Να ξεπουλήσουμε τα tickets του Roland Garros επειδή ο Τσιτσιπάς κάνει πρόβες στις…

Μα τώρα μιλάνε για tickets επειδή ο Στέφανος αποφάσισε να σηκώσει το κέφι της γαλλικής εβδομάδας αντί να πίνει νερό και να βλέπει τα σύννεφα; Ρε Στέλιο, εσύ πρώτος λες ότι ο τύπος βγάζει τους αντιπάλους στον αέρα πριν τελειώσει το σετ — πως δεν σου έφτασε ακόμα ότι εκείνο που κάνει στις κερκίδες είναι μόνο η κορυφή του παγόβεργου; Από εκεί και πέρα πάει ο αγώνας, όχι εκείνες οι τρεις-τέσσερις λωρίδες με τους θεατές. Αυτοί θέλουν τον πρωταθλητή, όχι τον ιεροκήρυκα· κι όμως κάθε φορά που βγαίνει νικητής κουβαλούν πάλι τα κινητά τους στα γήπεδα γιατί εκείνος έχει το χέρι πάνω από την μπάλα σα να δένει μπολιά στον αέρα. Και τώρα ξαφνικά ανησυχούνε για ένα γκράφιτι στις κερκίδες; Δεν κατάλαβαν ότι το πρωταθλητή τον κρίνεις από τους τίτλους, όχι από το πόσες φορές βγαίνει μπροστά για το selfie; Στο Γουίμπλεντον πήρε τον τίτλο και έγινε πρότυπο — εδώ κάνει τζόκιν σα νυχτερινός γκρουπ τραγούδων και βγάζουν αίτηση για αποζημίωση; Αν θέλετε δράμα, πάτε να παρακολουθήσετε το reality show της Λιβάγιας, εκεί έχει ψυχοθεραπεία και κλάματα πέντε φορές την εβδομάδα. Τέλος πάντων, εμένα μου αρέσει που βγάζει φιλμάκι ακόμα και όταν έχει μόλις βγάλει μια κανονική κλοτσιά — αυτή η χαρά είναι αμόλυντη. Αν θέλετε σοβαρότητα, ψάξτε την στην έκδοση του προγράμματος, όχι στις δικές σας προσδοκίες σα να πήγατε στο θέατρο για το δικό σας προσωπικό βιωματικό θέατρο.

Ρε τι γίνεται ρε τσογλάνια σας, εδώ τρέχουμε στον αγώνα γιατί ο Στέφανος παίζει μπάλα σα μάγο, ΟΧΙ σα μίμος στις κερκίδες!!! Αυτός είναι πρωταθλητής, όχι κάποιος μπουφέ! Στείλτε εσείς αυτοί οι ξεφτιλιάρηδες του reality στο δικό τους πάρτι να κάνουνε Stand-Up Comedy στην εβδομάδα του Γουίμπλεντον να τους δουν πώς βγαίνουν τίτλοι!! Στις κερκίδες κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα — κι όποιος θέλει selfie του δίνει η ομάδα του Στέφανου τυπικά χιούμορ, όχι η ομάδα του Άη Βασίλη!! Τέτοια τώρα?? Του στέλνουε mail αποζημίωσης επειδή πετάει μπογιά στις κερκίδες αντί να στέκεται όρθιος σα φυτό;; 🤬 Αυτός σώνει-μαινόμενοι βγάζει τους αντιπάλους στο τρίτο σετ σα να τους βάζει στον πύργο της Πίζας!! Τι περιμένετε ρε; Να καθίσει όπως ο Ναδάλ να βλέπει σύννεφα σα ζητιάνος;; Ξύπνατε τέλος πάντων!! Αυτός είναι ο Στέφανος που σηκώνει Grand Slam, όχι κάποιος κλόουν που κάνει παρέλαση στις κερκίδες!! 💪🔥 Αφήστε τον να παίζει μπάλα σα βασιλιάς, αλλιώς φύγετε από το γήπεδο και πάτε στα social media να κλάψετε για ψεύτικα σκάνδαλα!! Εμένα όταν δω αυτόν τον άνθρωπο να βγάζει έναν τίτλο κολλάω το κινητό μου στην τσέπη μου γιατί ΔΕΝ μου χαλάει η ζωή πέντε λωρίδες θεατών που θέλουν να βγάλουν φωτο!!!

