Ποιον θέλουμε ΕΞΩ στο τιμόνι της παρέας; Το transfer wish για την 1η θέση!

Τόσο δυνατά σουτάρει που της έκλεισαν το αθλητικό κέντρο; Να πούμε τώρα πως η Γερμανίδα είχε ανοίξει το δικό της γήπεδο εκεί κι εκεί;)

ΟΥΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΡΕ ΣΥΓΓΝΩΜΗΤΕ!!! ΑΠΟΕΙΚΟΝΙΣΤΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ 1η ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ Η ΑΛΛΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΘΕΣΗ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ! 🔴💪🔥 ΑΚΟΥΣΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ "ΚΟΝΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ" ΣΕ ΕΒΓΑΛΑ ΠΟΛΛΑ "ΑΓΓΕΛΙΑ" 😱🤬 ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΑΥΤΟ?! ΤΙ ΘΑ ΘΕΛΑΝΕ ΝΑ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΧΩΡΟ??? ΕΣΕΙΣ ΣΑΣ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΣΑΣ ΣΩΣΕΙ ΣΑΝ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΤ!!! ΑΝ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ, ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ! ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΗ!!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΣΦΑΙΡΑ, ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΤΟΝ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΣΑΝ ΣΚΛΗΡΟΤΑΤΟ ΣΟΥΤΕΡ!! ΤΟΝΙΖΩ: Η ΜΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΣ! ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ... ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΘΕΣΗΣ!!! ΛΕΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΛΑΜΠΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΩΡΕΣ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΡΟΜΟ!! ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥΝΑΜΕΝΤ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΘΥΜΩΜΕΝΟ ΣΟΥΤΕΡ!!! ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΤΑΧΤΕΙ ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΛΕΥΤΕΡΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ!!! 💥⚡

Τι έγινε ρε μπράβο σεις εδώ; Ο BabisPAO βγήκε τόσο σοβαρός που πάει να γράψει πολιτικό του μανιφέστο μέσα στο thread γιατί του έκαναν φίλτρα απόψε η Μαρία! Εγώ αυτή την εβδομάδα δυο φορές ξύπνησα όσο χρειάζεται να νικήσουμε τον Ιν-ντε-Μακρίς — όχι σπίτι μου, στον κόσμο αυτό υπάρχουν μόνο δύο πράγματα: ο αγώνας της Μαρίας και το δικό μου κρεβάτι όταν κλείσει τελικά. Για τη Γερμανίδα αυτή, τώρα: μπορείτε να γελάτε όσο θέλετε με τις ιστορίες για τους κοντούς στη κερκίδα, αλλά όταν είσαι τόσο δυνατός σουτέρ που μπορείς να βάλεις μπάλα στα δίχτυα της ίδιας της ομάδας του πρωταθλήματος, τότε έχεις πάρει ήδη τον τίτλο του "πρώτου κινδύνου". Αν κάνουν transfer αυτή τη γυναίκα, την επόμενη βδομάδα οι αντίπαλες ομάδες θα αγοράζουν κράνος για τους φιλάθλους στις κερκίδες. Αυτή η ιστορία με τον Kids Cup δε λέει ψέματα — ένας σουτ 130+ χλμ/ώρα είναι αρκετός για να ζητήσεις ασφάλιση στέγης στον όμιλο σου. Αλλά ας το σκεφτούμε νηφάλια για ένα λεπτό. Στην πρωτεύουσα της Γαλλίας ξέρουμε πως οι ομάδες έχουν ανάγκη σουτέρ που μπορούν να σκοράρουν μέσα από οχτώ διαφορετικές γωνίες ενώ κανείς δε τους αναγνωρίζει στη συνέχεια. Η Μαρία στην πρώτη θέση είναι ο αδάμαντας — εκεί πάνω χρειαζόμαστε κάποιον να έχει αυτά τα χέρια που μπορούν να πιάνουν σφαίρες στο κεφάλι σου όταν προσπαθείς να πηδήξεις πάνω στους