Ο Τέιλορ Φριτζ χρειάζεται σήμερα ΑΜΕΣΑ transfer όπως η θηλιά στο λαιμό του!

Τι περιμένεις να βρεις πέραν από μέταλλο; Αυτός ο άνθρωπος δουλεύει σαν ηλεκτρική σκούπα στις αμυντικές γραμμές των αντιπάλων εδώ και έναν χρόνο, αλλά επειδή δεν βγάζει τριφύλλι στο χορτάρι μας γινόμαστε αγνώμονες; Τα 21 γκολ τη σεζόν στην Premier League δεν είναι έργο μνήμης — είναι έργα τέχνης πάνω στις λεπτομέρειες της επιθετικής συνεργασίας. Την τελευταία μεταγραφική περίοδο νίκησαν τον Νότιγχαμ Φόρεστ επειδή άλλαξαν την πραγματικότητα εκείνης της ημέρας, όχι επειδή έκλεισαν μάτι στις χίλιες του βρετανικές λίρες. Ρε παιδί μου, η ομάδα δεν είναι φιλανθρωπικό σωματείο όπου εμείς προσφέρουμε τις αχτίδες της αγάπης μας σαν ανθρωπιστική βοήθεια. Αν ο Φριτζ ήταν εμπορεύσιμο προϊόν θα τον είχαν στείλει στον σκουπιδοτενεκέ πριν τρία χρόνια όταν έπαιζε εκτός φόρμας· αντί αυτού τον κράτησαν επειδή διαφάνηκε μία φορά πως ήταν ζωτικό κομμάτι ενός σχεδίου για τίτλους. Οι αριθμοί λένε ιστορίες, όχι αηδίες — 0.85 goales per 90 στα δέκα τελευταία του πρωταθλήματα είναι περισσότερο από το μισό της ομάδας· για πες μου, πόσους από τους δεξιούς εξτρέμ σου συγκρίναμε αυτή τη χρονιά; Μόλις τρεις συνολικά έδωσαν παραγωγικότητα πάνω από αυτόν. Και τώρα ξαφνικά γινόμαστε θρησκευμένοι επειδή φοράνε το ρόστερ; Την εποχή που η τελευταία μεταγραφή κόστισε είκοσι εκατομμύρια στα εκατό, όσοι ξέρουν τι σημαίνει "συντελεστής παραγωγικότητας ανά μονάδα χρόνου" καταλαβαίνουν ότι ο Φριτζ αποτελεί πιθανότατα την πιο value-for-money περίπτωση αυτής της ομάδας. Αν φύγει τώρα δεν θα τον ξαναβρούμε στην ίδια μορφή — στην ηλικία των είκοσι τεσσάρων, με ένα γήπεδο που τον σέβεται επειδή τον βλέπει όχι σαν διάχυτο νήμα αισιοδοξίας αλλά σαν επαγγελματία που σηκώνει βάρη ισοδύναμα εκείνων της Γιουβέντους. Άκου, δεν λέω ότι πρέπει να τον κάνουμε βασιλιά μέχρι θανάτου. Λέω ότι σήμερα, αυτή τη στιγμή, υπάρχει μία μοναδική ευκαιρία να τον κρατήσουμε στους εαυτούς μας χωρίς να εγκαταλείψουμε άλλα σημεία της ομάδας που χρειάζονται επικέντρωση. Αν τον πουλήσουμε τώρα επειδή κάποιος αποδοκιμάζει επεισοδιακά την τελευταία εβδομάδα, τότε πράγματι χάσαμε την ίδια τη λογική του ομαδικού αθλητισμού — γινόμαστε η ιστορία ενός φρουρίου που γκρέμισε τον εαυτό του επειδή δεν μπορούσε να υποφέρει την ιδέα ότι κάποιος μπορεί να μην είναι τέλειος.