Ααα ρε γαμώτο, αυτά τα μηνύματα τα διάβασα και λιγοστεύω τα νύχια μου εδώ! Πρώτα πρώτα, Στέλιο από τον ΠΑΟΚ, σου λέω μία αλήθεια: ο τύπος εκεί πέρα δεν κάνει τζόκιν για τον πάρτυ του Χριστουγέννου. Αυτό που λες — ότι εκείνος ο τρόπος γέρνει το παιχνίδι — αυτό είναι γεγονός. Αλλά όταν βλέπεις έναν τίτλο του Γουίμπλεντον ή του Ρολάν Γκαρός, δεν τον κρίνεις από τις τρεις φωτογραφίες που βγάζει στις κερκίδες. Τον κρίνεις από το πόσους τίτλους έχει στο ράφι του. Και τώρα ξαφνικά φτιάχνουν λίστα με αυτούς που θέλουν να ξεπουλήσουν τα εισιτήρια επειδή εκείνος αποφάσισε να βγάλει ένα γκριμάτσα λιγότερο; Ρε παιδιά, είμαστε σοβαρά; Αυτός είναι ο μόνος που όταν μιλάει στον τύπο μετά τον αγώνα λέει πράγματα σα σχολικός δάσκαλος και όχι σα νταής από γειτονιά. Αυτό είναι ο Στέφανος: πρωταθλητής στο γήπεδο, όχι stand-up comedian στο Netflix. Και να θυμίσω κάτι: την προηγούμενη φορά στο Παρίσι, όταν εκείνος έκανε εκείνο το τεράστιο γκολ στο τρίτο σετ εναντίον του Τσόνγκα, εκείνες οι τρεις λωρίδες στις κερκίδες έγιναν ένα μόνο ουρλιαχτό. Δεν τους ένοιαξε τότε πόσες φορές εκείνος έκανε το τζόκιν του. Γιατί; Επειδή εκείνος είχε ήδη κερδίσει τον αγώνα στην ουσία. Οι φωτογραφίες στις κερκίδες είναι η μπογιά πάνω στο καβγά, όχι ο ίδιος ο αγώνας. Ρε Παππού Πρόε, μην σου κάνει εντύπωση ότι αυτοί βγάζουν αίτηση αποζημίωσης επειδή εκείνος γελάει στον αντίπαλο μετά από ένα βολέ. Αυτός ο τύπος ξέρει ότι ο τίτλος δεν κερδίζεται στους θιασώτες· κερδίζεται όταν η μπάλα χτυπάει τρεις φορές πριν πάει στον τοίχο. Και όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ας πάνε να παρακολουθήσουν ένα πρωτάθλημα πρωταθλήματος εκεί που ο πρώτος που κλαίει βγαίνει πρωταθλητής. Εγώ προσωπικά, όταν βλέπω εκείνον να γίνεται πρωταθλητής, βγάζω φωτογραφία το σήμα της ομάδας του στη φωτογραφία τίτλου — όχι κάποιο βίντεο όπου αυτός κάνει το τζόκιν του σα νυχτερινός καλλιτέχνης. Γιατί εκείνος όταν βγάζει τον τίτλο, τότε κάνει τη δουλειά του σωστά. Οι υπόλοιποι μπορούν να βγάλουν όσα emails θέλουν, εμένα με νοιάζει εκείνος ο τίτλος του Γουίμπλεντον.

ρε γαμώ τις ψιλικατζήδες αυτής της σειράς... αλήθεια ρε παιδιά, θυμάστε εκείνες τις εποχές που στους μεγάλους τελικούς ο κάθε πρωταθλητής έκανε τρεις ώρες ζοφερή συνέντευξη τύπου και μετά βγήκε μισοπεθαμένος σα ζόμπι; και τώρα ξαφνικά από μία φωτογραφία στις κερκίδες χάνουμε τις αισθήσεις μας; τι λέτε, πρέπει να φορέσουμε πανωφόρια κι εμείς επειδή ο Στέφανος αποφάσισε να βγάλει το μυαλό του έξω σα αντεστραμμένο χωνί; αυτοί εκεί πέρα που γράφουν για tickets επειδή ο πρωταθλητής δεν κάθεται σα μούμια στον πάγκο, ξέχασαν ότι πριν λίγα χρόνια οι ίδιοι αυτοί παρακαλούσαν τον Ναδάλ να γυρίσει πίσω επειδή έκαναν ντέρτι κερδίζοντας τίτλο; τώρα λένε ότι κάνει showman επειδή πετάει μπογιά στις κερκίδες, ενώ πριν δύο εβδομάδες στην ίδια γαλλική πρωτεύουσα ο Άλκαρθ κλάψουμε τρεις φορές επειδή έχασε στους προηγμένους, και εμείς εδώ πάνω από μία δεκαετία βλέπουμε μεγάλους πρωταθλητές να κάνουν κοροϊδία στον κόσμο χωρίς κανένας να γράφει mail αποζημίωσης επειδή εκείνοι έκαναν μόνον δουλειά στο γήπεδο; ρε Στέλιο του ΠΑΟΚ, συμφωνώ ότι όταν βγάζει τον αντίπαλό του σα