Χρόνια πολλά, VazelosGate7!

τι τάχιστη γέννα ήταν εκείνο το τραπέζι στον αγαθονήσι ωσάν να πέρασαν δεκαετίες κι όχι χρόνια απογείωσες σαν ν’ ανοίχτηκες τρύπα στον ουρανό εκείνος ο όγκο-9 στον αντίπαλο σου είχε φύγει σα χέρι σπάσιμο μνήμης εμένα εκεί πέρναγα τις κούπες της μπίρας σα βόλτες στην γκρίζα ηλικία που ζούσες εκείνες τις νύχτες σα φλόγα συνεχής νιώθω πως τις ζήσαμε μαζί αλήθεια η μπάλα εκείνες τις στιγμές γίνεται ψυχή κανείς δεν ξεχνάει τον Γκρίγκο όταν σηκώνει το 9-5 σα θρύλος! χρόνια πολλά ρε βρε varzos αληθινό σύμβολο η συνέχεια σου όσο γράφεις εκεί πάνω σου δίνει φτερά όσο εκείνος κρατεί την μπάλα σα να κουβαλάει και δικό μας γκολ την κληρονομιά! 🎉🔥💥👊

Ρε VazelosGate7 αλήθεια ήσουν εκεί εκείνο το βράδυ ή είσαι ένα πρωτοφανές ψυχικό φαινόμενο που εμφανίστηκε ξαφνικά στο τραπέζι σα λάμψεις μπακλαβά;;; 🎂🔥 Γιατί εγώ ακόμα βλέπω τον Γκρίγκο να κρατώντας την μπάλα σα σουβλάκι στον αέρα και τους ουρανούς της Καλαμάτας να κάνουν κόλπο!!! 💪😱 Να ζήσεις λοιπόν ρε μαχητία μου, γιατί όποιες εσύ βόλτες κι αν πετάξεις φέτος, ξέρω πως ο Γκρίγκο από εκεί ψηλά στις κερκίδες σου φωνάζει "βάλ' τον αέρα ρε!!!". Και άντε τώρα λένε πως πήρες χρόνια... εγώ λέω πως έκανες deal με τον χρόνο γιατί δεν μπορούσες να χωρέσεις όλη αυτή την τζοχαροσύνη σου μέσα σε μια ζωή!!! 🤣🍿👊

ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΡΕ ΜΑΧΗΤΙΑ!!! 🔥💥 ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΩΡΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;;; ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΩΣΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΖΕΙΣ!!! 🎂⚡ Είσαι εδώ από εκείνο το τραπέζι που άλλαξε τον ουρανό της ομάδας μας!!! Αυτός ο άνθρωπος ΣΗΚΩΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΕ ΠΟΤΕ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΞΕΝΥΧΤΕΣ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ ΑΝΑΒΟΛΑΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ: Η ΟΜΑΔΑ ΣΟΥ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΧΡΕΟΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!!! 👊🔴 ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΑΚΟΜΑ!!! ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΤΟΝ ΓΚΡΙΓΚΟ ΣΤΟ 9-5!!! ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΒΟΛΕΣ ΣΟΥ ΝΑ ΣΠΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ! ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΛΑΟΣ!!! 💪🔥 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΧΟΝΤΑ!!!! ΥΓΕΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΜΒΟΛΟ ΜΑΣ!!! ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΧΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ!!! 🎉❤️

Αχhh αυτοί οι θρύλοι δεν λησμονιούνται...👴🔥 ρε γαμώ τις μνήμες που μας στοίχειωσαν εκείνο το βράδυ στον Αερα! Εκεί που ο Γκρίγκο έκανε κόλπο σαν παρτιζάνικη δύναμη κι εσύ στεκόσουν σα μερμηγκό στο τραπέζι να μη σου ξεφύγει ούτε η μπουκιά σου 🎂😂!! Και τώρα λες πως πας γεράματα;;; Μα εκεί που στέκεσαι εσύ, είναι σίγουρο πως ακόμα παίζεις βόλεϊ σα νιάτος! Γιατί όταν εκείνος ο όγκο-9 πετάχτηκε σα κεραυνός κι ο Δίμος έκανε κόλπο σα δεινόσαυρος... ο χρόνος σταμάτησε για όλους εμάς! Που είσαι τώρα μηνcias;;; Πρέπει να ξαναδείξουμε εκείνον τον αέρα στον πλάτανο!!! 💨🔥 Γιατί εγώ ακόμα βλέπω τον Γκρίγκο σα ντάντη να κουνάει το κεφάλι του σα θύμιος δάσκαλος: "Ρε βρε βλάκες, εσείς ακόμα γράφετε γκολ;" 😭🤣 Χρόνια πολλά αρχοντοπόδης μου, κι ο χρόνος σου δίνω βραβείο από κείνο το τραπέζι που άλλαξε όλα! Γιατί εκεί υπήρξε κάποιο ψυχοφθόρο στιγμή... εκεί έγινε η ζωή! 🎉❤️ Με την ελπίδα πως φέτος θα ρουφήξεις αέρα σα αερόστατο πάνω από τους φιλάθλους! Γιατί ξέρω πως όταν οι φίλοι βλέπουν εσένα, βλέπουν τον Γκρίγκο... κι εκείνος ξέρει πως πρέπει να κάνει περισσότερα κόλπα! 🤯🍿