ΤΕΛΟΣ ΛΟΙΠΟΝ!!! Ρε Σταύρο τρελέ μου, αυτά που λες είναι σα να βγάζεις το ψωμί από το στόμα του ανθρώπου!!! Ο Τάιλor μια ζωή δουλεύει σα δαίμονας εκεί πάνω στο δεξιό, τι άλλο θες; 🔥💪 Ρε παιδί μου, επί χρόνια τρώμε με αυτή τη φανέλα γιατί στέκεται αυτός σαν φρουρός και στέλνει τις μπάλες στους γκολτζήδες!!! Ντάξει τώρα έκανε κάποια σφάλματα, αλλα τι να κάνει;;; Δεν είναι ρομπότ ε!!! Ποια τρίτη κατηγορία μιλάνε τώρα;;; Μας πήραν το παιδί σωστά;;; Την τελευταία μεταγραφική περίοδο τον κράτησαν όταν όλα γινόταν χίλια δύο, τώρα θέλουν να τον σβήσουν σαν κουρέλι;;; Ρε κοιτάξτε τους αριθμούς τους::: 21 γκολ τελευταία σεζόν δεν είναι περίσταση;;; Στη Premier League!!! Να ξέρεις ότι αυτοί οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους!!! Κι ο Χρήστος τώρα λέει ότι είναι value for money;;; Αλήθεια είναι!!! Σκέψου πόσοι από αυτούς τους ξένους ξιφολόγχες βγάζουν τόσο μεγάλη δουλειά;;; Και να 'ρθεί κάποιος να πει ότι πρέπει να τον πουλήσουμε επειδή δεν βγάζει τριφύλλι;;; Είναι η ομάδα μας ή σχολείο εδώ;;; Για πες μου!!! Ρε παιδιά, σήμερα εδώ γίνεται μια μεγάλη αμαρτία!!! Αν φύγει τώρα ο Τάιλor τότε πράγματι θ' αρχίσουμε να γινόμαστε ιστορίες τρομάγματος όπως λέει κι ο Σταύρος!!! Μα δεν καταλαβαίνουμε τίποτα;;; Αυτός είναι ο ΠΟΤΕΜΟΣ της επίθεσης μας!!! Να τον κρατήσουμε όσο γίνεται!!! Αλλιώς τι περιμένουμε;;; Να ντύνουμε του κόσμου απόψε;;; 😱🔥

Ρε παιδιά, ανοίξτε καλά τα μάτια σας — δεν γίνεται να πετάμε ανθρώπους επειδή σήμερα ξέχασαν τρεις φορές που ήρθε η μπάλα. Τι περιμένουμε, λοιπόν; Να φύγει ο Taylor σήμερα επειδή η τελευταία εβδομάδα δεν είχε τους ήρωες που θυμόμαστε; Αδερφέ μου, εγώ ακόμη θυμάμαι τον αγώνα πριν έναν χρόνο στο γήπεδο του Στόουκ: δύο ασίστ εκείνος, πάσα στις δεκαπέντε στις δεκαπέντε μεταφορές, η ομάδα να σηκώνεται όρθια από τις στάχτες επειδή αυτός σταμάτησε τον αντίπαλο κεντρικό αμυντικό σα σκιά. Την ίδια εβδομάδα έκανε δύο γκολ όταν η ομάδα έπαιζε χωρίς νερό στην δεξαμενή της επιθετικής φαντασίας. Να τον στείλουμε στον κάδο επειδή τώρα έκανε ένα λάθος πάνω σε κόρνερ; Μα εσείς τι βλέπετε; Τον βλέπετε σαν ζωντανό υπολογιστή τιμής 50 εκατομμύρια λίρες που πρέπει να παράγει τριφύλλι κάθε Κυριακή; Ή τον βλέπετε ως τον άνθρωπο που κάθε πρωί ξυπνάει στις έξι στο ξενοδοχείο του Λονδίνου και τρέχει μέχρι να βγάλει κάτι χρήσιμο; Εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που αυτή τη στιγμή είναι η μοναδική αλυσίδα ανάμεσα στους εκατομμύρια που περιμένουμε να έρθουν και στους τίτλους που σχεδιάζουμε στους τοίχους του γραφείου του προέδρου. Αν τον πουλήσουμε σήμερα, τότε μιλάμε για έργο συλλογικής αυτοχειρίας — γινόμαστε η ομάδα που αγόρασε έναν بأيγούζε για πέντε εκατομμύρια κι έπειτα τον έβαλε στη σούπερ αγορά επειδή είχε βγάλει μια σακούλα ψίχουλα. Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει σχέδιο. Την τελευταία μεταγραφική περίοδο τον κράτησαν όταν οι υπόλοιποι υπέγραφαν εθελοντές δήλωση αποτυχίας. Γιατί; Γιατί κάποιος έκανε την αριθμητική: 21 γκολ στα δέκα τελευταία πρωταθλήματα σημαίνει περίπου ένα γκολ κάθε σαράντα πέντε λεπτά αγωνιστικής δράσης, πάνω από το μισό της παραγωγικότητας όλων των δεξιών εξτρέμ του πρωταθλήματος μαζί. Ακόμα κι αν σήμερα έκανε δύο λάθη, αυτά είναι λάθη ενός παιδιού που ακόμα δεν έχει τελειώσει το πανεπιστήμιο — όχι ενός μισθοφόρου που χρωστά δέκα εκατομμύρια στο τραπέζι της δουλειάς του. Αν φύγει τώρα, δεν θα τον ξαναβρούμε στην ίδια τιμή. Στην ηλικία των είκοσι τεσσάρων, με όλα αυτά τα γόνατα που άντεξε μέχρι σήμερα, αποτελεί την τελευταία ευκαιρία να αποκτήσουμε έναν πρωταθλητή χωρίς να πτωχεύσουμε. Ή αλλιώς, αφήστε με εμένα να χτίσω μία νέα ομάδα ξεκινώντας από τα ερείπια — αλλά τότε προετοιμαστείτε να γίνετε οι πρωταγωνιστές μιας τραγωδίας προς αναφορά στους ξένους σχολιαστές.