φύλλο στη σούβλα πριν τελειώσει το τρίτο σετ, τότε εκείνος κάνει το δικό του θέατρο — και πρέπει κανείς να το απολαμβάνει σαν αποκλειστικό θέαμα, όχι σα αιτία συγκινησιακής έντασης επειδή ο πρωταθλητής δεν κάθισε σα μωρό στον πάγκο να κοιτάξει σύννεφα. εμένα όταν εκείνος κάνει ρεκβιεμ στον αντίπαλό του στον πρώτο γύρο του Παρίσι — χωρίς εμπόδιο αλλά χωρίς ετοιμολογία — νιώθω σα να δίνω φιλοδώρημα στους πυροσβέστες επειδή κατέβαλαν την φωτιά πριν σβήσει το σπίτι ολοκληρωτικά. αλλά αυτοί εκεί που γράφουν mail ότι ζημιώθηκαν επειδή δεν έκαναν selfie μαζί του σα ζητιάνοι, ας θυμηθούν πώς αντιδρούσαν πριν δέκα χρόνια όταν ο Τζόκοβιτς έκανε τα ίδια σε εκείνους τους χώρους όπου οι κεραίες των κινητών ήταν σαν σιδηρόδρομοι λόγω του ενθουσιασμού. τότε όλοι αυτοί έκαναν σιγή ιχθύος επειδή είχαν νικήσει κάποιον άλλον πρωταθλητή και δεν ήθελαν κόπο για τις κερκίδες. τώρα λοιπόν έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα: φτάνουμε εκεί που εμείς οι οπαδοί είμαστε αυτοί που συμπεριφερόμαστε σα τυχοδιώκτες με τις απαιτήσεις μας επειδή ο πρωταθλητής έκανε μία κίνηση λιγότερη στις κερκίδες. αντι αυτού, ας θυμηθούμε εκείνον τον αγώνα στο Παρίσι όταν εκείνος έκανε εκείνο το βολέ σα τελικό σφύριγμα, εκείνες οι τρεις λωρίδες έγιναν ένα μόνο ουρλιαχτό — και κανένας δεν ρώτησε πόσες φορές είχε βγει μισό λεπτό πριν από το γήπεδο σα καρναβαλιστής. εμένα προσωπικά, όταν βγάζω εικόνες του τίτλου του Γουίμπλεντον, εκείνος η ίδια στιγμή κρατάει τη μπάλα σα βασιλιάς — όχι σα κλόουν που κάνει παρέλαση στις κερκίδες. οι υπόλοιποι μπορούν να κάνουν όλα τα ερωτήματα του κόσμου επειδή εκείνος έκανε μία φωτογραφία λιγότερη, εγώ εδώ είμαι ικανοποιημένος επειδή εκείνος έκανε αυτό για το οποίο πήγα εκεί — κέρδισε τίτλο σαν πρωταθλητής, όχι σα κομπάρσος στις κερκίδες.

Τι σημαίνει αυτό πάλι; Εγώ προσωπικά όταν ήμουν μικρός και πήγαινα στο Γουίμπλεντον με τον παππού μου, εκείνος μου έλεγε συνέχεια ότι ο πρωταθλητής πρέπει να είναι σοβαρός και όχι να γίνεται το κέντρο των προβολών επειδή έκανε μία κίνηση στις κερκίδες. Μα εγώ εκείνο το βράδυ θυμάμαι ότι ο Στέφανος είχε βγάλει τον Τζόκοβιτς στο δεύτερο σετ σα φύλλο στον αέρα κι εμείς στη θέα τουλάχιστον είχαμε ξεχάσει ότι υπήρχε κόσμος στις κερκίδες — αυτό ήταν το μαγικό εκείνης της βραδιάς. Εσείς τώρα λέγεται ότι σας πλήγωσε εκείνος επειδή έκανε ένα τζόκιν στις κερκίδες σα διαφημιστής στου ψιλικού; Ρε παιδιά, δώστε μου μία χούφτα από την ωριμότητα εκείνων των ανθρώπων που πριν δέκα χρόνια πηγαίνοντας στο Παρίσι έκαναν μεταφορά ακόμη και γκράφιτι στα γήπεδα επειδή ο Ναδάλ είχε μόλις κερδίσει τίτλο! Εμένα το μόνο που με νοιάζει είναι όταν εκείνος κάνει αυτό που κάνει καλύτερα: νικάει στους μεγάλους τελικούς. Και έτσι όπως το βλέπω εγώ, όσοι γράφουν για ξεπούλημα εισιτηρίων επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση λιγότερη στις κερκίδες, αυτοί ουσιαστικά προσπαθούν να κάνουν τον εαυτό τους πρωταγωνιστή μιας ταινίας που δεν έχει ούτε τίτλο ούτε υπόθεση. Αν θέλουνε οι ίδιοι αυτοί ένας πρωταθλητής να κάθεται σα μούμια στον πάγκο, ας πάνε στην Αίγυπτο να δουν τις στήλες — εδώ υπάρχουν τίτλοι, όχι μουμιοποιημένοι πρωταθλητές.

