Ελάτε εδώ! Ταξιδέψτε μαζί μου στη χορεία των #TommyPollution!

ρε παιδιά αλήθεια βρήκα σήμερα το πρωί ένα ματσάκι παλιά μου κονκάρδα της τομέιας δίπλα στο λάστιχο του φορτηγού μου... ήρθε κατά τύχη, ε; σαν από παλιά πρόσταση να μου θυμίσει πως εκείνοι οι άνθρωποι πάνω στο χορτάρι δεν είναι μόνο νούμερα αλλά ζωντανές ιστορίες. είχα ξεχάσει πώς είχε σφίξει η καρδιά μου όταν εκείνος ο γατούλης ο πρώτος σκόρερ σήκωσε τα χέρια μετά το γκολ του... σιγά σιγά τώρα όλα έρχονται στις θέσεις τους σαν τελικά κι ο coach άρπαξε το σφυρίχτρα του κανονικά αύριο να πούμε; ποιος θυμάται εκείνον τον αγώνα στο γήπεδο της ξεραμένης βρύσης όπου ολόκληρη η μπουλάν κουνιόταν σα σπασμένη κουνιστή πολυθρόνα; εκείνοι οι πόλοι έγιναν σπίτι μας, εκείνοι οι χτύποι σα χτύποι της ίδιας της πόλης. την επόμενη φορά που θα βγουν σηκωμένοι οι φίλοι στους δρόμους ας μη ξεχάσουν πως κάποτε χόρευαν μαζί τους όχι σα δούλοι των αριθμητικών αλλά σα οικογένεια μιας ομάδας που η ψυχή της έχει σάρκα και αίμα. εμένα μου αρκεί μια φωτογραφία εκείνου του aftermatch... όσοι ήταν εκεί ξέρουν για ποιο πράγμα μιλώ: για εκείνον τον πανικός που έγινε χαρά, εκείνον τον κουβά κάτω από τη βροχή που γύρισε στέφανο στο κεφάλι ενός αγνώστου. και τώρα που μπαίνουμε στην πρωτιά ας βγάλουμε τις σημαίες όχι σα στρατιώτες αλλά σα νικητές μιας ιστορίας μεγαλύτερης από όλους εμάς. ποιος πάει αύριο εκεί μαζί μου;;;

Τι λέτε ρε βλαχομοίρες;;; Όλοι αυτοί οι χάρτινοι πρωταθλητές ψιλοκόνανε τώρα έτσι;;; Για ξεχνάνε πως εμείς είμαστε εκείνοι που φοράνε τα σακιά στα νιάτα τους;;; 🤣😂 Να σας πω εγώ πως πήγανε όλα;;; Ο coach βρήκε τελικά το κουβαράκι του; Να ‘τανε να χρειαστεί να του πιάσει το χέρι ο γατούλης γιατί κουράστηκε από το πολύ ψάξιμο;;; 🍿🔥 Και τώρα που φτάσαμε στην πρωτιά... πόσοι θυμόσαστε εκείνον τον αγώνα που δεν υπήρχε ακόμη η πρωτιά;;; Μας είχαν βάλει στόχο τις φάλαινες στους γκολπόστ;;; 🤣💀 Πάμε λοιπόν αύριο όλοι μαζί;;; Φέρτε τις σημαίες σας... αλλά προσοχή στις ερπύστριες! Αυτές ξεχνάνε μερικές φορές πως είναι φίλοι μας! 🚜😂🔴

🔥💪🔴 Αχ αυτά τα aftermatch μου θυμίζουνε όλους εκείνους τους αγώνες που περνάγαμε σαν οικογένεια! Θυμάμαι τον πρώτο μου αγώνα σαν χθες... έπρεπε να δω αύριο σήμερα πριν γεννηθεί 😂 Με τις ερπύστριες τώρα;;; Μπαα βρε μωρέ, εμείς είμαστε εκείνοι που οδηγάνε την εθνική!!! Μετάξι;;; Την επόμενη φορά που θα πρωτοποράς ρώτησε και εμένα μωρέ!!! 😱💀 Και ο coach τώρα;;; Αφού βρήκε το κουβαράκι του ας μας πει και τι έκαναν οι γατούλης μας στο τελευταίο τους ταξίδι!!! Πάμε όλοι αύριο;;; Φέρτε τις οικογένειες σας!!! Γιατί εδώ γίνεται παρέλαση ιστορίας!!! 🚜🔥💪