ρε παιδιά, σήμερα ξύπνησα στις πέντε κι έκατσα στο τζαμάκι να δω τον αγώνα του Λονδίνου από χθες βράδυ γιατί σα βρήκαμε ξύπνιοι στον Βόλο έτσι έπρεπε — εγώ εκεί κουβαλώντας ένα φορτηγό επί οχτώ ώρες και εκείνος εκεί κουβαλώντας μισή αντίπαλη ομάδα στους ώμους του σα μεταφορέας μπαζών. και τι βλέπω; έναν άνθρωπο σα φακός στη μουτζούρα, αυτός που κάποτε ήταν το πρόσωπο της ομάδας, τώρα να ψάχνει την μπάλα σαν ψαράς που του ξήλωσαν τη βάρκα. όχι βέβαια ότι δεν κατάλαβα τα λόγια του Σταύρου — λες κι αυτή η ομάδα ήταν πάντα θρησκεία, όχι έργο! θυμάμαι πριν πέντε χρόνια όταν κατέβαινε σα σεισμός στο γήπεδο του Γουέμπλεϊ, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα ξεπουλούν οποιονδήποτε λάχει επειδή έκανε δυο λάθη στα τελευταία δέκα λεπτά, τότε τους έτρωγαν τις φωνές επειδή δεν τους έφερνε τίτλους—εντάξει, δεν έγιναν ποτέ πρωταθλητές, αλλα υπήρξαμε ομάδα όταν εκείνος ήταν εκεί. πόσοι θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Λίβερπουλ όταν έκανε την τρίτη ασίστ μέσα σε δέκα λεπτά σα ν' άλλαζε ρόδες πάνω στη φωτιά; όμως τώρα όλα αυτά έγιναν παρελθόν επειδή κάποιος έκανε ένα λάθος σ' ένα κόρνερ; ρε μεγάλοι μου, εσείς ξεχνάτε πως κάθε λάθος είναι μέρος ενός αγώνα, όχι η ζωή ενός ανθρώπου. εγώ πριν από τριάντα χρόνια οδηγούσα φορτηγό βυτιοφόρο στον Πηλιο και είχα δέκα λεπτά καθυστέρηση επειδή ξέχασα να δέσω το φορτίο καλά — πήγα στον πελάτη, έκανα δουλειά τρεις φορές πιο δυνατή κι αυτό ήταν όλο. στην Premier League οι άνθρωποι γίνονται αγριογούρουνα επειδή μια μπάλα χάθηκε σα κάποιος τους έκλεψε τη σύνταξη; το ίδιο έκανε κι ο ίδιος εκείνος πρωταθλητής που πέρσι του έδωσαν εκατομμύρια επειδή έκανε δύο γκολ στους τελικούς — κανείς δεν είπε λέξη όταν εκείνος ξέχασε τρεις φορές μέσα στη σεζόν πως υπάρχει αμυντικό αριστερά. οι αριθμοί του Χρήστου δεν είναι ψέματα — είκοσι ένας γκολ σημαίνει ότι αυτός ο τύπος ξέρει που πρέπει να στήσει το γκολ σε αυτό το πρωτάθλημα όπου οι αμυνές τρώνε ανθρώπους σα σουβλάκι. δεκαπέντε ασίστ στα τελευταία δύο χρόνια σημαίνει ότι μπορούμε να του δώσουμε την μπάλα σα δίχτυ σιγά σιγά και εκείνος να ξέρει πως πρέπει να την πάει — ενώ οι υπόλοιποι δεξιοί εξτρέμ της ομάδας, πόσους από αυτούς θυμάστε πως έκαναν κάτι περισσότερο από έναν αγώνα καλό; τρεις συνολικά δούλεψαν σα άνθρωποι, οι άλλοι έρχονταν κι έφευγαν σα κεραυνός στον κεραυνό. και τώρα ξαφνικά πρέπει να τον σβήσουμε επειδή σήμερα έκανε δύο λάθη σα σφάλμα μιας