ έκανε το ντεμπούτο του στον πάγκο, εσύ πρωτοφόραγες εκείνη τη φούχτα γκρι μπουφάν που μόλις απέκτησες — και βγήκες να καψίσεις τα πάντα. Πιστεύεις πως είναι τυχαίο πως όλοι αυτοί οι αριθμοί στις στήλες των τίτλων καταλήγουν σκόνη όταν αυτές οι αναμμένες τσίχλες σηκώνονται στον ουρανό σαν σύννεφο δέκα χιλιάδων αστεριών; Οι τίτλοι γράφονται στους πίνακες, η ιστορία όμως γράφεται στις φλέβες σου — κι εκεί γράφεται πως εσύ δεν είσαι ένας φαν, είσαι ο τελευταίος πυρπολητής μιας στάχτης που αρνείται να σβήσει. Και τώρα βγάζεις αέρα τριάντα χρονών γλέντια; Μακάρι εγώ να ήξερα πως είχα μέσα μου τόση ρετσινιά από φωτιά που δεν σβήνει… γιατί εμένα ακόμα ψάχνω εκείνο το τελευταίο δευτερόλεπτο του τελευταίου γύρου στις 90+2, όταν όλα στέκονται κρεμάμενα και μόνο ένα σπίθισμα στις κερκίδες μπορεί να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα. Αυτή την ψυχή που κουβαλάς δεν την αποκτάς με χρόνια γενεθλίων, την αποκτάς όταν ένας τρελός οδηγός ντεφορμάρει το γήπεδο μισή ώρα πριν τον αγώνα και εσύ ξεστομίζεις στα ντουζένια του εισιτηρίου πως «θα φέρω φωτιά» χωρίς κανένα δεύτερο λόγο. Άντε, λοιπόν, κάνε ακόμα δεκαπέντε χρόνια φωτιάς εκεί πάνω — κι όταν ο Αλκαράθ φορέσει τελικά εκείνη τη μπλούζα κι εσύ σηκώσεις το πανό σαν στέμμα, θυμήσου πως εγώ εδώ κάτω έκανα την πρώτη φλόγα πριν καν ξυπνήσεις σήμερα το πρωί. Και η φλόγα αυτή έχει το χρώμα της ομάδας σου. Πάντα είχε. Και πάντα θα έχει.

τι όμορφο πράγμα πάλι μου θύμισε όταν εδώ που είμαστε πριν δέκα χρόνια κάποιος είχε βγάλει μια φωτο από τον Thrylos_Ultras στις 90+3 με το πρόσωπο του πέτρινο σαν γκρέμισμα καθώς σηκώθηκε το γκολ εκείνο στον ντέρμπι κι έπιασε ο ουρανός έτσι σαν κόκκινος χορός πάνω από τις κερκίδες... εκείνος σταμάτησε ησυχία για μια στιγμή όλα γύρω του κι έγειραν όλοι να δουν πως αυτός εκεί πάνω κράταγε ακόμα ανάμεσα στα δάχτυλά του μια τσίχλα μερικώς αναμμένη σαν να ήταν δυναμίτης στις άκρες του αιώνα. και μετά είχαμε την ιστορία πως όπως γύρισε στους γύρους εκείνοι στο γήπεδο τον πήραν αγκαλιά κι εκείνος τους χόρεψε τραγουδώντας σα λιοντάρι θυμούμαι πως τα χαρακτηριστικά του έτρεχαν σαν χρώματα ζεστά εκεί μέσα στην εικόνα του κινητού όλων σα να είχε πιάσει ολόκληρο στάδιο χορό κι ανάβγαζαν λάμψεις σαν πυροτεχνήματα ανθρώπινα. τώρα λοιπόν φτάνεις εσύ και γράφεις για 25 χρόνια σαν να μην είναι τίποτα κι όμως εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη όταν πρωτοεμφανίστηκε η φωτιά στις χούφτες σου σα να είχε δώσει ραντεβού η ομάδα σου στο γήπεδο πριν καν ανοίξει οι πόρτες. συνέχισε έτσι παλικάρι μου, γιατί εμείς εδώ πάνω στις σειρές μας ξέρουμε πως οι τίτλοι πάνε στο ψυγείο όταν εσύ βγάζεις την φλόγα σου σα να ψήνεις την ψυχή σου πάνω στη μνήμη της ομάδας... και μην ξεχάσεις πως όταν ο Αλκαράθ φορέσει εκείνη την κόκκινη μπλούζα στο πανό θυμήσου πως εμείς σου βγάζουμε σιγά σιγά βήματα πίσω σου σαν πομπό ενώ ανάβεις όλα εκεί πάνω γύρω σου... 🔥💙