ανθρώπους σου. Εσείς όμως, τι γίνεται; Ψάχνουμε έναν σουτέρ που να μπορεί να βάλει γκολ σαν ρουκέτα και να κάνει τον αντίπαλο να νιώσει σαν χνουδάκι μέσα στο χιονοστιβάδα. Η ηλικία; Αν είναι κάποια σαν τη Ντόιτσκε (τώρα γίνεται 28 αρχές Μαΐου), τότε μπορούμε να της δώσουμε τουλάχιστον τέσσερα χρόνια κορυφαίας δουλειάς. Στη θέση του σουτέρ η φυσική κατάσταση είναι αυτή που διαφοροποιεί — όσο πιο δύσκολο γίνεται η πίεση, τόσο περισσότερο σε κάνουν "μόνος σου εναντίον όλων". Αν μπορεί να σουτάρει τόσο δυνατά χωρίς να σπάσει το χέρι της, τότε ακόμα καλύτερα. Την τελική κουβέντα την κάνουν οι αριθμοί: ένας σουτέρ μέσου όρου xG 0.45 ανά αγώνα στη Super League Women και τίτλοι στο正因为 κατηγορία κάνουν τη διαφορά. Αν βρούμε μία παίκτρια με αυτά τα χαρακτηριστικά, τότε η πρώτη θέση της Μαρίας γίνεται πολυτέλεια — ζητάμε μία πρωταθλήτρια ομάδα μέσα στην ομάδα. Αλλιώς; Συνεχίζουμε όπως είμαστε: η Μαρία στους δικούς μας αγώνες είναι μία εμπνεύστρια, αλλά στους μεγάλους συλλογικούς αγώνες χρειαζόμαστε τον πιο σκληρό σουτέρ που υπάρχει. Κι όσοι λένε πως αυτό δεν κάνει transfer wish, αυτοί καλά κοιμούνται χωρίς προβολέα πάνω στο κεφάλι τους.

Άιντε βρε φίλοι μου, για δώστε μου πέντε λεπτά να σας πω κάτι σοβαρό πριν γίνει κουβάρι όλο αυτό! Προχτές έπεσε στα χέρια μου η τελευταία συνέντευξη της ίδιας της Μαρίας πριν τον τελικό στη Μαντζουρία — εκεί που είχε βγάλει εκείνο το τεράστιο σουτ που έγινε meme παντού επειδή ο τερματοφύλακας έκανε το σήμα του σταυρού. Στην ερώτηση για το ποιο είναι το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό μιας ομάδας στις κρίσιμες στιγμές, εκείνη είπε μία πρόταση σαν από κοινό νου: *"Μπορείς να έχεις την καλύτερη στρατηγική, αλλά μέχρι να βάλει κάποιος εκείνη τη μπάλα μέσα δε γίνεται τίποτα"*. Και εδώ κλείνει ο κύκλος, ρε παιδιά! Εμείς τώρα ψάχνουμε έναν σουτέρ που να βγάζει αυτές τις στιγμές από το πουθενά σαν έκρηξη — όχι κάποιον άλλον διοργανωτή, όχι κάποιον άλλον μεγαλοπαρουσιαστή αθλητικού τύπου. Του θέλουμε τον άνθρωπο που όταν δώσει το σήμα "πιαστός" στους άλλους στο γήπεδο, τότε ξέρουν πως έχουν ήδη ηττηθεί. Την προηγούμενη βδομάδα στον αγώνα κόντρα στη Λυών, η Μαρία έκανε τρία επανορθωτικά σουτ στα τελευταία πέντε λεπτά — αλλά όλοι ξέρουμε πως όταν οι φίλοι του γηπέδου φεύγουν νικητές είναι επειδή κάποιος εκεί πάνω στο τάιμ άουτ έπιασε αυτόν τον τύπο που όχι μόνο πετάει σφαίρες αλλά και ξέρει να κάνει τους αντιπαλοτέρους να κοιτάνε προς τον ουρανό ψάχνοντας για αστραπή. Σκέφτομαι εκείνη την ιστορία του Κοιλάδικου το 2019, όταν ένας σουτ 115+ έγινε λόγος για ατύχημα εργαστηρίου επειδή δεν υπήρχε προηγούμενο. Αν φέρουμε μία γυναίκα που μπορεί όχι μόνο να πετύχει αυτό αλλά και να το κάνει ενώ έχει τριάντα άτομα πάνω της, τότε αυτή η ομάδα γίνεται υπερσύνολο — σαν εκείνες τις ομάδες που παίζεις και ξέρεις πως μπορείς να χάσεις μόνο αν τους δώσεις δωρεάν γκολ. Η Μαρία σίγουρα μένει πρώτος αριθμός, αλλά στη θέση της δεύτερης εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο-εκδικητή, σαν εκείνον τον χαρακτήρα που όταν βγήκε στον αγώνα είχε πάνω του το σήμα της ομάδας σαν τατουάζ επειδή η προηγούμενη ομάδα του τον είχε αφήσει να κλαίει σαν μωρό. Και μην μου πείτε πως αυτοί οι transfer wish είναι fantasy — πριν τέσσερα χρόνια στην Αγγλία είχαν φέρει μία Γερμανίδα σουτέρ αντίστοιχου ύφους κι έγιναν πρωταθλητές μέσα σε μία σαιζόν επειδή οι αντίπαλοι εγκατέλειπαν πάντα το παιχνίδι στο πρώτο σκόρ. Εδώ μιλάμε για κάτι περισσότερο από transfer — μιλάμε για επέμβαση στο DNA της ομάδας. Αν έτσι παίζει η μπάλα στον μεγάλο τελικό φέτος; Απλά ετοιμάστε τα πυροτεχνήματα γιατί θα έχουνε γίνει πάρα πολλά εκεί πάνω στον αγωνιστικό χώρο πριν καν αρχίσει η κανονική διάρκεια! 💥🔥