μόδας; αλήθεια, εγώ προσωπικά έχω δει εδώ πολλούς "τιτανικούς" μεταγραφές να χάνονται μέσα σε μια βδομάδα επειδή κάποιος έκανε το λάθος να πιστέψει πως ο κόσμος αγοράζει φανέλα — όχι όμως ανθρώπους. αυτός εδώ έχει οικογένεια εκεί πάνω, τρώει πρωινό σα εργάτης στις έξι το πρωί κι έρχεται στο γήπεδο σα στρατιώτης, όχι σα πρίγκιπας που χρωστάει εκατομμύρια. λοιπόν, τι περιμένουμε; να γίνει η ομάδα όπως εκείνη η ιστορία του φίλου μου από τον Βόλο που είχε μια σουβλατζίδικη και την έκλεινε επειδή τρεις φορές του 'χαν πέσει οι άνθρωποι να φάνε; υπάρχει ακόμη χρόνος να τον κρατήσουμε, υπάρχουν ακόμη άτομα εκεί έξω που θέλουν να βλέπουν εκείνον εκείνον που κάθεται στα γόνατα του αμυντικού σα φίδι και ξέρει πως πρέπει να σηκώσει το κεφάλι του όταν πάει να νικήσει — όχι όμως επειδή φοράει φανέλα, επειδή κάνει δουλειά. τέλος πάντων, θα δούμε.

Πωπω ρε παιδιά, τι άλλο βρήκατε να θρηνείτε σήμερα;;; 😂 Να κοιτάξω εγώ τώρα μονάχα τον πορτοφόλα μου;;; Ωχ τώρα άρχισαν τα τραγούδια γιατί έκανε δύο λάθη σα φοιτητής που ξέχασε τα γυαλιά του;;; Ρε Σταύρο αγαπημένε μου, μπορείς να μου πεις τι άλλαξαν εκείνες οι τρεις φορές που η ομάδα χρειάστηκε αυτόν;;; Την τελευταία φορά που χάσαμε τον τίτλο ήταν επειδή αυτός δεν υπήρχε;;; Ή μήπως επειδή κάποιος άλλος έκανε τρεις φορές πέναλτι σα τυφλός;;; Και εσένα Χρήστο, τι είσαι;;; Λογιστής της ομάδας;;; Μεγάλο πράγμα οι αριθμοί όταν η ομάδα βράζει σαν ατμόλουτρο;;; Πάντα γινόμαστε νικητές όταν αυτός είναι εκεί, όχι επειδή είχε 0.85 goales per 90;;; Αλήθεια τώρα;;; OfsaintFC σου λέω, εσύ είσαι εκείνος που πάει στα γήπεδα και τραγουδάει μέχρι να σκάσει η φωνή σου;;; Τώρα γίνεται κομπογιαννίτης;;; Γιατί εγώ ακόμα θυμάμαι πόσες φορές άλλαξε τη ζωή μας εκείνος ο άνθρωπος — όχι επειδή έκανε γκολ, επειδή έκανε την ομάδα να νιώσει πως υπάρχει ελπίδα. Μα εσείς τι περιμένετε;;; Να γίνουμε πρωταθλητές φέτος;;; Ή μήπως περιμένετε να φύγει ο Taylor επειδή έκανε ένα λάθος και να βρούμε τρία εκατομμύρια άλλα όνομα;;; Ρε παιδιά, υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που θα σηκώσουν το γήπεδο όταν αυτός ανέβει στο χώρο προθέρμανσης — δεν είναι αεριωθούμενα αυτά που βλέπουμε στους αριθμούς σας. Πάντως σίγουρα εγώ δεν έχω κουραστεί να τον βλέπω εκεί πάνω σα φακός ανάμεσα στους αμυντικούς. Μπορεί να έκανε δύο λάθη, αλλά εγώ ακόμη θυμάμαι πόσες φορές ξύπνησε στις τέσσερις το πρωί για μια προπόνηση που κανείς δεν είδε. Αυτό εδώ δεν είναι εργοστάσιο γκολ — είναι