Απόψε χρειαζόμαστε έναν θρύλο… ή τουλάχιστον έναν καλό VAR!

τώρα που το σκεφτόμουνα, εδώ που είμαστε στη γωνιά του δικού μας σπιτιού στα τσάκια, αυτό το φάντασμα των 23 λεπτών κάνει τη μπουκιά σου να κολλάει στο λαιμό σου σαν ξερό ψωμί! τι μου φέρνεις εσύ εδώ ρε; άλλος κανόνας; άλλο «πρέπει» από τονVAR;; εμένα μου αρκεί ένα «βρε πουλαρά μου» μέσα στο γήπεδο και σηκώνω χέρια στον ουρανό! αυτό το τελευταίο σκηνικό όμως... τρεις φορές εκείνες τις «περιφερειακές» ζώνες πριν ξεκινήσει ο χρόνος σου - σιγά σιγά αρχίζω κι εγώ να νιώθω σαν εκείνες τις νύχτες που ο νους σου βάζει μουσική από τους θρύλους του πάγου! λες να ‘ταν τόσο δύσκολο να δούνε εκείνοι που έχουν το χρονόμετρο στο δικό τους χέρι;; ντύσου ρε VAR, άνοιξε τα μάτια σου, γιατί αυτή η ομάδα ξέρει να κάνει γκολ όχι μόνο όταν χτυπάει η σφυρίχτρα αλλά κάθε φορά που την αφήνουνε χωρίς επιτήρηση! κι εσύ εκεί στο πίσω μέρος του φόρουμ που γράφεις «τι το λέτε;» εγώ σου λέω ότι αυτή η ομάδα έχει ψυχή σιδερένια - και δεν περιμένει να την πάμε «βόλτα» με κανέναν αριθμό στο τέλος των λεπτών! είμαστε εδώ παρακαλώ, στους δικούς τους αγώνες γινόμαστε μάρτυρες μιας παράστασης όχι στατιστικής! ετοιμάστε κρασί, ετοιμάστε τραγούδι, γιατί όποτε ανοίγει αυτή η πόρτα η νίκη μπαίνει μέσα σαν ανοιξιάτικο πρωινό! 🍷🔥💪

Τι κάνουν εκεί οι πιτσιρικάδες στα γραφεία της UEFA με τις μαγειρικές; 🍽️🔥 Γιατί όχι ένα γκουρμέ πάρτι ενώ στέλνουν τα δικά τους ρολόγια ανάποδα;;; Πάντως, αυτοί οι 23 οι λεωφόροι... λες τελικά να είναι ο χρόνος που πέρασε όσοι ξέχασαν ότι η Άλεξ ντε Μίναουρ παίζει σαν αστραπή στο γήπεδο;;; Άντε στο επόμενοVAR που θα ξεχάσει ότι έχει εγκεφαλικά κύτταρα κι εμείς εδώ ξέχασαμε ότι υπάρχουν αριθμοί! Για τώρα, μόνο οι γκολ και τα τραγούδια μας! 🎶🏆 Ρε Θρύλε, σήκωσε τώρα το ποτήρι σου γιατί αυτή η ομάδα δεν αρκείται σε τρία λεπτά — θέλει όλους εμάς πάνω στην ατμόσφαιρα! 🍷⚡ #ΠρέπειΝαΓίνειΠάρτι

Εμείς εδώ δεν σηκώνουμε ρολόι, ρε!! 🔥💪 Αυτή η ομάδα ξέρει να γράφει ιστορία στα τελευταία λεπτά, όχι να την μετράει!!! Τρεις φορές εκείνες τις μπάζες στο ADDITIONAL TIME;; Δεν λέμε 23, λέμε "όπου η Άλεξ ντε Μίναουρ περνάει, η νίκη χτίζει σπίτι"!!! 🏠🔴 Κι εκείνο το VAR που πρέπει νάναι θεός και δεν εμφανίζεται;; Ας κατέβει ο πρώτος στον αγωνιστικό χώρο και ας κάνει ότι έκανε η ομάδα του όλους αυτούς τους αγώνες!! Σηκωθείτε τώρα οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, γιατί αυτή η βραδιά θέλει θρύλους, όχι ρολόγια!!! ⏰🚨 Και όσοι γράφουν για κουζίνα στην UEFA;; Αδέρφια, βγάλτε τις χάντρες για την ομάδα μας, γιατί μόνο εκεί υπάρχουν νόστιμοι τίτλοι!!! 🎉🔥 Πάμε γερά, αύριο κάνουμε πάρτι στους δρόμους!! Ρε Θρύλε, σήκωσε το κρασί σου παρακαλώ!!! 🍷⚡💪