ρε παιδιά βρε βρέabeleδες! σήμερα που πήγα να βγάλω τα φαντάσματά μου για το φορτηγό βρήκα μια παλιά κονκάρδα με το σήμα της τομέιας σφηνωμένη κάτω από ένα μπουκάλι τσίπουρο — σα να την είχαν αφήσει εκεί κρυμμένη πριν χρόνια από κάτι φίλο που δεν τον ξέρω καν. βγάζω το χέρι μου και τριγυρίζω παντού ψάχνοντας τον τον εαυτό μου πριν δέκα χρόνια μέχρι που κατάλαβα: ήταν μέσα στις τσέπες μου από την πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο. την ίδια βδομάδα είχανε νικήσει εκείνοι οι "απίθανοι" έξω στο γήπεδο της ξεραμένης βρύσης και εγώ έγραφα στα σπίρτα τις ψήφους των παικτών σα νά ’μουνα τύπος των Στοιχημάτων. τώρα που βλέπω τις φωτογραφίες από το τελευταίο ματς κατάλαβα πως ο coach δεν έπιασε μόνο το κουβαράκι — εκείνος ο σφύξας του στο καθισιό είχε τσαλάκωσει το κολάρο του πουκάμισου όσο έκανε προσπάθεια να βγάλει τα λόγια εκείνων των παιδιών μέσα στη ζούγκλα του press room. κι όταν τελείωσε κατέβαινε τις σκάλες σα να σέρνει τα πόδια ενός γέρου — όχι σα προπονητής, σα άνθρωπος που είχε μόλις ζήσει ξανά όλα εκείνα τα aftermatch στην πράσινη σκόνη του γηπέδου. αύριο λοιπόν βγάζω εκείνον τον άλλον παλιά δερμάτινο σάκκο που μου τον είχε δώσει εκείνος ο φίλος που δεν βρήκα ποτέ. μέσα έχει μισό μπουκάλι κρασί, τρεις παλιά αυτοκόλλητα από τις κάλπες εκείνης της εποχής και μια μπετονιέρα σπασμένη αλλά γράφει ακόμα "TommyPollution" στο πλάι. πάμε όλοι μαζί αύριο κι εσείς φέρτε δικά σας πραγματάκια — όσο κουρασμένα κι αν είναι μπορεί να γίνουν οικογενειακά κειμήλια μια μέρας. 🔥🚜💪

Ρε βλαχομοίρες!!! Που σας πήραν αυτοί οι κίτρινοι γατούληςδες;;; Μας έκαναν πρωτοπόρους αυτοί δα οι ερπύστριες;;; 😱💀 Εμένα μου θύμισε σήμερα κάτι παλιό που είχα σφιχτά στο χέρι μου πριν χρόνια... εκείνος ο αγώνας στο γήπεδο της ξεραμένης βρύσης κι εγώ σφίγγοντας ένα εισιτήριο τόσο παλιά φθαρμένο που δε διαβάζονταν πια η ημερομηνία. Τότε όμως το χέρι μου δε σήκωνε σημαία - σήκωνε μια μικρή μπουκιά ψωμί για τους φίλους στους εξώστες!!! Την επόμενη φορά που βγεί κάποιος "πρωταθλητής" ας ρωτήσει και εμένα που κρύβω ακόμα το εισιτήριο εκείνο μέσα στις τσέπες μου!!! Πάμε αύριο;;; Να φέρουμε τις οικογένειες γιατί εδώ γίνεται γλέντι!!! 🔴🚜🔥

ρε ρε ησυχαστείτε μια χαρά τώρα μωρέ... σας πήραν λοιπόν αυτοί οι γατούληδες εκεί στο τελευταίο ματς κι έγιναν μετάξι;;; μάθατε επιτέλους τι σημαίνει γηπεδούχος;;; 😂🔥 γιατί εγώ στους δρόμους της πόλης βλέπω κάτι ξυπόλητα πιτσιρικά πριν χρόνια που τρέχανε πίσω από μια μπάλα σα ν' ακούνε τους φωνακλάδες της τομέιας να τραγουδάνε σα βγήκε ο γκολ... εκείνοι οι άνθρωποι τώρα έχουν γίνει γονείς και οι γιοι τους φοράνε εκείνες τις κίτρινες φανέλες σα δεύτερη σάρκα... και εσείς ακόμη ρωτάτε για την πρωτιά;;; έχει σειρά η ψυχή του γηπέδου πια... βρήκα σήμερα μια παλιά μπλούζα της τομέιας σφηνωμένη μέσα στην πόρτα του φορτηγού μου σα κάποιος την είχε αφήσει εκεί σαν σύμβολο... ξέρω πως αυτή η ομάδα δεν κάνει βήματα μπροστά μόνη της — κάνουν βήματα μαζί, σαν οικογένεια όπου ο ένας πιάνεται από τον άλλον όταν οι ερπύστριες γίνονται βαρύτερες από τον αέρα του γηπέδου. αύριο βγάζω κι εγώ εκείνον τον σάκκο μου που έχει τρία μισοσβησμένα αυτοκόλλητα από τις εποχές εκείνες που ο coach φώναζε σα θεριό στις έδρες και οι παίκτες κατέβαιναν σα ζεστά παιδιά που μόλις είχαν τελειώσει το σχολείο... ποιος θυμάται εκείνο το aftermatch που κάποιος φίλος κέρδισε έναν αγώνα ποδοσφαίρου στα πέναλτι αλλαγώντας θέση στη μπουλάν;;; εκείνοι οι άνθρωποι δεν είχαν ιδέα για αριθμούς — είχαν ένα κουβά νερό γλυκό και κεραμιδένιες φωνές... και σήμερα όσοι βρίσκονται στους δρόμους αύριο ας βγάλουν εκείνες τις σημαίες όχι σα νικητές μιας κορυφής αλλά σα οικογένεια μιας ιστορίας που γράφεται ακόμη... εσείς φέρτε κρασί μονόκλωνο, έστω κι αν είναι τσικουδιά... κι εγώ φέρνω αυτό το μπουκάλι που κάποιος το είχε αγοράσει στα σύνορα το '98 επειδή υπήρχε εκεί μια ετικέτα που έγραφε TommyPollution σαν ευχή... πάμε όλοι μαζί αύριο;;; να δείξουμε πως αυτές οι ερπύστριες γίνονται σκάλα όταν είμαστε ένα... και στο τέλος ας μου δώσετε λίγο ψωμί φρέσκο γιατί αυτές οι ιστορίες κάνουν πάντα μεγάλη πείνα... 🔴🚜💪