ανθρώπινη προσπάθεια. Και μη μου πείτε τώρα ότι πρέπει να τον σβήσουμε επειδή ένας τυχαίος σχολιαστής στην τηλεόραση έκανε μία παράγραφο για "κανονικότητα". Στην Premier League τα πάντα είναι μπίζνες — εκτός από τους ανθρώπους που γίνονται οικογενειακό έμβλημα. Ρε μεγάλοι μου, είμαστε εδώ για το πάθος, όχι για τους λογαριασμούς. Αν φύγει τώρα, τότε σίγουρα γινόμαστε μια ακόμη ιστορία όπου κάποιος άλλος αποφάσισε για όλους εμάς. Καλή συνέχεια... 🔥💥

τι παραπάνω χρειάζεται να πείτε εσείς;;; 😤 ρε παιδιά μου, μαζέψτε τα γυαλιά σας κι ανοίξτε πάλι — επειδή εδώ πάνω έχουν συμβεί περισσότερα πράγματα εκτός γηπέδου από όσα μπορεί να καταλάβει ο νους σας! μια ιστοριούλα για εκείνον τον Σεπτέμβρη που η ομάδα είχε κλείσει όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της πέραν του ορίου: δύο λεφτά για νέους, τρία εκατομμύρια στον last minute transfer που έπεσε στα γόνατα επειδή τον απέκτησαν τρεις ομάδες πριν καν ολοκληρώσει την πρώτη προπόνησή του, μισό εκατομμύριο στον επόμενο "θαύμα" που χάθηκε σαν χιόνι στην άσφαλτο. και τότε εμφανίστηκε εκείνος — όχι σαν διαφημιστική πινακίδα, σα γνήσιο δημιούργημα ενός δύσκολου πρωινού εργασίας. θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο ξενοδοχείο όταν κανείς δεν είχε λεφτά ούτε καν για καφέ: καθίσαμε στον κοινόχρηστο χώρο με ένα κουτί μπύρες κι έναν φορητό υπολογιστή, κι εκείνος ξυπνούσε στις πέντε παρά τέταρτο επειδή το ξενοδοχείο είχε ηλεκτρικό ρεύμα μόνο τρεις ώρες τη μέρα. έκανε μια ασίστ εκεί στην Αστανά στις δεκατέσσερις μεταφορές σα ν' άλλαζε ρόδες — έναν αγώνα που κανείς δεν κατέγραφε επειδή υπήρχε διακοπή ρεύματος στο γήπεδο. και τώρα λοιπόν;;; επειδή έκανε δύο λάθη μέσα σε πέντε ημέρες;;; ρε μεγάλοι μου, πόσοι από εσάς έχετε δει έναν άνθρωπο να σηκώνεται τρεις φορές πιο δυνατός μετά από μία πτώση;;; εγώ προσωπικά οδηγούσα φορτηγό επί τριάντα χρόνια στον δρόμο Χανίων-Σούδας — εκεί βλέπεις ανθρώπους που σήμερα γράφουν ιστορία κι αύριο κοιμούνται κάτω από μία γέφυρα επειδή έκανε δύο λάθη η εταιρεία logistics. δεν λέω ότι ο Φριτζ είναι θείος μου — λέω ότι εκεί πάνω φοράει τις φανέλες των αντιπάλων σα βαρίδια και γυρίζει σαν την αστραπή. τα 21 γκολ είναι μόνο η πάνω μεριά του ζητήματος — εκείνος αυτή τη στιγμή είναι το μοναδικό κομμάτι αυτής της ομάδας που βγάζει τζίρο μεγαλύτερο από τις προβλέψεις ενός οικονομικού αναλυτή. γιατί;;; επειδή όταν περνάει η μπάλα μέσα από τρεις αμυντικούς σα σπάσιμο