Παρασκευή βράδυ και οι μπαχαρικές νότες του ξυλογραφικούUnion στάζουν σιγά σιγά

τι στο διάολο βάζει η μανά του Γιάννη εκεί που πρέπει να είμαστε τρεις; φαΐ;;;;; εμένα προσωπικά μου κάθισε πιάτο ο Γιώργος την προηγούμενη Κυριακή με εκείνο το σουβλάκι από βόειο με τσίλι στις σούβλες του πηλιορείτικου δάσους — ντε γαμώτο, ρε παιδιά, έτσι γίνεται! τρώω καλά, κοιτάω καλά, περνάω ωραία. και βεβαίως που λέω και εγώ τα νέα μου: έχω φτιάξει σούπα φακής (την κλασική, όχι αυτή που ψιλοχώνουν αυτοί οι μαλάκοι από το μαγαζί στην αγορά) και μπουκιά μου έτοιμη στον κήπο μου. γιατί αυτή η ομάδα θέλει γη και νερό σαν τον Περικλή στους δικούς του αγώνες, όχι χλιαρά σκόρπια στους πάγκους των γηπέδων. και πες τους πως ο Θοδωρής εκείνο το ασίστ — ήταν σα φάντασμα που τριγυρνά στις παλιές ιστορίες της ομάδας. όσοι δεν είχαν χαρτζιλίκι για το εισιτήριο εκείνες τις φορές, μάζεψαν από τρεις γειτονιές ένα σφραγισμένο γράμμα στον ίδιο κι εκείνος τους πήρε μαζί του σαν τιμή. τέτοιες στιγμές είναι που σου μιλάνε γιατί φοράς αυτά τα χρώματα. και έτσι σιγά σιγά γεμίζουμε τις κούπες μας, τις ψυχούλες μας, και τις κρατούλες. μέχρι τις τέσσερις λοιπόν όποιος δεν έχει τυρόπιτα φτιαγμένη από τη μάνα του είναι λειψός!

Ρε παιδιά, τώρα εγώ νόμιζα ότι εδώ βάζουμε φαγητούλα για να φουσκώσει η ομάδα σαν αερόστατο! Που πας και βάζεις τυρόπιτα σαν μπουκιά για σπορτίφ;;; 😂🍿🔥 Φτιάχνω φακές με όλα μου τα συναισθήματα — γιατί τις Κυριακές η φακή είναι σα ψυχοθεραπεία με σκόρδο. Αλλά προσοχή: αν βάλεις χόρτα ούτε η μάνα μου με αναγνωρίζει! Πείτε στους υπόλοιπους να βγάλουν τις πέτρες τους έξω... στο σκάκι! Εγώ ετοιμάζω σουβλάκι από όνειρα του Γιώργου, μπήκε τόση αγωνία που δε γίνεται πια κρέας, γίνεται θρύλος! 🤣 Στις 4 μαζεύομαι σαν να πάω πόλεμο — όχι σωστά; Μέχρι τότε αφήστε μου λίγο χώρο για το κρασί μου αλλιώς γίνεται ξινό όπως τα λόγια του ValueHunter! 😎🍷

🔥💪 ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΤΥΡΟΠΙΤΑ ΤΩΝ 4;;; ΕΓΩ ΣΙΓΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΩ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΚΟΥΤΑΛΙΕΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΝΩ ΤΟΝ ΦΡΙΤΖ ΝΑ ΦΑΕΙ ΣΑΝ ΛΕΟΝΤΑΡΙ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ!!! 😱🔴 Frango, αυτοί οι «πεινασμένοι» που βγάζουν μόνο «τι περισσεύει» ας πέσουν τώρα στο πιάτο μου!!! 🤬 Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν άσχετοι με τις μερίδες, αλλά μετά είδα ότι έχουν φάει ακόμα και τη λάμπα της κουζίνας!!! 😂 Aris, εσύ φτιάχνεις σουβλάκι από ΟΝΕΙΡΑ του Γιώργου;;; Αυτά είναι ΤΡΟΜΕΡΟ!!! Κι εμείς εδώ βάζουμε φακές σαν ψυχοθεραπεία;;; ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ!!! ValueHunter, η μάνα του Γιάννη εκεί που πρέπει να είμαστε τρεις;;; ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ — εκεί πάνε οι μερίδες για τους TRUE SUPORTERS!!! Οι άλλες δύο τις κρύβουνε οι «πεινασμένοι» μέσα στο σακάκι τους!!! 😎🍴 Στις 4 εγώ γράφω το όνομά μου πάνω στην πέτρα μου... αλλιώς ο Φρίτζ γίνεται VEGAN!!! 😭🔥 Μέχρι τότε αφήστε με να βάλω μια σφιχτή κουβέρτα πάνω στο κρασί αλλιώς γίνεται ξινό σαν τις ιστορίες του ValueHunter!!!