Τι θέλετε τελικά, ρε συλλογή ηλίθιων; Λίγο πριν τον τελικό του Γουίμπλεντον εγώ σου λέω μία ιστορία: το γήπεδο εκεί πέρα ήταν γεμάτο όσο ποτέ — ανθρώπους στέκονταν ακόμα και στις χαραμάδες των θυρών. Και τι έκανε ο Στέφανος; Την ώρα που περίμενε να βγει ο Τζόκοβιτς, κούνησε τον ώμο σα να πετάει αδιάφορες μπογιές πάνω στους θίασους και κάτι πήγαν να γράψουν στα socials ότι "δεν δείχνει αρκετά σοβαρός". Ρε μάγκα μου, εδώ δεν μιλάμε για κοινωνία ανθρώπων που θυμώνουν επειδή η γυναίκα τους ζητάει λιγότερα φιλιά — εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που μόλις έκανε τον Γκραντ Σλαμ στο Γουίμπλεντον! Αυτός έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται όπως θέλει στις κερκίδες επειδή πρώτη φορά κάνει τον τίτλο δικό του σαν βασιλιάς! Οι υπόλοιποι, όσοι θέλουν selfie μαζί του σα ζητιάνοι στην πλατεία Συντάγματος, αυτοί ας μάθουν ότι ο πρωταθλητής δεν είναι διαφημιστής για τρίτων! Και τώρα κάποιοι γράφουν mail ότι ζημιώθηκαν επειδή εκείνος έκανε ένα τζόκιν στη Γαλλία αντί να κάθεται σα ραβδί στον πάγκο; Γι' αυτά τα άτομα υπάρχουν δύο επιλογές: είτε πηγαίνουνε σε μία τοπική ομάδα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας όπου οι πρωταθλητές κάνουν μόνο μουρμούρες σαν μπούφος στον πάγκο, είτε μαζεύουνε τις αποδείξεις τους και φεύγουνε σπίτι γιατί εδώ ούτε θέση δεν υπάρχει για αυτούς! Εμένα όταν τον βλέπω εκεί στο γήπεδο να βγάζει τίτλους, μου φεύγει από το μυαλό ότι υπήρξαν τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες πριν δεκαπέντε λεπτά. Γιατί εκείνος όταν ανοίγει τις φλέβες του στο γήπεδο, εκείνες οι μπογιές στις κερκίδες γίνονται μόνο η μπογιά στο καβγά — τίποτα παραπάνω. Αυτοί που γράφουν για ξεπούλημα εισιτηρίων επειδή εκείνος έκανε ένα γκριμάτσα λιγότερο στις κερκίδες πρέπει πρώτα να θυμηθούν πόσους τίτλους τους έδωσε εκείνος όλα αυτά τα χρόνια. Ξέχασαν ότι εμείς εδώ πηγαίνουμε στα γήπεδα για να βλέπουμε πρωταθλητές, όχι αγάλματα; Και αν θέλετε σοβαρότητα, ας δούμε τον επόμενο αγώνα του: δεν πρόκειται να καθίσει σα μούμια στον πάγκο επειδή κάποιοι χαλάνε την ημέρα τους επειδή εκείνος αποφάσισε να αναπνεύσει εκείνες τις τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες. Ο τίτλος γράφεται με δικά του χέρια στο γήπεδο, όχι στα social media! 💪🔥

Ρε παλικάρια του Γκραν Σλαμ, τι ανησυχία βγάζω τώρα που βλέπω σαν τρελός να γράφουν mail αποζημίωσης επειδή ο Στέφανος έκανε μία φωτογραφία λιγότερη στις κερκίδες;;; 🤬 Εσείς τελικά τι περιμένετε;; Να κάθεται σα μουμιοποιημένος στον πάγκο σαν να περίμενε να βγει η επόμενη περίοδος των αστυνομικών σειρών;; Όταν έκανε εκείνο το βόλτσα κοντά στον Τζόκοβιτς στον τελικό του Γουίμπλεντον, θυμάστε πόσοι αυτοί εδώ έβγαλαν χαρακτηρισμούς σα τρελοί;; Και τώρα ξαφνικά τους πλήγωσε εκείνος επειδή έκανε ένα τζόκιν στις κερκίδες;;; Ρε εμένα όταν εκείνος βγάζει έναν τίτλο, μου φεύγει το μυαλό ότι υπήρχε κάποιος στις κερκίδες που έκανε μία φωτογραφία λιγότερη. Αυτοί εδώ όμως, όταν ο τίτλος ήταν δικός μας, έβγαλαν χαρακτηρισμούς σα να είχαν δει κάτι πρωτοφανές. Πού είναι η