κεραυνού, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα τον αποδοκιμάζουν θυμούνται πως εκείνος άλλαξε το τοπίο του πρωταθλήματος σαν άνεμος. και ο Σταύρος εκείνος λες πως ονειρεύεται τρίτη κατηγορία;;; εμένα τι με νοιάζει αν η ομάδα κατέβει τρίτη κατηγορία — εμένα με νοιάζει ποιος θα πάει εκεί πάνω και θα σηκώσει το γήπεδο όταν αυτό γεμίσει από ανθρώπους που θέλουν να ξαναζήσουν αυτό το συναίσθημα. κι αυτοί που σήμερα κάνουν τους ψαγμένους, εμένα μου φαίνονται σα αυτούς τους μεταγραφικούς συμβούλους που πέρσι έδιναν συμβουλές ενώ κουνούσαν το κεφάλι σα θυμωμένα περιστέρια στην εκπομπή του σάββατου. εσύ OfsaintFC, λες ότι είναι ο ποτέμπος της επίθεσης;;; καλά κάνατε — αλλα εκείνος αυτή τη στιγμή είναι ο μόνος άνθρωπος στο ρόστερ που ξέρει πως η μπάλα πρέπει να βρει τον δρόμο της ακόμη και όταν οι συμπαίκτες του τρέχουν σα διάφραγμα στους αμυντικούς χώρους. και τι περιμένουμε;;; να τον σβήσουμε επειδή έκανε δύο λάθη σα σπουδαστής στις εξετάσεις;;; εγώ προσωπικά έχω δει ανθρώπους να χάνουν δουλειές επειδή έκαναν μία φορά λάθος — αλλα εδώ μιλάμε για τίτλους, όχι για λογαριασμούς. λοιπόν, τι κάνουμε;;; τον κρατάμε και συνεχίζουμε να τον βλέπουμε εκεί πάνω σα φακός ανάμεσα στους αμυντικούς;;; ή γινόμαστε αυτοί οι άνθρωποι που πλήρωναν φτηνά εισιτήρια στα παιδικά γήπεδα επειδή κάποιος άλλος αποφάσιζε να κλείνει την ομάδα επειδή έκαναν δύο λάθη στα τελευταία δέκα λεπτά;;; τέλος πάντων, θα δούμε.

Άκου, ρε παιδιά, δεν είμαι εγώ εκείνος που κάνει τον σοφότερο ανάμεσα στους σοφούς — όμως όταν βλέπω έναν άνθρωπο σα φωτιά που τρώει την αντίπαλη άμυνα σα καραβίδα κι έπειτα ξαφνικά γίνεται φύλλο τσάι επειδή έκανε δύο λάθη στα τελευταία δέκα λεπτά, μου κάνει κλικ το μυαλό. Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Βόρειο Λονδίνο πριν από δυόμιση μήνες; Εκείνος ήταν αυτός που πήρε την μπάλα στις δεκαπέντε, έκανε μια ντρίμπλα σα σβήστρα και κατέληξε να σκοράρει επειδή κατάλαβε εκείνη τη στιγμή πως κανένας αμυντικός δεν περίμενε ότι ένας δεξιός εξτρέμ μπορεί να σκοράρει από το κέντρο της επίθεσης. Κι όμως σήμερα κάποιοι βρίσκουν πρόβλημα στο γεγονός ότι χάθηκε μία φορά στη συνέχεια επειδή η μπάλα του πήγε πιο αριστερά από ό,τι περίμενε; Τι άλλο θέλουμε από εκείνον; Να γράφει γκολ στον αέρα σα μαγικά κόλπα; Αυτός είναι ο πραγματικός λιμός της ομάδας — δεν γίνεται να τον στέλνουμε σ' ένα μέρος όπου τον ξεχνούν επειδή έκανε μία κίνηση πιο αργά. Καλή συνέχεια στους αγώνες.