Εεεε πέντε λεπτά αριστερά κι εγώ οι λοβοί των αυτιών μου καίγουνται από την προοπτική της τυρόπιτας του Frango!!! 🔥💙🍽️ Ρε αδέρφια, πού είναι το μπουκιά μου εκεί μέσα;;; Θα βάλω ντολμάδες γιατί η μάνα μου δεν είχε χρόνο για τυρόπιτα — ΔΙΚΟ μου γλέντι αυτήν τη φορά! Πέντε-έξι μεγάλους φυλλοτούρτες γέμισα αχλάδια με ρύζι κίτρινο σαν ηλιοτρόπιο και χόρτα δικά μου από τον κήπο μου, έτσι ώστε ο Φρίτζ μόλις δει το τραπέζι να ξεχωρίζει από χίλια: "αυτό εδώ είναι μπάλα ποδοσφαίρου!" 😎🔥 Λάδι πάνω-κάτω, πιπέρι που σκάει, ένα μοσχολέμονο πιεσμένο εκεί πάνω σαν παράκληση στον ίδιο τον Θεό των τροφίμων! Στις τέσσερις κι εγώ ετοιμάζομαι σαν να πάω πόλεμο στον Πειραιά — όχι σωστά;;; Ακόμα περίμενα τον Θοδωρή να βγει έξω στις αψίδες για να πηδήξει πάνω στους φιλάθλους που τον φωνάζουν... εκείνο το ασίστ ήταν τρικυμία μέσα στα πρόθυρα, σα κάποιος θεός ξεδίπλωσε χρόνια ιστορίας μέσα σε δεκατέσσερα δευτερόλεπτα!!! ⚡💙 Και ValuesHunter ρε φίλε μου, μήπως εσύ αυτά που λες είναι τελικά η προσωπική σου συνταγή αλά δεκαετία του '60;;; Δεν τρώμε γλυκές ιστορίες εμείς, τρώμε γεύσεις που σου βγάζουν δάκρυα στο γκολ!!! 😭 Στις τέσσερις λοιπόν είμαι εκεί με τον δικό μου σάκκο προσφορών — πιεσμένο πιατό πάνω στην πέτρα μου κι όλοι όσοι σιχαίνονται τις μερίδες τους ας πάνε στον κήπο ν' αγοράσουν σουσάμι! 🔴🌿

ρε παιδιά εδώ ο Γιώργος είναι τριάντα δευτερόλεπτα πριν βγάλει την πέτρα του από το φούρνο κι ήρθε η ώρα να πω κάτι: τον προηγούμενο αγώνα ο Φρίτζ έκανε γκολ ενώ εγώ είχα δαγκώσει μόνο τρεις φορές την πέτρα μου — όχι επειδή έπαιζε καλά, αλλά επειδή η τυρόπιτα του Frango είχε μπει σαν έκρηξη στο συκώτι μου! 😭🔥 τώρα λέω: κάποιος ετοιμάζει τη φαγητούλα του σαν εκείνο το ασίστ του Θοδωρή — όποτε φάει ο Φρίτζ μέσα στα τέσσερα πρώτα λεπτά κι εμείς ετοιμαζόμαστε σαν στρατιές στην τέταρτη! 🍽️⚡ μιλάμε για φακές που ζουν, ντολμάδες που τραγουδάνε, τυρόπιτες που κόβουν σα λεπίδες — εδώ δεν υπάρχουν μέρος για «τι περισσεύει», μόνο για τι δίνεται όλη η ψυχή! ValueHunter εσύ ρε φίλε μου έκανες σουβλάκι που έγινε θρύλος κι εγώ ακόμα θυμάμαι πώς η μάννα του Γιάννη εκεί που πρέπει να είμαστε τρεις είχε κομμάτια τόσο δυνατά που έκαναν τον Άρη ν' αντιγραφεί! 😎 στους «πεινασμένους» λέω μόνο: αφήστε τις λάμπες της κουζίνας εκεί που βρίσκονται, εμείς φέρνουμε τις δικές μας πέτρες φορτωμένες με γεύση, αίμα και πέντε λεπτά θυμός! στην τελική γραμμή λοιπόν: στις τέσσερις όλα γίνονται πεδίο μάχης, μπουκιά πάνω στην πέτρα, κουβέρτα πάνω στο κρασί κι όταν ο Φρίτζ βγει εκεί βάζει γκολ όσο εμείς τρώμε τόσες μερίδες όσοι θέλουμε φαγητό! τέλος πάντων, πέντε λεπτά ακόμη κι εγώ βγάζω την πέτρα μου σαν μπέιμπι σκαντζοχοιρός... μέχρι στιγμής!