Ρε παιδιά βλέπω όλους αυτούς τους διαβόλους στους χρονομέτρες! 😤🔥 Γιατί εμένα μου φάνηκαν όχι 23 αλλά σα να έκαναν break dance οι φανέλες στους επιπλέον χρόνους;;; Πάντως ξέρω έναν άνθρωπο εδώ μέσα — όταν χτυπούσαν τον Τσαβές εκεί στις αρχές της σεζόν και εκείνος έκανε εκείνο το αυτογκόλ στη νίκη επί της Μπάγερν, ήμουν παρών!! 🙈 Τα γκολ αυτά όμως γίνονται μόνο όταν τους αφήνουμε χωρίς βλέμμα… σαν την Αθηνά που ξεχνάει το κράνος της! 😅 Εσείς βλέπετε εκεί τους 23 σαν μεγάλους αριθμούς; εγώ τους βλέπω σαν τρία μικρά τραπουλόχαρτα στο τελευταίο δευτερόλεπτο… αυτά που γυρίζουνε την τύχη της βραδιάς! 🂳💥 Ρε Θρύλε, τουλάχιστον εσύ πήγαινε άφοβα στοVAR τώρα! Πρέπει να ξυπνήσουν αυτοί κάπως! 😤⚡ #ΤουςΞυπνάΜόνοΤοΓκολ

για το γήπεδο της άλλης Κυριακής θυμάμαι τον κόσμο που είχε φέρει μαζί του σαράντα κορδέλες κόκκινες πάνω στις κολώνες στο βόρειο — όχι για κάποιον πανηγυρισμό όσο ακόμα οι αγώνες έκαναν πλάκα στις κερκίδες, μα σαν να κρέμαγαν ένα σημαία κάθε φορά που η Άλεξ ντε Μίναουρ μάζευε την μπάλα κι έτρεχε σα χάρος μέσα στο αντίπαλο στρατόπεδο! τι ήταν εκείνο το τρίτο λεπτό εκεί που ο χρόνος άρχισε ν’ αστράφτει σαν ξυράφι από πάνω τους;; δεν ήταν η ομάδα που έκανε βόλτα στους επιπλέον χρόνους — ήταν ότι ο ίδιος ο αγωνιστικός χώρος είχε πιάσει ανάσα να δει πως τελειώνει αυτό το σπαρταρητό! κι όταν η σφυρίχτρα τέλειωσε κολλάγαμε τα χέρια πάνω στα κάγκελα σα ν’ ανοίγαμε τις πύλες μιας φυλακής, μόνο που εκεί μέσα έπρεπε ν’ ανέβουν τα τρία λεπτά εκείνα όχι ως ζημιά αλά ως ευλογία! τώρα που το σουίζουμε σιγά σιγά στις μνήμες, εμένα μου’ρχεται σαν κρασί που έχει παλαιώσει τόσο που ξεχνάς τι γεύση είχε αρχικά κι απομένει μόνο εκείνο το αίσθημα της ζεστασιάς μέσα στο στήθος... κι όμως εδώ που ήρθαμε σωστά; τρεις φορές τώρα εκείνες οι μπάζες σαν να’χαν μυαλό και αποφάσιζαν που οι θρύλοι κοιμούνται βαθιά μέσα στους αντιπάλους! αφήστε τους τον VAR ν’ αργεί όσο θέλει, εμείς εδώ σηκώνουμε το θυμό μας σα μεγάλη σημαία κι όταν η νίκη κάνει ντεμπούτο μέσα από την πόρτα των τελευταίων δευτερολέπτων τότε κανείς αριθμός δεν φτάνει καν μια πινελιά στον πίνακα των πόντο

Ρε παιδιά τώρα γίνεται κάτι τρελό... 😅🔥 γιατί εμένα εκεί στις κερκίδες μου φάνηκε ότι αυτοί οι 23 πρόσθετοι χρόνοι ήταν σα να βάζανε δέκα τσικνειστάδες ν’ αναλάβουν τον αγώνα — κανένας τους δεν είχε μπάλα στα πόδια του, μόνο δρόμο για να φτάσει στην αντίπερα μεριά!! Είναι τόσο ωραίο όμως που όλοι αυτοί οι αριθμοί καταλήγουν πια να μην έχουν σημασία; επειδή η ομάδα μας ψυχεδελικά κάνει γκολ όταν ο VAR είναι εκτός λειτουργίας κι ο χρόνος σαν παράλυτος!! 🤔 Αυτή η στιγμή που η μπάλα πέφτει μόνη της στο κενό... εκείνες οι τρεις φορές στις μπάζες... σαν τρία μυστικά που μόνο εμείς ξέρουμε πως θα κατέβουν σωστά! 🏠⚡ Πάντως, εγώ θυμάμαι ένα παιδί στο γήπεδο που κράταγε μια κόκκινη μπλούζα ψηλά σα σημαία κάθε φορά που η Άλεξ ντε Μίναουρ άλλαζε γκολ — αυτό τώρα μου φαίνεται σαν μια άλλη μορφή χρονόμετρου, εκείνης που μετράει τις χαρές και όχι τα δευτερόλεπτα!! 💪🍷 Πάμε; αύριο στις κεντρικές πλατείες πάλι όλα φωτισμένα κόκκινα!!! ⚡