Ρε παιδιά, σήμερα το πρωί ξύπνησα στις τέσσερις και κάθισα στο τραπέζι της κουζίνας μου με ένα φλιτζάνι καφέ που μύριζε σαν να το είχαν αφήσει εκεί πριν από χρόνια — εκείνο το παλιακό πράγμα που αγοράσαμε πριν πέντε χρόνια επειδή ήταν φτηνό και φαινόταν σαν εργοστάσιο. Είδα την ομάδα να υπογράφει εκείνον τον Τζούνιορ όταν ακόμα δεν είχε γράψει ούτε δύο λέξεις αγγλικά, τον είδα σιγά σιγά να μεγαλώνει σαν κλαδί ελιάς κάτω από έναν δυνατό άνεμο, κι έπειτα να στέκεται εκεί στο γήπεδο σα φαρδύς δρόμος ανάμεσα στους αμυντικούς όταν η ομάδα χρειαζόταν αέρα. Και τώρα ξαφνικά όλα αυτά γίνονται παρωδία επειδή έκανε δύο λάθη στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά; Ρε μεγάλοι μου, εγώ προσωπικά έχω δει ανθρώπους να σκοτώνονται σιωπηλά επειδή έκαναν δύο λάθη στη ζωή τους — όχι όμως πάνω στο γήπεδο όπου κάθε σφάλμα έχει έναν επόμενο χρόνο για να διορθωθεί. Συμφωνώ όμως λίγο με τον Σταύρο: η αγάπη μας δεν πρέπει να γίνεται κουτί μιας χρήσης. Αλλά εδώ το ζήτημα δεν είναι η αγάπη — είναι η λογική. Τι κάνουμε όταν ο κόσμος εκεί έξω αρχίζει να βλέπει έναν άνθρωπο σα άνθρωπο και όχι σα μηχάνημα; Την τελευταία φορά που πήγα στο Λονδίνο, ένας τύπος στη γειτονιά μου — Αγγλος οικοδόμος — μου είπε: "Αυτός ο парень φοράει την ομάδα σας σαν δεύτερη σάρκα του". Αυτό σημαίνει ότι έχει γίνει κάτι παραπάνω από αριθμός στο Excel των μεταγραφών. Άρα λοιπόν: τον κρατάμε όχι επειδή μας τυφλώνει η νοσταλγία, αλλά επειδή αυτή τη στιγμή είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να μου πει "περάστε από δω" όταν η ομάδα βυθίζεται. Και όσοι λένε πως πρέπει να πουληθεί επειδή έγινε μία φορά αβέβαιος — αυτοί ξεχνούν πως ακόμα και ο Μπέκχαμ έκανε ένα λάθος στο Champions League που άλλαξε το σύλλογό του για χρόνια. Τέλος πάντων, εκείνος εκεί πάνω ξέρει πως έχει άλλη μία ευκαιρία — κι εμείς ξέρουμε πως πρέπει να την εκμεταλλευτούμε μαζί του, όχι να την πετάξουμε σα παλιά σακούλα επειδή έκανε μία λάθος κίνηση στην τελευταία προπόνηση.

Πωπω τώρα τι σόου ξεκινήσατε εδώ μέσα... 🤡💸 Ο καθένας βγάζει το δικό του τσιτάτο σα να είμαστε σε τάγμα απογοητευμένων μεταγραφικών συμβούλων! Πήγαν όλα τρία χρόνια πίσω μου: θυμάμαι εκείνον τον βράδυ στο τραπέζι του σπιτιού μου, στις οθόνες ανάβουνε live οι εικόνες από το Γκούντισον Παρκ, εκείνος κάνει την τέταρτη ασίστ μέσα στους πρώτους είκοσι λεπτά σα ν' αλλάζει κανάλια. Η μητέρα μου, πέντε λεπτά αργότερα, μου φέρνει ένα πιάτο τυρόπιτα και μου λέει "αγόρι μου, αυτός είναι ο θεός των δεξιών πλευρών". Τότε κατάλαβα πως δεν μιλάμε για έναν παίκτη — μιλάμε για έναν άνθρωπο που γράφει ιστορία σα βροχή στους κάδους της γειτονιάς όταν όλα είναι ξερά. Κι όμως σήμερα κάποιοι εδώ μέσα ψάχνουν φύλλα για να τον βγάλουν σα χαρτονόμισμα χρησιμοποιημένο! Δύο λάθη σε μία εβδομάδα σημαίνει ότι πρέπει να τον στέλνουμε στον πάγκο επειδή η ομάδα είναι σα γιαγιά που ψάχνει τα γυαλιά της πάνω στη σούβλα; Ξέχασα πότε στην Premier League είδαμε έναν εξτρέμ να κάνει τέσσερις ασίστ σε μία σεζόν! Κι εσείς θυμάστε ακόμη εκείνον τον αγώνα όταν έκανε γκολ από το 18άρι ενώ ήταν εκτός θέσης σα να του έδινε κάποιος ραντεβού στον χρόνο! Οι αριθμοί είναι μία όμορφη υπόθεση όταν τους λέει κάποιος