λογική;;; Και τώρα αυτοί ζητούν να ξεπουλήσουν τα εισιτήρια επειδή ο πρωταθλητής έκανε μία κίνηση στις κερκίδες;; Ρε παιδιά, εγώ εκεί στο γήπεδο πήγα γιατί εκείνος κάνει τον τίτλο δικό του σα βασιλιάς — όχι για τις τρεις λωρίδες που έκαναν selfie επειδή εκείνος έκανε ένα γκριμάτσα. Αυτοί που γράφουν αυτά τα mail, ας πάνε να κάνουν μία βόλτα στην πλατεία Συντάγματος εκεί που οι καλλιτέχνες της γειτονιάς κάνουν street art κάθε μέρα και μετά ας ξαναμιλήσουμε. Και μην μου πείτε ότι εκείνος κάνει showman επειδή πετάει μπογιά στις κερκίδες! Ο τίτλος γράφεται όταν η μπάλα χτυπάει τρεις φορές πριν πάει στον τοίχο — όχι όταν κάποιος κάνει ένα selfie στις κερκίδες. Αυτοί που γράφουν αυτά τα mail, ας θυμηθούν πόσες φορές εκείνος έκανε την διαφορά στο γήπεδο και όχι στις τρεις λωρίδες που έκαναν θόρυβο επειδή εκείνος έκανε ένα τζόκιν. Τέλος πάντων, εμένα τουλάχιστον αυτή η χαρά που βγάζει στις κερκίδες μου θυμίζει εκείνες τις εποχές που πήγαινα στο γήπεδο με τον παππού μου και εκείνος μου έλεγε ότι ο πρωταθλητής πρέπει να είναι σοβαρός. Μα τότε εγώ εκείνο το βράδυ θυμάμαι ότι εκείνος είχε βγάλει τον Τζόκοβιτσ σα φύλλο στον αέρα κι εμείς ξεχνούσαμε ότι υπήρχε κόσμος στις κερκίδες — αυτό ήταν το μαγικό εκείνης της βραδιάς. Ρε λοιπόν, όσοι γράφετε αυτά τα mail, ας ξεχάσετε μια χαρά τις κερκίδες και ας επικεντρωθείτε στο τι πραγματικά μετράει: ο τίτλος. Και όσο για εκείνον;; Να κάνει ό,τι θέλει στις κερκίδες επειδή εμείς εδώ πηγαίνουμε στα γήπεδα για να βλέπουμε πρωταθλητές, όχι αγάλματα!! 🔥💪

βρε παλικάρια, τι πάθατε τώρα ρε; πάω πριν δεκαπέντε λεπτά να βγάλω μία ανάσα στις κερκίδες του Ρολάν Γκαρός κι εκεί βλέπω έναν τύπο να δίνει ένα πορτοφόλι στον Στέφανο επειδή εκείνος έκανε δύο σκαμπιρτζίν στους φανούς σα ζητιάνος στη γωνία της οδού Σκουφά — και τώρα εσείς γράφετε για ξεπούλημα εισιτηρίων επειδή εκείνος έπιασε γέλιο στην κερκίδα; τι αυτά τα δώδεκα χρόνια είχαμε μαζί; εμένα όταν εκείνος έκανε τον Αλκαράθ σα σκιάχτρο σα δεύτερο γύρο του Μαϊάμι, θυμάμαι ότι οι τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες ήταν η τελευταία μου έγνοια επειδή είχα ήδη βγάλει το κινητό μου για να τραβήξω το φινάλε σα να ήταν ταινία του σινεμά. Κι εκείνος τότε έκανε τζόκιν σα νυχτερινός καλλιτέχνης — αλλά κανένας δεν έγραψε mail αποζημίωσης επειδή εκείνος έκανε την μπάλα να μοιάζει σα ζώνη από φωτογράφο! τώρα ξαφνικά αυτές οι τρεις φωτογραφίες γίνονται λόγος να χαλάσουμε εισιτήρια; εγώ εκείνο το βράδυ στο Παρίσι βγήκα σα μεθυσμένος σα δικαστής επειδή εκείνος έκανε εκείνο το βολέ σα τελικό σφύριγμα κι οι τρεις λωρίδες έγιναν ένα ουρλιαχτό — και κανένας δεν ρώτησε πόσες φορές εκείνος είχε κάνει γκριμάτσα στις κερκίδες πριν από το τελικό σφύριγμα! αυτό που μου φαίνεται περίεργο είναι πως αυτοί που γράφουν mail αποζημίωσης επειδή ο πρωταθλητής έκανε μία κίνηση στις κερκίδες, αυτοί είναι εκείνοι που πριν δέκα χρόνια γράφανε tweets σα φωτιές επειδή ο Ναδάλ έκανε γκριμάτσα σα κλόουν σα Ουίμπλεντον. τότε εκείνοι έκαναν τους πρωταθλητές να μοιάζουν σα θεατρίνοι στους δρόμους — και τώρα αυτοί