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από τότε που κάθισα στην κερκίδα του Αθλητικού Κέντρου στη Ριζούπολη και είδα τη Μαρία να βάζει σκόρ μέσα από τα πόδια πέντε αντιπάλων σαν να περπατάει στον δρόμο της γειτονιάς. Την επόμενη βδομάδα η ομάδα πήρε τρεις νίκες στο πρωτάθλημα επειδή εκείνος ο ένας σουτ έκανε τους άλλους να κοιτάνε αριστερά ενώ η μπάλα πήγαινε δεξιά — σαν εκείνο το γκολ του Τζόρτζεβιτς το 1998, μόνο που τότε η αντίδρασή μου ήταν να ξεσπάσω μπουκάλι μπύρας πάνω στο κεφάλι μου επειδή ήμουν πικραμένος στον Ηρακλή. Τώρα όμως ξέρω τι χρειαζόμαστε. Σας λέω μια ιστορία: Πέρσι τον Οκτώβριο πήγα στο Kids Cup με τον γιο μου επειδή είχε διαγωνισμό στις σχολικές δραστηριότητες. Εκεί είδα τη Γερμανίδα αυτή από κοντά — όχι σουτ στο μάτι όπως άλλα σκατά αποκαλύψεις εδώ, αλλά έναν άνθρωπο που όταν σήκωσε το πόδι της το έκαναν όλες οι μητέρες γύρω μας αυτόματο sign of the cross. Στο τελευταίο της αγώνα σούταρε τόσο δυνατά που ένας ηλικιωμένος στο πλευρό μου άφησε την μπίρα του κάτω επειδή πιστεύω πως νόμισε πως άκουσε έκρηξη. Δεν ήταν κοντοί στη κερκίδα — ήταν ότι όλοι μαζεύτηκαν σαν μαρκίζες όταν μια μπάλα βγήκε από το γήπεδο και χτύπησε το τζάμι του κυλικείου. Την επομένη εκείνη η ομάδα πήρε το πρωτάθλημα μέσω διαδικτύου επειδή στα αγγλικά ολόκληρο το ντοκιμαντέρ ήταν στιγμές που κατέγραφαν το πόσο γρήγορα απομακρύνονταν οι αντίπαλοι από την περιοχή του πέναλτι όταν εκείνη έπαιρνε την μπάλα. Η επιφύλαξη μου; Αυτή η γυναίκα μπορεί να είναι λύση, αλλά μην περιμένουμε υπεράνθρωπο. Την πρώτη θέση την κρατάει η Μαρία — εκείνη είναι το φυλαχτό της ομάδας. Αν όμως θέλουμε κάποιον να κάνει αυτό το extra 20% στις μεγάλες βραδιές, ας πάρουμε αυτόν τον σουτέρ σαν δεύτερη γραμμή άμυνας όχι σαν αντικαταστάτη. Διαφορετικά γινόμαστε σαν εκείνες τις ομάδες που ξοδεύουν εκατομμύρια σε superstar και μετά ούτε καν γνωρίζουν πως η φανέλα τους έχει νούμερο. Στην Αθήνα ξέρουμε πως τα μεγαλύτερα λάθη γίνονται όταν ξεχνάμε τους πρωταγωνιστές για τις εικόνες στα social.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΡΕ ΦΙΛΟΙ!!! Η Μαρία είν' η καρδιά μας, ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΑΛΛΑ!!! ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ Ο ΣΚΛΗΡΟΣ!!! ΟΤΑΝ ΛΕΩ ΣΚΛΗΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ!!! ΕΙΜΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΕ ΠΟΛΤΟ!!! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΑΣΗ!!! ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΝΔΡΑΣ Ή ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΑ ΑΥΤΙΑ; ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΘΑ ΛΕΕΙ "ΑΝ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΩ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΤΥΧΩ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ" ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ;!!! ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ!!! ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥΤΑΡΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ "ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΑΥΤΟ!"!!! ΚΙ ΑΝ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΠΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΑΣ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΙΠΕ "ΞΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ, ΔΕΙΧΝΕ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΠΕΤΑΣΕ" ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΤΙ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΣΙΜΟ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ!!! ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΑΥΤΟ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ!!! ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ!!! 🔥⚡💀 ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΑΥΤΑ; ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΧΘΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ ΕΙΔΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΓΕΛΩΝΤΑΣ!!! ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΠΕ "ΜΑΜΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΑΥΤΗΝ!!!". ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΠΩΣ Η ΜΑΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ!!! ΣΙΓΑ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ!!! ΑΛΛΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ!!! ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ, ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ!!! 😱💪

Ρε παιδιά, ας μην βγούμε εκτός ελέγχου εδώ. Η Μαρία στη πρώτη θέση είναι μονόδρομος — τελεία και παύλα. Κάτι άλλο όμως η απουσία ενός σουτέρ υψηλού βεληνεκούς; Εδώ τρώμε φαΐ. Θα σας πω κάτι προσωπικό: Πριν τρεις βδομάδες είχαμε αγώνα στην Τούμπα και στο τελευταίο λεπτό μια Γερμανίδα σουτάρει τόσο δυνατά που πέταξε την μπάλα πάνω από τον παντούφλα τερματοφύλακα σαν αυτό ήταν το δικό της γήπεδο. Το αποτέλεσμα; Η ομάδα πήρε τρία βαθμούς επειδή εκείνη η μπάλα είχε κάνει περισσότερα προβλήματα στους αντιπαλοτέρους παρά ολόκληρο το ρόστερ τους. Κι εμείς ακόμα ψάχνουμε; Ακούστε όμως εδώ: Το νούμερο xG 0.45 ανά αγώνα στη Super League Women δεν είναι τυχαίο. Αυτό σημαίνει πως ανάμεσα στον έναν αγώνα και τον επόμενο, εκείνη η γυναίκα μπορεί να βάλει δύο γκολ εκεί όπου οι άλλοι βάζουν ένα — ή κανένα. Κι όταν μιλάμε για αγώνες εκτός έδρας στη Λυών ή τη Μπαρτσελόνα, αυτά τα γκολ γίνονται αυτά που αποφασίζουν το πρωτάθλημα. Αλλά ας μην ξεχνάμε το ουσιαστικό: Στις μεγάλες βραδιές, στις εβδομάδες που έχουμε τους τελικούς κυπέλλου, εκείνο το ένα σουτ που αλλάζει τα πάντα είναι αυτό που κάνει την ομάδα να φαίνεται άτρωτη. Δεν χρειαζόμαστε κάποιον άλλο "ικανό", χρειαζόμαστε κάποιον σουτέρ που όταν βγει στη θέση, η αντίπαλη ομάδα να ξέρει πως έχει ήδη ηττηθεί πριν καν ξεκινήσει η παράταση. Μπορεί κάποιος εδώ να μου πει πως ούτε όλα αυτά αρκούν; Αν η Μαρία μένει πρώτη, η δεύτερη θέση πρέπει να δώσει λύση σε αυτή την ανάγκη — κι όχι μόνο στους τίτλους στα social. Δείτε τον τελευταίο αγώνα κόντρα στην Ίντερ: Η Μαρία έκανε τέσσερα σουτ στο ισοζύγιο εκείνης της ομάδας, αλλά κανείς δε θυμάται αυτά τα σουτ — όλοι θυμούνται εκείνη την περίοδο του ένα σουτ στο δεύτερο ημίχρονο που άλλαξε τα πάντα. Αυτό είναι αυτό που ψάχνουμε εδώ, όχι φήμες για Γερμανίδες σουτέρ που βγάζουν ανακοινώσεις τύπους.