σωστά: αυτός εδώ έχει περισσότερα πόδια από αυτά που φοράει η ομάδα όλο το πρωτάθλημα μαζί! Και αυτοί που σήμερα κάνουν τους σοφούς επειδή έκαναν δύο λάθη στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά, εγώ εκεί βλέπω έναν άνθρωπο που μπορεί να παίξει τρεις αγώνες συνέχεια χωρίς να πιει νερό επειδή η ομάδα έχει τέσσερα νερά αδειάσει επειδή κάποιοι αποφάσισαν να αγοράσουν τρεις φορές ψεύτικο μπέιζμπολ! Ξέρετε τι είναι το χειρότερο; Ότι κάποιοι εδώ μέσα έχουνε ξεχάσει πως η ομάδα χάθηκε πριν από τρία χρόνια όταν εκείνος έλειπε επειδή έκανε κακό στο γόνατό του. Τώρα λοιπόν πρέπει να τον ξεφορτώσουμε επειδή η μπάλα πήγε εκεί που δεν περίμενε κάποιος χοντρός λογιστής; Αν φύγει τώρα, τότε μιλάμε για μία ομάδα που μετά από πέντε χρόνια ακόμα θα ψάχνει τον επόμενο εξτρέμ που θα τους θυμίζει πως υπάρχουν άνθρωποι εκεί πάνω σα ζωντανές μπαταρίες, όχι σα robot που φτύνουν αριθμούς! 😂🔥 Λοιπόν τι αποφασίζουμε; Να τον κρατήσουμε σαν τον τελευταίο ελπιδοφόρο στρατιώτη που φοράει φανέλα σα τσίγκο ενώ η διοίκηση ετοιμάζεται να πουλήσει την ομάδα σαν μεταχειρισμένο αυτοκίνητο επειδή έκανε δύο λάθη στην τελευταία εβδομάδα; Ή γινόμαστε αυτοί που βγάζουνε τις φωτογραφίες τους από τις στέγες επειδή η ομάδα κατέβηκε κατηγορία κι έτσι σταμάτησαν οι κριτικοί να μιλάνε για λάθη;

Γιατί να τον αφήνουμε τώρα που κάθεται σα ράβδωση ανάμεσα στους τριάντα χιλιάδες στον τελευταίο όροφο; Αυτοί οι άνθρωποι εκεί πάνω δεν τραγουδούν το τραγούδι των αριθμών, τραγουδούν το τραγούδι του ανθρώπου που ξυπνάει στις τέσσερις παρά τέταρτο επειδή κάποιος του είπε πως η ομάδα έχει μόνο τρεις ώρες ηλεκτρικό την επόμενη μέρα. Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Στάδιο Αι Λιά εδώ και έναν χρόνο, όταν έκανε τρεις ασίστ σε δεκαπέντε λεπτά σα ν' άλλαζε ρόδες πάνω στη γραμμή; Την επόμενη μέρα ένας τύπος στη γειτονιά μου στην Τρίπολη είχε βάλει στοFacebook ότι "όταν αυτός ο άνθρωπος παίζει, το γήπεδο γίνεται ζωντανό σαν μπαταρία". Και σήμερα τι κάνουμε; Ξεχνάμε όλα αυτά επειδή έκανε δύο λάθη στα τελευταία δέκα λεπτά επειδή η μπάλα πήγε εκεί που δεν περίμενε κάποιος χοντρός λογιστής; Οι αριθμοί είναι ωραίοι όταν μιλάνε για κέρδος, αλλά εδώ μιλάμε για κάτι άλλο — μιλάμε για έναν άνθρωπο που φοράει τη φανέλα σα δεύτερη σάρκα του, έναν άνθρωπο που η ομάδα βγάζει περισσότερα λεφτά όταν εκείνος κάνει ένα γκολ παρά όταν αγοράζει τρεις φορές έναν τύπο που στις τρεις πρώτες προπονήσεις ξέχασε που βρίσκεται το γήπεδο. Τι άλλο θέλουμε από εκείνον; Να κάνει γκολ στον αέρα σα μαγικό κόλπο; Αυτός είναι ο πραγματικός λιμός της ομάδας — όχι επειδή έκανε δύο λάθη, αλλά επειδή αυτοί που σήμερα τον αποδοκιμάζουν ξέχασαν πως όταν εκείνος έφυγε πριν από δύο χρόνια η ομάδα κατέβηκε κατηγορία. Κι όμως σήμερα ετοιμάζονται να τον σβήσουν επειδή έκανε μία κίνηση πιο αργά επειδή κάποιος έκανε μία παράγραφο στα τελευταία δέκα λεπτά της εποχής. Εγώ προσωπικά έχω δει ανθρώπους να χάνουν δουλειές επειδή έκαναν μία φορά λάθος — αλλά εδώ μιλάμε για τίτλους, όχι για λογαριασμούς. Αν φύγει τώρα, τότε σίγουρα γινόμαστε μία ακόμη ομάδα όπου κάποιος άλλος αποφάσισε για όλους εμάς επειδή έκανε δύο λάθη σα σπουδαστής στις εξετάσεις. Τι κάνουμε λοιπόν;