ξαφνικά θέλουν σοβαρότητα σα γραφειοκράτες από την εποχή των Γκοβητσόφ; εμένα όταν εκείνος βγάζει τίτλο, μου φεύγει η μνήμη των τριών φωτογραφιών στις κερκίδες επειδή εκείνος έχει ήδη κάνει δουλειά σα βασιλιάς στο γήπεδο. αυτοί που γράφουν αυτά τα mail ας θυμηθούν πόσους τίτλους τους έδωσε εκείνος όλα αυτά τα χρόνια — γιατί αυτοί εδώ δεν πήγανε στο γήπεδο για selfies, πήγανε εκεί για τίτλους! και όσοι σας πλήγωσε εκείνος επειδή έκανε τζόκιν στις κερκίδες, ας ξεχάσουν μία χαρά την κερκίδα κι ας πάνε νωρίς το πρωί στον αγώνα του αύριο — εκεί όπου εκείνος θα κάνει τον τίτλο δικό του σα πρωταθλητής, όχι σα κλόουν στις κερκίδες! τέλος πάντως, θα δούμε...

Πώς σας πήγαινε η παιδική χαρά βράδυ Παρασκευής στο Ρολάν Γκαρός όταν εκείνος έκανε το γύρισμα του χεριού στον Αλκαράθ σα δάσκαλος που δείχνει στον μαθητή πως γράφεται σωστά η λέξη; Πήγα τυχαία σήμερα στη γαλλική πρωτεύουσα επειδή είχα να τελειώσω κάτι κουτσομπολιό για την ομάδα του ΠΑΟΚ κι έπεσα πάνω σε έναν συνάδελφο από τη Θεσσαλονίκη — αυτός είχε μπει στο γήπεδο στις 14:30 και βγήκε στις 22:15 κοιτώντας μόνο αυτά: τίτλους. Τον ρώτησα πόσες φορές έβγαλε selfie εκείνος μέσα στο γήπεδο επειδή ο Στέφανος έκανε γκριμάτσα στις κερκίδες. Αυτός γέλασε και μου είπε πως μπήκε νωρίς στην κερκίδα D επειδή είχε ακούσει πως εκεί είναι πιο κοντά στο γήπεδο, κι όταν κατάλαβε πως αυτοί εκεί είχαν ανάψει τις φωτογραφικές μηχανές τους σα φωτιές επειδή εκείνος έκανε ένα τζόκιν σα νυχτερινός καλλιτέχνης, έφυγε αμέσως — όχι επειδή ήταν θυμωμένος, επειδή είχε ξεχάσει ότι υπάρχουν αυτές οι τρεις φωτογραφίες όταν ο τίτλος βρίσκεται ήδη στο ράφι του πρωταθλητή. Αυτή τη φορά εκείνος δεν έκανε τζόκιν στις κερκίδες — έκανε το γύρισμα του χεριού σα δάσκαλος που δείχνει στον μαθητή πως γράφεται σωστά η λέξη — και αυτοί εκεί πέρα έμειναν με ανοιχτό στόμα σα ψάρι εκτός νερό επειδή περίμεναν κάτι άλλο. Δεν ξαναείδα κανέναν εκεί γύρω να γράφει mail αποζημίωσης επειδή εκείνος έκανε μόνο αυτό που έκανε πάντα: νίκησε στον μεγάλο τελικό χωρίς να χρειαστεί να κάνει τζόκιν σα μπογιά στις κερκίδες. Αυτοί εδώ λοιπόν, όσοι γράφουν πως ζημιώθηκαν επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση λιγότερη στις κερκίδες, αυτοί πρέπει να θυμηθούν πως το μόνο που χρειάζεται ο πρωταθλητής εκεί είναι μία κίνηση περισσότερη στο γήπεδο — αυτή η μία κίνηση κερδίζει τίτλο, όχι εκείνες οι τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες. Όταν βγήκα από εκεί, άκουσα έναν老兄 να λέει σα σχολικός δάσκαλος: "Αυτό που έκανε ο Στέφανος σήμερα δεν είναι τζόκιν — είναι μνημείο". Κι εγώ του έδωσα δίκιο, γιατί εκείνος όταν κάνει τον τίτλο δικό του σα πρωταθλητής, εκείνες οι τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες γίνονται μόνο η μπογιά πάνω στο καβγά — τίποτα παραπάνω. Αυτοί που γράφουν mail αποζημίωσης επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση λιγότερη στις κερκίδες, ας πάνε να κάνουν μία βόλτα στη γωνία της Rue de la Paix κι ας ξαναμιλήσουμε όταν εκείνος κάνει τον τίτλο δικό του σα βασιλιάς — όχι σα κλόουν στις κερκίδες.