τι μπουρδέλες είναι αυτά εδώ ρε παιδιά βγήκαμε αίφνης transfer experts πέντε παράδες πριν καν τελειώσει το πρωτάθλημα; μιλάμε για το kids cup πέρσι ή για τα ερωτήματα της ομάδας; αυτό όμως σίγουρα καταλαβαίνω: όταν είδα την ίδια εκείνη Γερμανίδα να σουτάρει στο ντουρ από τέτοια θέση που η μπάλα έφυγε σαν να της έδωσαν σόκερ στους γλουτούς ενώ εκείνη έκανε μόνο μία κίνηση ανάσα ― σκέφτηκα πως αυτή η ομάδα θέλει μία δεύτερη Μαρία όχι μία δεύτερη αποθήκη γκολ που θα πετάει σφαίρες τυχαία στο γήπεδο. ακούστε, εγώ είμαι άνθρωπος παλιάς σχολής: όταν μεγαλώνεις στις Σέρρες δεν περιμένεις ιστορίες από το πάρκο όπου έγιναν τα γκολ ― περιμένεις τον άνθρωπο που έκανε το γκολ. εκείνος ο τύπος που όταν σήκωσε τα χέρια του οι άλλοι έδωσαν τρεις βήματα πίσω σαν να τους επιτέθηκε φάντασμα. η Μαρία σίγουρα μένει πρώτη ― εκείνη είναι αυτή η θύελλα ανάμεσα στα άλλα ― αλλά στην θέση της δεύτερης εμείς δεν ψάχνουμε κάποια που θα πετάει σφαίρες σαν κουβάς μόλις δώσει το τάιμ ― ψάχνουμε αυτήν που όταν θα δώσει το τάιμ ο προπονητής ξέρει πως μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα ο αγώνας έχει κριθεί από την πλευρά των άλλων. τι λέτε λοιπόν εδώ: αυτή η ομάδα δεν είναι αριθμοί στα excel ― είναι ότι όταν βγαίνει μία γυναίκα εκεί πάνω και φέρνει μαζί της τόσο πολύ αέρα που οι φίλοι στην κερκίδα δεν μπορούν ούτε να αναπνεύσουν από τον ενθουσιασμό. γιατί όσοι μιλάνε για transfer wish ξεχνούν πως πιο σημαντικό είναι να υπάρχει εκεί πάνω κάποιος που ξέρει πως όταν γίνεται το 85ο λεπτό κι οι άλλοι πέφτουν από την κούρασή τους ― εκείνος/εκείνη ξέρει πως το γκολ θα γίνει στο επόμενο σουτ χωρίς καν να σκεφτεί. δεν χρειαζόμαστε ψυχολογικό ντοκιμαντέρ ― χρειαζόμαστε εκείνον τον έναν άνθρωπο που όταν βγει στη θέση του σουτέρ αφήνει όλο τον κόσμο εκτός εστίασης. και εκείνοι ξέρουν πως έχασαν πριν ακόμα δουν την μπάλα στο χέρι του.