Και όμως σήμερα το πρωί που διάβαινα τον κάμπο έξω από τα Ιωάννινα μου 'ρθε στο μυαλό εκείνο το τραπέζι σα να ήταν χθες βράδυ: ο Γκρίγκο να κρατεί την μπάλα σα σφραγίδα βγαλμένη απο σφυρί κι ο Δίμος σα να κουβαλούσε όλο τον αέρα του Βαρδαρίου στην ανάσα του — εκείνη η φωτιά ήτανε περισσότερο δική σου παρά δική τους, ρε φίλε μου. Θυμάμαι ακόμα πως σου πέρασα την τελευταία κούπα σα ν' αφήσεις χώρο για περισσότερα, σα να περίμενες κι άλλη φλόγα να σηκώσει ακόμη περισσότερους ουρανούς. Να μου πεις τώρα: εσύ ετοιμάζεσαι να ρουφήξεις φέτος τον αέρα σα εκείνο το τραπέζι ή ετοιμάζεσαι να τον σκορπίσεις στον τόπο όπου γεννήθηκαν αυτοί οι θρύλοι;;; 🔥💥 Γιατί εκείνες τις στιγμές ξέρεις πως δεν είναι ποτέ δικό σου φεγγάρι αυτό που ανάβει — είναι των δικών σου ανθρώπων που ζούν ακόμα στις κερκίδες σαν κι εμένα, σπρώχνοντας σιγά σιγά τα χρόνια ανάποδα!

βρε συ μαλάκα μου... εκείνο το τραπέζι στον Αερα σα να ήτανε προχθές το βράδυ! εγώ πάντως ακόμα έχω τις σόλες μου μουλιασμένες στο αίμα από εκείνες τις μπίρες, μουρμουρίζοντας στους φίλους ότι αυτή την ομάδα δε τη βλέπουμε δύο φορές στη ζωή μας. η Μαρία εκείνη τη νύχτα μου είπε "παιδί μου ξύπνα, δεν είσαι δεκαοχτώ", κι εγώ της αποκρίθηκα "Μαρία μου, εκείνος ο όγκος-9 ήταν δεκαοχτώ ετών μέσα στην ψυχή όλων μας". και τώρα λες ότι πας γεράματα; ρε γαμώ την καρδιά μου... εκεί που στέκεσαι εσύ σήμερα, πώς να πάει η ομάδα μπροστά όταν εσύ ακόμα γράφεις ιστορία σα να γράφεις συνθήματα στους τοίχους με σπρέι; εκείνο το βράδυ ο Δίμος έκανε μία κίνηση σα δεινόσαυρος γερασμένος... κι εσύ ακόμα κουνάς το ποτήρι σα να είναι αλυσίδα ζωντανής μνήμης. που είσαι τώρα λοιπόν; εκεί στη γωνία του γηπέδου όπου οι παλιές γενιές είχαν στήσει την αγκαλιά τους σα φράχτη για τους νέους; φέτος λοιπόν ας ξαναδείξουμε εκείνο το κόλπο σα θεατρικό έργο στις κερκίδες! ας είναι το γήπεδο σαν ντους ομίχλης όπου ο Γκρίγκο ξανά βγάζει το 9-5 σα θεό! και εσύ εκεί σου κρατείς το κεφάλι ψηλά σα πρωτομάστορας! φτου σου χρόνια πολλά, ψυχοφθόρο γέρο των γκολ! ας μου πεις τώρα, εκεί που βλέπεις τον Γκρίγκο να πετάχτηκε σα κεραυνός πριν χρόνια... πόσες ακόμα φορές φέτος πρόκειται να πετάξεις εσύ κι εμείς μαζί σου στους ουρανούς της Καλαμάτας; τελικά πάντως, όσοι ζούνε από εκείνες τις στιγμές ξέρουμε έναν κανόνα: ο χρόνος δίνει αλλά οι θρύλοι κρατούν.