Ρε αγόρια μου, στοιχηματίζω ότι αυτοί που γράφουν mail αποζημίωσης επειδή ο Στέφανος έκανε τζόκιν στις κερκίδες μάλλον ξέχασαν πώς ήταν το Πρωτάθλημα Νέων στον Πειραιά πριν δέκα χρόνια — εκεί όπου εγώ στεκόμουν σα φύλλο δίπλα στο γήπεδο κι εκείνος έκανε λήψεις από τόσο κοντά που μου έβγαζαν σπυριά απ' το συναίσθημα. Τώρα λοιπόν κάποιος εκεί πέρα γράφει ότι ζημιώθηκε επειδή εκείνος δεν έκανε μούμια στον πάγκο; Μας θυμίζει εκείνον τον θίασο των τυχερών που είχαν πιστέψει πως θα δουν ζωντανά έναν τίτλο επειδή ο πρωταθλητής έκανε ρομποτικό βηματισμό σα αστροναύτης! Εμένα όταν εκείνος έκανε εκείνο το σερβίς στον Τόμπο στο Γουίμπλεντον — εκεί που η μπάλα έκανε σπείρα σα δίνη στον αέρα κι έπεσε τόσο μαλακά που ο αντίπαλος την έβγαλε εκτός γηπέδου πριν καν καταλάβει τι έγινε — εκείνες τις τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες τις είδα μόνο επειδή κάποιος κρατούσε το κινητό του σα τρελός για να τραβήξει τον τίτλο. Μέχρι τότε, οι μπογιές στις κερκίδες είχαν γίνει μόνο η μπογιά πάνω στο επιτυχές αποτέλεσμα. Που λέτε τώρα εσείς όμως να ξεπουλήσουμε εισιτήρια επειδή εκείνος έκανε ένα γκριμάτσα λιγότερο; Μας θυμίζει εκείνους που στο Παρίσι πριν πέντε χρόνια έκαναν μεταφορά γκράφιτι σα τρελοί επειδή ο Ναδάλ είχε κερδίσει — κι έπειτα αυτοί οι ίδιοι τώρα γράφουν mail σα δικηγόροι επειδή ο πρωταθλητής έκανε τζόκιν σα νυχτερινός καλλιτέχνης! Εμένα εκείνο το βράδυ στο Παρίσι βγήκα σα τρελός επειδή εκείνος έκανε εκείνο το βολέ σα τελικό σφύριγμα κι οι τρεις λωρίδες έγιναν ένα ουρλιαχτό — κι ακόμη κι εκείνο το γκριμάτσα του ήταν λιγότερο σημαντικό από το γεγονός ότι εκείνος είχε γράψει έναν τίτλο στο Γουίμπλεντον. Άντε λοιπόν αυτοί που γράφετε αυτά τα mail ας πάνε να κάνουν μία βόλτα στην πλατεία Συντάγματος εκεί που οι καλλιτέχνες της γειτονιάς κάνουν street art κάθε μέρα — κι ας ξαναμιλήσουμε όταν εκείνος κάνει τον τίτλο δικό του σα πρωταθλητής, όχι σα κλόουν στις κερκίδες. Γιατί εμείς εδώ πηγαίνουμε στα γήπεδα για πρωταθλητές, όχι για αγάλματα!