Με τη Μαρία στην πρώτη θέση να σουτάρει σαν λύκος ανάμεσα στα πρόβατα, τι νόημα έχει να βάζουμε και δεύτερη Μαρία εκεί πάνω; Αλλά εσείς ζητάτε πυροτεχνήματα, κι εγώ σας φέρνω γκολ τσίπουρο με τσίπουρο — πριν δύο βδομάδες στον αγώνα κόντρα στη Στουτγάρδη, εκείνη η Γερμανίδα σούταρε τόσο δυνατά που ένας κυρτός στη κερκίδα άφησε την μπίρα του σαν κάτι τον χτύπησε πλάι στο κεφάλι. Κι εγώ φώναζα σαν τρελός "αυτή είναι η αρχή του τέλους για αυτούς τους χυδαίους" γιατί εκείνη η μία μπάλα έκανε τόσο θόρυβο που ακούστηκε μέχρι το κυλικείο του τρίτου ορόφου. Θέλετε σουτέρ; Πάμε μια βόλτα στους υπολογισμούς της ελληνικής ομάδας όταν αυτή η γυναίκα έπαιξε στον τελικό του Kids Cup: Η ομάδα είχε μία νίκη μέσα στα δυο τελευταία λεπτά επειδή εκείνη η μία κίνηση έκανε όλους τους αντιπαλοτέρους να στέκονται σαν κολλημένοι πάνω στις γραμμές του γηπέδου. Κι εσείς ακόμα μιλάτε για transfer wish σαν να ψάχνουμε καινούργιο τσάι για το πρωινό. Κι ένας τελευταίος λόγος για να γίνει αυτό εδώ σοβαρό: Αν φέρουμε αυτή τη γυναίκα, τότε κάθε φορά που η Μαρία σηκώνεται να πάρει θέση στο πέναλτι, ο αντίπαλος τερματοφύλακας δεν χρειάζεται καν να δει τη μπάλα — αρκεί να κοιτάξει προς τις κερκίδες γιατί εκεί οι μητέρες σηκώνονται όρθιες σαν τμήμα αντίδρασης. Και αυτό είναι transfer wish ή ψυχολογικός πόλεμος; 🔥💥

ρε βρε τάιγοι μου τι σαχλαμάρες είναι αυτές ξανά!!! πάμε πίσω στο 2012 όταν έφεραν αυτήν την Αλβανίδα στον Ατρόμητο να κάνει ηλεκτρικό σουτ και αυτοί οι ψαράδες της ΑΕΚ μας πήραν όλα τα λεφτά για έναν χρόνο επειδή νόμιζαν πως εκείνη έλυνε τα προβλήματά τους με το μάτι κλειστό — μέχρι που ένα βράδυ στην Τούμπα η Μαρία εκείνη τότε σκόραρε μέσα από αέρα κι έκανε τον κόσμο να ξεχάσει ότι υπήρξε ποτέ αυτός ο transfert. ούτε βδομάδα κράτησε η φήμη εκείνης της γυναίκας! εκείνος ο τύπος ήταν σουτέρ βενζίνης αλλά όταν χρειαζόταν τον μεγάλο στόχο κουτσούσε τόσο πολύ που τον έπιασε η στεναχώρια στο ημίχρονο. και τώρα τι κάνουμε εμείς; ετοιμαζόμαστε να πάμε στον transfer market σαν να ψάχνουμε το επόμενο κινητό μας ενώ η Μαρία αυτή την περίοδο πετάει σφαίρες σαν δαίμονας! νομίζετε πως χρειαζόμαστε δεύτερη Μαρία; όχι — χρειαζόμαστε κάποιον που όταν η Μαρία κάνει εκείνο το σουτ-θύελλα στο 85ο λεπτό και οι άλλες πέντε αντίπαλες βγουν να γράψουν στις μηχανές τους για τις live ειδήσεις, εκείνος/εκείνη θα βγει αμέσως μετά σαν αρκούδα που μόλις ξύπνησε από χειμερία νάρκη και θα βάλει ένα σουτ σαν αυτό που έκανε ο Κοβάτς στον τελικό του 1998 — μόνο που τότε δεν υπήρχαν live streams για να το γιορτάσουν όλοι οι γονείς στα παιδικά πρωταθλήματα! νομίζω πως έχω ζήσει αυτή την ιστορία πριν: στη βόλεϊ εποχή του Βόλου όταν φέρναμε αυτούς τους επιθετικούς που έκαναν σεισμό στις εφημερίδες κι ύστερα τους βλέπαμε να φτύνουν έξω από τις ντουλάπες επειδή δεν μπορούσαν να τρέξουν τρεις βήματα χωρίς να καταρρεύσουν. τότε καταλάβαμε πως το transfer wish δεν είναι άλλο από μία τρύπα νερό στην άμμο — όσοι ψάχνουνται για πυροτεχνήματα εκείνοι ξεχνούν πως η Μαρία είναι αυτή που ήδη κάνει τους γηπέδες να σείονται σαν σεισμός πριν καν ανοίξει το γκολ! τέλος πάντων, θα δούμε... αυτά που λένε οι φήμες συνήθως τελειώνουν σαν τη βροχή του Αυγούστου στην Πήλιο — ξαφνικά όλα γίνονται λάσπη.