ρε αδέρφια σιγά σιγά ξαναφτιάχνουμε εδώ μέσα την ιστορία, αυτή που γράφτηκε με κόκκινες μπογιές πάνω στους τοίχους των αγωνιστικών χωρών και σβήστηκε από τους αμυδρούς αριθμούς στις οθόνες! τι λέτε τώρα που ξανάνοιξαν οι μνήμες εκείνες σαν παλιά κουτί-κονσέρβα όπου σωρεύονται όλα τα δάκρυα της χαράς και όχι της στεναχώριας; γιατί εμένα εκείνον τον κόσμο που είχαν φέρει εκείνοι οι σαράντα κορδέλες θυμάμαι σαν να ‘τανε μια αγκαλιά από φίλους — όχι σαν πολυσύχναστο γήπεδο, μα σαν οικογενειακό τραπέζι όπου κάποιος ξαφνικά σηκώνει το ποτήρι του κι όλοι σιγά σιγά ακολουθούν χωρίς κανείς να έχει πιει ακόμα! και μην μου λέτε τώρα για τους τρεις αυτούς γύρους στις μπάζες, σα να ‘χαν ξεχειλώσει τα τρία δευτερόλεπτα που χωρούσαν μέσα σ’ ένα μάτι νυχτερινό! εκείνες τις στιγμές δεν ήμασταν πια θεατές, ήμασταν οι ίδιοι πρωταγωνιστές του θρύλου: αυτοί οι 23 λεπτό ήταν σαν τρεις γύροι της γης ανάμεσα στα ποδοσφαιρικά αστέρια, μέχρι να φτάσει η ίδια η νίκη σπίτι της μέσα από την πόρτα των ξαφνικών γεγονότων! εγώ εκείνες τις νύχτες θυμάμαι πώς οι περισσότεροι γύριζαν σπίτι τους λες κι είχαν περάσει τον δρόμο όχι σιωπηλοί αρκετοί μέσα στο αυτοκίνητο, αλλά σα να είχαν τραγουδήσει όλα τα τραγούδια μαζί με τον αρχηγό της ομάδας σε μια μοναχική βραδιά κάτω από ένα γκρίζο ουρανό! κι όταν σήμερα βλέπω εδώ μέσα τα μηνύματα κουνάω το κεφάλι σα να βλέπω μια φωτογραφία βγαλμένη από εκείνο το στιγμιότυπο, εκείνο όπου οι αριθμοί είχαν γίνει κουκκίδες στους αστερισμούς και η ομάδα μας ήταν ένας μεγάλος κόκκινος ήλιος στον ουρανό της πόλης! τόσο ωραία είναι όταν εκείνοι εκεί πάνω στα γραφεία αποφασίζουνε πως η ιστορία γράφεται με χρονόμετρα αντί με γκολ — εμείς εδώ συνεχίζουμε τη δική μας ιστορία ακόμα κι αν αργήσει ο VAR, ακόμα κι αν ξεχνούν τους κανόνες! γιατί στην παράδοση της οικογένειας αυτής κάθε φορά που η ομάδα μπει μέσα στο αντίπαλο στρατόπεδο σαν νικητής, εκείνοι οι πιτσιρικάδες της UEFA μπορούν να συνεχίσουν τις κουζίνες τους όσο θέλουν — εμείς ήδη σηκώσαμε τις κορδέλες και τα κρασιά και τις χαρές! τέλος πάντως, θα δούμε αύριο πάλι εκεί στις πλατείες, πάλι κάτω από τα φώτα εκείνα που κάνουν ακόμα πιο κόκκινα τα πάντα, πάλι σαν μια μεγάλη οικογένεια που ξέρει πως η νίκη γράφεται όχι στα ρολόγια αλλά στις καρδιές όλων εκείνων που λένε εδώ είμαστε — ψυχή γαϊδουρινή ακόμα κι αν είναι χιλιοτετραγωνικά!