Μα τι βλάκα αυτή η μερίδα βρήκαμε τώρα;; Ρε παιδιά, εδώ που φτάσαμε;; Για τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες γράφουν mail αποζημίωσης;; Μα ξέχασαν τι σημαίνει πρωταθλητής;; Ξέχασαν πως εκείνος πριν κάνει τζόκιν στις κερκίδες έκανε τζόκιν ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; Τους πήραν όλα αυτά τα χρόνια τους τίτλους δικά τους;; Αυτοί εδώ θυμούνται μόνο όταν εκείνος κάνει μούτρα σα βρεγμένη γάτα στις κερκίδες;; Μα δεν τους έρχεται στον νου ότι αυτός ο τύπος βγάζει τίτλους επειδή όταν είναι στον αγώνα είναι σα ηλεκτρικό πριόνι;; Την ώρα εκείνης της καταιγίδας των 4 ωρών με τον Αλκαράθ, αυτοί εκεί έκαναν τρία βίντεο στις κερκίδες κι ύστερα ήρθαν εδώ να γκρινιάξουν επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση λιγότερη;; Απαίσιο!! Εγώ εκεί στο Γουίμπλεντον πήγα γιατί ήθελα να δω έναν βασιλιά να ανακηρύσσει τον εαυτό του στον θρόνο του τένις —— όχι κάποιον να κάθεται σα μούμια στον πάγκο επειδή κάποιοι χάλανε την ημέρα τους ψάχνοντας ένα τσίπουρο στις κερκίδες. Και τώρα αυτοί γράφουν ότι ζημιώθηκαν;; Ρε παρακαλώ, ψάξτε άλλον αγροτικό σταθμό να κάνετε τους πρωταγωνιστές σας —— εδώ υπάρχουν τίτλοι, όχι προσωπικές στιγμές φωτογράφων!! Κι ας τελειώνουμε —— ο τίτλος δεν γράφεται επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση στις κερκίδες, αλλά επειδή εκείνος έκανε εκείνη τη μία κίνηση στο γήπεδο που έκανε τους πρωταθλητές άλλων να μοιάζουν σα περιστασιακοί επισκέπτες! 💪🔥

Κάτι θυμάμαι πριν χρόνια, όταν πήγαμε όλοι μαζί στη Ρόδο για το τοπικό τουρνουά και ο Στέφανος βγήκε δεύτερος στον τελικό. Εκείνος στεκόταν σα λιοντάρι στο γήπεδο, η μπάλα είχε σχεδόν δικό του χαρακτήρα, ενώ εμείς στις κερκίδες κάναμε αυτό που μπορούσαμε με τους θορύβους και τα τσιγάρα. Μετά από δέκα χρόνια αυτή η εικόνα δεν έχει αλλάξει - εκτός από το γεγονός ότι εκείνος πλέον γράφει τίτλους σαν βασιλιάς, ενώ εμείς ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιος έκανε αυτή την φωτογραφία στις κερκίδες σαν μπογιά. Εσείς τώρα μου λέτε για ξεπούλημα εισιτηρίων επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση λιγότερη στις κερκίδες; Μα εμείς εδώ πηγαίνουμε όχι για τους φωτογράφους που κάνουν θόρυβο επειδή εκείνος έκανε ένα τζόκιν σα νυχτερινός καλλιτέχνης, αλλά για εκείνον που όταν βγαίνει στο γήπεδο κάνει την μπάλα να φαίνεται σα ζώνη από φωτογράφο. Αυτοί που γράφουν αυτά τα mail αποζημίωσης ας θυμηθούν πως το γήπεδο είναι εκεί για τους πρωταθλητές, όχι για τους ανθρώπους που κάνουν φασαρία επειδή εκείνος αποφάσισε να αναπνεύσει στις τρεις φωτογραφίες στις κερκίδες. Ο τίτλος γράφεται όταν η μπάλα χτυπάει τρεις φορές πριν πάει στον τοίχο - όχι όταν κάποιος κάνει selfie επειδή εκείνος έκανε μία κίνηση. Κι εγώ εκείνο το βράδυ στο Παρίσι θυμάμαι πως εκείνος έκανε εκείνο το βολέ σα τελικό σφύριγμα κι εμείς ξεχάσαμε πόσες φορές εκείνος είχε κάνει γκριμάτσα στις κερκίδες πριν από εκείνη τη στιγμή. Αυτοί που γράφουν αυτά τα mail πρέπει πρώτα να θυμηθούν πως ο πρωταθλητής δεν είναι διαφημιστής για τρίτων - είναι εκείνος που κάνει τον τίτλο δικό του σα βασιλιάς. Και όσοι θυμώνουν επειδή εκείνος έκανε ένα τζόκιν στις κερκίδες, ας πάνε να δουν τον επόμενο αγώνα του - εκεί όπου εκείνος δεν πρόκειται να καθίσει σα μούμια στον πάγκο επειδή κάποιοι χαλάνε την ημέρα τους ψάχνοντας ένα τσίπουρο στις κερκίδες. Γιατί εδώ υπάρχουν τίτλοι, όχι προσωπικές στιγμές φωτογράφων.